تضاد فوتبال و الکل؛ رابطهای که پایانی ندارد!
به گزارش فوتبال 360، فوتبال یک پدیده صرفاً ورزشی نیست و بدون شک جنبههای اجتماعی و بازرگانی آن هر سال پر رنگ و پر رنگتر میشود. عمده بازیکنان فوتبال در سنین جوانی و حتی نوجوانی، به شهرتی ناگهانی رسیده و غرق در ثروت و توجه جامعه میشوند. تا اینجای کار اتفاق بدی نیفتاده و بدون شک چنین بازیکنانی با زحمت و تلاش توانستهاند تواناییهایشان را به معرض دید جامعه بگذارند.
اما دقیقاً مشکل از همین جا آغاز میشود. وقتی پول و شهرت در کنار هم قرار میگیرند، آسیبهای اجتماعی را هم برای بازیکنان فوتبال به ارمغان میآورند و همان بازیکنی که تا چندی پیش خجالت میکشید جلوی دوربین سخنی بگوید، اکنون تبدیل به یک شخص پر ادعا و یا پرخاشگر میشود. این پدیده و یا بهتر است بگوییم آسیب اجتماعی مختص یک کشور، قاره و یا اقلیم نیست بلکه عمومیتی به پهنای کره زمین دارد. نوع آسیبهای اجتماعی برای یک بازیکن فوتبال، بستگی به جامعه میزبان و یا فرهنگی دارد که آن بازیکن از آنجا میآید.
به عنوان مثال، ناهنجاریهای اجتماعی و شخصیتی در بازیکنان شاغل در فوتبال کشورمان با بازیکنان شاغل در انگلیس متفاوت به نظر میرسد و یا حداقل از لحاظ فراوانی آماری، تفاوتها قابل تشخیص است. به طور کلی جامعه اروپایی و بالاخص بریتانیایی، مشکل اعتیاد به الکل را به عنوان یک معضل بزرگ اجتماعی در زیر پوست شهر احساس میکند و بازیکنان فوتبال هم از این قاعده مستثنی نیستند. شاید یک جامعهشناس و یا یک روانشناس بتواند درک بهتری از علت بروز این ناهنجاریهای رفتاری در بین بازیکنان فوتبال داشته باشد. فوتبالیستها الگوی جامعه هستند و حتی در جامعه بریتانیا، رفتارهای یک بازیکن بسیار مورد توجه بوده و کوچکترین مشکل اخلاقی یا کژی را برنمیتابند.
دیدیم که چه بلایی بر سر آدام جانسون آوردند و به طور کلی در این زمینه با کسی شوخی ندارند. بازیکن فوتبال زحمت میکشد، تمرین میکند، حقوق خوبی میگیرد، به شهرت میرسد، هر روز در روزنامه و تلویزیون از او صحبت میشود و همه از او امضاء میخواهند. این حق یک فوتبالیست با کیفیت است که مورد توجه قرار بگیرد اما کاش او هم بتواند به همین اندازه برای جامعه خودش مفید باشد. اعتیاد به الکل همواره در بریتانیا یک عامل تهدید برای بازیکنان فوتبال بوده است.
نوشیدن مشروبات الکلی به عنوان یک امر عادی در زندگی روزمره مردم بریتانیا وجود دارد و هیچ منع قانونی برای نوشیدن این نوع مشروبات از جانب باشگاههای فوتبال برای بازیکنان در خارج از محیط ورزشی وجود ندارد. اما برخی از بازیکنان در فوتبال بریتانیا دچار اعتیاد به مشروبات الکلی شدند و به همین دلیل، نه تنها زندگی ورزشی خود را خراب کردند، بلکه حتی در زندگی شخصی خود هم به فلاکت افتادند. 2 نمونه بارز این ابر ستارههای الکلی را به خوبی میشناسید و از زندگی آنها تا حدودی آگاه هستید. در این نوشتار، نگاهی خواهیم داشت به مهمترین بازیکنانی که دچار اعتیاد به الکل بوده و یا هستند.
