نسل آینده تیم ملی فوتبال پرتغال؛ سلسائوی اروپا و تغییر و تحول
به گزارش فوتبال 360، هر چقدر هم فوتبال مدرن، نتیجهگرا و مبتنی بر آمار شده باشد، برزیلیها را با دریبل زدن و ژوگوبونیتو میشناسیم و سلسائو همیشه شبیه ذات فوتبالش به معرفی بازیکنان جدید میپردازد. مشابه چنین نسخهای در فوتبال اروپا هم صدق میکند. پرتغال آنقدر مهاجر برزیلی را در طول تاریخ پذیرفته و آنقدر مقصد جذابی برای مردم سلسائو است که این مهاجرت دسته جمعی منجر به تاثیر فوتبال برزیل بر پرتغال شده و آنها را به خاطر سبک بازیشان سلسائوی اروپا مینامیم. سلسائوی اروپا هم مانند نسخه آمریکای لاتینش با وجود مدرن شدن، نتیجهگرا بودن و تکیه کردن بر آمار در فوتبال روز دنیا، هنوز همان بازیکنانی را معرفی میکند که رگ و ریشه برزیلی خودشان را به عنوان استعداد بروز میدهند. نسل جدید تیم ملی پرتغال با گزینههای زیادی برای جانشینی بزرگان کنونی تیم ملی این کشور در حال پرورش و پیشرفت است اما این بار یک تفاوت عمده وجود دارد. فوتبال پرتغال، باشگاههای این کشور، حتی مردم این سرزمین و همچنین عاشقان فوتبال در سراسر دنیا برای معرفی نسل بعدی فوتبالیستهای پرتغالی در جستجوی جانشین رونالدو هستند. این دغدغه جدید فوتبالیها در پرتغال است و نه امروز و در این نسل بلکه در نسلهای پیشین هم چنین جستجویی رواج داشته. با این حال در جستجوی رونالدوی جدید مثل جستجوی مارادونای دوم یا مسی بعدی به راحتی و فورا به مقصد نخواهیم رسید.
دروازهبان؛ وضعیت قابل قبول
پیش از بررسی نسل جدید و نوجوانان آیندهدار در دروازه تیم ملی پرتغال باید اعتراف کنیم دیگو کاستا، سنگربان کنونی پورتو آنقدر خوش درخشیده که سایر گزینهها راه زیادی تا قرار گرفتن در کنار او دارند. بنابراین اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، سنگربان تیم ملی پرتغال در دهه پیش رو و شاید حتی بعد از آن همان کسی باشد که در جام جهانی 2022 هم به میدان رفت و از اعتماد کادر فنی برخوردار بود. کاستا فعلا رقیب شاخصی ندارد اما شاید در سالهای آینده با پیشرفت بیشتر آندره گومس کمی اذیت شود و دستکم مقایسههایی را بین خودش و ستاره جوان بنفیکا ببیند. دروازه تیم ملی پرتغال را به کاستا میسپاریم و به سراغ پستهای بعدی تیم ملی آینده پرتغال میرویم.
