جنون، آشوب، دزدی؛ جنگ خاص در سری آ

به گزارش فوتبال ۳۶۰، حالا که بازیکنان یوونتوس برای صد و نودمین رویارویی تاریخ خود با فیورنتینا به فلورانس آمده‌اند، ۹۴ سال از اولین تقابل 2 تیم می‌گذرد؛ مسابقه‌ای که با برتری خردکنندۀ ۱۱ بر صفر به نفع بیانکونری به پایان رسید و این پیروزی پیش‌نمایشی از تاریخ یکی از یک‌طرفه‌ترین دشمنی‌های فوتبال اروپا بود. با این‌ که یوونتوس به‌عنوان منفورترین (و در عین حال محبوب‌ترین) تیم ایتالیا، دشمنان زیادی در جای‌جای سرزمین چکمه دارد، رابطۀ آن‌ها با فیورنتینا تا قبل از فصل ۸۲-۱۹۸۱ چندان شکرآب نشده‌‌بود. قصۀ این تقابل جنجالی که بیش از هر کلمۀ دیگری با «سرقت» توصیف می‌شود، ۴۰ سال قبل و در روز آخر آن فصل آغاز شد.

قهرمانی به کمک داوران

با گسترش سلطۀ بیانکونری بر سری آ و حتی سال‌ها قبل از رسوایی تبانی مشهور به «کالچو پولی»، همیشه شائبه‌هایی مبنی بر حمایت داوران از یوونتوس در بازی‌های تعیین‌کننده وجود داشته. در دهه‌های قبل، سوت‌های اشتباه منجر به ایجاد کینه‌های چندین ساله می‌شد و وقتی پایگاه هواداری سیاه‌وسفیدها در خارج از تورین هم رشد می‌کرد، بر نفرت هواداران متعصب تیم‌های بومی از این تیم افزوده می‌شد‌. با این حال اتفاقات روز آخر فصل ۸۲-۱۹۸۱ برای هواداران فیورنتینا غیرقابل‌باور بود. 2 تیم با امتیاز برابر به استقبال هفتهٔ آخر رفتند. تساوی بدون گل در هر 2 مسابقه به معنی تعیین قهرمان در مسابقۀ پلی‌آف بود اما در نیمۀ دوم، گل صحیح گراتزیانی برای فیورنتینا مردود اعلام شد و در بازی همزمان، یوونتوس صاحب یک پنالتی مشکوک شد؛ لیام باردی ایرلندی پشت توپ ایستاد و بیانکونری را به بیستمین قهرمانی تاریخ خود رساند. جیان‌کارلو آنتونیونی، بازی‌ساز خلاق فیورنتینا، بعد از بازی گفت: «آن‌‌ها جام قهرمانی را دزدیدند» هواداران تا مدت‌ها شعار «دوم بودن از دزد بودن بهتر است» سر می‌دادند و قهرمانی یک ماه بعد تیم ملی ایتالیا در جام‌جهانی ۱۹۸۲، با ترکیبی که نیمی از آن را بازیکنان این 2 تیم تشکیل می‌دادند در فرونشاندن غائله تأثیری نداشت.

دزدی دوم!

8 سال بعد، وقتی یوونتوس و فیورنتینا در فینال جام یوفا رودرروی هم قرار گرفتند، بار دیگر آتش تنش بین 2 باشگاه شعله‌ور شد؛ در حالی که بازی رفت در تورین با تساوی یک بر یک در جریان بود، خطای کاسیراگی روی مدافع فیورنتینا، «سلسته پین» گرفته‌ نشد تا همان توپ توسط خود او تبدیل به گل برتری و قهرمانی بیانکونری شود. در حالی که سرمربی یووه، دینو زوف در حال انجام مصاحبۀ بعد بازی بود، پین پیش او آمد و فریاد زد: «دزدها!» دروازه‌بان یوونتوس البته به او هشدار داد  شاید آن‌ها در جنگ واژه‌ها قوی‌تر باشند اما یوونتوس نبرد داخل زمین را با پیروزی به اتمام می‌رساند. ورود هواداران به زمین در مرحلهٔ قبل باعث سلب میزبانی از فیورنتینا شد و مسئولان برگزاری مسابقه، میزبانی بازی برگشت را به‌جای فلورانس به شهرک آولینو سپردند؛ جایی که به تراکم هواداران یوونتوس شهرت داشت. شاگردان دینو زوف بازی برگشت را مدیریت کردند و با تساوی بدون گل به قهرمانی رسیدند.

