تاتنهام 139 ساله شد؛ رویاهایی برای عملی شدن

به گزارش فوتبال 360، شاید آن روزی که «بابی باکل» سرپرستی بچه‌های مدرسه‌ای تیم کریکت را به عهده داشت، فکرش را هم نمی‌کرد، تیمی که برای خالی نبودن تعطیلات زمستانی بازیکنان کریکت درست کرده بود، 139 سال بعد جزو 6 قدرت برتر لیگ انگلیس باشد. «هاتسپر» سابق یا «تاتنهام» امروز که با نام مستعار «اسپرز» شناخته می‌شود، 139 سال پیش در چنین روزهایی توسط گروهی از بازیکنان مدرسه‌ای کریکت تاسیس شد و در ادامه با حمایت یک معلم به شخصیت، برنامه و اهداف برای آینده رسید. سفیدپوشان لندنی نمونه زنده‌ای از یک شروع ساده و شکوفایی آن در آینده هستند.

تاریخچه و افتخارات

10 سال پس از تاسیس تبدیل به یک باشگاه حرفه‌ای شدند اما تا رسیدن به روزهای طلایی هنوز نیم قرن فاصله داشتند. با این حال جنگ بزرگ آن‌ها با مهاجرت رقیب همشهری به هایبوری خیلی زودتر از دوران اوج سر گرفت و دربی شمال لندن میان تاتنهام و آرسنال قدمتی بیش از یک قرن قدمت دارد. ویترین افتخارات باشگاه اگر چه مدت‌هاست بروز رسانی نشده اما خالی هم نیست و یادآور دوران طلایی بین سال‌های 1950 تا 1974 است که سفیدپوشان پایتخت نگلیس در این بازه 13 جام را به این ویترین اضافه کرده‌اند. دوران جدید تاتنهام با حمایت از پروژه لیگ برتر انگلیس شروع می‌شود و این تیم از اولین حامیان تغییر رویکرد حرفه‌ای انگلیس در فوتبال باشگاهی بوده است. با وجود این شوق برای سر پا شدن لیگ برتر در شیوه امروزی، تاتنهام هنوز دستش به جام قهرمانی نرسیده و با همان 2 جام سال‌های درخشش و هدایت سرمربی بزرگشان«بیل نیکلسون» سر می‌کند. تاتنهام 2 بار هم قهرمان جام یوفا شده و آخرین قهرمانی این باشگاه در سال 1998 در جام اتجادیه رقم خورده است. تاریخ باشگاه حکایتی جالب دارد که نشان می‌دهد با وجود روزهای سخت و دور از افتخار طولانی در این تاریخ، روزهای خوب بالاخره از راه خواهند رسید. شعار تاتنهامی‌ها هم بر این باور تاریخی صحه می‌گذارد. آن‌ها هنوز هم پس از گذشت سال‌ها هر زمان احتیاج به همدلی و هم‌صدایی را احساس می‌کنند روی سکوهای ورزشگاه خانگی یک‌صدا فریاد می‌زنند؛ «شهامت انجام دادنش را داریم!»

فینال لیگ قهرمانان و یک قدمی افتخار بزرگ

تیم مائوریتسیو پوچتینو فصل به فصل نمایش بهتری ارائه می‌کرد و در نهایت این مسیر رشد، تاتنهام با پشت سر گذاشتن منچسترسیتی آماده پپ گواردیولا و آژاکس دوست داشتنی تن‌هاخ به مصاف لیورپول در فینال فصل 2019-2018 لیگ قهرمانان رفت. اگر چه فینال به کام شاگردان پوچ نبود اما تاتنهامی‌ها با رسیدن به فینال بار دیگر ثابت کردند  اگر اراده کنند شهامت انجام دادن هر کاری را دارند. از فصل 16-2015 تاکنون لیگ برتر انگلیس فقط 2 بار سفید پوشان قدیمی‌اش را در جمع 4 تیم برتر پایان فصل ندیده و اسپرز در این سال‌ها به شدت نشان از تیمی دارد که برای رسیدن به افتخار و عنوان تشنه است. شاید تاتنهام برای شروع یک دوران باشکوه دیگر فقط به یک جام معتبر دیگر احتیاج دارد تا بازیکنان فعلی تیم و عوامل باشگاه و حتی هواداران باور کنند می‌توانند تیمشان را بالاتر از همه قدرت‌های رقیب ببینند. 

اسطوره‌ها در حال بارگذاری

اگر چه تاریخ تاتنهام هم مانند بسیاری از تیم‌های لیگ برتری اسطوره‌های خودش را دارد اما این تاریخ با حضور ستاره‌های وفادار جدید، خواندنی‌تر هم شده است. پیش از ظهور ستاره‌های جدید اسپرز، اسطوره‌هایی مانند جیمی گریوز، گلن هادل، پت جنینگز، دنی بلنچ‌فلاور و کلیف جونز در تالار مشاهیر باشگاه سر زبان‌ها بودند. جیمی گریوز که سال گذشته در 81 سالگی از دنیا رفت از آخرین شاهدان عینی قهرمانی انگلیس در جام جهانی به شمار می‌رفت و پت جنینگز که سابقه بازی برای آرسنال را هم دارد، سال‌ها سنگربان اصلی تیم ملی انگلیس بود. ضمن اینکه گریوز با 124 گل در 160 مسابقه برای تاتنهام و 44 گل در 57 بازی ملی از بهترین گلزنان دنیای فوتبال در زمان خودش به شمار می‌رفت. با این حال این اسطوره‌ها و آمارهایشان به شدت توسط ستاره‌های جدید تحت تاثیر قرار می‌گیرند. هوگو یوریس رکورد بیش‌ترین بازی برای باشگاه را با عبور از 400 مسابقه شکسته و هری کین با 253 گل مشغول تاریخ‌سازی برای سفیدهای لندنی است. سون هیونگ مین هم در صورتی که در جمع تاتنهامی‌ها بماند، سال‌های بعد از او به عنوان اسطوره باشگاه یاد خواهد شد. 

ماجراجویی با آنتونیو کونته

دون آنتونیو کونته پس از سفرهای متعددش به باشگاه‌های مختلف در حالی که گزینه تیم‌های بزرگ دیگری هم به شمار می‌رفت، با تاتنهام به توافق رسید و در همین مدت حضورش کمترین چیزی را که به اردوی زنبق‌ها اضافه کرده، شور و هیجان ذاتی‌اش است. کونته تیمش را در این فصل مطابق سلیقه خودش تجهیز کرد و با اضافه کردن جاه‌طلبی ویژه خودش به بدنه تیم تا این جا نشان از یک مدعی داشته است. تاتنهام می‌تواند با تکیه بر توانایی‌های منحصر به فرد سرمربی ایتالیایی حسرت چندین و چند ساله نبردن جام‌ها را به اتمام برساند و روزهای خوبش را بازگرداند. شاید سال بعد و در صد و چهلمین سالگرد تاسیس باشگاه، آنتونیو کونته با هدیه دادن یک عنوان شاخص در این فصل، جشن تاسیس را باشکوه‌تر برگزار کند و نام بابی باکل، جک نیکلسون، جیمی گریوز، پت جنینگز و دیگر اساطیر باشگاه را مجددا زنده کند. کونته می‌تواند با شهامت شخصی خودش کسی باشد که بار دیگر نشان دهد تاتنهام شهامت انجام دادن را دارد!

*حسین سعیدی نیکو