خط دفاعی؛ آماده تحویل پست
ظهور ستارهای مثل روبن دیاس در خط دفاعی تیم ملی پرتغال و سابقه حضور بزرگانی مثل پپه در این تیم، پست مدافع میانی را در بین پرتغالیها با یک نماد مواجه کرده است. مدافعان نوجوان و جوان پرتغالی میدانند برای رسیدن به پیراهن تیم ملی باید تبدیل به یک نسخه جدید از روبن دیاس شوند. وجود چنین نسخهای البته در کنار تمام سختیهایش، مسیر راه را برای فوتبالیستهای کم سن و سال آشنا و مشخص میکند و پدیدههای پرتغالی در پست مدافع میانی با رعایت چنین الگویی آماده اعتماد و ورود به تیم ملی بزرگسالان هستند. تیم ملی کنونی پرتغال با ضعف تعدد مدافعان میانی آماده و با کیفیت مواجه است و در این پست نسبت به سایر پستها نیازهای بیشتری دارد؛ موضوعی که باعث شده تا همین جا هم کادر فنی این تیم جوانانی را محک بزند و رفته رفته پست ستارههای قدیمی را در اختیار بازیکنان جوانتر بگذارد. تا اینجا گونسالو ایناسیو و آنتونیو سیلوا به ترتیب با 22 و 21 سال سن به عنوان مدافعان سالهای آینده تیم ملی پرتغال مطرح شدهاند اما پشت سر آنها مدعیانی صف کشیدهاند که میتوانند رقابت جذابی را در این قسمت از زمین به وجود بیاورند. دیگو مونتیرو، مدافع 18 ساله لیدزیونایتد کاپیتان تیم زیر 19 سال پرتغال است و با بازی در فوتبال باشگاهی انگلیس شاید از رقبای خود با سرعت بیشتری سبقت میگیرد. گابریل براس، بازیکن آکادمی پورتو هم با نزدیک به 40 بازی برای ردههای سنی پرتغال از مدعیان قرار گرفتن در ترکیب تیم ملی این کشور در آینده خواهد بود. در دفاع راست فعلا گونسالو استیوس معرفی شده و تاکنون به تیم اصلی اسپورتینگ لیسبون هم راه پیدا کرده. استیوس در کنار خودش مارتیم فرناندس، نوجوان تیم پورتو را هم به عنوان نامزد تحویل گرفتن پست دفاع راست میبیند. با این حال پرتغالیها برای این پست هنوز احتیاج به گشت و گذار در میان پدیدهها دارند و باید مدعیان بیشتری با کیفیت قابل توجهتری به تیم ملی معرفی شوند. در دفاع چپ حضور نونو مندس کار را برای هر جوان دیگری دشوار میکند. او همین حالا هم عضو ثابت تیم ملی است و همچنین مورد توجه بزرگترین باشگاههای اروپایی قرار دارد. سایت معتبر ترانسفرمارکت قیمت تقریبی مندس را حدود 65 میلیون یورو تخمین میزند و رقابت با یک مدافع چپ 65 میلیون یورویی برای نوجوانان مستعد در این پست کار آسانی نخواهد بود. به هر حال اگر مندس به هر دلیلی از فرم ایدهآلش دور شود یا اینکه با عذری مثل مصدومیت یا محرومیت غایب باشد، پرتغالیها، مارتیم مارکس، ستاره پرورش یافته در آکادمی اسپورتنیگ لیسبون را به عنوان جانشین احتمالی او میشناسند. مارکس از 18 سالگی یکی از مورد اعتمادترین بازیکنان ردههای سنی تیم ملی پرتغال بوده و سوابق زیادی از بازی برای این تیمها دارد. در مجموع خط دفاعی پرتغال در آینده نوید روزهای درخشانی را برای سلسائوی اروپا میدهد و تا اینجا عملکرد تیمهای باشگاهی پرتغالی برای پرورش بازیکنان جوان در خط دفاعی خوب و قابل قبول تلقی میشود.
خط میانی؛ روی دوش بنفیکا
برای پیدا کردن ستارههای آینده تیم ملی پرتغال در خط میانی بیشتر از هر جای دیگری باید سراغ تیمی برویم که انزو فرناندس آرژانتینی دوران رشدش را در آنجا سپری کرد. بنفیکا یک تنه در حال معرفی لیستی از بازیکنان مستعد در 2 پست هافبک دفاعی و هافبک هجومی برای تیم ملی آینده پرتغال است. البته این باشگاه برای تیمهای ملی دیگر هم در این 2 پست بازیکن میسازد اما تمرکز بیشتر روی پرتغالیها قرار دارد. ژوائو نوس، اولین نامی است که برای جانشینی ستارههای کنونی، پیش روی کادر فنی تیم ملی پرتغال قرار میگیرد؛ بازیکنی که با اعتماد در بنفیکا