قانون اهدای ستاره به تیم‌ها در فوتبال بین‌الملل؛ کدام تیم آراسته‌تر است؟

به گزارش فوتبال 360، بانوی پیر با میانه‌رو بودن بیگانه است. یا یوونتوس را عاشقانه دوست دارید و یا از مشکی و سفید راه راه، متنفر خواهید بود. پرافتخارترین تیم فوتبال ایتالیا، رکورد 5 قهرمانی متوالی‌اش همزمان با دهه 1930 را پیش از آغاز هزاره سوم و یکه‌تازی اینتر، صرفاً توسط رقیب همشهری شکسته شده دید اما رکورد 9 قهرمانی پیاپی بانوی پیر در سطح اول فوتبال دور از دسترس به نظر می‌رسد.

تیمی که این روزها 3 ستاره به پیراهن می‌بیند تا سال 1952 نتوانست به تعداد قهرمانی‌های جنوا در سطح اول فوتبال ایتالیا برسد اما زمانی که به رکورد 9 قهرمانی در سطح اول فوتبال دست یافت، عنوان «آراسته‌ترین تیم تاریخ با بیشترین قهرمانی در سطح اول فوتبال کشور» را به هیچ تیم دیگری پیشکش نکرد.

اگرچه پروورچلی در سال 1922 به یک قدمی فتح افتخارات جنوا با کسب هفتمین قهرمانی رسید اما جنوایی‌ها ناگهان دوباره خود را از سایر مدعیان جدا کردند تا همزمان با محو شدن شیرهای بی‌نشان پروورچلی از صحنه فوتبال ایتالیا، یوونتوس یکه‌تاز صدر جدول پرافتخارترین تیم‌های تاریخ فوتبال در سرزمین چکمه باشد.

یوونتوس نخستین تیم تاریخ فوتبال ایتالیا بوده که تعداد قهرمانی‌هایش در سطح اول را دورقمی می‌کند و درحالی که اینتر و میلان بدون تحمل پیشتاز بودن رقیب همشهری، مشغول سبقت گرفتن از یکدیگر با افزودن تعداد قهرمانی بودند، بانوی پیر نخستین تیم 3 ستاره در تاریخ فوتبال ایتالیا، بدون توجه به پس گرفتن عناوین قهرمانی‌اش توسط فدراسیون فوتبال لقب گرفت. آنها تعداد جام‌هایش در سطح اول فوتبال را از مرز 30 عبور دادند.

باتوجه به قوانین حاکم بر فوتبال ایتالیا، پس از کسب هر 10 قهرمانی در سری آ تیم‌ها مجاز خواهند بود یک ستاره بر فراز نشان تیم‌شان نصب کنند.یوونتوس در سال 1982 موفق به دریافت دومین ستاره پس از 20 قهرمانی و در سال 2014 موفق به دریافت سومین ستاره پس از 30 قهرمانی شد.

البته مدیران باشگاه یوونتوس ابتدا مدعی شدند با وجود در اختیار داشتن مجوز استفاده از ستاره سوم تا زمانی که تیم دیگری در فوتبال ایتالیا 2 ستاره نشده و قهرمانی شماره 20 را به چنگ نیاورده از ستاره سوم روی نشان تیمشان استفاده نخواهند کرد. هرچند این تصمیم ثباتی نداشت و یوونتوس سرانجام از لوگو با 3 ستاره روی پیراهن بازیکنان رونمایی کرد. میلان و اینتر با تنها یک قهرمانی دیگر از این پس، دومین تیم 2 ستاره تاریخ فوتبال ایتالیا لقب خواهند گرفت.

ایتالیا نخستین کشوری بود که در سال 1958 اهدای ستاره به تیمی با 10 قهرمانی را به جهان فوتبال معرفی کرد و یوونتوس در این مهم پیشتاز بود اما سال 1966 اینتر و سپس سال 1979، میلان دیگر تیم‌های تک ستاره فوتبال ایتالیا لقب گرفتند. البته تنها 3 سال بعد یوونتوس 2 ستاره شد.

در سطح ملی، هر قهرمانی در جام‌جهانی یک ستاره برای تیم قهرمان به ارمغان خواهد آورد اما با نگاهی به پیراهن تیم‌های حاضر در جام‌های جهانی پیش از سال 1974، زمانی که برزیل با پیراهن 3 ستاره پا به میدان گذاشت و قهرمانی آلمان غربی را شاهد بود، مشخص می‌شود این قانون چندان دیرپا نیست.

برزیل نخستین تیمی بود که ستاره به پیراهنش اضافه کرد. هیچ کس پیراهن تک ستاره برزیل را شاهد نبود اما از ابتدای جام‌جهانی 1974 برزیلِ 3 ستاره متولد شد. البته پیش‌تر پیراهن 2 ستاره برزیل در برخی بازی‌های دوستانه مورد استفاده قرار گرفت اما در مسابقات رسمی، این مهم به چشم نیامد.

ایتالیا تا سال 1982 این مهم را انجام نداده بود و پس از قهرمانی سوم از لوگو 3 ستاره رونمایی کرد. در جام‌جهانی 1938 خبری از لوگوی تک ستاره آتزوری نبود و صدالبته آلمان سرانجام سال 2006، سومین ستاره را به لوگوی رسمی‌اش وارد کرد که شیوه خاص خودش را داشت.

