آنالیز ضعف مهم خط دفاع تیم ملی؛ هر پاس بلند به قیمت یک گل!
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی ایران طی سه دیدار اخیر خود موفق بهثبت کلینشیت نشده است. 5 گل خورده در 3 بازی و 2 اخراجی طی 4 مسابقه، حاصل حملات رقبا برروی دروازه ایران بوده است. پاسهای بلند به پشت دفاع و حملات مستقیم باعث میشود تا تیم حریف به راحتی به سمت دروازه ملیپوشان هجوم بیاورند. این اتفاق اغلب هنگام بازگشت ایران از حمله به دفاع و پس از لو رفتن توپ توسط شاگردان امیر قلعهنویی رخ میدهد و ایران در پوشش دفاع و پرس سریع ناکام است. همین موضوع حریفان حتی ضعیفتر را، صاحب موقعیتهایی بزرگ برابر تیم ملی ایران میکند.
در یک کرنر کوتاه، محمد کریمی قصد دارد توپ را به روی دروازه ارسال کند. هنگام ارسال مشخص است که میلاد محمدی در کنار مهاجم قرقیزستان قرار دارد.

بعد از بازگشت توپ، میلاد محمدی به جای نزدیک شدن به مهاجم مدنظر، به یکباره تصمیم میگیرد تا به عقب برود و در سمت چپ قرار بگیرد. او با این تصمیم، علاوه بر آزاد گذاشتن مهاجم مدنظر، راه را برای فرار جوئل کوجو هموار میکند.

در ادامه هم وقتی تمرکز ملیپوشان به سمت چپ زمین است، قرقیزستان فراری را از سمت راست شکل میدهد که خالی از هرگونه یار سفیدپوش است.

حتی در ادامه هم باز توجه به بازیکن سریع قرقیزستان نمیشود و سعید عزتاللهی به همراه صالح حردانی حرکتی به سمت بازیکن حریف ندارند و از کنار او گذر میکنند.

گلی که ایران از قطر دریافت کرد هم دقیقاً به همین موضوع اشاره داشت. خط دفاع زمانی در نزدیکی مرکز زمین قرار میگیرد که تیم قصد داشته باشد از بالا و با شدت پرس کند اما در این صحنه تیم ملی ایران پرسی شکل نمیدهد و سیستم خطی را هدف قرار داده است. خط دفاع بالا آمده و کند ایران باعث میشود تا باعث میشود تا با یک پاس بلند، قطر به دروازه علیرضا بیرانوند برسد.

در ادامه دو بازیکن قطر کار سختی ندارند و خط دفاع با وجود اینکه از کندی خود خبر دارد اما بالا قرار میگیرند تا در استارتها هم چارهای جز تسلیم شدن نداشته باشند.

در نهایت هم معز علی دو راه بسیار خوب دارد؛ ضربه به سمت دروازه و پاس در عرض که در نهایت با شلیکی دیدنی، تک گل قطر را در شکست 4 بر یک برابر تیم امیر قلعهنویی بهثمر میرساند.

اخراج شجاع خلیلزاده برابر کرهشمالی، ریشه در همین مشکل داشت. محمد محبی نه پرس میکند و نه یارگیری درستی را شکل میدهد و به همین دلیل پازل پرس تیم ملی ایران بینظم شکل میگیرد؛ در ادامه باز هم خط دفاعی بالا آمده ملیپوشان قابل مشاهده است.

وقتی پاس بلند داده میشود و قرار است که آخرین ضربه سر زده شود، جهت سر شجاع خلیلزاده جالب توجه است. او کاری با فرار مهاجم پشت سر خود ندارد و تمام توجه خود را به سمت راست و درگیری بین آریا یوسفی و بال سمت چپ کرهشمالی، متمرکز کرده است.

همین اتفاق باعث میشود تا به راحتی از پشت سر شماره 4 تیم ملی ایران فراری شکل بگیرد و ایران دقایقی طولانی 10 نفره به کار خود ادامه دهد.

تیم ملی ایران با وجود موقعیتهای خوبی که برروی دروازه رقبا میسازد و گلهای زیادی که میزند، به راحتی حریف را صاحب موقعیت میکند. همین اتفاق باعث شده تا نگرانیها برای این تیم افزایش پیدا کنند. صعود ملیپوشان به جام جهانی 2026 تقریباً قطعی است اما این بزرگترین رقابت ملی، جایی برای آزمون و خطا و اینگونه اشتباهات در خط دفاعی نیست. ادامه رقابتهای انتخابی و همچنین بازیهای دوستانه، محک بسیار خوبی برای مستحکم کردن شرایط دفاعی و فرار از فشار حریفان است.

