داستان عشق ابدی به میراث ارغوانی یک شهر؛ تبلور میهن‌ پرستی در فلورانس

به گزارش فوتبال 360، حلقه چهارم جهنم در کمدی الهی دانته، جایگاه خیانتکاران است؛ کسانی که گردن‌هایشان بلند، دست‌هایشان عاجز از نگه داشتن سر روی بدن و مشغول عذاب دیدن به خاطر گناهی نابخشودنی هستند که روزگاری در دوراهی وفاداری و خیانت، راه دوم را انتخاب کرده بودند.
اگر اهل فلورانس باشید، تقریباً غیر ممکن است تیم محبوبتان در کلچو، تیمی غیر از فیورنتینا باشد. تیمی که در میان غول‌های پرافتخار فوتبال ایتالیا، جایگاهی ندارد اما کمتر تیمی است که بتواند از منظر اصالت، تنه به تنه‌اش بزند. فیورنتینا، نماینده مغرورِ شهری باشکوه است که زادگاه رنسانس و میراث دار بزرگترین بانک اروپایی در قرون وسطی بود. ویولا، مظهر فلورانس و تبلور عشق به سرزمین مادری است که حتی میکل آنژ هم  از به تصویر کشیدن شکوه رنگ پیراهن ارغوانی این تیم، عاجز می‌ماند. کلمات سازنده سرود «لا کانتوزونه ویولا»، تنه به تنه نبوغ دانته در اشعارش می‌زند و پوشیدن پیراهن ارغوانی این تیم، شما را از غلتیدن به آغوش تیم‌های پرافتخار شمالی به خصوص یوونتوس منع می‌کند.

همیشه جایی برای روبی هست

کم نبوده‌اند خیانت‌کارانی که پیراهن فیورنتینا را مستقیماً با پیراهن یوونتوس معامله کردند اما دیگر هیچ کس در فلورانس حاضر نیست شهری را در ازای خرید روبرتو باجو، به آتش بکشد و باز هم نتواند علاقه‌اش به دم اسبی الهی را پنهان کند. اهالی فلورانس در چشم بر هم زدنی، برچسب خیانت‌کار را به شما خواهند چسباند و استادیو آرتمیو فرانکی را برایتان جهنم خواهند کرد. دوشان ولاهوویچ، آخرین نمونه از خیانتکاران است که هرگز بخشیده نخواهند شد اما پیش از او نیز 21 بازیکن مستقیماً میان ۲ باشگاه جابه‌جا شده‌اند که روبرتو باجو، یک استثنا در میان صفحات تاریخ است. تنها شاید تنها بودای کوچک می‌توانست پس از 5 سال درخشش در پیراهن ویولا، به مدت 5 سال دیگر هم در پیراهن یوونتوس بدرخشد و باز هم محبوب باقی بماند.

میهن‌پرستی و دیگر هیچ

رقابت فیورنتینا و یوونتوس، شبیه به هیچ دربی دیگری در جهان نیست. این دیدار نه همچون رقابت میلانی‌ها جنبه جغرافیایی دارد، نه همچون ال‌کلاسیکو در سیاست خلاصه می‌شود، نه فلورانس و تورین رقابت اقتصادی میان یکدیگر همچون مرسی‌ساید و منچستر دارند و نه مظهر رویارویی نمایندگان پرولتاریا مقابل بورژوازی است. پیتریوتیزم و دیگر هیچ! فیورنتینا، رقیب نه، بلکه دشمنِ یوونتوس است زیرا شکوه میهن‌پرستی در فلورانس، اجازه نخواهد داد پیراهن ارغوانی تیم را با دنیایی از افتخارات در جمع بیانکونری معامله کنید. در تاریخ فوتبال ایتالیا، اگرچه یوونتوس با 36 اسکودتو و 14  جام حذفی ایتالیا، پرافتخارترین تیم کشور است و از طرف مقابل مجموع افتخارات فیورنتینا در سطح اول فوتبال از 8 تجاوز نمی‌کند اما لوگوی فیورنتینا، گران‌قیمت ترین سمبل در کالچو لقب گرفته است.