آلمان در جام‌جهانی 2002، پیراهنی با لوگوی 3 ستاره داشت اما هر کدام از ستاره‌ها به یکی از رنگ‌های پرچم آلمان بودند و در جام‌جهانی 2006، سرانجام پیراهن 3 ستاره آلمان با هر 3 ستاره به رنگ طلایی متولد شد. پس از آن تیم‌ها ملزم شدند به ازای هر قهرمانی در جهان، یک ستاره را با ساز و کار مشخص به لوگو تیم‌هایشان بی‌افزایند و آرژانتین با قهرمانی 2022 پس از فرانسه 2018، آخرین تیمی بوده که 2 ستاره را به 3 ستاره افزایش می‌دهد. آلمان در جام‌جهانی 2014 با پیراهن 3 ستاره حاضر شد و برزیل در جام‌جهانی 2002 لوگوی 4 ستاره را به پیراهنش دید.

اروگوئه، با وجود 2 قهرمانی در جهان، لوگوی 4 ستاره دارد و آن 2 ستاره دیگر به سبب قهرمانی تیم در المپیک 1924 و 1928 بوده است؛ وقتی هنوز جام‌جهانی برگزار نمی‌شد و قهرمان المپیک، قهرمان آماتور جهان فوتبال شناخته می‌شد. البته صرفاً 2 قهرمانی المپیک در سال‌های مورد اشاره از این قاعده پیروی می‌کند زیرا مسابقاتش تحت نظر فدراسیون جهانی فوتبال برگزار شده است. بنابراین اروگوئه نه 4 ستاره رسمی، بلکه 2+2 ستاره را روی پیراهن خود می‌بیند.

در قاره آفریقا، تیم‌های ملی برای قهرمانی قاره یک ستاره به لوگو اضافه می‌کنند اما مادامی که تیم در مسابقات جهانی حاضر شود، این ستاره‌ها از درجه اعتبار ساقط خواهند شد. برای مثال لوگو 7 ستاره تیم ملی مصر (یا 5 ستاره کامرون) در جام‌ ملت‌های آفریقا، همزمان با حضور این تیم در مسابقات جام‌جهانی 2018 به چشم نیامد. با این قوانین، مالدیو رسماً لوگو 2 ستاره به‌تبع 2 قهرمانی‌اش در مسابقات قهرمانی جنوب آسیا دارد که به محض صعود به جام‌جهانی، حق استفاده از این لوگو را نخواهد داشت.

در سطح باشگاهی فوتبال آلمان اما قانون کمی متفاوت است و تیم‌ها به ازای فرمول خاصی از تعداد قهرمانی‌ها مجاز به استفاده از ستاره هستند. صدالبته، این ستاره‌ها بنا به شمارش تعداد قهرمانی‌ها در بوندس‌لیگا اعتبار دارند و تیم‌هایی که پیش از برگزاری مسابقات درجه اول فوتبال باشگاهی در سطح حرفه‌ای کشور (پیش از 1963)، قهرمانی را تجربه کرده یا عنوان قهرمانی «بوندسلیگای آلمان شرقی» را در کارنامه دارند، مجاز به استفاده از ستاره روی لوگو رسمی نخواهند بود.

فرمول اهدای ستاره در سطح اول فوتبال آلمان به شرح یک ستاره برای 3 قهرمانی، 2 ستاره برای پنج قهرمانی، 3 ستاره برای 10 قهرمانی و پس از آن به ازای هر 10 قهرمانی یک ستاره دیگر است. تیمی که به 20 قهرمانی برسد ستاره چهارم را دریافت خواهد کرد و تا وقتی به قهرمانی شماره 30 نرسیده، ستاره پنجم را به دست نخواهد آورد.

بایرن‌مونیخ با 33 قهرمانی (تنها یک قهرمانی پیش از 1963) 5 ستاره روی لوگو می‌بیند و دورتموند با 8 قهرمانی (5 قهرمانی پس از 1963)، بیش از 2 ستاره ندارد. دینامو برلین پرافتخارترین تیم آلمان شرقی با 10 قهرمانی منحصر به فرد است و گرویتر فورت، پیش‌تر 3 ستاره نقره‌ای روی لوگو به لطف 3 قهرمانی پیش از آغاز بوندسلیگا در روزگار جنگ جهانی نخست می‌دید. با این حال اما همچون گرویتر، دینامو حق استفاده از پیراهن 3 ستاره در بوندس‌لیگا را نخواهد داشت؛ صدالبته اگر از سطح چهارم فوتبال آلمان در سال‌های آینده صعود کند!

در این میان، نورنبرگ با 9 قهرمانی در سطح اول فوتبال آلمان، دومین تیم پرافتخار است اما باتوجه به آنکه تنها یک قهرمانی در فصل 68-1967 بوندس‌لیگا در کارنامه دارد، هنوز حق استفاده از ستاره را نداشته اما مونشن‌گلادباخ، یکی از قدرت‌های فوتبال آلمان در دهه 70 با 5 قهرمانی در آن روزگار با لوگوی 2 ستاره و وردربرمن با لوگو یک ستاره در مسابقات حاضر می‌شوند. البته در سطح اول باشگاهی فوتبال اروپا، ستاره به لوگو اضافه می‌شود و لوگو رسمی تیم‌ها که نشانی ثبت شده است، نه برای بایرن‌مونیخ و نه یوونتوس، هیچ ستاره‌ای به خود نمی‌بیند.