نکتههای ناگفته از دراماتیکترین مسابقه تاریخ لیگ برتر؛ قسم میخورم چیزی شبیه این نخواهید دید!
به گزارش فوتبال 360، آگوئرووووووووووو....! «قسم میخورم هیچوقت چیزی شبیه این نخواهید دید!» این لحظهای بود که زمان از حرکت ایستاد و دهها میلیون فوتبالدوست در سرتاسر جهان از دراماتیکترین قهرمانی تاریخ فوتبال انگلیس و یکی از بهترین صحنههای تاریخ ورزش جهان لذت بردند؛ منچسترسیتی برای قهرمانی تنها به یک پیروزی مقابل تیم انتهای جدولی کوئینز پارک رنجرز احتیاج داشت و روند پیروزیهای متوالی این تیم، تاجگذاری را در دسترس نشان میداد اما دست معجزهگر فوتبال، تیم کم نام و نشان میهمان را تا وقتهای تلفشده نیمه دوم به برتری ۲ بر یک رساند، تا سر بزنگاه و به شگفتانگیزترین شکل ممکن تراژدی به کمدی تبدیل شود؛ گلهای ادین ژکو و آگوئرو در آخرین دقایق باقیمانده، منجر به زمینگیر شدن حریف شد تا شاگردان الکس فرگوسن را که با پایان مسابقه همزمان، منتظر شنیدن سوت پایان بازی در اتحاد بودند، شوکه کند. حالا ۱۱ سال از می ۲۰۱۲ میگذرد؛ از روزی که تا ابد در خاطره اهالی فوتبال باقی خواهد ماند. معجزه حاصل توالی اتفاقات نامحتمل است؛ حوادثی که وقوعش را غیرممکن میدانید، پشت سر هم رخ میدهند و چشمها را خیره میسازند.
منچسترسیتی تا پیش از آغاز مسابقه، با تفاضل گل بالاتر نسبت به شیاطین سرخ در صدر جدول قرار داشت و با توجه به اختلاف تفاضل گل، پیروزی در مسابقه پایانی به معنی نخستین قهرمانی سیتیزنها در لیگ برتر بود. از طرف دیگر کیو پی آر، تحت هدایت مارک هیوز، سرمربی سابق منچستر سیتی، در رده هفدهم جدول قرار داشت و کسب تساوی دور از دسترس خارج از خانه، حکم به بقای قطعی آنها در لیگ میداد. با فراز و فرود فراوان، کار به آخرین ثانیهها کشید و در انتها، گل سرخیو آگوئرو در دقیقه ۹۳:۲۰ قهرمانی آبیها را قطعی کرد تا شاگردان الکس فرگوسن بار دیگر خاطره شکست خانگی ۶ بر یک مقابل همشهری را مقابل چشم خود ببینند. اگر در آن روز کابوسبار، با نتیجه ۲ بر یک به حریف میباختند، روز آخر روبانهای جام، چهره کاپیتان منچستر یونایتد را نوازش میداد. قهرمانی در آخرین لحظه ممکن قطعی شد اما این تازه آغاز سلطه منچسترسیتی بر فوتبال انگلیس بود. بعد از پیروزی به یادماندنی یونایتد با نتیجه ۴ بر ۳ در دربی منچستر، الکس فرگوسن گفته بود همسایههای پرسروصدا حداقل تا پایان عمر او، قادر نخواهند بود سیطره و حاکمیت منچستر یونایتد در لیگ برتر را به چالش بکشند. ورق البته خیلی زودتر از چیزی که سرمربی کهنهکار اسکاتلندی خیال میکرد برگشت. همهچیز از گل آگوئرو شروع شد؛ یک نمایش تمامعیار و فراموشنشدنی که از پرده اول تا آخرش را مرور خواهیم کرد.
