آنالیز مشکلات خط دفاع استقلال؛ نکونام از آتش عبور میکند؟
به گزارش فوتبال 360، استقلال 4 امتیاز از 9 امتیاز هفته اول را بدست آورده و شروعی در حد انتظار ارائه نداده است. نکته حائز اهمیت، خط دفاع آبیها است؛ آنها در هر سه دیدار فصل تا به اینجا، دروازه خود را باز شده دیدند. جواد نکونام پس از حاشیههایی که درباره نیمکت استقلال به وجود آمد، در این تیم ماندگار شد و حالا، فرصتی مناسب برای حل مشکلات تیمش دارد. سرمربی آبیها، قبلا تواناییاش را در حل معضلات دفاعی نشان داده و یک بار دیگر، باید دست به چنین کاری بزند.
چشمی تخریبچی سابق نیست
روزبه چشمی را در فصل گذشته، دائماً در جنگهای وسط زمین میدیدیم؛ این بازیکن خاصیتی تخریبی دارد و به خوبی با دوندگی و بازیخوانی خود، میتواند حملات حریف را خنثی کند. او در تصویر زیر، فوراً خط دفاع را رها میکند تا به عنوان مهرهای مشترک میان خط دفاع و هافبک، مالکیت را در اختیار آبیها قرار دهد.
با اینحال چشمی وظایف آزاد فصل گذشته را در این فصل ندارد؛ او محتاطانه عمل میکند و به سمت مرکز زمین نمیرود. با اینحال به نظر میرسد که خط میانی استقلال بدون حضور او، سردرگم است و در صحنه زیر، سه هافبک استقلال برای بازپسگیری توپ درگیر هستند.
جای خالی مدافع راست که پر نمیشود
در فصل گذشته روزبه چشمی به عنوان یک مدافع-هافبک، تیم را به حالتهای دو دفاعه و سه دفاعه تبدیل میکرد تا جای مهرههایی که به حمله پیوستهاند را پر کند. علاوه بر حضور او در خط دفاع، مدافعان کناری نیز حرکتی بیمحابا در حمله نداشتند و با حضور در میانه زمین، ضدحملات احتمالی حریف را خنثی میکردند.
با اینحال در این فصل، در دو سمت زمین، جای خالی دو مدافع کناری حس میشود و بازیکنانی مثل دیدیه اندونگ در مرکز زمین، وظیفه پوشش جای خالی آنها را دارند. زکیپور بیشتر در خط دفاع دیده میشود اما فضای پشت سر او هم همانند رامین رضاییان، موقعیت خوبی برای ضدحملات حریف است.
بیهدف در بازیسازی از عقب زمین
روزبه چشمی به عنوان رأس بازیسازی، در خط دفاعی حاضر میشد تا با قرارگیری در میان دو مدافع مرکزی، سیستمی سه دفاعه را شکل دهد و تیم را به سمت حمله ببرد. سه هافبک استقلال هم به او نزدیک میشدند تا به خوبی در ضدپرس شرکت کنند و استقلال را از فشار خارج کرده و سپس به حمله ببرند.
با اینحال چشمی به طور کامل از جریان بازیسازی آبیها در این فصل حذف شده است. او برای بازیسازی به خط دفاع برنمیگردد و دیگر یار مطمئنی در این امر به نظر نمیرسد. فاصله هافبکها با عقب زمین زیاد شده است و این خطر لو رفتن توپ و بیهدف شدن پاسها را بیشتر میکند. در نهایت هم وقتی که چشمی نزدیک به خط دفاع است، از پاس به او امتناع میشود تا رضاوند به عقب بیاید و قید حضور در حمله را بزند تا برای دریافت توپ، در یکقدمی چشمی قرار بگیرد.
امید کم برای بازپسگیری مالکیت توپ
استقلال آنطور که باید علاقه به پرس شدید نداشت. بخش پایانی فصل به دلیل تمایل بالای تیم نکونام در گلزنی، پرس استقلال به محوطه حریف رسید اما تا پیش از آن، استقلال از سیستمی خطی استفاده میکرد؛ از طرفی بازیکنانی دونده و سریع، مثل مهرداد محمدی هم وظیفه درگیری و خارج کردن هافبک مهم حریف، از جریان مسابقه را داشتند. گوستاوو بلانکو هم به عنوان جلوترین بازیکن استقلال، نفر اول پرس لقب میگرفت و خط دفاع حریف را تحت فشار قرار میداد.
در حال حاضر استقلال برنامه مطمئنی در این امر ندارد. در تصویر زیر، آزادی عمل 6 بازیکن استقلال خوزستان مشخص است و شاگردان نکونام هم با سه بازیکن در خط حمله، هیچ بازیکنی را مهار نکردهاند و همچنین بقیه تیم عقب هستند که فضای بسیار خطرناکی را میان خط هافبک و حمله ایجاد میکند. منطقهای که با یک پاس ساده، تیم حریف را وارد فاز هجومی میکند و احتمال گل شدن توپ را افزایش میدهد.
مشکلات دفاعی استقلال، برای این تیم دردسرساز شده اما آنها با تیم جدیدی که دارند و مهرههای مهمی که جذب کردهاند، نیازمند زمان هستند. آنها چه در خط دفاع و چه در خط هافبک، خریدهایی متفاوت نسبت به تاکتیک فصل قبل داشتهاند و تا چند هفته آینده، با برطرف شدن نقاط ضعف اوضاع میتواند برای استقلال دگرگون شود.
