ساری: از زندگی فقط خوش‌گذرانی می‌خواهم!/ فوتبال این روزها، بهشتِ فردگرایی است

به گزارش فوتبال 360، مائوریتسیو ساری، سرمربی باتجربه ایتالیایی که پس از 31 سال تجربه سرمربیگری و هدایت بیش از 20 تیم، از فصل گذشته هدایت لاتسیو را بر عهده گرفته، معتقد است مربیان نباید مساله فردگرایی را در ترکیب تیم‌هایشان به آسانی نادیده بگیرند.

ساری که در یک دهه اخیر تجربه هدایت ناپولی، چلسی، یوونتوس و امپولی را  داشته، سابقه قهرمانی در لیگ اروپا با چلسی و یوونتوس در سری آ را دارد و در همین رابطه، نکات جالب توجهی را در مصاحبه با نشریه «کوریره دلواسپورت» مطرح کرده است. لاتسیویی‌ها با حضور پرقدرت در بازار نقل‌وانتقالات تابستانی، عملکرد قابل قبولی داشتند و با صرفنظر از خروج قریب‌الوقوع فرانچسکو آچربی و لوئیس آلبرتو از ترکیب این تیم، آن‌ها 7 بازیکن جدید را در این پنجره به خدمت گرفته‌اند تا ترکیبی به مراتب کامل‌تر از فصل گذشته در اختیار این سرمربی 63 ساله باشد و بیانکوچلستی مدعی حضور در کورس قهرمانی فصل آینده سری آ باشد. بیانکوچلستی انتظار دارند تا پایان پنجره، 2 بازیکن دیگر به خدمت بگیرند و در این صورت، لاتسیو باید برای حضور در جمع 4 تیم بالای جدول بجنگد. از لاتسیوی مدل جدید، روز 14 اوت مقابل بولونیا رونمایی خواهد شد.

ساری گفت: «من سبکی را می‌پسندم که در آن، همه افراد چه در فاز تهاجمی و چه در فاز تدافعی، خودشان را وقف موفقیت تیمی کنند و هدفی موفقیت تیم نداشته باشند. در لاتسیو احساس بسیار خوبی دارم و اینجا همان جایی است که می‌توانم خودم را به بهترین نحو معرفی کنم. از همه مهم‌تر، زندگی خوبی  در پایتخت دارم. اولویت من حالا تغییر کرده و سبک زندگی‌ام مبتنی بر آرامش است. البته که این مورد، روی دیدگاهم نسبت به فوتبال نیز اثر گذاشته و آن را تغییر داده است. پیش از این که به لاتسیو بیایم، هرگز تصور نمی‌کردم تیم رمی این گونه هوادارانی داشته باشد. 99 درصد هواداران این باشگاه، خانواده‌ها و جوانان هستند. آنها بی‌نظیرند و من درک نمی‌کنم لوتیتو (مالک باشگاه) چرا تا به این اندازه منفور است؟ فوتبال در عصر حاضر شرایط عجیبی را از نظر اقتصادی تجربه می‌کند و لوتیتو مردی بوده که در شرایط سخت این باشگاه را تحویل گرفته و همواره عقاب‌ها را در جمع 5 یا 6 تیم برتر سری آ و جمع بهترین‌های اروپا نگه داشته است. او مردی با روحیه است که همواره به صحبت‌های شما گوش می‌دهد، سپس نیازها را برطرف می‌کند. او بسیار به جزئیات توجه می‌کند و در دنیای فوتبال، امثال کلودیو را کم داریم. لوتیتو یک نابغه است و طبیعی به نظر می‌رسد اشتباهاتی هم داشته باشد.»