انتقال اجباری به خانۀ دشمن

چند ماه بعد از قهرمانی پرحاشیۀ یوونتوس در جام یوفا، در حالی که شایعۀ انتقال روبرتو باجو از فیورنتینا به یوونتوس در کوچه‌های فلورانس پخش می‌شد، خود او صراحتاً گفت علاقه‌ای به این انتقال ندارد. صبح روزی که با اجبار فلاویو پونتلو، مالک باشگاه، انتقال او به تورین قطعی شد، روزنامۀ «گاتزتا دلواسپورت» تیتر زده‌بود: «به سوی یووه؛ به زور، نه با عشق» باجو با مبلغی معادل ۸ میلیون پوند که رکورد نقل‌وانتقالاتی تاریخ فوتبال جهان تا آن روز بود به یوونتوس رفت و خیابان‌های فلورانس با اعتراضات هواداران خشمگین بنفش‌ها به آشوب کشیده‌شد. آن‌ها ساختمان باشگاه را محاصره کردند و با آجر و کوکتل‌مولوتف به استقبال سران فیورنتینا رفتند. پونتلو 2 شبانه‌روز در ورزشگاه آرتمیو فرانکی پناه گرفت و اعتراضات منجر به مجروح شدن ۵۰ نفر و دستگیری ۹ تن شد.

بازگشت باجو

یکی از دراماتیک‌ترین روزهای تاریخ فوتبال ایتالیا هنگام بازگشت روبرتو باجو به فلورانس در بهار سال بعد رخ داد. هواداران او را خائن می‌دانستند و او تمام طول بازی با توهین‌ها و سوت‌های مکرر هواداران روبه‌رو شد با این حال وقتی داور به نفع یوونتوس پنالتی گرفت، باجو حاضر به زدن ضربه نشد؛ لوییجی دی‌آگوستینی پشت توپ ایستاد و پنالتی را از دست داد. دقایقی بعد باجو تعویض شد و مستقیماً به سمت «کوروا فیه‌سوله»، جایگاه اولتراهای هوادار فیورنتینا رفت و یک شال بنفش‌رنگ هواداری را به گردن انداخت. ۲۷ سال بعد، وقتی فدریکو برناردسکی که توسط رسانه‌ها به باجو تشبیه می‌شد و پیراهن شمارۀ ۱۰ لا ویولا را هم به تن کرده‌ بود با قراردادی ۴۰ میلیون یورویی به یوونتوس رفت، ذره‌ای از جوش‌وخروش هواداران متعصب فیورنتینا کم‌ نشده‌ بود؛ او در بازگشت به فلورانس، زیر باران توهین‌های هواداران، برای یووه گل زد. شاید همین فشار تماشاگران بود که باعث شد یووتیچ قید قرارداد پرسودتر با یوونتوس را بزند و عازم منچستر شود. زیر نظر مالک آمریکایی باشگاه، طی سال‌های اخیر فدریکو کیزا و دوشان ولاهویچ هم راهی تورین شده‌اند. ولاهویچ این روزها از ستاره‌های تیم بیمار بیانکونری‌ست. یوونتوس تنها ۲ امتیاز با صدر فاصله دارد اما شکل بازی تیم برای هواداران دل‌خوش‌کننده نیست.

آماده برای دربی

چهارشنبه شب فیورنتینا با تک‌ گل بتو در خانۀ اودینزه مغلوب شد اما یوونتوس با 2 گل زودهنگام و دیرهنگام از ولاهوویچ و میلیک به برتری مقابل اسپزیا رسید. شاگردان آلگری با ۲ برد و ۲ مساوی، هم‌امتیاز با ۳ تیم دیگر در ردۀ چهارم لیگ ایتالیا قرار دارند؛ مالکیت توپ یوونتوس در بازی‌های این فصل به ۵۱ درصد نمی‌رسد و آن‌ها در هر مسابقه به‌طور متوسط تنها ۳.۵ شوت در چارچوب روانۀ دروازۀ حریفان می‌کنند. در حالی که فیورنتینا با ۶۵ درصد، بیشترین میانگین مالکیت لیگ را در اختیار دارند؛ با این حال، اوضاع زنبق‌ها هم‌ چندان جالب نیست. تیمی که 4فصل پیش تا یک‌قدمی سقوط هم رفته‌بود، فصل گذشته سهمیهٔ لیگ کنفرانس اروپا را گرفت اما فصل جدید چندان درخشان شروع نشده؛ لیگ برای آن‌ها با برتری دیرهنگام مقابل کرموننزه آغاز شد؛ تیم تازه صعودکرده، یک نیمه 10 نفره بازی کرد اما شاگردان وینچنزو ایتالیانو تا دقیقۀ ۹۵ در رسیدن به پیروزی عاجز بودند. ادامۀ کار آنها در لیگ با 2 تساوی بدون گل و یک شکست یک بر صفر همراه بوده اما مسابقۀ شنبه با تمام مسابقات فرق دارد. دشمن دیرینه به آرتمیو فرانکی قدم می‌گذارد. به زعم هواداران فیورنتینا، خائنان و «دزدان» (لقبی که آن‌ها به یوونتوسی‌ها می‌دهند) معمولاً با استقبال خوبی روبه‌رو نمی‌شوند!