نسل آینده تیم ملی فوتبال هلند؛ لالههای نارنجی به امید شکوفایی
به گزارش فوتبال 360، اولین سخنرانی برای همه افراد میتواند دشوار باشد؛ خصوصا اگر پیش از سخنرانی شما تریبون در اختیار یک سخنران با تجربه و زبده باشد که با کلماتش تحسین مخاطبان را بر انگیزد و در میان جمعیت شور و هیجان به پا کند. صحبت از تریبونی نارنجی رنگ به نام پیراهن تیم ملی هلند است. چنین فضایی پیش از ستارههای فعلی و پیش از ستارههای نسلهای بعد در اختیار بزرگانی بوده که نه فقط مخاطبان مستقیم خود در کشور خودی بلکه تحسین، شور و هیجان دنیایی از عاشقان فوتبال را برانگیختهاند. مثلا کرایف فوتبال را با فلسفه ادغام کرده بود و مارکو فانباستن دروازه را چشمبسته پیدا میکرد. ساقهای دنیس برکمپ مثل انگشتان نوازندهها و خالقان آثار ادبی به فوتبال زیبایی میبخشید، رونالد کومان گلزنترین مدافع دنیا نام داشت و ادوین فندرسار پشتوانه کاملا امنی برای اطمینان خاطر همتیمیهایش به شمار میرفت. کلارنس سیدورف به همه جای زمین سرک میکشید و یک بازیکن همهکاره بود.جانشینی اسطورههای نامبرده شده برای فوتبالی که حسرت قهرمانی جهان را در نزدیکترین گامها به فتح این دستاورد روی دلش میبیند، کار آسانی نیست. فوتبال در هلند با همین پشتوانه و به منظور جانشینی چنین اسطورههایی همواره در حال پرورش ستارههای نوجوان است و هلند یکی از صادر کنندهترین کشورهای دنیا در زمینه بازیکن به حساب میآید. با این نگرش در نظر داریم نسل بعدی تیم ملی فوتبال هلند را تا حد امکان پیشبینی کنیم و ببینیم چه کسانی قرار است برای کرایف بودن، برای برکمپ شدن و برای بازی مثل سیدورف در حال تلاش هستند.
دروازهبان؛ منتظر شکوفایی
تابستان گذشته در میان شایعات متعدد و بدون سرانجام نامهایی که به منچستر نزدیک میشدند و با زمزمههای پایان کار داوید دخیا در این باشگاه، یک نام هلندی برای دروازه شیاطین سرخ مطرح شد. آنها برای چند رو با شایعه جذب برت وربروگن، سنگربان سابق اندرلخت بلژیک و ستاره جوان و ملیپوش هلند مواجه بودند. منچستر باز هم برای خرید تعلل کرد و در نهایت به سراغ آندره اونانا رفت اما برایتون اجازه نداد این استعداد هلندی روی زمین بماند. ورت برگون 21 ساله به تیم دزربی ملحق شد و در این سن و سال با 4 بازی در لیگ برتر انگلیس مورد توجه قرار گرفته است. او هنوز رقیب بزرگی برای تبدیل شدن به شماره یک تیم ملی کشورش ندارد اما انتظار میرود در آینده نزدیک نامهای دیگری هم در کنارش قرار بگیرند. پیوستن وربروگن به منچستر میتوانست ظهور یک فندرسار جدید را تداعی کند اما او در برایتون و بدون سایه مقایسه با فندرسار پلههای ترقی را طی میکند و منتظر شکوفایی است. این سنگربان 194 سانتیمتری در تیمهای پایه لالههای نارنجی سابقه درخشانی ندارد اما به موازات بالاتر رفتن سن و سالش، شیب رشد او هم افزایش پیدا کرد و اکنون 2 بازی با پیراهن تیم بزرگسالان هلند را در کارنامه میبیند. هنوز نمیتوان با قطعیت از ثبات او در آینده تیم ملی حرف زد اما فعلا در میان جوانان مستعد هلندی برای دروازه هیچ نامی بالاتر از نام برت وربروگن نیست.
