بازخوانی ۳ قصه مشابه؛ وقتی خواهان شکست تیمت هستی!
به گزارش فوتبال ۳۶۰، تاتنهام در شرایطی در هفته سی و هفتم رقابتهای لیگ برتر انگلیس برای میزبانی از منچسترسیتی آماده میشود که پیروزی در این مسابقه جاده قهرمانی رقیب سنتی آنها یعنی آرسنال را هموار خواهد کرد.
تعدادی از هواداران تاتنهام امشب علاقه چندانی به پیروزی شاگردان آنژ پوستکوگلو ندارند. از طرفی هنوز شانس راهیابی سفیدپوشان شمال لندن به رقابتهای فصل آینده لیگ قهرمانان اروپا روی کاغذ به پایان نرسیده. سرمربی استرالیایی دیروز تأکید کرد تیمش جز پیروزی هیچ انگیزه دیگری ندارد اما رقم خوردن این اتفاق ممکن است با واکنشهای متفاوت و متناقض از سکوهای ورزشگاه جدید تاتنهام هاتسپر همراه شود. آرسنال در راه نخستین قهرمانی لیگ بعد از ۲ دهه منتظر لغزش منچسترسیتی است و شکست تیم گواردیولا چهارمین قهرمانی متوالی را از چنگ آنها میلغزاند. نتیجه مساوی در مسابقه امشب مجموع امتیازات ۲ مدعی اصلی را برابر میکند و این اتفاق مسابقات هفته آخر را به جنگی بیسابقه بر سر پیروزی و کسب تفاضل گل تبدیل میکند.
باید ببازی!
علاقه هواداران یک تیم به شکست برای دنبالکنندگان ورزشهای آمریکایی موضوع آشنایی است؛ در سیستمهای بستهای که با چرخه اوجگرفتن تیمهای ضعیف و افول قدرتها جذابیت خود را حفظ میکند، استعدادهای برتر در دسترس قعرنشینان قرار میگیرند و علاقه به شکستهای متوالی برای تیمهایی که بخت حضور در مرحله حذفی را از دست دهند، اتفاقی عادی به شمار میرود؛ هرچند اخیراً و با وضع قوانین جدید در مورد قرعهکشی پیش از یارکشی سالانه (draft lottery) کمرنگتر از قبل شده است. فیلادلفیا ۳ فصل متوالی NBA (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶) را با کمتر از ۲۰ پیروزی از ۸۲ مسابقه فصل عادی به پایان رساند اما در همین دوره ستارگانی همچون جوئل امبید، بن سیمونز و جلیل اوکافور را جذب کرد و این اقدامات، پایهگذار صدرنشینی این تیم در فصل ۲۱-۲۰۲۰ در کنفرانس شرق شدند. فوتبال اما خوشبختانه هنوز تا این حد آمریکایی نشده و تمایل هواداران برای شکست تیم محبوبشان اتفاق عجیبی است و در موارد بسیار نادر پیش میآید. گاهی اوقات شکلگیری زودهنگام جدول مرحله حذفی در تورنمنتهای ملی باعث میشود تیمی در قسمت پایینتر جدول گروه با رقبای آسانتری روبهرو شود و شکست یا توقف در روز آخر مسیر هموارتری را نسبت به پیروزی در مقابل تیم قرار میدهد. جدال انگلیس و بلژیک در جام جهانی ۲۰۱۸ نمونه مشهور این اتفاق است؛ هر ۲ سرمربی البته به لزوم حفظ روحیه جاهطلبانه تأکید کردند اما با ترکیب دوم خود به میدان آمدند تا بلژیک با تک گل عدنان یانوزای برنده شود. شیاطین سرخ البته در نهایت جام را بالاتر از انگلیس و در رده سوم به پایان رساندند. از طرف دیگر برنامهریزیهای بیسابقه و انتخاب تیمهای صعودکننده از مسیرهای مختلف (که نمونه آن را در مرحله مقدماتی جام ملتهای اروپا شاهد هستیم) باعث میشود در موارد بسیار کمیاب، شکست یک تیم دیگر با قطعی کردن حذف رقیب مستقیم، شانس صعود یک تیم را پابرجا نگه دارد؛ اتفاقی که جمهوری ایرلند پائیز گذشته و در مصاف با هلند تجربه کرد.