رکورد جالب یحیی توره
۲۰ دقیقه از آغاز مسابقه گذشته بود که خبر گلزنی وین رونی در مسابقه همزمان در ورزشگاه پخش شد. یونایتد در خانه ساندرلند پیش افتاده بود و به این ترتیب پیروزی در این مسابقه برای منچسترسیتی به یک اجبار تبدیل شد؛ در حالی که کارگردان هواداران مضطرب آبیپوش را به تصویر میکشید. دقایقی بعد اما نگرانیهای آنها بیشتر شد. یحیی توره، هافبک خلاق و ساحل عاجی که در طول مسابقه عملکرد درخشانی نداشت، روی زمین افتاد؛ در حالی که از ناحیه همسترینگ احساس ناراحتی میکرد. توره فصل قبل هم در نیمهنهایی و هم در فینال جام حذفی برای منچستر سیتی گل زده بود و هفته قبل با دبل مقابل نیوکاسل تیم مانچینی را به پیروزی رسانده بود. مصدومیت او البته در صحنهای رخ داد که پاس گل نخست بازی را به زابالتا هدیه داده بود. منچستر سیتی برنده به رختکن رفت اما توره تعویض شد و جای خود را به نایجل دییونگ داد. گل زابالتا با برخورد توپ به دست دروازهبان، پرش آن و برخورد به تیر عمودی به دست آمد و این تازه چهارمین گل بازیکن آرژانتینی در ۱۳۳ مسابقه برای منچستر سیتی بود. این مسابقه درست در روز تولد ۲۹ سالگی یحیی توره برگزار شد و طبق آمار اوپتا که به تازگی منتشر شده، او تنها بازیکن تاریخ لیگ برتر است که در روز تولدش به جام قهرمانی میرسد. طنز ماجرا اینجاست که او ۲ سال بعد به خاطر اینکه مسئولان باشگاه برای او کیک تولد نخریده بودند با ناراحتی از آنها شاکی شد.
رمز بقا
وقتی مایک دین سوت آغاز مسابقه در نیمه دوم را به صدا درآورد، منچسترسیتی در صدر جدول قرار داشت اما کوئینز پارک، با توجه به برتری بولتون در مسابقه همزمان مقابل استوک به رده هجدهم و منطقه سقوط رسیده بود. حالا نوبت تیم مهمان بود که خودی نشان بدهد و آنها برای رسیدن به گل تساوی، تنها ۲ دقیقه و ۳۳ ثانیه زمان نیاز داشتند. این رایت فیلیپس، گلزن محبوب سابق سیتیزنها بود که از میانه زمین به زیر توپ ضربه زد، توپ مستقیماً به مدافع منسیتی، لسکات رسید اما ضربه سر عجیب او توپ را در مقابل دروازه نصیب جبرئیل سیسه کرد تا شلیک مرگبار فوروارد فرانسوی که دومین شوت تیم مهمان در کل مسابقه بود، دروازه جو هارت و قلب هواداران میزبان را نشانه بگیرد؛ یک بر یک مساوی. لسکات در طول ۳ سال حضورش در اتحاد، هیچوقت حتی یک خطای منجر به شوت حریف از خود بروز نداده بود، اما اتفاقی که هیچوقت رخ نمیداد در بدترین زمان ممکن افتاد تا شانس تیمش برای نخستین قهرمانی بعد از نیم قرن، کاهش پیدا کند. نگاه بهتزده او بعد از اشتباه منجر به گل، از تصاویر فراموش نشدنی آن فصل بود. سیسه در پنجره زمستانی به کیو پی آر پیوسته بود و در ۸ مسابقه برای این تیم ۶ گل و ۲ کارت قرمز به نام خود ثبت کرد و چند ماه بعد راهی الغرافه شد.
اخراج مرد تندخو
درست در لحظهای که به نظر میرسید کار برای منچسترسیتی گره خورده، جویی بارتون، بازیکن سابق منچسترسیتی تصمیم گرفت عملکرد فوقالعاده تیمش را نابود کند. ضربه آرنج سریع او به صورت کارلوس تبس از دید مایک دین مخفی ماند اما اندی گرت پرچم خود را بالا برد و داور مسابقه بعد از مشورت با او تصمیم به اخراج بارتون گرفت. او عجلهای به خروج از زمین نداشت و بعد از دیدن کارت قرمز، با ضربه ناجوانمردانه زانو از پشت سر، آگوئرو را زمین انداخت و تلاش کرد با وینسنت کمپانی هم درگیر شود. او بعد از مسابقه در توییتر اعتراف کرد هدفش از ایجاد تنش، درگیر شدن با بازیکنان حریف بود تا زمینه اخراج یک بازیکن از منچسترسیتی را فراهم کند. با این حال بارتون به نخستین بازیکن تاریخ باشگاه تبدیل شد که هم در ترکیب منچسترسیتی و هم در مقابل این تیم از زمین بازی اخراج شده.
