وقایع‌نگاری یک بقای تاریخی؛ شب پرهیاهوی آبی

به گزارش فوتبال 360، از چارچوب دیدارهای هفته سی و هفتم لیگ برتر فوتبال انگلیس، اورتون میزبان کریستال پالاس بود و درحالی که نیمه اول را با شکستی 2 گله به پایان رسانده بود، با آغاز نیمه دوم ورق بازی را برگرداند و در نهایت 3 بر 2، پیروزِ این دیدار حساس شد.
شاگردان فرانک لمپارد که فصل جاری، روزهای جهنمی را تجربه کردند و با آغاز نیم فصل، یکی از گزینه‌های اصلی سقوط به دسته پایین‌تربودند تا پیش از دیدار مقابل منچستر یونایتد، روز به روز امیدشان ناامیدتر می‌شد اما پیروزی مقابل شیاطین سرخ، جان تازه‌ای به تافی‌ها برای رقابت در کورس بقا داد و در نهایت گل سوم دومینیک کالورت‌لوین، حکم بقای آبی‌های مرسی‌ساید در لیگ برتر انگلیس را امضا کرد تا پس از پایان دیدار، تماشاگران حاضر در ورزشگاه، به زمین مسابقه وارد شوند، با بازیکنانشان جشن بقا بگیرند و با پاتریک ویرا، سرمربی تیم حریف  گلاویز شوند!

خیالِ راحت در امارات

حالا اهالی گودیسون پارک که با 39 امتیاز در رتبه شانزدهم جا خوش کرده و با توجه به تساوی برنلی، از رتبه شانزدهم پایین‌تر لیگ را به اتمام نخواهند رساند، یک هفته مانده به پایان رقابت‌ها، دیدار حساسشان در روز پایانی را تشریفاتی کرده و با خیالی راحت، پس از گذراندن یک نیم فصلِ پر از استرس، عصر یکشنبه مقابل آرسنال به میدان می‌روند. قرمزهای پایتخت برای زنده ماندنِ اندک امیدهایشان به کسب سهمیه، محکوم به پیروزی مقابل اورتون هستند اما سرمربی تیم حریف، بدش نمی‌آید فصلِ شیرین را با باطل کردن تمام و کمالِ امیدهای رقیب همشهریِ دوران بازیگری‌اش به اتمام برساند.

به شیرینیِ قهرمانی

فرانک لمپارد که هم لیگ برتر انگلیس و هم لیگ قهرمانان اروپا را با لباس چلسی فتح کرده در توصیف دستاوردش برای اهالی نیمه آبی مرسی‌ساید، از عبارت «یک شبِ خاص در تاریخ اورتون» استفاده کرد و گفت: «امشب، یکی از باشکوه‌ترین لحظات در زندگی حرفه‌ای من و حتی زندگی شخصی من بود! خوش‌شانس بودم به عنوان بازیکن چلسی و سرمربی این تیم، افتخاراتی شاید تکرار نشدنی را به دست آوردم اما شما نمی‌دانید حضور در مرسی‌ساید و رسیدن از عمقِ نا امیدی به اوجِ امیدواری، چه معنای شگفت‌انگیزی دارد. من اینجا بودم، فشار را حس کردم و متوجه شدم باقی ماندن در رقابت‌های لیگ برتر، چه معنایی برای طرفداران اورتون دارد. وقتی سوتِ پایان دیدار به صدا درآمد، می‌توانستم گریه کنم! هیچ‌چیز دستِ خودم نبود. از جا پریدم، فریاد زدم و به هیچ‌چیزِ دیگری فکر نکردم. آسان‌ترین کار برای منتقدان، این است که بگویند شما که هیچ جامی را فتح نکردید اما فقط افرادِ کمی این حس را تجربه کرده‌اند».

به لذتِ قهرمانی

پس از پایان دیدار، هواداران اورتون به زمین بازی ریختند و صحنه‌هایی فراموش نشدنی را رقم زدند. آن‌ها انگار شادترین افراد روی کره زمین بودند. صحنه‌ها هیچ شباهتی به طرفدارانی نداشت که تیمشان با 9 قهرمانی، چهارمین تیم پرافتخار تاریخ سطح اول فوتبال در انگلیس بوده و فقط لیورپول، آرسنال و منچستر یونایتد را بالاتر از خودشان می‌بینند. آن‌ها حالا برای باقی ماندن در سطحی که روزگاری یکی از مدعیانِ قهرمانی‌اش بودند، این گونه شادی می‌کنند. گودیسون پارک، پنجشنبه شب شبیه به زمانی بود که تافی‌ها در رقابت مستقیم با لیورپول سال 1987 قهرمانی را به نام خودشان زدند و برای دومین بار، رقیب سنتی را از رسیدن به جام محروم ساختند اما هر تیمی روزهای خوب و بد دارد و پیدا کردن بهانه‌ای برای تبدیلِ بدترین روزها به یکی از لحظات به یادماندنی، کارِ هواداران هر تیمی نیست! باقی ماندن در لیگ برتر، دستاورد بسیار باارزشی برای هواداران تیمی است که به دیدنِ تیمشان در سطوح پایین، هرگز عادت نداشته‌اند.

تافی‌ها هنوز اینجا هستند

از زمان تغییر نام سطح اول برگزاری دیدارهای سطح اول فوتبال انگلیس به «لیگ برتر» در سال 1992، تنها 6 باشگاه در تمامی دوره‌های برگزاری لیگ برتر در این رقابت حاضر بوده‌اند و به عبارت دیگر، در طول 30 سال، هرگز به سطح پایین‌تر سقوط نکرده‌اند که اورتون در کنار منچستر یونایتد، آرسنال، تاتنهام، لیورپول و چلسی، یکی از این 6 تیم است. رکورد منحصربه‌فرد اورتون اما نه باقی ماندن در تمامی ادوار برگزاری لیگ برتر؛ بلکه در اختیار داشتن رکورد حضور در سطح اول فوتبال انگلیس، به مدت 68 سال است. اورتون آخرین بار در پایان فصل 51-1950 به دسته پایین‌تر سقوط کرد و پس از آنکه تافی‌ها ابتدای فصل 55-1954 به سطح اول رقابت‌ها بازگشتند، هرگز سقوط به دسته پایین‌تر را تجربه نکرده‌اند. در میان تیم‌های فوتبال در انگلیس فقط آرسنال رکوردی بهتر از اورتون مبنی بر بیش‌ترین سال‌های حضور متوالی در سطح اول برگزاری فوتبال تا به امروز را در اختیار دارد. آرسنال از فصل 20-1919 در سطح اول به رقابت با حریفان می‌پردازد و توپچی‌ها 2 سال پیش، جشن باقی ماندن در سطح اول فوتبال به مدت یک قرن را گرفتند. حتی رقیب سنتی اورتون، لیورپول هم تجربه کم‌تری نسبت به تافی‌ها در سطح اول دارد و آخرین سقوط آن‌ها به همان سالی بازمی‌گردد که اورتون موفق شد دوباره به لیگ برتر برسد. حضور در سطح اول فوتبال انگلیس برای شصت و نهمین سال متوالی، دستاورد قابل احترامی برای اورتونی‌ها بود. حق را به آن‌ها و سوپر فرانکی بدهید. طرفداران هر تیمی به جای اهالی گودیسون پارک بودند، این‌گونه شادی می‌کردند.