رقابت منچستریونایتد و آرسنال؛ سنتی، قدیمی، همیشگی و پر هوادار
به گزارش فوتبال 360، آن 2 اسطوره، سر الکس فرگوسن و آرسن ونگر؛ آنها با تواناییهای ویژه خودشان، با ذکاوت و پشتکارشان و با قدمت و درازای دوران حرفهای وفادارشان به منچستر و آرسنال کاری کردند که تا همیشه تاریخ فوتبال، هر وقت این 2 رقیب سنتی به مصاف یکدیگر میروند، خاطره فرگی و ونگر، تصویر نبردهای رو در روی آنها و تاریخ دوران رقابت این 2 سرمربی در ذهن مرور شود و باز هم ببینیم این سوی میدان فرگوسن در حال آدامس جویدن یا فریاد کشیدن بر سر مهرههایش و آن سوی زمین ونگر در تلاش برای توجیه کردن بازیکنی است که میخواهد وارد زمین شود.
از این تاریخ مجسم و همیشه زنده عبور کنیم، 2 رقیب قدیمی را میبینیم؛ در شرایطی که اصلا شبیه به گذشته نیست. آرسنال برای قهرمانی دست و پا میزند و یونایتد برای هیچ! منچستر شاید به سختی بتواند سهمیهای از چنگ رقبا بیرون بکشد اما چنین دستاوردی هم برای شیاطین سرخ تضمین شده و نزدیک به نظر نمیرسد. یک سوی این 2 قطبی قدیمی لیگ برتر انگلیس امروز فقط برای اعاده حیثیت و خراب کردن قهرمانی رقیب قدیمی مهیا میشود و منچستریونایتد از این گناه هم میهراسد؛ گناهی به بزرگی ایستادگی پیش روی تیم آرتتا و مجال دادن به قهرمانی منچسترسیتی که قهرمانی متوالی چهارم این تیم به شمار میرود و سایهای سنگین روی بخشی از دوران افتخارات الکس فرگوسن میاندازد. از تاریخ مجسم گذشته عبور کردیم و باز هم به همان جا رسیدیم. منچستریونایتد برای نام فرگوسن به صرافت افتاده و آرسنال به دنبال کسب اولین قهرمانی پس از ونگر است. از هر کجا و هر زاویهای به این مسابقه نگاه میکنیم باز هم به همان صورت قدیمی و نمادین میرسیم؛ فرگی و ونگر، ونگر و فرگی! شاید اصلا منچستریونایتد و آرسنال هر وقت در برابر هم میایستند، شیاطین سرخ، فرگوسن میشوند و توپچیهای لندن، ونگر! آنها امروز مثل سالهای دور و اگر چه با جزئیات و شمایلی متفاوت اما باز هم حساسترین بازی هفته لیگ را برگزار میکنند.
منچستریونایتد؛ بحران عمیق
سرمربی نه میداند برای فصل بعد هم روی نیمکت مینشیند و نه از اخراجش مطمئن است. اریک تنهاخ خسته از فشار در یونایتد اما از نفس نیفتاده، ناگزیر است امیدوار بماند و آینده را به بخت و سرنوشت بسپارد. او هر کاری از دستش بر میآمده انجام داده و موفق نشده و از اینجا به بعد برای باشگاهی با بزرگی منچستریونایتد که بعد از این همه سال رکود افتخار هنوز هم با ارزشترین برند فوتبال باشگاهی دنیاست، فرق چندانی ندارد هشتم باشد یا هفتم؛ در هر 2 صورت یک شکست خورده محض به شمار میرود. تیمی که باید این سوال را بین اول و دوم بودن میپرسید و امروز چشم در چشم آرسنال برای قهرمانی میجنگید، اکنون یا باید جلوی قهرمانی آرسنال را بگیرد و یا با شکست در برابر توپچیها شانس قهرمان نشدن سیتی را نگه دارد.
چه بر سر این سرمربی آوردی بخت که حتی بردن در بازی دشوار امروز هم برایش با نفرین و درد همراه است! نفرین برای رساندن سیتی به قهرمانی چهارم و سایه انداختن نام پپ گواردیولا بر بخش بزرگی از افتخارات الکس فرگوسن با ایستادگی در برابر آرسنال، منتظر مرد هلندی خواهد بود. آن سوی ماجرا هم فرقی ندارد و بازنده بودن در برابر میهمان قدرتمند امروز هم شیاطین سرخ را مثل هفتههای گذشته زیر حجم گستردهای از فشار به نفس نفس زدن وا میدارد و اوضاع را بدتر میکند. راه پس و پیشی برای تنهاخ نیست. او باید دلش را به دریا بزند، با نداشتههای سنگین خط دفاعش بسازد، با تیمی به میدان برود که حمایت رختکنش را از دست داده و زیر نگاه تند و تیز مدیران جدید و مالک جدید هر قابلیت داشته و رو نکرده را برای تیم انگلیسیاش رو کند. منچستر در گردابی شدید از مشکلات، در بحبوحهای مهیب از فشارهای درونی و بیرونی در کابوسی ترسناک از نشدنهای ادامهدار و در بحرانی عمیق و در بر دارنده همه نوع گرفتاری، محاصره شده و برخی از هواداران این تیم حتی مطمئن نیستند میخواهند تیمشان برنده بازی امروز باشد یا خیر! منچستریونایتد در بازیهای قبلی به خاطر مشکل بزرگ مصدومیت و فقدان مهرههای اصلی در دفاع در این بخش زمین به شدت دچار مشکل شده و از بخت بد اریک تنهاخ، تیم مرد هلندی در بیدفاعترین روزهای فصل به مصاف بهترین خط حمله لیگ برتر انگلیس میرود. شاید فقط مرور آن پیروزی 8 بر 2 در دوران فرگوسن بتواند پیش و پس از بازی منچستریها را آرام نگه دارد و به امید بازگشت روزهای خوب، سکوهای اولدترافورد را به ماندن در کنار تیمشان متقاعد کند. باز هم منچستر و آرسنال و باز هم فرگوسن!
