فوتبال در آن سوی آتلانتیک؛ سوپربول، تهدیدی برای محبوبیت فوتبال؟

به گزارش فوتبال 360، بامداد گذشته پنجاه و ششمین دیدار سوپربول نیز برگزار شد تا لس‌انجلس رمس به عنوان قهرمان لیگ ملی فوتبال آمریکا 2021 معرفی شود. مسابقه‌ای جذاب که اجرای بین دو نیمه ستارگان موسیقی جهان، بیش از 36 میلیون مرتبه، فقط از کانال رسمی یوتیوب NFL مورد بازدید قرار گرفت. این آخرین دیدار سوپربول بود که اجرای بین 2 نیمه‌اش توسط کمپانی پپسی حمایت می‌شد و قرارداد این حامی مالی با لیگ ملی فوتبال در پایان سال 2022، پس از 10 سال به پایان خواهد رسید.

نکته جالب توجه، ارزش سالیانه 50 میلیون دلاری این قرارداد، صرفاً برای حمایت از اجرای بین 2 نیمه بوده و این رقابت، در مجموع 41 حامی مالی سرشناس دارد و قرارداد نایک با NFL، به ارزش 120 میلیون دلار است. اما ورزش ایالات متحده در قرن بیست و یکم تحت تاثیر رقابتی قرار گرفته که در اکثر کشورهای دنیا تحت عنوان «لیگ فوتبال» شناخته می‌شود و در طول تاریخ، آمریکایی‌ها هرگز همچون یک ورزشِ محبوب به آن نگاه نکرده‌اند. یانکی‌ها همچون استرالیایی‌ها، از معدود مردمانی بوده که هنوز هم از واژه «Soccer» برای نامیدنِ این ارمغانِ انگلیسی استفاده می‌کنند.

«فوتبال» برای ورزشی که با دست بازی می‌شود!

آمریکایی‌ها واژه فوتبال را برای ورزشی استفاده می‌کنند که اشتقاقی از راگبی و ساکر به حساب آمده و در اکثر دقایق با استفاده از دست بازی می‌شود اما هندبال نیست! قوانین فوتبال آمریکایی چندان پیچیده نبوده اما به جز در ایالات متحده، از محبوبیت عام برخوردار نیست. در عوض، لیگ MLS در 2 دهه اخیر رشد چشمگیری در ایالات متحده داشته و با در اختیار گرفتن ستارگانی همچون تیری آنری، دیوید بکام، زلاتان ایبراهیموویچ و... روزبه‌روز بر محبوبیتش در میان نسل جوان آمریکا افزوده می‌شود. در نقل و انتقالات اخیر، لورنزو اینسینیه، کاپیتان تیم ملی ایتالیا و ژردان شکیریِ نام آشنا، تازه‌ترین صیدهای لیگ MLS بوده‌اند و پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده، ستارگان بسیاری برای بازی کردن در تیم‌های فوتبال آمریکا راهی این کشور شوند. ستارگانی که نه تنها سال‌های پایانی دوران بازیگری‌شان نیست بلکه حداقل 5 سال دیگر قادر به بازی کردن در بالاترین سطح فوتبال اروپا هستند. حالا که دیوید بکام در لیگ MLS صاحب یک باشگاه است، تصور کنید کریستیانو رونالدو و لیونل مسی  در سال‌های آینده برای بازی در این لیگ، راهی ایالات متحده شوند.

اگرچه لیگ فوتبال MLS روزبه‌روز در حال پیشرفت است اما فعلاً عمده فوتبال دوستان آمریکایی ترجیح می‌دهند راس ساعت 8 صبح، مسابقات لیگ برتر انگلیس را تماشا کنند تا آنکه ساعت 8 شب، برای تماشای مسابقات MLS راهی استادیوم شوند! ضمن اینکه نمی‌توان منکر شد طبق گزارش «بلچر ریپورت» در سال 2017، لیگ MLS به عنوان هشتمین رقابت محبوب فوتبال در جهان، محبوب‌تر از لیگ‌های سطح اول فوتبال در پرتغال و برزیل شناخته و در سال گذشته  با میانگین بیش از 2 میلیون بیننده به ازای هر بازی، بالاتر از بوندس‌لیگا در رده ششم پربیننده‌ترین لیگ‌های فوتبال در سراسر جهان قرار گرفت.

