تاریخ شهادت می‌دهد؛ آرسنال خوب جام از دست می‌دهد!

به گزارش فوتبال 360، اغراق آمیز نیست اگر متمایزترین ویژگی فوتبال با سایر رشته‌های ورزشی را در کنار هیجان، سرعت و جذابیت آن در غیرقابل پیش بینی بودن این ورزش بدانیم. در این میان لیگ جزیره با ربودن گوی سبقت از سایر لیگ‌های معتبر فوتبال اروپا و جهان  با اختلاف زیادی به رقابتی‌ترین و مهیج‌ترین صحنه رقابت فوتبالی در جهان تبدیل شده است.

از دست دادن 4 امتیاز در 2 بازی متوالی که اختلاف 8 امتیازی شاگردان آرتتا با سیتی را به عدد 4 کاهش داده، رقابت در صدر جدول را حساس‌تر از هر زمان دیگری کرده اما این دوئل‌های جذاب و نفس گیر در فوتبال غیرقابل پیش بینی جزیره سابقه طولانی دارد. اختلاف 13 امتیازی ایجاد شده در ژانویه فصل  1996-1995 توسط نیوکاسل که با قهرمانی منچستریونایتد در پایان فصل همراه شد، قهرمانی آرسنال در فصل 1998-1997 با  پیشی گرفتن از شیاطین سرخ که 13 امتیاز بیش از رقیب سنتی خود داشتند و اولین قهرمانی سیتیزن‌ها در فصل 2012-2011  در حالی که در فاصله 6 هفته تا پایان رقابت‌ها با 8 امتیاز کم‌تر از همشهری قدرتمند خود در رتبه دوم قرار داشتند، زنگ خطر را برای آرسنالی که این هفته‌ها به راحتی اندوخته فصل خود را از دست داده به صدا درآورده است. 

موضوع دیگری که در بررسی تاریخ لیگ برتر به چشم می‌خورد این است که تنها 18 تیم پیش از این پس از 30 بازی در لیگ برتر موفق به کسب 70 امتیاز یا بیشتر شده‌اند که در این میان 15 تیم موفق به کسب عنوان قهرمانی در پایان فصل شده‌اند و هر تیمی از بین سیتی و آرسنال که در رده دوم قرار بگیرد، چهارمین تیمی خواهد بود که در تاریخ لیگ برتر با کسب 70 امتیاز یا بیشتر پس از 30 بازی، رتبه دوم را کسب کرده است. نکته جالب اینجاست که هر 3 تیم قبلی که در مسیر رقابت قهرمانی ناکام بوده‌اند در پایان فصل منچسترسیتی را به عنوان قهرمان بالاتر از خود دیده‌اند؛  منچستریونایتد فصل 2012-2011  (73 امتیاز)، لیورپول فصل 2019-2018  (73 امتیاز) و لیورپول فصل گذشته (72 امتیاز).

توپچی‌ها که با زوج گابریل و سالیبا خط دفاعی خود را به نقطه خود تبدیل کرده بودند در 18 بازی ابتدایی رکورد خیره کننده‌ای از خود به نمایش گذاشتند اما در 13 بازی اخیر با طی کردن سیر نزولی‌ که غیبت سالیبا نیز در آن بی‌تاثیر نبود امتیازات حساسی را از دست دادند. دریافت 14 گل در 18 مسابقه ابتدایی که در 13 مسابقه بعدی به 17 گل افزایش پیدا کرد و 9 کلین شیت این تیم که به فقط 3 کلین شیت در 13 بازی اخیر تبدیل شده از تنزل وضعیت دفاعی تیم آرتتا خبر می‌دهد. آرسنال که پس از چندین سال این فصل بار دیگر در کورس قهرمانی قرار گرفته، بیش از سایر تیم‌ها سابقه ناکامی در واگذار کردن جام قهرمانی به رقبای خود داشته و همین مساله بار روانی دوچندانی به هواداران این تیم وارد کرده است. شاگردان آرتتا که انتظار می‌رفت فصل را با هدف صعود مجدد به رقابتهای اروپایی در پایان فصل آغاز کنند، فراتر از حد انتظار ظاهر شدند و با کسب 50 امتیاز در 19 مسابقه یکی از 4 رکورد تاریخی لیگ برتر را به نام خود ثبت کردند اما با مرور تاریخ و جام‌های از دست رفته آن‌ها تا لحظه بالابردن جام توسط مارتین اودگارد، احتمالا هیچ آمار و ارقامی توانایی کم کردن ذره‌ای از استرس هواداران این تیم را نخواهد داشت.

شکوه از دست رفته

سال‌های با شکوه آرسنال که با قهرمانی در لیگ و جام حذفی در فصل 2002-2001  و قهرمانی بدون شکست در فصل 2004-2003  همراه بود برای کامل شدن هت‌تریک 3 قهرمانی پیاپی تنها به کمی شانس در فصل 2003-2002 احتیاج داشت؛ فصلی که آرسن ونگر بعدها ادعا کرد توانایی قهرمانی بدون شکست را یک سال زودتر از آنچه اتفاق افتاد، داشتند اما با وجود اختلاف 8 امتیازی ایجاد شده با منچستریونایتد در ماه مارس با 3  تساوی و 2 شکست در 7  بازی و تساوی در بازی مستقیم مقابل شیاطین سرخ، تساوی مقابل بولتون قعر جدولی و شکست خانگی مقابل لیدز یونایتد و  5 امتیاز کم‌تر از یونایتد به عنوان نایب قهرمانی اکتفا کردند.