نامحتملترین گل
در حالی که فشار بیامان منچسترسیتی بعد از دریافت گل تساوی به شکل مرگباری ادامه داشت و خطر چندبار از بیخ گوش پدی کنی، سنگربان ایرلندی رنجرز گذشته بود، بارتون اخراج شد و منچسترسیتی با تکیه به برتری نفری آتش حملات را تندتر کرد. در فاصله ۲ دقیقه بعد از شروع مجدد بازی، دروازه میهمان ۵ بار هدف شلیکهای متوالی مهاجمان منچسترسیتی قرار گرفت و توپ تا روی خط دروازه حریف هم پیش رفت و بلافاصله بعد از آن...، کویینز پارک به گل دوم رسید! این بار نوبت هنرنمایی آرماند ترائوره بود که از پیش تاختن کمپانی حداکثر استفاده را برد و پشت سر مدافع راست منچستر سیتی صاحب توپ شد. ترائوره بعد از اخراج بارتون، جایگزین سیسه، زننده گل نخست شده بود و آخرین حضور او در شهر منچستر به شکست ۸ بر ۲ آرسنال مقابل یونایتد در تابستان همانسال برمیگشت. او این خاطره را به خوبی فراموش کرده بود و با ارسال بلند عرضی توپ را به داخل شش قدم فرستاد؛ جایی که جیمی مکی، آزاد و رها با ضربه سر توپ را به پشت سر جو هارت رساند تا تصویری بهتزده و شوکه شده از هواداران مغموم منچستر سیتی به جا بگذارد. در دقیقه ۶۵:۰۸، بازی ۲ بر یک شد و این آخرین شوت یاران رنجرز در این مسابقه نام داشت. حریف جاهطلب اما از این لحظه به بعد، ۲۳ شوت دیگر روانه دروازه میهمان کرد.
یا همهچیز یا هیچ چیز
منچستر سیتی چیزی برای از دست دادن نداشت و ژکو و بالوتلی همزمان وارد زمین شدند. زوجی که تا پایان مسابقه تنها ۵ پاس بین یکدیگر رد و بدل کردند اما روی هم ۱۱ بار دروازه حریف را آماج شوتهای خود قرار دادند. بازی کاملاً در اختیار میزبان بود اما هرچه به پایان مسابقه نزدیک میشدیم، آشفتگی تیم در حملات عیانتر میشد. در مسابقه همزمان استوک گل تساوی را به بولتون زده بود و رنجرز حتی با شکست در این مسابقه هم در لیگ باقی میماند اما این اتفاق هیچ تأثیری در دفاع مطلق و دیوانهوار آنان نداشت. جوهارت تا پایان مسابقه در نقش سوییپر بازی میکرد و در حالی که تیم به حضور بیشترین تعداد مهاجم در نزدیکی دروازه حریف احتیاج داشت، ۳ بار پرتاب اوت انجام داد. در تمام ۳۸۰ مسابقه آن فصل فقط ۴ پرتاب اوت توسط دروازهبانان لیگ به ثبت رسیده بود. حملات میزبان دم به دقیقه، پردامنهتر و کمنتیجهتر میشد. حالا دیگر کار به دقیقه ۹۰:۰۰ رسیدهبود؛ ۲ بر یک به نفع رنجرز.
