لژیونرهای آلمانی حاضر در فینال لیگ قهرمانان اروپا؛ کارخانه هیولا

به گزارش فوتبال 360، تقابل اینتر و منچسترسیتی در فینال لیگ قهرمانان اروپا برای فوتبال‌دوستان ترک از جذابیت خاصی برخوردار است. آنها علاوه بر آنکه شانس از نزدیک تماشا کردن اتفاقی تاریخی را در استادیوم آتاتورک خواهند داشت، برخی خواستار تماشای اهدای جام به ایلکای گوندوغان خواهند بود و برخی دیگر ترجیح می‌دهند جام را بالای سر هاکان چالهان‌اوغلو، هافبک جوان اینتر ببینند.
اگرچه این فصل تیمی آلمانی راهی فینال لیگ قهرمانان اروپا نشده است اما قطعاً جام این فصل لیگ قهرمانان اروپا را یک بازیکن آلمانی بالای سر خواهد برد و در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا، این نخستین بار نیست که تیمی آلمانی قهرمان نخواهد شد اما یک بازیکن آلمانی لژیونر جام را بالای سر خواهد برد.

دریغِ مارسی، دریغِ اولین لژیونر قهرمان

این داستان ابتدا با رودی فولر آغاز شد. قهرمان جهان که 2 سال بعد از فتح جام طلایی با تیم ملی کشورش در ترکیب المپیک مارسی موفق شد جام را بالای سر ببرد و 6 سال بعد، بودو ایلگنر در ترکیب رئال مادرید فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد. او که سابقه قهرمانی در جهان کنار فولر را هم داشت، سال 2000 مجدداً با کهکشانی‌ها جام را فتح کرد و تحت هدایت یوپ هاینکس و ویسنته دل‌بوسکه، این جام را به کارنامه دوران بازیگری‌اش افزود.

ردپای آلمانی در معجزه استانبول

دیتمار هامان، سومین لژیونر آلمانی بود که سرنوشت فینال خاطره‌انگیز استانبول را با دستان خود و هم‌تیمی‌های لیورپولی‌اش در سال 2005 وارد کتاب تاریخ فوتبال کرد و تعویضش به‌عنوان یکی از هافبک‌های تیم انگلیسی، نقش به‌سزایی در تغییر جریان بازی داشت. پس از به تساوی کشیده شدن بازی، هامان به‌عنوان نخستین بازیکن لیورپول پشت ضربه پنالتی ایستاد و توپ را به تور دروازه چسباند.

بالاک و لمان، ستارگان ناکام

اولین لژیونر آلمانی که فینال لیگ قهرمانان اروپا را با خاطره‌ای تلخ تجربه کرد، ینس لمان، سنگربان آرسنال بود که یک فصل بعد از قهرمانی لیورپول، نقش اول شکست آرسنال مقابل بارسلونا بود و با اخراجش از زمین بازی، نقش به‌سزایی در بر هم خوردن تمرکز تیمی داشت. پس از او نیز میشائیل بالاک در ترکیب چلسی موفق نشد جام را بالای سر ببرد و منچستریونایتد در ضربات پنالتی جام را از چنگ آبی‌های لندن ربود. بالاک در آن دیدار از ابتدا در ترکیب تیم تحت هدایت آورام گرانت به میدان رفت و نخستین ضربه پنالتی چلسی را وارد دروازه ادوین فن‌درسار کرد.

کروس، لژیونر پرافتخار

حضور بازیکنان آلمانی در ترکیب رئال مادرید اما یکی از خاطره‌انگیزترین اپیزودهای سریال به‌یادماندنی قهرمانی‌های متوالی مادرید در لیگ قهرمانان بوده است و اولین بازیکن، سامی خدیرا بود که جزئی از لادسیما لقب گرفت. پس از او، تونی کروس توانست 4 مرتبه متوالی با رئال قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کند و در این راه یک بار سامی خدیرا در ترکیب یوونتوس را مغلوب کرد. دیگر بازیکنان مغلوب در این مدت، سال 2018 در ترکیب لیورپول امره چان و لوریس کاریوس بوده‌اند. البته که کروس سال گذشته نیز موفق شد پنجمین قهرمانی‌اش را با رئال تجربه کند.

تراشتگن، شاید قدرنادیده‌ترین

مارک آندره تراشتگن، سنگربان آلمانی بارسلونا در فینل 2015 مقابل یوونتوس بود که در نهایت جام را بالای سر برد و پیش‌ از این تنها 3 مرتبه سابقه داشته بازیکن آلمانی در ترکیب هر دو تیم حاضر در فینال به میدان رفته یا حاضر باشد. دیدار شنبه شب، چهارمین بار در تاریخ پس از سال‌های 2017، 2018 و 2021 است که هر دو طرف حاضر در فینال، نمایندگان فوتبال آلمان نبوده اما بازیکنان آلمانی را در ترکیبشان دارند.

آلمانی مغلوب، آلمانی‌های فاتح

سال 2021، این توماس توخل بود که شانس قهرمانی همزمان به 3 بازیکن ملی‌پوش آلمانی را در ترکیب چلسی داد و علاوه بر کای هاورتز که تنها لژیونر آلمانی گلزن در جریان بازی در تاریخ فینال‌های لیگ قهرمانان اروپا لقب گرفت، آنتونیو رودیگر و تیمو ورنر نیز دیگر بازیکنان آلمانی حاضر در جمع آبی‌های لندن بودند. آن سال نیز ایلکای گوندوغان در ترکیب منچسترسیتی بود و برخلاف هم‌وطنانش با سری افکنده بازی را ترک کرد.

شانس به گوندوگان رو می‌کند؟

یولیان دراکسلر و تیلو کرر، جزئی از ترکیب پاریس بودند که سال 2020 فینال را به بایرن‌مونیخ واگذار کرد و در این راه، شنبه شب شانس با ایلکای گوندوگان، ستاره ترک‌تبار تیم ملی آلمان همراه خواهد بود؛ زیرا هیچ بازیکن لژیونر آلمانی در تاریخ وجود ندارد که بیش از یک بار فینال لیگ قهرمانان اروپا را واگذار کرده باشد و ایلکای، سهمیه‌اش را سال 2021 با شکست مقابل چلسی پرداخت کرده است!
امشب علاوه بر گوندوگان و گوزنس، اشتفان اورتیگا و هاکان چالهان‌اوغلو هم در این لیست قرار خواهند گرفت که هاکان اگرچه شهروند ترکیه به حساب می‌آید اما به‌تبع تولدش در خاک آلمان، پاسپورت آلمانی هم داشته و می‌توانسته برای تیم ملی آلمان نیز به میدان برود.