فصل وداع

فصلی که ابتدای آن با وداع تلخ هواداران با تیری‌هانری آغاز شد با اعتماد به پدیده‌ای به نام سسک فابرگاس بهتر از چیزی که تصور می‌شد، برای توپچی‌ها پیش رفت. تیم جوان آرسن ونگر با محوریت فابرگاس پس از هفته بیست و ششم، اختلاف 5 امتیازی با منچستریونایتد و 8 امتیازی با چلسی مدعی ایجاد کردند. شکست  4 بر صفر مقابل یونایتد در جام حذفی و مصدومیت ادواردو بسیار آسان‌تر از حد تصور روحیه را از اردوی توپچی‌ها خارج کرد تا آن‌ها طی 13 بازی بعدی خود فقط 2  بار موفق به پیروزی شوند و با اضافه شدن روسیچکی، کولو توره و سانیا به لیست مصدومان، این تیم با 83 امتیاز پس از 2 فینالیست لیگ قهرمانان اروپا یعنی منچستریونایتد و چلسی کار را در جایگاه سوم به پایان رساندند.

سال‌های پر ریاضت

سال‌های ریاضت اقتصادی باشگاه که تحت تاثیر هزینه‌های گزاف ساخت استادیوم جدید به سختی برای هواداران سپری می‌شد با رونمایی از ستار‌ه‌های جوان توسط آرسن ونگر و یا پیروز‌های متوالی و ایستادن در میان بزرگان، روزنه‌هایی از امید را در دل توپچی‌هایی که پای تیم محبوب خود ایستاده بودند، زنده نگه می‌داشت. شاگردان آرسن ونگر در فصل 2010-2009  به خوبی منچستریونایتد قدرتمند سر الکس فرگوسن را به دردسر انداخته بودند و تا اواخر ماه مارس تنها 2 امتیاز با نشستن در جایگاه نخست فوتبال جزیره فاصله داشتند اما این بار فاجعه‌ای وحشتناک به یکباره تیم جوان تحت هدایت پروفسور را تحت تاثیر قرار داد. مصدومیت وحشتناک آرون رمزی در دیدار مقابل استوک و آسیب دیدن دیگر مهره‌های کلیدی مثل ورمائلن، فابرگاس و ویلیلام گالاس باعث شد تا توپچی‌ها از 5 بازی پایانی خود فقط یک پیروزی کسب کنند و همانند 2  سال قبل کورس قهرمانی را به چلسی و منچستریونایتد واگذار کنند.

فصل گران

آرسنال در فصلی که با خرید گرانقیمت خود مسوت اوزیل پایان دوران بی پولی باشگاه را به هواداران اعلام کرده بود با ارائه یک فوتبال زیبا و جذاب خود را در کنار منچسترسیتی و لیورپول به عنوان یکی از مدعیان جدی عنوان قهرمانی مطرح کرد. توپچی‌ها که در جام حذفی و لیگ قهرمانان حضور داشتند در حساس ترین دیدار فصل خود در آنفیلد با شکست تحقیرآمیز 5 بر یک مسیر سقوط را در پیش گرفتند. مصدومیت اوزیل، ویلشر و رمزی، دست ونگر را در بدترین زمان ممکن خالی کرد تا آن‌ها با کسب 2 پیروزی از 9 دیدار بعدی خود از کورس قهرمانی فاصله بگیرند. البته آرسنال در پایان فصل با یک پیروزی دراماتیک در دیدار فینال جام حذفی مقابل‌هال سیتی و قهرمانی در این جام به یک دهه جام نگرفتن خود پایان داد.

افسوس عمیق

در میان مرور تمام خاطرات تلخ و شیرین هواداران آرسنال از لیگ برتر، فصل 2016-2015 عمیق ترین افسوس‌ها‌ را برای هوادران این تیم به همراه دارد. در فصلی که منچستریونایتد، چلسی، تاتنهام، منچسترسیتی و لیورپول همگی در شرایط نه چندان ایده‌آل بسر می‌بردند، بهترین فرصت برای توپچی‌ها به وجود آمده بود تا با شکست لسترسیتی شگفتی‌ساز در مسیر قهرمانی به رویای کسب جام پس از 12 سال رنگ واقعیت ببخشند. گل پیروزی دنی ولبک در آخرین لحظات دیدار رو در روی 2 تیم علاوه بر پیروزی 2 بر یک آرسنال، امید به قهرمانی را بار دیگر برای این تیم به ارمغان آورد اما عدم جاه‌طلبی توپچی‌ها که با افت محسوس مسوت اوزیل در نیمه دوم فصل همراه بود باعث شد تا آن‌ها در 10 دیدار خود از 30 امتیاز ممکن فقط موفق به کسب 16 امتیاز شوند و این در حالی بود که روباه‌ها با ادامه روند شگفت انگیز خود 27 امتیاز به اندوخته خود اضافه کردند و در پایان فصل با 10 امتیاز اختلاف، بالاتر از توپچی‌ها جام قهرمانی را بالای سر بردند. میکل آرتتا سرمربی کنونی آرسنال که بخشی از خاطرات مرور شده این باشگاه را با تمام وجود لمس کرده و بارها شاهد ناکامی تیمش در حساس‌ترین مقاطع فصل بوده، تجربه تلخ فصل گذشته در رقابت بر سر سهمیه لیگ قهرمانان اروپا در رقابت با تاتنهام را هم به تجربیات خود اضافه کرده و احتمالا با درس گرفتن از استباهات متعدد سال‌های گذشته، به سادگی قصد از دست دادن فرصت پیش آمده برای قهرمان کردن تیم محبوب خود را ندارد.