جرج بست
او در سال ۲۰۰۵ و در ۵۹ سالگی از دنیا رفت. برای جرج بست خیلی زود بود، قبول ندارید؟ ۱۸ سال از مرگ افسانه فوتبال گذشت و جرج بست در میان ما نیست. خودش میگفت: «همه پولم را خرج مشروبات الکلی، پرندهها (منظور زنها) و ماشینهای سرعتی میکردم. اگر پولی باقی میماند، پس انداز میکردم! » بست در ۵۹ سالگی به علت مصرف داروهایی که سیستم ایمنی بدن او را تضعیف کرده بودند، نتوانست در مقابل آن بیماری لعنتی، مقاومت کند و دیده از جهان فرو بست. شاید کمتر کسی بداند که او در ۳ سال آخر عمر خود با یک کبد اهدایی زندگی میکرد. به گفته پزشکان، همه این مشکلات به علت نوشیدن بیرویه و اعتیاد او به الکل بود. شاید بسیاری از ما بازیهای او را به خاطر نداشته باشیم اما تاریخ فوتبال میگوید جرج بست یکی از بهترین و با استعدادترین بازیکنان تاریخ بود؛ هر چند حواشی باعث شد تا راندمان او به حداقل ممکن برسد.
پل گاسکوئین
هافبک دوست داشتنی و جنجالی اسبق تیم ملی انگلیس که همیشه درگیر اعتیاد الکل در دوران فوتبال و البته پس از خداحافظی از فوتبال بود. بازیکن سابق تاتنهام بارها در کلینیکهای درمان اعتیاد الکل بستری شد اما پس از مدتی، دوباره به الکل رو آورد. همین مسائل نه تنها او را از فوتبال دور کرد بلکه به زندگی شخصیاش هم آسیب رسانده؛ هر چند مدتی است «گازا» یک نامزد دارد که به شدت از او مراقبت میکند.
جک گریلیش
ستاره فعلی منچسترسیتی و استعداد باشگاه استون ویلا در شبی از سال ۲۰۱۵ و هنگامی که تا صبح مشغول نوشیدن مشروبات الکلی و کشیدن سیگار بود، توسط یک خبرنگار (احتمالاً) رؤیت شد. گریلیش در صبح فردای آن شب کذایی به صورت بیهوش روی آسفالت یکی از خیابانهای اطراف دیده شد. تیم شروود که در آن زمان مربی استون ویلا بود به شدت با این بازیکن جوان برخورد کرد و رفتار او غیر مسئولانه، دور از نظم و غیر قابل تحمل دانست.
جک ویلشر
یکی از بهترین استعدادهای آرسنال طی سالهای اخیر که همیشه 2 ترمز در زندگی او وجود دارد. یکی مصدومیتهای متوالی و دیگری مسائل حاشیهای در خارج از زمین فوتبال همچون کشیدن سیگار و مصرف بیرویه الکل. چندی پیش یک تصویر از او در حال کشیدن ماده مخدر شیشه هم دیده شد که سر و صداهای بسیار زیادی را ایجاد کرد.
ماریو بالوتلی
سوپر ماریو بدون شک بازیکن بسیار با استعدادی است اما به نظر میرسد دوران کودکی دشوار اوباعث شده تا در سنین جوانی تبدیل به یک مرد یاغی و سرکش شود. بالوتلی هیچ ترسی از کشیدن سیگار جلوی دوربینهای تلویزیونی نداشته و اعتیاد به الکل و روابط پر تعداد جنسی به یک بخش همیشگی از زندگی او تبدیل شده است. بسیاری از هم تیمیهای او چه در لیورپول و چه در منچسترسیتی به این سبک زندگی بالوتلی اشاره کردهاند. حتی میلان هنگام عقد قرارداد با او، کشیدن سیگار را مطابق یکی از مفاد قرارداد برای بالوتلی ممنوع کرد.
تونی آدامز
تونی آدامز کاپیتان اسبق آرسنال در سال ۱۹۹۶ به علت اعتیاد به الکل در کلینیک بستری شده و موفق به درمان شد. او به فوتبال برگشت و حتی پیراهن تیم ملی انگلیس را پوشید در سال ۲۰۰۲ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. آدامز پس از کسب چند تجربه مربیگری در حال حاضر به زندگی عادی خود ادامه میدهد و حتی در امور خیریه و کمک به درمان اعتیاد مشغول خدمت به جامعه بریتانیاست.