معرفی شده و در این فصل 10 بار برای تیم اصلی باشگاه به میدان رفته است. نوس همچنین با گذراندن دورههای طولانی حضور در تیمهای ردههای سنی کشورش یک بازی ملی برای تیم بزرگسالان را در کارنامه دارد. او فعلا برجستهترین نام برای تصدی پست هافبک دفاعی تیم ملی در آینده به شمار میرود. با این حال در تیم باشگاهی خودش یعنی بنفیکا یک رقیب در حال رشد دارد و رافائل لوییس میتواند در آینده تهدیدی برای جایگاه ژائو نوس در تیم ملی و یا حتی زوجی برای او در ترکیب سلسائوی اروپا باشد. آندره گومس 17 ساله پشت خط این 2 هافبک دفاعی ایستاده و در صف معرفی شدن به عنوان پدیده جدید پرتغال و بنفیکا در پست هافبک دفاعی است. به جز این 3 بازیکن باید از داریو ازوگو، هافبک نوجوان اسپورتنیگ لیسبون هم یاد کنیم که در برابر بنفیکاییها ایستاده و میخواهد ستاره آینده تیم ملی در پست هافبک دفاعی نام بگیرد. ازوگو در تمام ردههای سنی تیم ملی کشورش سابقه بازی دارد و هیچ کدام از ردههای سنی بهرهوری از این بازیکن را از دست ندادهاند. این پدیده به ندرت برای هر بازیکنی در تمام دنیا رخ میدهد و ازوگو را به عنوان یک ستاره مورد اعتماد برای مربیان تیمهای ملی مطرح میکند. برای جانشینی ستارههای بزرگی مثل برونو فرناندس و برناردو سیلوا در پست هافبک هجومی، تراکم استعدادهای شناخته شده به اندازه هافبک دفاعی نیست اما باز هم پای بنفیکا در میان است. آنها ژوائو ولوسو پدیده 18 ساله این پست را در اختیار دارند که از 17 سالگی تبدیل به یکی از اصلیترین انتخابهای سرمربیان تیمهای ردههای سنی پرتغال شده و البته مورد توجه باشگاههای بزرگ اروپایی قرار دارد. بنفیکا وظیفه معرفی هافبکهای میانی آینده تیم ملی پرتغال را به عهده گرفته و با جدیت در حال به انجام رساندن این پروژه است.
خط حمله؛ در جستجوی رونالدو
فوق ستاره پرتغالی بدون تردید آخرین سالها یا شاید آخرین سال حضورش در ترکیب تیم ملی را سپری میکند و همچنین آخرین گلهایش را در پیراهن سلسائوی اروپا به ثمر میرساند. خداحافظی با بهترین گلزن تاریخ تیمهای ملی جهان و سوپراستاری مثل کریستیانو رونالدو برای یک تیم ملی آسان نخواهد بود. آنها همیشه در جستجوی گل به دنبال هنرنمایی رونالدو میگشتند و اکنون باید در جستجوی رونالدوی جدید باشند. با بررسی ستارهها و پدیدههای نوجوان و جوان پرتغالی در نهایت نگرانی باید اعتراف کنیم هنوز نشانی از یک سوپر استار جدید در فوتبال پرتغالی دیده نمیشود. تنها نشانهها به تقلید از خوشحالی گل منحصر به فرد رونالدو است و چیزی بیشتر از این توجه پرتغالیها را جلب نمیکند. در پست مهاجمان کناری، پرتغال برادران فرناندس را در اختیار دارد. راجر و سانا، هر 2 ستارههای باکیفیتی هستند که در تیمهای براگا و لاتزیو توپ میزنند. آنها سرعت و تکنیک قابل توجهی را ارائه میدهند اما هنوز هم فاصله زیادی با پسر نوجوان اسپورتینگ لیسبون دارند که مورد توجه فرگوسن قرار گرفت. کارلوس فوربس، بال چپ 19 ساله آژاکس کمی از برادران فراندس سبقت گرفته و در حال گذراندن دورههای رشد و ترقی در تیم هلندی است. فوربس اگر چه یک گلزن به شمار نمیرود و از این نظر، شانس رونالدو شدن برای او خط میخورد؛ اما بازیکن با کیفیتی به نظر میرسد و خیلی زود مورد توجه کادر فنی آژاکس قرار گرفته. در پست مهاجم هدف هم تیم ملی فعلا در حال میدان دادن به گونسالو راموس است. با این حال راموس یک رقیب جدی به نام رودریگو ریبیرو در آینده نزدیک خواهد داشت. ریبیرو 18 ساله یک چارچوبشناس واقعی و مستعد است که در تیمهای ردههای سنی کشورش تاکنون 15 بار گلزنی کرده و تحت هدایت اسپورتینگ لیسبون در حال معرفی شدن به تیم ملی است.