سرمربی لاتسیو ادامه داد: «لوئیس آلبرتو می‌خواهد دوران حرفه‌ای فوتبالش را در اسپانیا و به‌خصوص سویا به پایان برساند. نمی‌توانم این تضمین را به هواداران بدهم که او تا ابتدای سپتامبر پیراهن لاتسیو را بر تن خواهد داشت یا نه! او پسری باهوش، بازیکنی شایسته و با خصوصیت‌های بسیار خوب است. سرگی میلینکویچ ساویچ هم بازیکنی است که هر سرمربی آرزوی داشتنش را دارد. در دقایقی از بازی به گونه‌ای تاثیرگذار است که گویی فوتبال را از بعد زیبایی‌شناختی بازی می‌کند. این چیزی است که من به «درخشش کوتاه مدت» می‌شناسم! او در برهه پایانی فصل گذشته، تفاوت‌ها را رقم زد.  اقرار می‌کنم  لاتسیو هنوز در بهترین حالتش قرار ندارد و تیم فصل گذشته از عدم تعادل در ترکیب رنج می‌برد. چه از لحاظ روانی و چه تاکتیکی. در یک بازی به‌گونه‌ای حاضر می‌شدیم که گویی قادریم هر حریفی در جهان را شکست داده و در بازی دیگر به قدری ضعیف که ممکن است از هر حرفی ببازیم».

لاتسیو که فصل گذشته را با حداقل اختلاف نسبت به رم در رتبه پنجم به پایان رساند، فصل آینده باید شرایطی بهتر را تجربه کند و این درحالی است که رقیب همشهری یکی از بهترین ترکیب‌های سال‌های اخیر را در اختیار گرفته. ساری در این رابطه گفت: «من احترام بسیار زیادی برای مورینیو قائل هستم. او از بارسلونا دوران مربیگری خود را آغاز کرد و تاثیرش بر بازیکنان آن تیم و تاثیر متقابل تیم بر او، انکارناپذیر است. او قطعاً شباهت زیادی به من ندارد زیرا من از توسکانی آمده (معرفی به دنیای فوتبال از استیا) و بچه کوهستانِ فوتبالی‌ام اما او نه. به عبارت درست‌تر، شاید من شباهت بیش‌تری به لوچانو اسپالتی داشته باشم تا مورینیو. تفاوت میان آغاز از استیا و آغاز از بارسلونا از زمین تا آسمان است زیرا من باید خودم را در لیگ‌های پایین‌تر به اثبات می‌رساندم و سپس به سطح اول فوتبال می‌رسیدم. چیزی که باعث می‌شود شما نتوانید صددرصد قابلیت‌هایتان را به نمایش بگذارید».

ساری که داستان زندگی‌اش پر از فراز و نشیب بوده، موفق شد در فصلی سخت، یوونتوس را به نهمین عنوان قهرمانی متوالی در سری آ برساند و پس از خروج او، بیانکونری طعم فتح اسکودتو را نه با پیرلو چشید و نه الگری. ساری که سابقه هدایت رونالدو را هم داشته، در این رابطه گفت: «من بسیار از این بابت متاسفم که شانس هدایت کردن کریستیانو در سنین جوانی را نداشته‌ام. زمانی به او رسیدم که کاملاً خودش را شناخته بود و تبدیل به یک نماد جهانی شده بود. یک فوق‌ستاره! تیم باید حول محور او شکل می‌گرفت و چاره‌ای دیگر نبود. کریستیانو برای تطبیق با همه سیستم‌های بازی زاده نشده و این سایر بازیکنان هستند که باید برای او بازی کنند. تحت هدایت من، کریس 33 گل در سری آ زد، 4 گل در جام حذفی به ثمر رساند و بدون شک تلاش برای تغییر سبک بازی یکی از بهترین‌های جهان در چنین مدت کوتاهی، اصلاً آسان نیست. برای سال‌ها شغل دیگری داشتم و اصلاً به فوتبال فکر نمی‌کردم. رویای هدایت بهترین تیم‌های جهان را در سر می‌پروراندم و خوشبختانه نه‌تنها یک بار، بلکه چندین بار این اتفاق را تجربه کردم.»

ساری صحبت‌هایش را این گونه به پایان رساند: «در 63 سالگی دیگر هرگز به درآمدزایی و رسیدن به افتخارات حرفه‌ای فکر نمی‌کنم. کاملاً تغییر کرده‌ام و تنها چیزی که از زندگی می‌خواهم، تفریح و خوش‌گذرانی است و این هدیه را لاتسیو می‌تواند به من بدهد. تلاش می‌کنم تا تیمی به معنای واقعی کلمه بسازم. به نوعی تلاش برای این کار، چیزی شبیه به پشت کردن به مد روز است. فوتبال در طبیعتش یک ورزش تیمی محسوب می‌شود؛ حتی اگر شما در مطبوعات، آن را به بهشتِ فردگرایی تبدیل کرده باشید!»