اندی کارول
بازیکن سابق لیورپول که هرگز نتوانست دوران موفقی را در آنفیلد سپری کند. جالب این که فابیو کاپلو مربی سابق اندی کارول در تیم ملی انگلیس به طور علنی از او خواسته بود مصرف مشروبات الکلی را کمتر کند. شاید بتوان استدلال کرد چرا چنین مهاجم آماده و مستعدی نتوانست آن طور که انتظار میرفت، مراحل ترقی را طی کرده و حضور در لیورپول نتوانست پله ترقیاش شود. البته کارول در این ماهها توانسته با ارائه نمایشهای بسیار خوب و زدن گلهای حساس، شانسی دوباره را برای حضور در جمع «سه شیر» به دست بیاورد؛ هر چند اطلاعی نداریم که آیا او مشروبات الکلی را از زندگی حرفهای خود حذف کرده و یا اینکه مصرف خود را کاهش داده است.
پل مرسون
بازیکن اسبق آرسنال و کارشناس تلویزیونی کنونی را میتوان «کلکسیونی از انواع اعتیادها» دانست! اعتیاد به الکل، اعتیاد به مواد مخدر و اعتیاد به قمار! البته او هر 3 نوع اعتیاد خود را درمان کرده و در حال حاضر مشغول نصیحت کردن و دادن دستورات تاکتیکی به تیمهای مختلف از جلوی دوربین تلویزیونی اسکای اسپورت است. هنوز چهره او در زمانی که تعدادی از دندانهایش ریخته بودند در اذهان باقی مانده است.
مالکولم مک دونالد
مهاجم اسبق نیوکاسل و تیم ملی انگلیس که در اواخر دهه ۸۰ میلادی به علت مشکلات شخصی رو به الکل آورد و در نهایت به آن اعتیاد پیدا کرد. البته مک دونالد توانست بر این مشکل در سالهای بعد غلبه کرده و با کنار گذاشتن اعتیاد به الکل، حتی رو به مربیگری آورد اما پس از چند سال، این حرفه را کنار گذاشت و در حال حاضر، یک کارشناس رادیویی در عرصه فوتبال محسوب میشود. او سابقه دویدن صد متر طی ۱۰. ۹ ثانیه را دارد و مدتی رئیس یک باشگاه فوتبال در لیگ منطقهای هم بود.
جیمی گریوز
بهترین گلزن تاریخ تاتنهام و بازیکن اسبق تیم ملی انگلیس در دهه ۱۹۷۰ میلادی یک مبارزه علنی را با اعتیاد خود به الکل آغاز کرد و تلخ است نبودش را احساس کنیم. او در آن زمان هنوز هم بازیکن فوتبال بود. اعتیاد به الکل باعث شد گریوز به مدت ۳ ماه به دور از همسرش زندگی کند و حتی آنها تا آستانه طلاق هم پیش رفتند اما در نهایت به زندگی مشترک برگشتند. دنی یکی از فرزندان او فوتبالیست شد و در تیم ساوثاند یونایتد بازی کرد. یکی دیگر از پسران جیمی گریوز که دقیقاً با او همنام بود (جیمی گریوز جونیور)، پیش از تولد یک سالگی از دنیا رفت. گریوز پس از خداحافظی از فوتبال در دهه ۸۰ تبدیل به یک چهره تلویزیونی در برنامههای فوتبالی شد و سالها در روزنامه «sun» یک ستون ثابت داشت. او پس از شروع لیگ برتر با فُرم امروزی به تدریج از برنامههای تلویزیونی پر بیننده کنار گذاشته شد و در حال حاضر فقط در برنامههای تلویزیونی آخر شب درباره فوتبال صحبت میکند.
او همراه نورمن گیلر دوست قدیمیاش، چندین کتاب نیز نوشتهاند. گریوز در سال ۲۰۱۲ به علت ضرب دیدگی در ناحیه گردن تحت عمل جراحی قرار گرفت و در سال ۲۰۱۵ مدتی قادر به تکلم نبود. در فوریه ۲۰۱۶ در حالی که روی صندلی چرخدار نشسته بود، رؤیت شد و متأسفانه تا آخر عمر قادر به راه رفتن نخواهد بود.
