به بهانه قطعی شدن حضور رومانیولی در لاتزیو؛ پرورده شده با گرگ، هم‌سفره شده با عقاب

به گزارش فوتبال 360، شایعه تلخ پیوستن السیو رومانیولی به لاتسیو، سرانجام جامه حقیقت پوشید و کاپیتان فصول گذشته میلان در نهایت به لاتسیو پیوست تا به عنوان جدیدترین یاغی مشهوری که لباس هر 2 تیم پایتخت را بر تن کرده، نامش در سیاهه تاریخ فوتبال ایتالیا به ثبت برسد.

روز دوشنبه، رومانیولی به فرودگاه رم رسید و درحالی که پیراهن لاتسیو را در دست گرفته بود، رو به هواداران مشتاق این تیم فریاد زد: «بالاخره!» رومانیولی امروز در تست‌های پزشکی لاتسیو شرکت می‌کند و پس از آن رسماً به عنوان بازیکن بیانکوچلستی، پیراهن آبی آسمانی را بر تن خواهد کرد. رومانیولی تابستان جاری درحالی پس از 7 فصل میلان را ترک کرد که موفق شد جام قهرمانی سری آ ایتالیا را پس از 11 سال روی دستانش به هواداران روسونری هدیه کند. قرارداد رومانیولی که به عنوان بازیکن آزاد به لاتسیو پیوسته با این باشگاه تا پایان تابستان 2027 اعتبار خواهد داشت و بنا به گزارش خبرنگاران نزدیک به این باشگاه، دستمزد رومانیولی در لاتسیو، سالیانه 3.5 میلیون یوروست که شامل بندهای پاداش برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان و فتح اسکودتو می‌شود.

رومانیولی پیش از آن که حضور 7 ساله‌اش در میلان را آغاز کند از آکادمی باشگاه رم به فوتبال ایتالیا معرفی شد و جزئی از ترکیب انتخابی زدنک زمان برای فصل 13-2012 بود؛ درست زمانی که 17 سال سن داشت و سرمربی به او برای حضور در ترکیب اصلی تیم اعتماد کرد تا مقابل آتالانتا در جام حذفی ایتالیا به میدان برود. رومانیولی اولین بار از چارچوب مسابقات سری آ مقابل میلان به عنوان بازیکن تعویضی در واپسین دقایق دیدار به میدان رفت و فصل بعد تحت هدایت رودی گارسیا، شانس بیش‌تری برای به میدان رفتن به عنوان بازیکن ثابت پیدا کرد. او در ترکیب گرگ‌ها خوش درخشید و پیش از آن که یک سال به سمپدوریا قرض داده شود، قراردادی جدید و 4 ساله با رم به امضا رساند. تابستان 2015 رومانیولی با قراردادی به ارزش 25 میلیون یورو به میلان فروخته شد و در همان فصل ابتدایی در میلان، در 40 بازی رسمی به میدان رفت. رومانیولی زننده یکی از گل‌های میلان مقابل الساندریا در نیمه‌نهایی جام حذفی ایتالیا بود؛ گلی که روسونری را برای اولین بار پس از سال 2003 به فینال این رقابت‌ها رساند.

رومانیولی زمستان 2018، زمانی که بونوچی به یوونتوس بازگشت، بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو بست و در فاصله 5 روز، 2 بار در وقت‌های تلف شده دروازه حریفان را باز کرد و 2 گل 3 امتیازی این تیم مقابل جنوا و اودینزه را دیرهنگام به ثمر رساند تا سهم زیادی در کسب رتبه پنجم برای روسونری در پایان فصل داشته باشد. میلانی‌ها با این نتیجه بالاتر از رم و لاتسیو، جواز حضور در لیگ اروپا را کسب می‌کردند اما مشکلات اقتصادی، مانع از حضور قرمز و مشکی پوشان شهر میلان در اروپا شد. فصل بعد، کاپیتان تنها بازیکنی بود که در تمامی دیدارهای فصل به میدان رفت؛ پیش از آن که مصدومیت بلای جانش شود و بازوبند را به ناچار تقدیم جیانلوئیجی دوناروما کند. از آن پس مصدومیت‌های متوالی، حضور رومانیولی را در ترکیب میلان کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر کرد تا جایی که او توسط روبرتو مانچینی برای حضور در یورو 2020 دعوت نشد؛ البته که با حضور بونوچی و کیلینی نشانسی برای سایر مدافعان مرکزی باقی نمی‌ماند.

