برمه، زنندگان گل قهرمانی جهان و سرنوشت‌های عجیب؛ کَر شدن با سکوت

به گزارش فوتبال 360، شاید اگر کفش لوتار ماتیوس افسانه‌ای پاره نمی‌شد، الان آندریاس برمه حداکثر با تبحرش در کناره‌های خط دفاعی و به طور خاص برای اینتری‌ها به یاد آورده می‌شد اما یک پنالتی در ریسکی‌ترین حالت ممکن آن هم مقابل پنالتی‌گیرترین دروازه‌بان آن زمان دنیا، نام برمه را وارد تاریخ فوتبال کرد.

زننده گل سومین قهرمانی آلمان در جام جهانی در دقیقه 85 یکی از کسل‌کننده‌ترین فینال‌های تاریخ جام‌جهانی درست در وسط گرمای سال 1990 جاودانه شد و حالا 34 سال پس از آن گل، مرگ ناگهانی‌اش ما را به یاد سرنوشت بقیه هم‌قطارانش می‌اندازد؛ آن‌هایی که یک کشور را غرق در شادی کردند و پس از آن همه هیاهو، گم شدند.

مرگ؛ از مولر تا گیگیا 

برمه از خیلی از زنندگان گل قهرمانی جهان مشهورتر به نظر می‌رسید اما نه مشهورتر از هموطنش، گرد مولر. بمب‌افکن آلمانی فقط با گل به یاد آورده می‌شد. گل زیبای منجر به قهرمانی آلمان غربی میزبان در فینال جام جهانی 1974 فقط یکی از شاهکارهای گرد مولر بود. در واقع برخلاف بقیه که زدن گل قهرمانی در فینال جام جهانی، شاهکار عمرشان به حساب می‌آید، زدن گل قهرمانی آلمان در جام جهانی 1974 فقط یکی از شاهکارهای مولر بزرگ نام داشت. عاقبت گرد فراموشی، ذهن مولر را ناتوان و او سال‌ها بعد از ثبت رکوردهای گلزنی و همزمان با تصاحب رکوردهایش از سوی مسی و رونالدو، جهان را ترک کرد. شاید عجیب‌ترین مرگ از آن «گیگیا»ی اروگوئه‌ای باشد. او در جریان بازی نهایی جام جهانی 1950 در برزیل در رقابتی موسوم به «مارکانازو» با استفاده از اشتباه عجیب باربوسا، دروازه‌بان تارک دنیا و لعن شده برزیل پس از آن بازی، گل برتری اروگوئه را زد تا در تنها دوره‌ای که جام جهانی، فینال نداشت، به قول روزنامه خوش ذوق آن زمان برزیل «همه را با سکوت، کر کند!» جالب این که او درست در شصت و پنجمین سالگرد این بازی تاریخی، درگذشت!

گم شده‌ها؛ از گروسو تا گوتزه 

در این بین، برخی هم پس از زدن گل قهرمانی به همان اندازه که سریع مشهور شدند از یادها رفتند. یکی از آن‌هایی که حداقل تا قبل از زدن گل قهرمانی، شهرت عالم‌گیری نداشت، خورخه بوروچاگای آرژانتینی بود. در گرماگرم یکی از زیباترین فینال‌های یکی از زیباترین جام‌های جهانی، وقتی آلمان این بار سبزپوش به سبک خودش 2 گل عقب‌ماندگی را در دقایق پایانی جبران کرد، پاس مارادونا افسانه‌ای به بوروچاگا رسید و او غیرمنتظره‌ترین کار ممکن را انجام داد؛ زدن گل سوم و قهرمانی آرژانتین در جام جهانی 1986! «بورو» پس از آن گل عمده شهرتش را مدیون ایفای نقش به عنوان یک افشاگر در جریان پرونده رسوایی مالی مارسی و برنار تاپی در اوایل دهه 90 است. او به عنوان بازیکن وقت والنسین اعتراف کرد، مارسی عناوینش را به جرم ارتشا و رشوه پس داد و تاپی هم به زندان افتاد.

فابیو گروسو حتی برای ایتالیایی‌ها هم تا قبل از جام جهانی 2006 چندان شناخته شده نبود اما ابتدا با پنالتی که در دقیقه 90 بازی مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل استرالیا گرفت، سپس با گل مقابل آلمان میزبان در نیمه‌‍نهایی و آن شادی گل یادآور خوشحالی پس از گل هموطنش، تاردلی در فینال جام جهانی 1982 و در نهایت با گل کردن پنالتی قهرمانی چهارم ایتالیا در فینال مقابل فرانسه، خودش را در تاریخ فوتبال سرزمین چکمه‌ای جاودانه کرد. او طلسم نباختن آلمان در وست‌فالن را شکست اما خودش طلسم شد و 4 سال بعد اصلا در لیست لیپی برای جام جهانی 2010  نبود. در ادامه هم نه ایتالیا در جام جهانی به جایی رسید و نه او! ماریو گوتزه آلمانی هم سرگذشتی مشابه داشت. زننده گل قهرمانی آلمان در جام جهانی 2014 از زمان خیانت به دورتموند و پیوستن به بایرن افت شدیدی کرد و حالا دیگر کسی از او جز نامی به یاد نمی‌آورد! 

خوشحال‌؛ هلموت ران 

از معجزه برن یا همان بازی نهایی مشهور جام‌جهانی 1954، خیلی چیزها شنیده‌ایم. در این بین، رقم زننده معجزه برن یعنی هلموت ران، ستاره فوتبال آلمان، داستان جالبی داشت. او گل سوم آلمان را زد و تیم هربرگر را قهرمان کرد. ران روحیه جالبی داشت و ناگهان فوتبال را به هوای علاقه‌اش به اتومبیل کنار گذاشت. کلکسیون خودرو به پا کرد و به قول خودش کلی سود برد اما در نهایت 14 آگوست 2003 درگذشت.

* مهدیار غفاری