پل مک گراث
درگیری او با اعتیاد به الکل موج تیره شدن روابطش با سر الکس فرگوسن در اوایل حضور این مربی در منچستر یونایتد شد. به همین دلیل مجبور به ترک اولدترافورد و حضور در استون ویلا شد. مک گراث در استون ویلا سالهای بسیار خوبی را سپری کرد. او کتابی تحت عنوان «بازگشت از لب مرز» را نوشت و درباره مبارزهاش با اعتیاد به الکل و غلبه تقریبی خود بر این مشکل را توضیح داد.
گری چارلز
بازیکن اسبق استونویلا، دربی کانتی و ناتینگام فارست پس از خداحافظی از فوتبال، 2 بار به علت اذیت و آزار دیگران پس از نوشیدن الکل، بازداشت شد. او که ۲ بار هم برای تیم ملی انگلیس بازی کرده، سال ۲۰۰۶ دادگاهی شد و در آنجا به درگیر بودن خود با اعتیاد به الکل اعتراف کرد. چارلز بالاخره بر این مشکل غلبه کرد و با دریافت مدرک A مربیگری یوفا رو به مربیگری آورد. سابقه کمک مربیگری در تیم لینکولن سیتی در کارنامه چارلز دیده میشود اما در حال حاضر هدایت تیم فوتبال دانشگاه ناتینگام را بر عهده دارد.
گارینشا
بازیکن افسانهای فوتبال برزیل در سرتاسر عمر خود با اعتیاد به الکل درگیر و حتی دلیل مرگ او هم یک بیماری کبدی و بنا به تشخیص پزشکان، ناشی از مصرف بیرویه الکل بود. او عضو تیم ملی برزیل فاتح 2 جام جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ بود.
کنی سنسوم
او روزگاری یکی از بهترین مدافعان فوتبال بریتانیا محسوب میشد اما اعتیاد شدید به الکل، سنسوم را به یک انسان مفلوک تبدیل کرد.بازیکن اسبق آرسنال هنوز هم در بسیاری از نظرسنجیها به عنوان بهترین مدافع تاریخ فوتبال انگلیس شناخته میشود. او به قدری اسیر مشکلات مالی شده که مجبور است شبها در پارک و یا خیابان بخوابد. او از همسر خود به طور رسمی جدا نشد اما این مشکلات دوری آنها از یکدیگر را رقم زد.
تونی آدامز همبازی سابق سنسوم بارها به او پیشنهاد داده تا برای درمان او اقدام کند. سنسوم ۸۶ بازی ملی برای انگلیس و ۳۰۰ بازی برای آرسنال انجام داده و ۳ بار در فینال جامهای مختلف در ورزشگاه ومبلی حضور داشته و به تازگی در مصاحبهای با میرور، حاضر به اعتراف شده و به طور علنی درخواست کمک کرده است. کنی سنسوم چندی پیش به علت مستی بیش از حد و پرت کردن5 بطری شراب و بر هم زدن نظم جامعه، یک شب بازداشت شد.
همچنین یک بار هم به علت درگیری با نامزد سابق خود دستگیر شد. کنی میگوید هنوز عاشق آرسنال است اما هیچ علاقهای به ادامه زندگی ندارد. وقتی خبرنگار میرور چند عکس از او را در یک پارک و در حال نوشیدن مشروبات الکلی به خودش نشان میدهد، اشک از گونههای کنی سنسوم جاری میشود و از خود میپرسد که «کنی! داری چه کار میکنی؟! » کنیامیدوار است این تلنگری باشد تا بتواند بر اعتیاد به الکل و همچنین اعتیاد به قمار غلبه کند و به زندگی عادی بازگردد. سنسوم در مصاحبه با میرور میگوید «می خواهد آن قدر بنوشد تا بمیرد.»
او که سابقه نوشیدن ۹ بطری مشروبات الکلی در یک روز به منظور خودکشی را دارد در حال حاضر در یک هتل زندگی میکند و صاحب آن هتل با توجه به شناختی که از او دارد، یک اتاق مجانی را در اختیارش گذاشته است. تنها درآمد سنسوم همان مقرری است که از اتحادیه فوتبال انگلیس میگیرد که البته آن پول هم صرف نوشیدن الکل و قمار میشود. کنی میگوید نه پساندازی دارد، نه خانهای، نه ماشینی، نه حتی اتاقی برای خوابیدن و نیازی به تلویزیون یا یخچال ندارد بلکه فقط اتاقی برای خوابیدن میخواهد و ترک اعتیاد الکل برای بازگشت به زندگی.