آنچه احساسات متفاوت هواداران تاتنهام هاتسپر را ساخته، شباهتی به هیچیک از موارد بالا ندارد. رقابت سنتی با آرسنال تا حدی است که هیچیک از هواداران این تیم قهرمانی توپچیها را برنمیتابند اما دست تقدیر سرنوشت شاگردان آرتتا را به ساقهای بازیکنان تاتنهام گره زده تا بار دیگر دوگانه اخلاق و رقابت به بحثی داغ در رسانههای ورزشی انگلیس تبدیل شود. نخستین سال حضور پوستکوگلو در تاتنهام با وجود افول نسبی در نیمه دوم فصل، خاطرات مهیجی برای هواداران ساخت و آنها از برقراری ارتباط بهتر با تیم و بازیکنان سخن میگویند اما هیچچیزی جز قهرمانی آرسنال در انتهای فصل نمیتواند کام همه را تلخ کند. سرمربی استرالیایی به هر حال تأکید میکند در جهان ورزش همه باید به دنبال پیروزی باشند و تیمش با تمام قدرت در مقابل سیتیزنها صفآرایی میکند. کای هاورتز و میکل آرتتا گفتهاند در مسابقه امشب متعصبترین هوادار ممکن برای اسپرز خواهند بود و هرچند مسلماً بازیکنان برای پیروزی به زمین میآیند، فضای روانی ایجاد شده پیش از مسابقه، روی عملکردشان اثرگذار خواهد بود.
خاطره مشابه تاتنهام
این نخستین باری نیست تاتنهام در انتهای فصل در چنین موقعیت دشواری قرار میگیرد. بازیکنان این تیم در آخرین روز از فصل ۹۹-۱۹۹۸ در شرایطی به ورزشگاه اولدترافورد سفر کردند که منچستر یونایتد با یک امتیاز فاصله نسبت به آرسنال در رده اول جدول ردهبندی قرار داشت. قهرمانی یونایتد در صورت پیروزی مقابل تاتنهام قطعی میشد و این موضوع شرایط تیم جرج گراهام را تحت تأثیر قرار داده بود. او البته سابقه هدایت و بازی با پیراهن آرسنال را هم در کارنامه داشت و قبل از مسابقه به شوخی میگفت ممکن است خوزه دومینگس، مهاجم ۱۶۰ سانتیمتری تیمش را درون دروازه قرار دهد!
تاتنهام اما شجاعانه و جاهطلبانه به میدان آمد و در دقیقه ۲۴ با گلزنی لس فردیناند پیش افتاد. این اتفاق با توجه به پیروزی آرسنال در مسابقه همزمان مقابل استونویلا میتوانست سرنوشت قهرمانی را در روز پایانی فصل تغییر دهد. شلیک بیرون پای دیدنی فردیناند به پشت سر پیتر اشمایکل رسید و او در مورد این گل میگوید: «فقط به این فکر میکردم ممکن است بدترین حرکت تمام دوران حرفهای خودم را به ثبت رسانده باشم! این موضوع در ذهن میگذشت و واکنش توأم با سکوت هواداران را میدیدم. خوشحالی بعد از گل را خیلی زود جمع کردم. آن فصل را با مصدومیتهای فراوان پشت سر گذاشته بودم و فکر میکردم این گل پرونده دوران حضور من در تاتنهام را میبندد. گل منجر به قهرمانی آرسنال را زده بودم و بعدها شنیدم هواداران حاضر در هایبری یکصدا نام مرا فریاد میزدند.» فاجعه احتمالی البته بر سر فردیناند آوار نشد؛ دیوید بکام پیش از پایان نیمه اول کار را به تساوی کشید؛ پیش از آنکه اندی کول در دقیقه ۴۷ گل برتری یونایتد را به ثمر برساند و شلیک پیروزیبخش نوانکو کانو در مسابقه همزمان را بیاثر کند.