۵ دقیقه تا آخر خط
داور چهارم ۵ دقیقه فرصت پایانی در اختیار منچستر سیتی گذاشت؛ خبری از ساعت برنارد نبود. وقتی داوید سیلوا هفدهمین کرنر منچستر سیتی را از سمت راست روی دروازه ارسال کرد، بالوتلی از دهانه دروازه در آستانه لرزاندن تور بود اما واکنش استثنایی کنی مانع او شد؛ کرنر هجدهم در حالی که بازیکنان کویینز پارک در سراسر مسابقه حتی یک کرنر هم ارسال نکرده بودند. ضربه بالوتلی سی وسومین شوت متوالی منچستر سیتی بعد از گل زابالتا بود که راهی به دروازه حریف باز نمیکرد. وقتی ضربه زابالتا به تایه تایووی نیجریهای برخورد کرد و داوید سیلوا آماده ارسال کرنر هجدهم شد، مارتین تایلر، گزارشگر اسکای گفت: «از اینجا به بعد، اگر آنها قهرمان لیگ برتر شوند فکر نمیکنم، هیچوقت تا ابد، قهرمانی بزرگتری رخ دهد.» تا آن روز هیچ تیمی در وقتهای تلف شده نیمه دوم یک مسابقه لیگ برتری، شکست را با پیروزی عوض نکرده بود. وقتی داوید سیلوا ارسال را انجام داد، هنوز ۳ دقیقه و ۴۸ ثانیه به پایان ماندهبود؛ او دوباره شش قدم را هدف قرار گرفت، تا ادین ژکو بالاتر از اونوا دروازه رنجرز را باز کند؛ ۲-۲ مساوی. بازی شروع شد!
لحظه جاودانگی
اولین واکنش کوئینز پارک به گل خورده، شوت بلند توپ به زمین حریف بود؛ آنها نمیخواستند حمله یا حفظ توپ کنند؛ پس در موقعیتی شبیه راگبی یا فوتبال آمریکایی توپ و فرصت تهاجم را به حریف تشنه سپردند. مسابقه همزمان با برتری یک بر صفر یونایتد مقابل ساندرلند به پایان رسید. آنها وسط استادیوم لایت منتظر پایان این مسابقه بودند. حالا فقط ۲ دقیقه تا پایان مسابقه باقی مانده بود. آگوئرو توپ را به نزدیکی محوطه جریمه رساند؛ در حالی که ۱۴ شوت متوالی او در این مسابقه به گل تبدیل نشده بود؛ بیشتر از هر زمان دیگر در تمام دوران حضور او در منچستر سیتی. در لبه محوطه بالوتلی را صاحب توپ کرد؛ «منچستر سیتی هنوز زنده است...» بالوتلی توپ را نگه داشت و از تکل آنتون فردیناند که برادرش ریو در مسابقه همزمان منتظر جشن قهرمانی بود، نجات پیدا کرد. «بالوتلی...» او روی زمین افتاد اما توپ را به آگوئرو رساند که به پیشروی درون محوطه ادامه میداد. از ۱۱۹۱ پاس سوپر ماریو در لیگ برتر، ۹۰۸ مورد به همتیمیها رسید، ۴۶ مورد به شوت منجر شد و فقط یک پاس به گل تبدیل شد؛ درست وقتی که آگوئرو با عبور از تایوو به یاد ماندنی ترین لحظه تاریخ فوتبال انگلیس را ساخت؛ «آگوئرووووووو...» ۳ بر ۲ به نفع قهرمان؛ «قسم میخورم که هیچوقت چیزی شبیه این نخواهید دید!»
۲ گل در ۱۲۵ ثانیه. منچستر سیتی در این مسابقه ۴۴ شوت به سمت دروازه حریف شلیک کرد؛ بیشتر از هر تیم دیگر در هر مسابقه دیگر در تاریخ لیگ. هواداران شروع به شمارش معکوس از ۴۴ تا ۱ کردند؛ نه برای تعداد شوتها بلکه برای حسرت ۴۴ساله قهرمانی که به انتها رسیده بود؛ این نخستین فصلی بود که سرنوشت قهرمانی با تفاضل گل مشخص میشد. ۸۹ امتیاز یونایتد تا آن روز بیشترین امتیاز تیم نایب قهرمان در یک فصل به شمار میرفت. فرگوسن البته فصل بعد به قهرمانی لیگ دست یافت و با جشن و سرور از یونایتد جدا شد اما دوران جدیدی در حال آغاز شدن بود؛ ماه آبی طلوع کرده بود.