کنی از دست دادن همسرش را بزرگترین گناه زندگی خود میداند و اعتقاد دارد همسرش بهترین زنی بوده که در زندگی خود دیده است. کنی سنسوم که سابقه حضور در تیمهای کریستال پالاس و نیوکاسل یونایتد را دارد، به تازگی در توئیتر از هواداران خود عذرخواهی کرده و نوید داده در حال مبارزه با اعتیاد است؛ هر چند اعتراف به این موضوع که قادر به ترک همیشگی مشروبات الکلی نیست، موجب ناامیدی برخی از مردم انگلیس شد.
پیتر شیلتون
پیتر شیلتون دروازهبان اسبق تیم ملی انگلیس پس از ۴۰ سال زندگی با همسرش و داشتن 2 فرزند پسر از او در دسامبر ۲۰۱۱ از همسرش جدا شد که همین اتفاق، باعث روی آوردن او به مصرف شدید الکل شد. او در سال ۲۰۱۳ به علت رانندگی حین مستی، جریمه و ۲۰ ماه محروم شد. البته ازدواج دوم پیتر شیلتون در سال ۲۰۱۴ باعث شد زندگیاش سر و سامان پیدا کند. در انگلیس بر کسی پوشیده نیست مشکل اصلی شیلتون، اعتیاد به قمار است.
آدرین موتو
بازیکن رومانیایی باشگاه دینامو بخارست در 33 بازی برای این تیم موفق شد ۲۲ گل را برای تیمش به ثمر برساند و این درخشش موجب انتقال او به تیم اینتر در ادامه شد. در ادامه به پارما ملحق شد و موفق شد در ۳۲ بازی برای تیمش ۱۸ گل به ثمر برساند تا در نهایت در سال ۲۰۰۳ میلادی با مبلغ ۱۶ میلیون یورو راهی تیم چلسی آبراموویچ شود. او در اولین سال حضورش در چلسی عملکرد بسیار خوبی را از خود به جای گذاشت اما با روی کار آمدن ژوزه مورینیو، به دلیل مثبت اعلام شدن تست اعتیاد این بازیکن از محبوبیتش کاسته شد. او در ادامه به دلیل اعتراف کردن به بازی در حین مصرف مواد مخدر از باشگاه چلسی اخراج شد و راهی تیم یوونتوس شد اما در سال ۲۰۰۶ بدلیل رسوایی کالچوپولی تیم یوونتوس، این بازیکن راهی تیم فیورنتینا شد. مصرف کوکائین برای موتو رضایت بخش نبود و در سال ۲۰۱۰ به دلیل مصرف مواد محرک غیرقانونی در ایتالیا دستگیر شد و به مدت 6 ماه از میادین فوتبال به دور ماند.
مارک بوسنیچ
باشگاه منچستریونایتد در طی ادوار مختلف، دروازهبانانی بسیار عالی را ترکیب خود داشته است. از پیتر اشمایکل گرفته تا ادوین فن درسار و اکنون داوید دخیا اما هیچ یک از این دروازهبانان به اندازه مارک بوسنیچ که تنها چند بازی در اختیار شیاطین سرخ بود، جنجال به پا نکرد. مارک بوسنیچ در لیگ برتر انگلیس در میانههای ۱۹۹۰ نامی برای خود دست و پا کرده بود. این دروازهبان با وجود جنجالهای مداومی که داشت در تیم استون ویلا نمایشی بسیار درخشان داشت و یک پنالتیگیر کاملا ماهر بود. او در سال ۱۹۹۹ راهی تیم منچستر یونایتد شد و به نظر میرسید جانشین بر حق پیتر اشمایکل در این تیم باشد. او در فصل ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ در درون دروازه تیم منچستریونایتد قرار گرفت و نمایشی قابل قبول از خود نشان داد و در نهایت تیم منچستریونایتد موفق به کسب عنوان لیگ شد. او در ادامه در سال ۲۰۰۱ راهی تیم چلسی شد و نمایشی بسیار عالی از خود نشان داد اما مشکلات آمادگی بدنیاش باعث شد تا سال فصل ۲۰۰۱- ۲۰۰۲ از حضور در تیم محروم باشد و سپس به دلیل مثبت اعلام شدن تست مصرف مواد مخدر از جنس کوکائین باعث شد تا 9 ماه از حضور در تیم چلسی محروم بماند. او در ادامه مصرف کوکائین را به حدی ادامه داد که کاملاً معتاد شد؛ به نحوی که در هر هفته برای خرید کوکائین 5 هزار یورو خرج میکرد.