فرار بزرگ در قعر جدول
قعر جدول لیگ برتر در هفته پایانی فصل ۰۵-۲۰۰۴ شرایط مشابهی داشت. همه از رقابت سنتی سنگین پورتسموث و ساوتهمپتون باخبر بودند و جدال پورتسموث و وستبروم در شرایطی برگزار شد که ساوتهمپتون در خطر سقوط به سطح دوم قرار داشت. وستبروم تنها در صورت پیروزی و شکست یا توقف همزمان کریستالپالاس، نوریچ و ساوتهمپتون در لیگ باقی میماند و تمام این اتفاقات پشت سر هم رخ داد. هری ردنپ، سرمربی ساوتهمپتون در ابتدای فصل هدایت پورتسموث را در اختیار داشت اما از این باشگاه خارج شد و به همراه دستیارش جیم اسمیت به تیم رقیب پیوست. هیچیک از هواداران پورتسموث علاقهای به پیروزی تیمشان در آن مسابقه نداشتند.
گری اونیل، سرمربی فعلی ولورهمپتون در ترکیب آن روز تیم حضور داشت و میگوید: «آن مسابقه به دلیل سروصدا و حرفهایی که به ندرت در تمام دوران حرفهایتان میشنوید، یگانه بود. در فوتبال خیلی بعید است یک تکل عالی بزنید اما هواداران تیم یکصدا شما را هو کنند! در روی سکوها همه به تیم رقیب فکر میکردند اما ما در زمین مشتاقانه به دنبال شکست حریف بودیم. این شعارها روی رویکرد بازیکنان اثر نمیگذارد اما شرایط غیرمنتظرهای را رقم میزند. پورتسموث در نهایت با ۲ گل به قعرنشین باخت تا وستبروم «فرار بزرگ» را رقم بزند. ساوتهمپتون در مسابقه همزمان به منچستریونایتد باخت و برای نخستین بار در ۲۷ سال قبل از آن به سطح دوم سقوط کرد.
۲ پایان خوش برای یک قصه
لیورپول در آخرین روز از فصل ۹۵-۱۹۹۴ لیگ برتر در شرایطی از بلکبرن میزبانی میکرد که تیم حریف با ۲ امتیاز اختلاف نسبت به منچستریونایتد به عنوان صدرنشین در آستانه قهرمانی قرار داشت و کنی دالگلیش، اسطوره سرخها را روی نیمکت خود میدید. آلن شیرر خیلی زود بلکبرن را پیش انداخت و به یک قدمی قهرمانی رساند اما جان بارنز در نیمه دوم کار را به تساوی کشید. پیروزی لیورپول میتوانست جام را تقدیم منچستر یونایتد کند و جیمی ردنپ در واپسین ثانیههای مسابقه صاحب یک ضربه آزاد برای میزبان شد. او توپ را به زیبایی به گوشه دروازه بلکبرن رهسپار کرد تا هواداران هر ۲ تیم در ورزشگاه ساکت شوند! او گفت:«واکنش من بعد از گل شدن توپ را ببینید. با خودم گفتم: نه! چه کار کردم؟ من جام را به منچستریونایتد تقدیم کردم. فکر میکردم هواداران هرگز مرا نخواهند بخشید. اوضاع برای من عجیبتر هم بود چون پدرم روی نیمکت وستهام مینشست و میشنیدیم آنها در مقابل یونایتد به خوبی مقاومت کردهاند. از یک طرف مشتاق بودیم جام به آنها نرسد و از طرف دیگر میخواستیم با ارائه بازی خوب در آخرین مسابقه فصل به پیروزی برسیم.» ردنپ و هواداران تیمش به هر ۲ هدف رسیدند.
لیورپول برنده شد اما بعد از انتظاری طولانی و پراضطراب خبر رسید منچستریونایتد در مقابل وستهام متوقف شده است. ردنپ ادامه داد: «کنی را در حد خدایان ستایش میکردیم. او اولین بار باعث شد من با لیورپول قرارداد امضا کنم. اضطرابش را در کنار زمین به خاطر دارم و هواداران بلکبرن، رادیوها را به گوش گذاشته و منتظر پایان مسابقه همزمان بودند.» تاتنهام از ساعت ۲۲:۳۰ امشب میزبان منچسترسیتی است.