خط دفاعی؛ مطمئن و تضمین شده
چلسی که در تابستان گذشته تبدیل به پاتوق استعدادهای مطرح و جوان دنیای فوتبال شده، یکی از شکارهایش را از میان ستارههای جوان هلندی به تور انداخته و آنها یان ماتسن را در پست دفاع چپ به خدمت گرفتهاند. ستاره 21 ساله آبیهای لندنی پای ثابت تیمهای ردههای سنی کشورش بوده و از گزینههای غیرقابل چشمپوشی برای سرمربیان این تیمها به شمار میرفته است. ماتسن هنوز پشت سر بازیکنان باتجربه برای پست دفاع چپ ایستاده اما اگر اتفاق خاصی برایش رخ ندهد، دیر یا زود این پست را از دیگران تحویل خواهد گرفت. البته او برای ثابت ماندن در این پست و بالا بردن سریع تعداد بازیهای ملیاش یک رقیب را پیش رو دارد. پرینس آنینگ 19 ساله در دورتموند هم در حال سپری کردن دورههای رشد زیر نظر یکی از کارآزمودهترین آکادمیهای فوتبال جهان است. دورتموندیها برای پرورش بازیکنان جوان کار خود را بلدند و همین موضوع و سابقه زردپوشان بوندسلیگا، آنینگ را به عنوان رقیب اصلی ماتسن برای دفاع چپ آینده هلند مطرح میکند. در دفاع راست پدیده آژاکس پیشدستی کرده و قبل از مطرح شدن نام رقبا، خودش را به آینده تیم ملی تحمیل کرده است. از دیواین رنس صحبت میکنیم. او با تغییر پست از دفاع میانی به دفاع راست سیاق بازی خودش را هم تغییر داده و ضمن پشت سر گذاشتن بازیهای بسیاری در ردههای سنی تیم ملی، یک بازی برای تیم بزرگسالان را هم در کارنامه دارد. به نظر میرسد حضور یورین تیمبر در همه پستهای دفاعی هلند کار را برای ماتسن و رنس دشوار کند اما آنها پشت سر تیمبر و فریمپونگ آماده تحویل گرفتن پست هستند. در دفاع میانی خیال هلندیها با هر فصل جدید و ظهور ستارههای جدید راحت و راحتتر میشود. البته جانشینی ستارههای گرانقیمت و بزرگ کنونی کار آسانی نیست اما ویرجیل فندایک، ماتیاس دلیخت، ناتان آکه و دیگر بزرگان دفاع لالههای نارنجی از همین تیمهای پایه کشور خود کارشان را شروع کرده بودند. برای جانشینی ستارههای شاخص ذکر شده، آژاکس یورل هاتو 17 ساله را رونمایی میکند. اگر هاتو مسیرش را به درستی ادامه ندهد، ماکسیم دکر 19 ساله از آلکمار آماده رونمایی است. چنانچه این 2 بازیکن در فرایند فندایک شدن موفق نباشند امانوئل فندبلاک از آیندهوون و ینسون سیلت از ساندرلند مستعد پوشیدن پیراهن تیم ملی هستند. از الیور آرتسن 19 ساله در آژاکس هم نباید غافل شد که در حال رشد سریع و چشمگیر در تیم کمتر از 21 سالههای باشگاهش است. خط دفاع آینده هلند با نظر به این اسامی در آستانه مطرح شدن و همچنین ستارههای نوجوان پشت سر آنها، تضمین شده و مطمئن به نظر میرسد و بالاخره از میان این همه استعداد یکی از آنها قابلیت تبدیل شدن به ویرجیل فندایک جدید را خواهد داشت.
خط میانی؛ ترافیک پدیدهها
میراث بزرگانی مثل سیدورف، داویدس، دیبوئر، اورمارس و دیگر ستارههای گذشته تیم ملی هلند با نوید ظهور لیست بلند و بالایی از پدیدهها، پشتیبانی و نگهداری میشود. لالههای نارنجی احتمالا درسالهای آینده با دغدغه شیرین انتخاب بهترین بازیکن از میان بهترینها برای تیم ملی خود روبهرو خواهند بود. هلندیها با معرفی لیوانو کومننسیا در پست هافبک دفاعی که مورد توجه یوونتوس قرار گرفت، آنتونیو میلامبو از فاینورد، کیان فیتسجیم و چند پدیده مطرح دیگر در پست هافبک میانی، دغدغهها برای این پست در آینده را به حداقل خودش رساندهاند. باید اضافه کرد لالههای نارنجی همین حالا ژاوی سیمونس جوان و درخشان را به عنوان یکی از مطرحترین گزینههای تیمهای بزرگ باشگاهی در اختیار دارند که پست هافبک هجومی تیم ملی در آینده را تضمین میکند. از اسحاق بادادی، پدیده گلزن و مورد توجه آیندهوون نباید غافل شد که یک هافبک هجومی به شمار میرود. او برای ثابت شدن در ترکیب تیم ملی باید با سیمونس رقابت کند. او البته رقیب بسیار بزرگی خواهد بود و پروژه سختی پیش روی بادادی است. هلند برای آینده خط میانیاش با ترافیک بازیکن مواجه خواهد بود؛ چون علاوه بر این نامها، استعدادهای نوجوان بسیاری در حال گذراندن دورههای تبدیل شدن به ستارههای فوتبال در آکادمیهای آژاکس، فاینورد، آلکمار، آیندهوون و دیگر باشگاههای هلندی هستند.
