داستان تیم نابود شدهای که لیورپولتر از لیورپول بود؛ دایناسور فنا شده «مرسیساید»
به گزارش فوتبال ۳۶۰، اگر چه اکنون طرفداران فوتبال، بندر لیورپول را با حضور 2 تیم تاریخی و ریشهدار اورتون و لیورپول میشناسند اما بعید نبود شرایط به نحوی پیش برود که در کنار این 2 تیم مرسی ساید، تیم سومی هم وجود داشته باشد!
«نیو برایتون» را بهتر بشناسید!
در آغاز قرن بیستم، «نیو برایتون» شامل بلندترین ساختمان بریتانیا، مکانهای تفریحی و تجاری و در کل امکانات رفاهی زیادی میشد که مردم محلی و گردشگران را مجذوب شکوه خود کرده بود و همچنین یک استادیوم با ظرفیت ۸۰ هزار نفری که قرار بود میزبان بازیهای خانگی یک باشگاه تازه تاسیس به نام «نیو برایتون» باشد. مقامات محلی مشتاق بودند تا «نیو برایتون» را به مقصدی توریستی آن هم برای تمام سال تبدیل کنند و در این زمینه موفق عمل کردند. اگر تاریخ جابهجا میشد، مالکان این باشگاه به جاه طلبی غولهای معاصر فوتبال اروپا طعنه میزدند. تلاش آنها برای ساختن یک باشگاه فوتبال برای مدت کوتاهی موفقیت آمیز بود اما پروژه آنها از بین رفت. در سال ۱۸۹۶ باشگاه «نیو برایتون» در استادیومی ۸۰ هزار نفری بازی میکردند. دلیل این میزان جمعیت این بود که مدیران فکر میکردند این موضوع به درآمدزایی کمک میکند اما میانگین تماشاگران «نیوبرایتون» حدود هزار نفر بود! طبق گزارشها، ورزشگاه میتوانست صد هزار نفر را هم در خود جای دهد اما تعداد تماشاگران این تیم بسیار کم بود و ورزشگاه این تیم تبدیل به سالن رقص و متعاقبا میزبان کنسرتهای گروه بیتلز و سایر کنسرتها بود تا این که استفاده از آن به دلیل آسیب ناشی از آتش سوزی در سال ۱۹۶۹ متوقف شد.
آیا این تیم متمول به جام رسید؟
در پس تاسیس این باشگاه به وضوح جاه طلبی و انگیزه وجود داشت. پس از آغاز به کار در سال ۱۸۹۶ این تیم در سال ۱۸۹۷ به لیگ «لنکاوی» پیوست و در اولین فصل خود هم قهرمان شدند. اهالی لیورپول از شرایط مالی خوبی برخوردار بودند و خرید بازیکنان مطرح انگلیس از جمله آلف میلوارد توانست به پیشرفت این باشگاه کمک کند. پس از قهرمانی در لیگ لنکاوی، نیم برایتون برای پیوستن به لیگ رسمی انگلیس درخواست داد و در دسته دوم قرار گرفت. پس از کسب مقام پنجم در فصل اول، عدم حضور تماشاگران باعث شد امیدهای جوانه زده سران «نیو برایتون» ناامید شود و موجودیت باشگاه به خطر افتاد.با توجه به میزان پولی که به باشگاه تزریق میشد، «نیو برایتون» نیاز به صعود داشت. آنها 2 سال باشگاه را متوقف کردند و سپس در سال ۱۹۰۰ بازگشتند اما فقط توانستند مقام چهارم را کسب کنند و این یعنی باید در رده دوم باقی میماندند.
میتوان افسوس خورد که در ۴ سپتامبر ۱۹۰۱، اتحادیه فوتبال انگلیس استعفای این تیم را پذیرفت. رویاپردازی تمام شد و با «دانکستر روورز» جایگزین شدند و اکنون در میان اخبار تیمهای متمول، نیاز است که قصه «نیوبرایتون» مرور شود تا مالکان آگاه شوند هواداران و تماشاگران میتوانند عامل سعادت یک باشگاه تاریخی باشد و اگر حمایتی از آنها صورت نگیرد، هیچ آیندهای جز سقوط و تاریکی در انتظارشان نخواهد بود.
