football360 logo
360-club-icon
360-club
360-camera

آنالیز پرسپولیس بدون ترابی؛ جای خالی فوق ستاره چگونه پر می‌شود؟

14 مرداد 1403 ساعت 10:00384 نظر
مهدی ترابی پس از عملکردی درخشان زیرنظر اوسمار ویرا، پرسپولیس را ترک کرد و این تیم برای جبران جای خالی او، پلن‌های متفاوتی دارد.

به گزارش فوتبال 360، مهدی ترابی پس از دریافت پیشنهاد از باشگاه تراکتور، تصمیم گرفت که قرارداد خود با باشگاه پرسپولیس را تمدید نکند و دوره دوم حضور او نیز در جمع قرمزهای پایتخت به پایان رسید. این بازیکن در فصل گذشته (در لیگ برتر) 2 گل و 6 پاس گل را ثبت کرد. با وجود تنها 8 تاثیرگذاری روی گل‌ها، او نقشی بی‌جایگزین در سیستم یحیی گل‌محمدی و به‌خصوص اوسمار ویرا داشت. حضور ترابی در جریان بازیکن، عامل برتری قرمزها می‌شد و در نهایت هم منجر به قهرمانی در لیگ برتر شد. حالا مسئله اصلی خوان کارلوس گاریدو در روزهای اول سرمربیگری در پرسپولیس، پیدا کردن راه‌حلی برای پر کردن جای خالی ترابی است!

وظایف مهدی ترابی در بهترین روزهای فصل گذشته

مهدی ترابی به نوعی تبدیل به یک «آچار فرانسه» در پرسپولیس شده بود. او در همه‌جای زمین حضور داشت و علاوه بر لحظاتی که مالکیت برای پرسپولیس بود، در حالت دفاعی هم نقش بسزایی را ایفا می‌کرد. ترابی در هنگام حملات از کناره‌ها، به همراه امید عالیشاه به عنوان یک بازیکن آزاد، به محوطه جریمه نفوذ می‌کرد.


در هنگام نفوذ اسماعیلی‌فر به محوطه جریمه، ترابی به عقب می‌رفت تا مانع تحت‌فشار قرار گرفتن خط دفاعی شود. او به صورت موقت به عنوان مدافع راست عمل می‌کرد و انتقال توپ را به خوبی شکل می‌داد.


ترابی در هنگام حملات حریف، به عقب بازمی‌گشت و فضای جلوی خط دفاع را پوشش می‌داد تا از نفوذ یک بازیکن به منطقه خالی جلوی محوطه جریمه پرسپولیس جلوگیری کند. منطقه‌ای که بهترین فضا برای شوت‌های پشت محوطه جریمه است و نبود یک هافبک دفاعی تخصصی در پرسپولیس موجب می‌شد تا ترابی این فضای مهم را اشغال کند.


وظیفه ترابی برای پر کردن جای خالی یک هافبک دفاعی تنها به صحنه بالا ختم نمی‌شود. او گاهی مجبور بود تا مهره خطرناک مرکز زمین حریف را از مدار بازی خارج کند. همانند صحنه زیر که مهدی ترابی مشغول به کنترل ساویو روبرتو است و تلاش می‌کند تا او را از جریان بازی‌سازی استقلال‌خوزستان محو کند.


چه راهکارها و بازیکنانی در اختیار گاریدو هستند؟

فرشاد احمدزاده و سعید صادقی، دو بال تخصصی پرسپولیسی‌ها در سمت راست هستند که می‌توانند برای قرمزها کارآمد باشند. از طرفی وحید امیری هم دیگر بازیکنی است که در طول فصل می‌توان روی او حساب کرد اما به نظر می‌آید این بازیکن با توجه به خالی شدن سمت چپ دفاعی پرسپولیس، بعضی بازی‌ها به عنوان مدافع‌چپ ایفای نقش کند. بازیکنی همچون سعید صادقی می‌تواند به خوبی در فضاهای خالی و راستای حرکت امید عالیشاه قرار بگیرد و تا حدی نقش ترابی را در کارهای تهاجمی بازی کند.


