میلان پس از 11 سال فاتح سری آ شد؛ بهار سرخ و سیاه از راه رسید

به گزارش فوتبال 360، سوت پایان هفته سی‌وهشتم رقابت‌های سری آ سرانجام به صدا درآمد و میلان پس از 11 سال صبر، بار دیگر قهرمانی در سطح اول فوتبال ایتالیا را تجربه کرد.
روسونری که برای به اما و اگر نکشیدن کار، صرفاً نیاز به پیروزی مقابل ساسولو داشت، نتوانست بیش از نیم ساعت صبر کند و در همان نیمه اول، کار را تمام کرد. اولیویه ژیرو، دقایق 17 و 32، تور دروازه ساسولو را به لرزه درآورد و فرانک کسیه 9 دقیقه مانده به پایان نیمه اول با گل سوم روبان قرمز و مشکی را بر جام قهرمانی گره زد. اینت که اندک امیدی به قهرمانی داشت و به انتظار شکست میلان مانده بود، مقابل سامپدوریا با نتیجه مشابه پیروز شد اما در نهایت دستش از رسیدن به جام کوتاه ماند و با 84 امتیاز، به نایب قهرمانی بسنده کرد تا تکرار دفاع از عنوان قهرمانی، سهمِ نراتزوری نشود.

رستگاری ایبرا

زلاتان ایبراهیموویچ که سال 2020 پس از دوری 8 ساله به سن‌سیرو بازگشته بود، همان ابتدای کار به هواداران میلان وعده داد تا زمانی که آن‌ها اسکودتو را به همراه یکدیگر فتح نکنند، پیراهن روسونری را از تنش خارج نخواهد کرد و سرانجام فصل جاری، فصلی که بارها و بارها امید به قهرمانی در اردوگاه میلان تا آستانه مرگ رفت، به وعده‌اش عمل کرد و با اختلاف 2 امتیاز نسبت به رقیب همشهری، پرچم قرمز را بر شانه‌های مدونینا آویزان کرد. این هفتمین قهرمانی زلاتان ایبراهیموویچ در رقابت‌های سری آ بود. بازیکنی که پیش از این 2 بار قهرمانی با یوونتوس را تجربه کرد (البته این قهرمانی‌ها با افشای کلچوپولی، از بیانکونری پس گرفته شدند) و 3 بار با پیراهن اینتر میلان جام قهرمانی را بالای سر برد. زلاتان با تکرار قهرمانی در اردوگاه میلان، حالا به تنهایی بیش از تیم‌هایی همچون رم، ناپولی، لاتسیو و فیورنتینا قهرمانی در سری آ را تجربه کرده است. به عبارت دیگر، مجموع قهرمانی‌های 3 تیم ناپولی، رم و لاتسیو، هم تعداد با قهرمانی‌های زلاتان ایبراهیموویچ در سطح اول فوتبال ایتالیا است.

برابر در تعداد قهرمانی

این نوزدهمین قهرمانی میلان در سری آ بود. قهرمانی که قرمز و مشکی‌های میلان را در کنار رقیب همشهری، میان پرافتخار ترین تیم‌های تاریخ فوتبال ایتالیا قرار داد. جشن قهرمانی در «پیاتزا دل دومو»ی میلان، این بار سراسر به رنگِ قرمز است. آسمان میلان، پس از سال‌ها دوباره قرمز شده. قهرمانیِ دراماتیک، در رقابت با اینتر به دست آمد و درحالی که تا هفته سی‌وپنجم اینتر میلان صدرنشین جدول رده‌بندی بود، اسکودتو از دستان سنگربان ذخیره نراتزوری لیز خورد و در یک چشم بر هم زدن، از کوروا نورد (جایگاه شمالی استادیوم جوزپه‌مه‌آتزا که مختص به هواداران اینتر می است) به کوروا سود (جایگاه جنوبی استادیوم سن‌سیرو که مخصوص هواداران میلان است) رسید.حالا هر 2 تیم میلانی در قهرمانی در سری آ برابر 19 است! سال گذشته، اینتر میلان پس از 11 سال برای نوزدهمین مرتبه در تاریخ، درحالی که رقیب همشهری از رتبه دوم به جشن قهرمانی نزاتزوری نگاه می‌کرد، جام قهرمانی را بالای سر برد و امسال نوبت به آث میلان رسید. تاریخ وارونه تکرار شد و حالا اینتر میلان از رتبه دوم، شکسته شدن طلسم قهرمانی میلان پس از 11 سال را به تماشا ایستاده است. آنها بازگشته‌اند.

پیولی، میلان، میلان، پیولی!

اینکه آث میلان پیولی را احیا کرد یا پیولی آث میلان را، شاید یکی از سخت‌ترین سوالات فوتبالی باشد اما بدون شک، میلان و پیولی، همزمان با یکدیگر احیا شدند. در این میان شاید دمِ مسیحایی پائولو مالدینی، برای هر دو کارساز بود که با ترکیبی ارزان قیمت و هزینه‌ای در حدود 100 میلیون یورو، تیم محبوبش را به سمت قهرمانی مدیریت کرد. پیولی پس از ماموریت‌های ناکام در اینتر میلان، لاتسیو و فیورنتینا، کارش را در اوجِ بی‌اعتمادی هواداران آغاز کرد اما پس از 3 فصل، حالا جایگاهی کاملاً قابل احترام در اردوگاه روسونری دارد. از هشتگِ #PioliOut تا #Pioli_is_On_Fire، سرمربی روسونری مسیری رویایی را طی کرد. او حالا جایی در کنار کارلو آنچلوتی، ماسیمیلیانو الگری، آلبرتو زاکرونی، فایبو کاپلو، آریگو ساکی و سایر مربیان فاتح سری آ ایستاده است.

چه زمانِ طولانی

در فاصله دو قهرمانی آث میلان در سری آ، دنیای فوتبال تحت تاثیر اتفاقات بسیاری قرار گرفت. زمانی که روسونری در ابتدای دهه گذشته اسکودتو را فتح کرد، منچستر سیتی هنوز قهرمانی در لیگ برتر را تجربه نکرده بود و سیتیزن‌ها حالا پنج قهرمانی در این رقابت‌ها را در کارنامه دارند. سال 2011، سر الکس فرگوسن هنوز سرمربی منچستر یونایتد بود، کریستیانو رونالدو فقط یک توپ طلا داشت، چلسی هنوز قهرمانی در لیگ قهرمانان را تجربه نکرده بود، نیمار با لباس سانتوس به میدان می‌رفت، لایپزیش در لیگ منطقه‌ای آلمان در زمین مسابقه حاضر می‌شد و تیری آنری و دیوید بکام، هنوز کفش‌هایشان را نیاویخته بودند.