آرسنال؛ فریاد رویاها
ایستاده در مرز رویا و کابوس، مه غلیظی سر تا پای قامت استوار و سینههای ستبر مدعی لیگ برتر انگلیس را در بر گرفته و نگاهش به افق دریا را بستهتر میکند. پلکهایش را میمالد و پارو میزند و اقیانوس آرام را بدون آن که بداند چه برایش پیش رو دارد با تمام توان پارو میزند. شاید ساحل آرامشی و شاید هم موج سهمگینی از راه برسد و این حالت معلق را دگرگون کند و به مقصد تعیین شده برساند. فقط باید برود، پارو بزند و با سرعت هر چه تمامتر از این مه غلیظ و این احساس تعلیق بیرون بیاید.
آرسنال مانند مردی نگران به آیندهاش میاندیشد؛ آینده این فصلی که برای هفته هفتهاش خون دل خوردند و برای موقعیت به موقعیتش زندگی کردند. فصل، ناگهان توپچیها را به خودش آورد و دیدند قافیه و نبض قهرمانی باز هم در دستان سیتیزنهاست. چاره چیست! باید باز هم ادامه دهند، نباید مایوس شوند، باید در این تگنای سرنوشت هر چه در توان دارند رو کنند و مثل قهرمان بر رقبای خود بتازند تا مگر تشویشی به جان رقیب بیفتد و بالاخره در یک نقطه بلغزد و رویای قهرمانی آرسنال و ساحل آرامش این تیم از پشت مه غلیظ اقتدار و دست برتر منچسترسیتی بیرون بیاید. آرسنال و آرتتا و همه هواداران این تیم امروز و در بازی آخرشان در این فصل یک فریاد مهیباند و به میدان میروند تا همه رویاهای خودشان و داغ ترس و نگرانی از دست دادن آنها را بر سر دیگران فریاد بزنند. آرسنال با چنین شمایلی به خانه یونایتد میرود و چه بسا در این آب گلآلود اولدترافورد به دنبال صید بزرگی برای رویارویی با شکست تاریخی 8 گله زمان ونگر باشد. باز هم آرسنال و منچستر و باز هم ونگر!
سابقه رویارویی
آنها رقبای سنتی یکدیگرند و به وجود آوردنده اولین قطبهای قدرت در لیگ برتر انگلیس به شمار میروند. بنابراین طبیعی است هم بیشترین شکست تاریخ منچستریونایتد در برابر آرسنال رقم خورده و هم بیشترین باخت تاریخ توپچیها پیش روی شیاطین سرخ ثبت شده باشد. منچستریونایتد و آرسنال سختترین رقبای یکدیگر در طول تاریخ بودهاند اما در سالهای اخیر این رقابت کمی برای یونایتد سختتر شده. از 10 بازی آخر 2 تیم در همه رقابتها منچستر فقط 2 پیروزی در کارنامه دارد و در سوی مقابل آرسنال با 6 برد وضعیت به مراتب بهتری را نشان میدهد. میکل آرتتا با بردن 2 بازی قبلی مقابل میزبان بزرگ امروزش، اکنون در آستانه شکستن یک طلسم بزرگ و زنده کردن دوباره نام آرسن ونگر است. فرگوسن از سال 2002 به بعد طلسمی را برای رقیب لندنی ایجاد کرد؛ با این ویژگی که آرسنال هرگز نتواند 3 بازی متوالی در برابر تیمش برنده از زمین بیرون بیاید. ونگر حتی بعد از فرگوسن هم موفق به باطل کردن این طلسم نشد اما امروز آرتتا میتواند با بردن مسابقه پیش رو ضمن باقی ماندن در رقابت آتشین قهرمانی، سومین برد متوالی پیش روی منچستر را رقم بزند و باطل شدن یکی دیگر از طلسمهای تاریخی شیاطین سرخ را در کارنامه اریک تنهاخ ثبت کند. وین رونی با 12 گل زده در تاریخ این مسابقه بهترین گلزن به شمار میرود و از ستارههای کنونی، هنوز مدعی بزرگی برای رسیدن به رکورد رونی مطرح نشده است.
فرم 2 تیم در 5 بازی آخر لیگ
منچستریونایتد
باخت مقابل کریستال پالاس، تساوی مقابل برنلی، برد مقابل شفیلدیونایتد، تساوی مقابل بورنموث، تساوی مقابل لیورپول.
9 گل زده، 11 گل خورده، حداقل 2 گل زده در 3 بازی، حداقل 2 گل خورده در 4 مسابقه و بدون کلینشیت.
آرسنال
برد مقابل بورنموث، بر مقابل تاتنهام، برد مقابل چلسی، برد مقابل ولورهمپتون، باخت مقابل استونویلا.
13 گل زده، 4 گل خورده، 3 بازی با حداقل 3 گل زده، 2 مسابقه با 2 گل خورده و 3 کلینشیت.