ادگار داویدز
یکی از برترین بازیکنان کشور هلند و تیم یوونتوس یعنی ادگار داویدز خستگی ناپذیر، یک بازی گردان فوقالعاده در میانه زمین بود و میتوانست با پاسها و تکنیک خود، دفاع حریف را به مشکل انداخته و کار را برای هم تیمیهای خود راحت کند. داویدز در زمن حضور در آژاکس و یوونتوس موفق شد به ترتیب 3 عنوان لیگ اردیویزه و 3 عنوان سری آ و یک لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. داویدز در سال ۲۰۰۱ مورد آزمایش قرار گرفت، جواب آزمایشش مثبت اعلام شد و به دلیل وجود ناندرولون در آزمایشش دوباره مورد آزمایش قرار گرفت که بار دیگر جواب، مثبت اعلام شد. داویدز به دلیل این تست میتوانست تا 2 سال از حضور در میادین فوتبال تعلیق شود اما در نهایت تنها ۴ ماه کنار گذاشته شد. او در ادامه در تیمهایی نظیر بارسلونا، اینتر، تاتنهام و کریستال پلاس و بارنت بازی کرد و در نهایت بازنشسته شد.
آدریانو
آدریانو که در زمان بازی برای باشگاه اینتر به لقب امپراتور معروف بود را میتوان به عنوان اصلیترین قربانی اعتیاد به الکل یاد کرد. او در دوران کودکی در فاولاً واقع در ریودوژانیرو زندگی میکرد. شهر ریو و به خصوص مناطق زاغهنشین موسوم به فاولا به خاطر وجود مردم زاغهنشین و گروههای خراب کار و گنگستری، روی عملکرد این ستاره قدیمی فوتبال تأثیر بسیار زیادی گذاشته بود. آدریانو که در طول سالهای بازیگریاش برای تیم اینتر و تیم ملی برزیل بازیهای به یاد ماندنی از خود به نمایش گذاشته بود و همه او را رونالدو نازاریو جدید میخواندند، ناگهان از سلطنت ساقط شد. یک تلفن کافی بود تا آدریانو به پایینترین درجات فوتبالی بازگردد؛ تلفنی که کاش هیچ وقت رخ نمیداد؛ تلفنی که خبر مرگ پدرش را برای او آورده بود. خاویر زانتی در خصوص این اتفاق گفت: «آدریانو در حالی که گریه میکرد تلفن را قطع کرد و داد زد این غیرممکن است. بعد از تماس تلفنی دیگر آدریانو، آن آدریانو سابق نبود. ما به عنوان دوستانش هر کاری کردیم نتوانستیم از افسردگی نجاتش دهیم.»
آدریانو بعد از دریافت تماس تلفنی به افسردگی شدیدی دچار شد و مصرف الکل او از همان تاریخ به شدت شروع شروع شد. خود آدریانو در این مورد میگوید: «تنها خودم میدانم چقدر زجر کشیدهام. مرگ پدرم خلا بسیار عظیم را در زندگیام ایجاد کرد. احساس تنهایی میکردم و هنگامی که فوت کرد کاملاً از اطرافیانم جدا شده بودم. در ایتالیا بسیار ناراحت و افسرده به نظر میرسیدم و همان زمان مصرف الکل را آغاز کردم. تنها زمانی احساس رضایت داشتم که مست میشدم. هر چیزی مقابلم بود را مینوشیدم. حتی نمیدانستم چگونه مستی خودم را قایم کنم. گاهی با همان حالت مستی راهی تمرینات میشدم.»
در ادامه آدریانو راهی فلامینگو شد و کمی موفق شد دوران اوج خود را برگرداند اما دوران فوتبالی او با بازگشت به رم موجب ناکامی بزرگ شد و او نتوانست همانند گذشته نمایشی خیرهکننده از خود به نمایش بگذارد.