MLS تهدیدی جدی برای فوتبال آمریکایی؟

اگرچه تاریخچه فوتبال در آمریکا از ساکر کمی بیش‌تر است اما در لیگ MLS که بالاترین سطح از برگزاری این مسابقات در کشور ایالات متحده به شمار می‌آید در بین مجموع تیم‌های کنفرانس شرق و غرب، 15 تیم پسوند یا پیشوندِ FC دارند. به عبارتی بیش از 50 درصد تیم‌های حاضر در لیگ حرفه‌ای ساکر 2022، رسماً به عنوان Football Club شناخته می‌شوند. هرچند مردمان ایالات متحده هنگام مواجه شدن با تیمی که از پسوند FC بهره می‌برد، آن را با تیم‌های حاضر در NFL اشتباه نمی‌کنند اما همین مورد، مهر تاییدی بر این ادعاست که رشد روز افزون ساکر با تکیه بر گردش مالی هنگفتش، تاثیرات به سزایی بر تیم‌های فوتبال نیز دارد. شاید در آینده‌ای نچندان دور، جهانی‌سازی فوتبال دامن گیرِ ایالات متحده نیز بشود و بسیاری از بومیان این کشور، تماشای لیگ MLS را به NFL ترجیح دهند و شرکت‌های معتبر بین‌المللی نیز سرمایه گذاری در MLS را به NFL ترجیح دهند.

ضمن اینکه در یک دهه اخیر، بسیاری از مالکان تیم‌های فوتبال در لیگ ساکر تصمیم به تیم‌داری گرفته‌اند و از جمله آن می‌توان به آتلانتا یونایتد و شارلوت اف‌سی اشاره کرد. اکثر استادیوم‌های لیگ ساکر ظرفیتی بین 18  تا 30 هزارصندلی دارند اما 2 تیم مورد اشاره، از آنجایی که از استادیومی مشترک با تیم‌های فوتبال بهره می‌برند، ظرفیت استادیوم‌هایشان به ترتیب 71 هزار نفر در مرسدس بنز استادیوم و 75 هزار و 400  نفر در استادیوم «بانک آمریکا» خواهد بود.

توفیق بانوان آمریکا، نگاه جامعه جهانی

بدون شک بهترین تیم ملی فوتبال بانوان در جهان، متعلق به بانوان ایالات متحده است. تیمی که 4 مدال طلای المپیک، 8 قهرمانی در رقابت‌های کونکاکاف و همچنین 4 مرتبه عنوان قهرمانی در جام جهانی فوتبال بانوان را در کارنامه دارد. تیمی که با درخشش ستارگانی همچون الکساندرا مورگان، مگان راپینو و رزماری لَوِل، 2 قهرمانی پیاپی در جام‌های جهانی 2015 و 2019 را تجربه کرده و در رقابت‌های سال آینده هم شانس اصلی رسیدن به قهرمانی خواهد بود. تیم ملی بانوان ایالات متحده از سال 2008 تاکنون، به جز یک دوره کوتاه مدت، به عنوان بهترین تیم جهان در رنکینگ بین‌المللی تیم‌های ملی فوتبال بانوان شناخته شده است.

جام‌جهانی 2026، تهدید یا فرصت؟

صد البته که فعلا لیگ MLS هرگز نسبت به NFL، حداقل در میان آمریکایی‌ها محبوبیت زیادی ندارد. دیدار سوپربول در ابتدای هفته توسط 112 میلیون نفر مشاهده شد و تعداد 70 هزار و 240  نفر این دیدار را از نزدیک تماشا کردند. قیمت بلیت‌های این دیدار  تا 75 هزار دلار به ثبت رسید و این در حالی است که میانگین تماشاگران حاضر در استادیوم برای بازی‌های MLS از 30 هزار نفر تجاوز نکرده است. همچنین دیدار فینال ام‌ال‌اس 2021 را تنها 25 هزار نفر از نزدیک تماشا کردند. اما ایالات متحده در کنار کانادا و مکزیک، میزبان جام جهانی 2026 خواهد بود. این کشور با 17 استادیوم، به احتمال فراوان یکی از پر امکانات‌ترین جام‌های جهانی تاریخ را رقم خواهد زد؛ تورنمنتی که همچون میانبری در مسیر رشد لیگ حرفه‌ای ساکر این کشور به حساب خواهد آمد. هرچند هنوز نام استادیوم‌های میزبان رسماً اعلام نشده اما پیش‌بینی می‌شود استادیوم «سوفی» که ابتدای هفته پنجاه و ششمین دیدار سوپربول را میزبانی کرد، به عنوان استادیوم میزبان دیدار فینال جام جهانی 2026 نیز انتخاب شود. هرچند که «رُزبال» در کالیفرنیا نیز با بیش از 92 هزار صندلی ظرفیت، یکی از جذاب‌ترین گزینه‌هاست. آیا ایالات متحده، پس از فینال جام جهانی 1966 انگلستان، به رکورد پُرتماشاگرترین فینال جام‌جهانی تاریخ می‌رسد؟