به بهانه سالگرد تولد پدیده سوخته بارسلونا؛ زاده در لاماسیا، آرمیده در ناکجاآباد!

به گزارش فوتبال 360، سال 2007 بود که آوازه نوجوان بارسا از لیگ اسپانیا فراتر رفت و تمام اروپا منتظر بودند محصول جدید آکادمی بارسلونا را در قامت یک ستاره بزرگ ببینند. با این وجود سرنوشت مسیر دیگری را پیش پای بویان کرکیچ 17 ساله قرار داد و او هرگز تبدیل به یک ستاره برای آبی و اناری‌ها نشد. اکنون و در تولد 32 سالگی بویان در حالی که این بازیکن با سابقه 163 بازی برای بارسا در تیم ویسل کوبه ژاپن توپ می‌زند، موارد مشابه سوختن جوانان پر آوازه در بارسلونا را مرور می‌کنیم. البته این باشگاه به موازات از دست دادن آوازه استعدادهای جوانش، ستاره‌های پرشماری را هم به دنیای فوتبال معرفی کرده و مقصر سوختن برخی پدیده‌های باشگاه تعدد بازیکنان مستعد جوان، قراردادهای مالی سنگین، انتظارات بالا و بیش‌تر از همه این‌ها رسانه‌هایی باشند که در پرداختن به نوجوانان مستعد فوتبال دنیا اغراق می‌کنند.

ریکی پوچ؛ پوچ پوچ!

او که اولین بازی‌اش برای تیم بزرگسالان بارسا را در 21 سالگی انجام داد در روزهای نخست پوشیدن پیراهن تیم اصلی باشگاه در قامت یک ستاره جدید خط میانی ظاهر شد. بسیاری از تحلیلگران شروع به مقایسه او با ستاره‌های پیشین باشگاه در پستش کردند و رفته رفته این مقایسه‌ها کار پوچ را در بارسا سخت کرد. آمدن گزینه‌های جدید و عملکرد پر نوسان ریکی پوچ در دور شدنش از ترکیب تیم تاثیر زیادی گذاشت و بازیکنی که در ابتدا با ژاوی و اینیستا مقایسه می‌شد، اکنون در لس‌آنجلس گلکسی آمریکا مشغول بازی است. شاید بازی در لیگ حرفه‌ای ایالات متحده به خودی خود یک نکته منفی به شمار نرود اما ایراد کار اینجاست که پوچ در 23 سالگی از بارسا، اسپانیا و اروپا دور شده و در نهایت آرزوی بازی در تیم ملی اسپانیا را هم به خلوت شب‌های آمریکایی خود برده است.

مونیر الحدادی؛ مسی عربی که هرگز مسی نشد

تیم کمتر از 21 ساله‌های اسپانیا با پدیده‌ای مواجه بود که در 16 مسابقه 10 بار گلزنی کرد و از اعضای اصلی بارسلونایی بود که برنده جام باشگاه‌های جوانان اروپا شد. مونیر الحدادی ملقب به مسی عربی با 2 ملیت مراکشی و اسپانیایی هم در نوجوانی به لاماسیا آمد و خیلی زود هم در رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفت اما اوضاع برای او به خوبی روزهای شروع و دوران تیم‌های پایه پیش نرفت. اگر چه حدادی اکنون در سویا وضعیت بدی ندارد، با این حال هرگز در قامت لقبی که برایش انتخاب شده بود ظاهر نشد و از این هم مهم‌تر این که به کار بارسلونا نیامد و از نام پرآوازه دوران شروعش فاصله گرفت.

جرارد دلوفئو؛ زخمی انتقال‌های قرضی

برای اولین بار در 17 سالگی با پیراهن بارسلونا و به عنوان یکی از محصولات مورد توجه آکادمی این باشگاه در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت و نظرها را به خودش جلب کرد. با این حال مهاجم اسپانیایی در ادامه نتوانست رضایت و اعتماد کادر فنی را به خودش جلب کند و با پدیده‌ای به نام انتقال‌های قرضی پی در پی مواجه شد که نداشتن ثبات او را هم از یک پدیده به یک بازیکن معمولی بدل کرد. دلوفئو که 4 بازی و یک گل ملی را هم در کارنامه دارد در حال حاضر 28 سالگی را در اودینزه سپری می‌کند. در حقیقت اودینزه آخرین انتقال قرضی او بود که در نهایت با انتقالی دائمی همراه شد تا پرونده این مهاجم هم در بارسا بسته شود.