خط حمله؛ موهبت ژنتیکی
از فوتبالی که یوهان کرایف، مارکو فانباستن، رود گولیت، پاتریک کلایورت، دنیس برکمپ، آرین روبن و دیگر بزرگان خطوط حمله را معرفی کرده باید هم انتظار داشت نسل آیندهاش در این زمینه تامین شده باشد. به شکل موروثی، هلندیها برای خط حمله شاهد نگرانی جدی نخواهند بود. موهبت ژنتیکی فوتبال هلند اینگونه اقتضا میکند که همواره آماده معرفی مهاجمان جدید و مستعد باشند. جیدن آدای در 92 بازی برای تیمهای پایه آلکمار موفق به ثبت بیشتر از 40 گل شده . او مهاجم کلاسیک نیست و در کنارههای خط حمله بازی میکند. برایان بروبی 21 ساله به خاطر شرایط کنونی آژاکس با اندکی تاخیر در معرفی شدنش به عنوان ستاره خط حمله نسل بعدی هلند مواجه شده اما جدی شدن هنر گلزنی او چندان طول نخواهد کشید و ارسالهای به سمت محوطه جریمه رقبای لالههای نارنجی در سیمای بروبی، هدف خود را جستجو میکنند. اگر بروبی اندکی لغزش نشان دهد، جیسون فندویفن آماده تصدی این پست است؛ ستاره 18 سالهای که مورد توجه مشتریان مطرح اروپایی هم قرار گرفته و نامش را بیشتر از این خواهیم شنید. ارنست پوکو، بال راست 19 ساله آلکمار هم سیاق فوتبال روبن را به نمایش میگذارد و با سرعت مثالزدنی در مسیر تبدیل شدن به یکی از آیندهدارترین فوتبالیستهای هلندی است. آموریسیو فندونگن از آژاکس هم ماموریت پوکو را در سمت چپ ایفا میکند و البته چند قدم از همتای خود در این زمینه پیش افتاده. در این بین از یک نام هرگز نباید غافل شد. اگر مصدومیت، حواشی یا مشکلات غیر منتظره مسیر رشد و ترقی ایگی هوبن را سد نکنند، این پدیده فوتبال هلند از ستارههای بزرگ نسل آینده خواهد بود و میتواند تیم را بر محوریت قابلیتهای خودش سامان دهد. هوبن 18 ساله با تکنیک کمنظیر خودش هر فصل بیش از گذشته مشتری پیدا میکند و آیندهوون منتظر عبور او از سن نوجوانی و تبدیل کردنش به یکی از فروشهای پرسود باشگاه است. نام ایگی هوبن را حتما به خاطر بسپارید و مطمئن باشید او توانایی تبدیل شدن به نسخه جدیدی از بزرگان تاریخ فوتبال کشورش را دارد.
این ماجرا ادامه دارد
با برنامهریزی همیشگی و بلند مدت هلندیها برای خالی نماندن پستهای مختلف تیم ملی، این قاب برای معرفی همه نامزدهای تبدیل شدن به ستارههای آینده تیم ملی این کشور کوچک است و طبیعتا انتظار معرفی نامهای دیگری را خواهیم داشت. ضمن اینکه همین رویکرد پرورش بازیکنان در آکادمیهای باکیفیت و منظم و برنامهریزی برای آینده تیم ملی و رسیدن به آرزوی بزرگ قهرمانی جهان، ادامهدار بودن روند ظهور پدیدهها و شکل گرفتن نسل و نسلهای بعدی فوتبال ملی لالههای نارنجی را تضمین کرده است. فوتبال هلند هرگز در رکود و بیحرکتی فرو نمیرود و آنها در بدترین روزها هم میتوانند با تغییر زاویه نگاهشان از تیم بزرگسالان به ردههای سنی با خیالی آسوده و لبخند بگویند؛ جبران میکنیم. آنها جبران خواهند کرد و تریبون از کرایف و فلسفهاش، از فانباستن و نگاه چارچوب شناسش، از برکمپ و نوازندگی ساقهایش، از سیدورف و همه جای زمین بودنش، از دیگران با هر سطحی از درخشش به نسلهای بعدی منتقل خواهد شد. آنها که فقط آرزوی یک فینال دیگر در جام جهانی برای جبران حسرتهای گذشته را دارند در حال توجیه سخنرانهای جدید و عبور دادن آنها از فشار جانشینی سخنرانهای بزرگ پیشین هستند. آینده به فوتبال ملی هلند همواره و هنوز لبخند میزند.
*حسین سعیدی نیکو