در کارهای دفاعی، شرایط به شکلی نیست که بتوان حساب ویژه‌ای روی صادقی باز کرد. این بازیکن در حالت دفاعی، یارگیری دقیقی انجام نمی‌دهد و پرس پرسپولیس با یک پاس مستقیم، بی‌حاصل می‌شود و تیم حریف را وارد فاز حمله می‌کند.


فرشاد احمدزاده علاوه بر درخششی که در حملات سپاهان داشت، فوق‌العاده پرتلاش و دونده در جنگ‌های وسط زمین ظاهر می‌شد. احمدزاده با بازیکن نزدیک به خود، دائما درگیر می‌شد و اجازه هیچ‌گونه مکث و تفکری را نمی‌داد.


پس از جلو رفتن توپ توسط حریف، احمدزاده به عقب بازمی‌گشت و با دوندگی بالای خود، فضای بین هافبک‌ها را کوچک و ارتباط آن‌ها را محدود می‌کرد.


در نهایت او با قرارگیری در مقابل بازیکنان حریف، بازی‌سازی و خلاقیت آن‌ها را از کار می‌انداخت و پررنگ‌ترین نقش را در پرس سپاهان داشت.


ایده و سیستم‌های پرسپولیس پس از جدایی ترابی

با خریداری علی علیپور و حضور عیسی آل‌کثیر، شرایط پیچیده‌ای در سیستم مدنظر خوان کارلوس گاریدو رقم خورده است. سرمربی اسپانیایی علاقه بسیار زیادی به استفاده همزمان از چهار مدافع و سه مهاجم دارد. در اردو و بازی‌های پیش‌فصل نیز به سیستم 1-3-2-4 و 3-3-4 تاکید شده است. با توجه به سخت‌کوشی عیسی آل‌کثیر در هنگام مالکیت حریف و برگشتن به خط هافبک، می‌توان از سیستم 1-3-2-4 و حضور ‌آل‌کثیر به عنوان هافبک تهاجمی و مهاجم دوم استفاده کرد. بنابراین در لحظاتی اوستون اورونوف و فرشاد احمدزاده به خط هافبک ملحق می‌شوند تا سیستم 2-4-4 استفاده شود. سیستمی که صرفاً در حالات خاص و در جریان بازی شکل می‌گیرد و نیازمند دوندگی بالا و جابجایی سریع یاران پرسپولیس است؛ چرا که حضور آل‌کثیر در پست هافبک پشت مهاجم، بازی‌سازی را در منطقه تهاجمی از پرسپولیس می‌گیرد و این مسئله نیازمند بازی‌سازی درست از عقب زمین است و ریسک و خطر بالایی را می‌طلبد.


اگر قرار بر نیمکت‌نشینی یکی از دو عناصر گلزن پرسپولیس باشد، امید عالیشاه نقش هافبک تهاجمی را بازی خواهد کرد. کاپیتان قرمزها که نقش یک بازیکن آزاد را در خط حمله پرسپولیس دارد، در هنگام پرس و یا ضدحملات می‌تواند به سمت راست برود. جنگندگی فرشاد احمدزاده می‌تواند او را به خط هافبک و نبردهای وسط زمین ببرد تا سیستمی همچون 3-3-4 در زمین دیده شود. با توجه به این شرایط و ابزارها، بی‌شک چند پسته بودن بازیکنان، نکته‌ای کلیدی در ترکیب خوان کارلوس گاریدو خواهد بود.


پرسپولیس با مهدی ترابی به نتایج بسیار جذابی دست یافته بود و بازی منسجمی را از خود به نمایش می‌گذاشت. با رفتن او قطعا کمی از قدرت این تیم در خط میانی و تهاجمی کم خواهد شد اما تصمیم‌های درست و جابه‌جایی‌های دقیق بازیکنان پرسپولیس در کارهای تهاجمی، می‌تواند از وابستگی قرمزها به تک‌بازیکن کم کند و شرایط بهتری را رقم بزند. با توجه به حضور همزمان عیسی آل‌کثیر و علی علیپور، در صورت یک بازی‌سازی دقیق و هماهنگی بال‌ها و خط هافبک، می‌توان خط حمله‌ای آتشین و فصلی درخشان را برای پرسپولیس مشاهده کرد.

*پرهام حمیدی
Loading...
Loading...
Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...
  • Loading...Loading...Loading...Loading...