اسطوره‌ای برای 2 باشگاه؛ چپ‌پای خوش‌تیپ را فراموش نکن!

به گزارش فوتبال 360، تقابل تیم‌های مختلف فوتبال با هم، یادآور لحظه‌ها و خاطرات تلخ و شیرین برای طرفداران آن 2 تیم است. خاطراتی که می‌تواند لبخندی عمیق بر لب بنشاند، حسرتی پایان ناپذیر را تداعی کند یا هیجانی وصف ناشدنی را در ذهن به تصویر بکشد. بازی بولونیا و لاتسیو در سری آ، بیش از هر چیز یادآور یک اسم برای فوتبالدوستان بود؛ جوزپه سینیوری.

جوزپه مهاجمی چپ‌پا و سخت‌کوش با قد و قامتی کوتاه بود که همین ویژگی موجب می‌شد خیلی سریع در نقاط مختلف زمین جابه‌جا شود و خیلی زود خود را به هجده قدم تیم حریف برساند. ملی‌پوش ایتالیایی سابقه بازی در تیم‌های مختلفی را در سری آ دارد که بیشترین تعداد بازی سهم تیم‌های لاتسیو و بولونیا بوده است.

بِپه در سال ۱۹۹۲ پیراهن عقاب‌ها را به تن کرد و جزوی از آسمان سفید و آبی این تیم پرطرفدار شد؛ ستاره‌ای که خیلی زود جای خودش را در این آسمان پیدا کرد و در قلب تک‌تک طرفداران بیانکوچلستی به جاودانگی رسید. این مهاجم خوش‌تیپ به مدت 5 سال عضو باشگاه لاتسیو بود و در این مدت، در ۱۵۲ بازی برایشان به میدان رفت. ثمره این حضور، ۱۰۷ گلی بود که جوزپه وارد دروازه تیم‌های مختلف کرد. ملی‌پوش ایتالیایی از ۱۷ مِی سال ۱۹۹۲ تا ۲۸ فوریه ۱۹۹۳ در 10 بازی متوالی خارج از خانه موفق به گلزنی برای لاتسیو شد تا یک رکورد منحصر به فرد به نامش ثبت شود.

سینیوری در سال ۱۹۹۷ از لاتسیو جدا شد و پس از یک سال پیراهن سرخ و آبی گری‌هوند‌ها را پوشید. تیمی که تا پایان سال ۲۰۰۴ عضوی از آن‌ها بود. جوزپه مدت 6 سال برای بولونیا بازی کرد و در ۱۴۲ بازی حضور پیدا کرد. این مهاجم شوت‌زن بارها با گل‌هایش شور و هیجان را به سکوهای رناتو دلارا تزریق کرد و دفعات زیادی هواداران را به امید دیدن گل از روی سکوها به پرواز درآورد. او ۷۸ گل برای پترونیانی‌ها به ثمر رساند تا در زمره بزرگان و اسطوره‌های این باشگاه لقب بگیرد و نامش در دیوارهای شهر بولونیا حک شود.

پسری بور و چپ دست، وجودش درون چمن به مثابه حضور سرمربی تیم درون زمین بود. رهبری بازیکنان در لحظات مختلف بازی از ویژگی‌های مهم سینیوری بود. سعی می‌کرد نکات مختلف را به بازیکنان گوشزد کند و در عین حال همیشه حامی منافع تیمش در مقابل سایر تیم‌ها باشد. از دیگر ویژگی‌های او می‌توان به سخت‌کوشی و دوندگی بالا اشاره کرد.

مهاجم چپ‌پای ایتالیایی شوتزنی بی‌نظیر بود. چه در جریان بازی، چه پشت ضربات ایستگاهی و چه موقع پتالتی، وقتی گارد شوت می‌گرفت، استرس را می‌شد در چشم‌های دروازه‌بان مشاهده کرد. شوت‌هایش قدرت و سرعت و دقت را همزمان با هم دارا بود و این عامل باعث می‌شد تا لحظه آخر مربی و هم‌تیمی هایش امید به گل داشته باشند. از نکات جالب درباره او می‌توان به شیوه پنالتی زدنش اشاره کرد؛ بدون دورخیز، پای چپ جلو و شلیک. مانند تک تیراندازی ماهر نقطه‌ای را که هدف قرار داده بود، می‌زد. از ۵۲ پنالتی‌ در دوران بازیگری، ۴۴ گل ساخت تا از این نظر هم جز رکوردداران محسوب شود.

پیشکسوت ۵۵ ساله فوتبال ایتالیا، سال ۲۰۰۶ کفش‌هایش را آویخت و برای همیشه از مستطیل سبز خداحافظی کرد. کسی که موفق شد 3 بار به آقای گلی سری آ دست پیدا کند و جزو ۱۰ گلزن برتر تاریخ  این لیگ قرار بگیرد. جوزپه ۱۱ سال از عمر فوتبالی‌اش را در لاتسیو و بولونیا گذراند و شاید  2 شب پیش، بیش از همیشه، دلتنگ آن روزها شده باشد.