رومانیولی حالا در حالی به عنوان بازیکن آزاد راهی لاتسیو می‌شود که قبل از او، بیش از 10 بازیکن مشهور، سابقه بر تن کردن پیراهن هر 2 باشگاه پایتخت ایتالیا را در کارنامه داشته‌اند؛ بازیکنانی از جمله لوئیجی زیرولی  که ابتدا بازی با پیراهن آلبا که یکی از باشگاه‌های ادغام شده بود و در نهایت پیراهن رم را بر تن کرد. زیرولی، این افتخار را داشت که زننده اولین گل تاریخ رم در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا لقب بگیرد. گلی که در تاریخ 25 سپتامبر 1927، مقابل لیورنو به ثمر رسید و آغازی بود بر تاریخ باشکوه رم در فوتبال ایتالیا. او پیش از آنکه پیراهن لاتسیو را بر تن کند و با این تیم خوش بدرخشد در مقطعی پیراهن ونتسیا را بر تن کرد تا لااقل ننگ انتقال مستقیم از رم به لاتسیو را بر پیشانی نداشته باشد. دیگر بازیکن، اتیلیو فراریس بود. بازیکنی که اولین کاپیتان تاریخ رم پس از تاسیس در سال 1927 بود و سرانجام انتقال منحوس او به لاتسیو در سال 1934، پس از به مشکل خوردن با مدیر وقت باشگاه رخ داد. کارلو گالی، سومین بازیکن یاغی در پایتخت بود که هم پیراهن رم، هم پیراهن میلان و هم پیراهن لاتسیو را بر تن کرد و البته حضورش در لاتسیو، هرگز به درخشانیِ سال‌های حضورش در رم و میلان نبود. رومانیولی حالا باید امیدوار باشد به سرنوشت گالی دچار نشود تا شاید شانس حضور در یورو 2024 را  با توجه به خداحافظی کیلینی از دست ندهد.

آرنه سلموسون ( تنها بازیکنی که سابقه گلزنی در دربی دلاکاپیتاله با پیراهن هر2  تیم را به همراه کولاروف در کارنامه دارد)، فرانکو کوردووا، لیونلو منفردونیا، آنجلو پروتزی (یکی از بهترین دروازه‌بان‌های تاریخ ایتالیا که از آکادمی رم آغاز کرد و کفش‌هایش را در پیراهن لاتسیو آویخت)، روبرتو موتزی، سینیشا میهایلوویچ (یکی از منفورترین‌ها در جبهه هواداران رم پس از بر تن کردن پیراهن لاتسیو) و دیه‌گو فوسر (کاپیتان لاتسیو که پس از قهرمانی رم در سری آ به این تیم پیوست)  دیگر بازیکنان خیانت‌کار بوده‌اند. اما از همه این بازیکنان مهم‌تر، شاید فولویو برناردینی باشد؛ مردی که نه‌تنها به عنوان بازیکن، پیراهن هر 2 تیم رم و لاتسیو را بر تن کرد، بلکه در عرصه مربیگری هم سکان هدایت2 باشگاه پایتخت را بر عهده گرفت؛  پروفسوری که به سبب تحصیلات آکادمیکش، به این عنوان شناخته می‌شد. او آنقدر در رم محبوب بود که اسطوره شد و کمپ تمرینی این تیم به افتخارش (The Centro Sportivo Fulvio Bernardini) نام‌گذاری شده است.

نکته جالب توجه اما این جاست که فولویو، سال‌های حرفه‌ای بازیگری‌اش را با پیراهن لاتسیو در سال 1919 آغاز کرد و ابتدا، پیش از آن که به عنوان مهاجم نامی برای خود دست و پا کند، دروازه‌بان بیانکوچلستی بود؛ مردی که نقش زیادیدر رسیدن لاتسیو به فینال مسابقات سطح اول 1923 داشت. برناردینی، یک سال پس از تاسیس رم به جمع گرگ‌ها پیوست و 11 فصل درخشان را با آن‌ها سپری کرد. برناردینی یکی از کاپیتان‌های سرشانس تاریخ رم است که به این تیم کمک کرد در سطح اول، تبدیل به یک قدرتِ قابل احترام شود و پس از آنکه کفش‌هایش را آویخت در عرصه مربیگری با فیورنتینا و بولونیا، 2 بار اسکودتو را فتح کرد. برناردینی پس از آن، هم به نیمکت مربیگری رم تکیه زد و هم لاتسیو را به سمت کسب اولین افتخار معتبرش (جام حذفی ایتالیا در سال 1958) هدایت کرد.