هیچ‌چیز عشق به ویولا را کمرنگ نمی‌کند

در سراسر ایتالیا، حتی در ناپل و سیسیل، یوونتوس طرفدارانی هرچند اندک را به خود جذب کرده است اما در فلورانس، تقریباً هیچکس نیست که در ۲ راهی پرافتخارترین تیم کشور و نماینده توسکانی، سمت بیانکونری بایستد. در اولین دیدار تاریخ ۲ تیم مقابل یکدیگر، یوونتوس با 11 گل فیورنتینا را تحقیر کرد اما نسل پیرمردهایی که روزگار جنگ جهانی نخست را به خاطر می‌آوردند هم هرگز این نکته را باعث شرمساری و عدم افتخار به تیم باشکوهشان نمی‌دانستند.
در دهه 80، باشگاه فیورنتینا توسط فلاویو پونتلو خریداری شد و این تاجر نامدار، تیم را حول محور جانکارلو آنتونیونی شکل داد تا فصل جدیدی از رقابت میان 2 تیم رقم بخورد. روز پایانی فصل 82-1981، 2 تیم هم امتیاز با یکدیگر به مصاف رقبا رفتند که موجی از تصمیمات عجیب داوری در آتش نفرت هواداران فیورنتینا از یوونتوس دمید. فیورنتینا باید مقابل کالیاری در خطر سقوط به میدان می‌رفت که یک امتیاز برای باقی ماندن در سطح اول نیاز داشت و از طرف مقابل، یوونتوس، کاتانتسارو را پیش رو داشت که هفته‌های پایانی فصل را در میانه جدول، کاملاً تشریفاتی می‌دید.

دزدانی به رنگ سیاه و سفید

درحالی که گل فیورنتینا با تصمیم داور مردود اعلام شد، در استان کالابریا یوونتوس با یک پنالتی به گل رسیده بود و پیش از آن نیز بازیکنان کاتانتسارو شانس گلزنی از روی نقطه پنالتی را از دست داده بودند. برتری یک بر صفر یوونتوس در جنوب همانا و تساوی فیورنتینا در جزیره ساردنیا همانا. یوونتوس در رقابت نفس‌گیر با فیورنتینا، به بیستمین اسکودتوی تاریخش دست یافت و پس از این اتفاقات، آنتونیونی همان جمله معروف را در وصف بانوی پیر بر زبان آورد. جمله «آنها اسکودتو را از ما دزدیدند»، از دهان هافبک فیورنتینا خارج شد و هواداران ویولا  هم جمله «بهتر است نایب قهرمان باشید تا یک دزد» را تبدیل به فرهنگ هواداری خود در تنفر از یوونتوس کردند.

عشق خالص ۲ طرفه

سال 1990، 2 تیم برای اولین بار در تاریخ به‌عنوان رقبای ایتالیایی در فینال لیگ اروپا مقابل یکدیگر صف‌آرایی کردند و فیورنتینا به حکم انضباطی از به میدان رفتن در استادیوم خانگی محروم شده بود. یوونتوس باز هم فیورنتینا را این بار در فینال اروپایی شکست داده بود و بازیکنان ویولا در مصاحبه‌های پس از بازی، سرمربی یوونتوس، دینو زوف را با همان واژه «دزد» خطاب کردند.
انتقال رکوردشکن روبرتو باجو به ارزش 25 میلیارد لیره در عین مشکلات مالی فیورنتینا، باعث به وجود آمدن اعتراضات خشونت باری در شهر شد و در حالی که دیوارهای شهر با کوکتل مولوتوف به آتش کشیده می‌شد، دست کم 50 زخمی بر جای ماند. باجو اما هرگز از ته قلب هواداران فیورنتینا به‌عنوان «خائن» لقب داده نشد و زمانی که قبول نکرد مقابل فیورنتینا پشت ضربه پنالتی بایستد با در آغوش کشیدن و تکان دادن شال ارغوانی پرتاب شده به میانه میدان، دوباره خانه‌اش در کنج قلب اهالی فلورانس را بازساخت.

این روزها را فراموش کن!

یکشنبه شب گذشته تیم‌ها برای رسیدن به رتبه یازدهم جدول برای صدوشصت‌وهشتمین مرتبه در تاریخ سری آ مقابل یکدیگر صف‌آرایی کردند که یوونتوس هشتادمین پیروزی تاریخ سری آ مقابل ویولا را رقم زد. فیورنتینا و یوونتوس 2 بار هم در سطح اول پیش از آغاز دوران سری آ مقابل یکدیگر به میدان رفته بودند که هر ۲  دیدار با برتری یوونتوس به پایان رسیده بود.