رافینیا؛ برزیلی ناکام

هافبک برزیلی آکادمی بارسلونا در حقیقت هم‌نسل دلوفئو بود و اولین تجربه‌اش در پیراهن آبی و اناری را در 18 سالگی و همراه با دلوفئو رقم زد. سرنوشت هم چیزی بیش‌تر از دلوفئو به او نداد و مقوله مخرب انتقال‌های قرضی به جان دوران حرفه‌ای او نیز افتاد و رافینیا را از روزهای خوبش دور کرد. او که در همان سنین جوانی 2 بازی ملی را هم برای سلسائو انجام داده بود با همان 2 بازی به کارش در تیم ملی پایان داد و اکنون در لیست خروجی پاری‌سن‌ژرمن قرار داد که احتمالا به سوسیداد خواهد رفت.

برادران دوس‌سانتوس؛ شکست خانوادگی

مکزیکی‌های پر سر و صدای بارسلونا روزهای شروع در باشگاه را هرگز از یاد نخواهند برد؛ زمانی که نامشان رسانه به رسانه می‌چرخید و نشریه به نشریه به عنوان خانواده مکزیکی آینده‌دار بارسا تیتر می‌شد. با این وجود تیترها، نشریات و رسانه‌ها خیلی زود آن‌ها را فراموش کردند و بارسا هم چند فصل بعد به یاد نمی‌آورد که چقدر روی استعدادهای این 2 برادر حساب کرده بود. جاناتان دوس سانتوس به عنوان برادر کوچکتر 28 بار برای باشگاه به میدان رفت و جووانی بزرگ‌تر حتی یک بار هم در لالیگا برای بارسلونا بازی نکرد. برادر بزرگ‌تر سال‌ها بعد در آمریکا دوران خوبی را گذراند و عضو کوچک‌تر خانواده به سرزمین مادری بازگشت. در نهایت خانواده دوس‌سانتوس در کاتالونیا سرنوشت خوبی نداشتند و به تالار بزرگان باشگاه راه نیافتند.

خاویر ساویولا؛ خرید پر زرق و برق و سوخته

در کنار استعدادهای ناکام آکادمی بارسلونا می‌توان یکی از خریدهای این باشگاه را هم برشمرد چرا که ساویولا به عنوان یکی از نامزدهای جانشینی مارادونا در 19 سالگی با مبلغ حیرت‌انگیز 32 میلیون پوند در سال 2001 از ریورپلات آرژانتین و با قهرمانی المپیک به نوکمپ آمده بود. ساویولا هرگز نتوانست تداوم مورد نظر را داشته باشد و خیلی زود از لیست بازیکنان مورد توجه کادر فنی خارج شد. در نهایت تعویض‌های متعدد باشگاه و حواشی پیوستن به رئال مادرید، دشمن دیرینه بارسا، او را حتی از لیست نامزدهای دعوت به تیم ملی هم خارج کرد و با گذراندن روزهای پایانی در ریورپلات، فوتبالش را در بی‌خبری و سکوت پایان داد.

این شروع ماجرا نیست

مدرسه فوتبال معروف بارسلونا با عنوان لاماسیا هر ساله ستاره‌های متعددی را برای درخشش در تیم اصلی باشگاه معرفی می‌کند و تعداد این بازیکنان آن قدر زیاد است که سوختن چند مورد از پدیده‌ها چندان غیرعادی به نظر نمی‌رسد. با این حساب این لیست همچنان و در سال‌های آینده گزینه‌های بزرگ و کوچک دیگری هم خواهد داشت و جوانان فعلی بارسا باید با مرور جوانان پیشین باشگاه در مورد آینده حرفه‌ای خود هوشیار عمل کنند؛ چرا که فاصله پدیده شدن و انزوا در نوکمپ خیلی کوتاه به نظر می‌رسد.