مورینیو دلیل فروش صلاح و دیبروینه را فاش میکند؛ ستارگانی که صبر نداشتند!
به گزارش فوتبال 360، یکی از رویکردهای باشگاه چلسی در زمان رومن آبراموویچ و تاد بولی در خرید بازیکنان، خرید استعدادهای جوان است. این بازیکنان عموما در سنین 15 تا 19 سالگی وارد باشگاه میشوند و نسبت به میزان استعداد، بعضی مواقع به تیمهای کوچکتر قرض داده میشوند، در تیمهای پایه مشغول میشوند و یا در تیم بزرگسالان به عنوان گزینههای تعویضی دقایق آخر بازی و یا در بازیهای سادهتر به بازی میآیند.
مشکلات سبک خرید
شیرهای لندنی در هر سال به طور میانگین 5 بازیکن را به این صورت وارد باشگاه میکنند و این در طول زمان باعث میشود تمام استعدادها نتوانند آنچنان که باید بدرخشند. برخی از این بازیکنان به دلیل حضور در تیمهای کوچکتر به صورت قرضی، نمیتوانند استعدادهای خود را شکوفا کنند. بازیکنان دیگری که در تیمهای پایه و تیم اصلی هستند هم به دلیل تعداد زیاد بازیکنان زیاد، فرصت کافی برای نشان دادن ظرفیتهای خودشان را پیدا نمیکنند.
صلاح و دیبروینه
داستان کوین دیبروینه و محمد صلاح هم به همین منوال جلو رفتو آنها استعدادهای بزرگی بودند و در شلوغی بازیکنان نام آنها دیده نشد. دیبروینه در سن 19 سالگی توجه چلسی را به خود جلب کرد و قرارداد این بازیکن در 20 سالگی نهایی شد. او در سال 2012 به چلسی آمد و با سیل جوانان در پست خودش مواجه بود و بعد از مدت کوتاهی در همان پنجره به باشگاه خنک بازگشت. جابهجایی بین چلسی و خنک تا سال 2014 ادامه داشت و در آن سال بعد از 9 بازی در چلسی او به وردربرمن فروخته شد.
صلاح هم داستان مشابهی را تجربه کرد. او در سال 2014 به چلسی آمد 19 بازی در تمام رقابتها، برای چلسی بازی کرد. صلاح نیمفصل به فیورنتینا قرض داده شد و در سال بعد به صورت قرضی برای رم بازی کرد. رم در آغاز فصل 17-2016 صلاح را از چلسی خرید و پایان دوران او در چلسی خیلی زود شکل گرفت.
مورینیو، دلیل را فاش میکند
ژوزه مورینیو در سالهای حضورش در چلسی این بازیکنان را زیر نظر خود داشت. او روز گذشته در مورد این جداییهای عجیب و از دست دادنهای تاسفبرانگیز باشگاه چلسی صحبت کرد و گفت: «صادقانه بگویم، آنها باشگاه را ترک کردند زیرا نمیتوانستند صبر کنند. قطعا بازیکنان خوبی بودند. گذر زمان و تاریخ میتواند این را به راحتی اثبات کند. آنها استانداردهای بالایی داشتند اما برای باشگاهی مانند چلسی با آن بازیکنان، نیاز بود صبر بیشتری داشته باشند. بسیاری از جوانان چنین تصمیماتی را اتخاذ میکنند زیرا نمیتوانند صبر کنند و با آرامش منتظر لحظه مناسب باشند.»
مورینیو در طول صحبتهایش از این بازیکنان تمجیدهای زیادی کرد و این را قبول دارد که ضرر بزرگ در نهایت برای باشگاه چلسی است که آنها را از دست داده است. مورینیو و چلسی اگر کمی بیشتر به این بازیکنان میدان میدادند احتمالا برای سالهای زیاد در سطحی بسیار بالاتر فوتبال بازی میکردند و امروز این 2 بازیکن بزرگ برای چلسی افتخار میآفریدند. بازیکنان بزرگ زیادی در طول سالهای متمادی چنین تجربهای را در چلسی داشتند و به عنوان مثال میتوانیم به تیبو کورتوا، ناتان آکه، روملو لوکاکو، گلن جانسون، آرین روبن، لاسانا دیارا و بسیاری دیگر بازیکنان اشاره کنیم.
