واکاوی عدم موفقیت فوتبال ایتالیا در سالیان اخیر؛ فساد، رئال و بارسلونا!
به گزارش فوتبال 360، اینتر درحالی شنبه شب در فینال لیگ قهرمانان به مصاف پاریسنژرمن میرفت که بسیاری گمان میکردند میتواند طلسم 15 ساله قهرمان نشدن را پایان ببخشد اما با شکست تحقیرآمیز نراتزوری مقابل پاریسنژرمن، این کابوس یک سال دیگر تمدید شد و فعلا مشخص نیست چه زمانی به پایان خواهد رسید.
حال باید به دنبال علت این ناکامی طولانیمدت گشت و این موضوع را کشف کرد چرا آنها با وجود 4 حضور در 15 فینال اخیر حتی یک بار هم موفق به کسب عنوان قهرمانی نشدهاند.
تهی شدن سریآ از نامهای بزرگ خارجی
فوتبال ایتالیا همواره محل حضور ستارههای بزرگ و نامهای درخشان بوده اما از سال 2010 به بعد این اتفاق برای فوتبال این کشور تکرار نشد و دیگر شاهد نامهای بزرگ در این لیگ نبودیم.
پلاتینی، مارادونا، رونالدو نازاریو، زیدان، کاکا در دهههای مختلف چهرههای خارجی لیگ بودهاند و پس از عدم حضور این افراد در لیگ، گویی کیفیت فوتبال ایتالیا افت کرد. هر چند در سال 2018 و با انتقال بزرگ کریستیانو از رئال مادرید به یوونتوس کمی اوضاع بهبود یافت و ستارههای بیشتری به فوتبال این کشور آمدند.
افت تیم ملی فوتبال ایتالیا پس از جام جهانی آلمان
پس از قهرمانی آتزوری در جام جهانی 2006 به همراه ستارههای بزرگی نظیر، فرانچسکو توتی، آلساندرو دلپیرو، جانلوئیجی بوفون، آندرهآ پیرلو و فابیو کاناوارو، فوتبال ایتالیا در یک سراشیبی محض افتاد و چندان ستاره جدیدی در آسمان فوتبال این کشور ظهور نکرد.
ایتالیا که همیشه پر از نامهای کاریزماتیک و بزرگ بود در هر جام تنها به چند ستاره بزرگ اکتفا کرد و در مقطع کنونی هم تیم ملی این کشور از ستارههای نامدار نشانی ندارد و شاید همین افت کیفیت بازیکنان، منجر به عدم راهیابی به جامجهانیهای 2018 و 2022 شد.
قطعا افت تیم ملی این کشور و کمبود ستارههای ایتالیایی بر عملکرد تیمهای سریآ تاثیر فراوانی گذاشت.
مدیران اشتباهی
شاید در هرکدام از تیمهای ایتالیایی بتوان نمونههایی از مدیریت ضعیف را پیدا کرد. میلان پس از قهرمانی اسکودتو در سال 2011 با از دست دادن ستارههایی مانند پیرلو و بازیکن آیندهداری نظیر اوبامیانگ، مسیر سقوط را پیش گرفت. آنها طی یک دهه موفق به کسب 2 عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا شدند اما گاهی حتی به این مسابقات هم نرسیدند. در یوونتوس پس از آمدن کریستیانو رونالدو، آنیلی و دیگر مدیران یوونتوس بارها تصمیمات غلطی اتخاذ کردند و با تغییرات متمادی کادرفنی باعث شدند تا این تیم دیگر در زمره تیمهای مدعی اروپا نباشد.
فساد و تبانی، یار همیشگی فوتبال ایتالیا
بسیاری ریشه بدبیاریهای امروز فوتبال ایتالیا را در ماجرای «کالچوپولی» میدانند و معتقدند علت ناکامی امروز فوتبال ایتالیا، سقوط یوونتوس به رده پایینتر و کوچ بسیاری از ستارههای بزرگ از فوتبال این کشور بوده. به جز یوونتوس که به سریبی رفت، میلان، فیورنتینا، لاتزیو و رجینا با کسر امتیاز مواجه شدند تا در آن مقطع فوتبال ایتالیا کمشباهت به لحظات دستگیری و رسوایی روسای مافیا در انتهای فیلمهای مارتین اسکورسیزی نباشد. در سال 2023 به دلیل اعلام ارقام نادرست ارزش بازیکنان از سوی مدیران بیانکونری مجددا از این تیم امتیاز کسر شد تا از تمام رقابتهای اروپایی فصل بعد محروم شود.
همچنین شرطبندی بسیاری از ستارههای جوان فوتبال ایتالیا مانند ساندرو تونالی و نیکولو فاجولی در سال 2023، محرومیت آنها و اعمال فشار روانی سنگین بر فوتبال ایتالیا را در پی داشت.
رونالدو و مسی
بله تیتر را درست خواندید. شاید نزدیکترین تیم ایتالیایی به قهرمانی در سالیان اخیر، یوونتوس آلگری بود که با دوران اوج 2 ابرستاره دنیای فوتبال مواجه شد.
یوونتوس بین سالهای 2012 تا 2020، 9 قهرمانی متوالی سریآ کسب کرد و پادشاه بلامنازع فوتبال ایتالیا بود اما هرگز نتوانست قهرمانیهای داخلیاش را در اروپا تکرار کند.
یوونتوس در سال 2015 با حذف رئال مادرید به فینال رسید و آنجا مغلوب تیم پرستاره انریکه شد. بارسلونا آن زمان از مثلث جادویی MSN با حضور نیمار جونیور، لیونل مسی و لوئیس سوارز بهره میبرد و یوونتوس را در فینال شکست داد.
در سال 2017 یوونتوس در مرحله یکچهارم نهایی مقاومت جانانهای در مقابل این مثلث از خودش نشان داد و در 2 بازی رفت و برگشت برابر تیم هجومی انریکه کلینشیت کرد تا یکی از رقبای بزرگ را با نتیجه 3 بر صفر حذف کرده باشد اما درنهایت در فینال، رئال مادرید با مثلث کهکشانی کریستیانو، گرت بیل و کریم بنزما انتظارش را میکشید.
یک سال بعدتر یوونتوس تیم یکدست و شایستهای داشت و تنها با اختلاف یک گل و با برگردان حیرتانگیز کریستیانو، عملکرد درخشان مودریچ، نبوغ زیدان و البته پنالتی دقیقه آخری، رقابت را به مادریدیها باخت. با این حساب شاید اگر آنها در دورههای دیگر مسابقات حضور داشتند، حداقل موفق به کسب یک جام میشدند. البته جدا از این 5 فاکتور، قطعا عوامل مهم دیگری در ناکامی سهیم بودند اما خب شاید این 5 عامل را باید از مهمترین عوامل دخیل در این موضوع بدانیم. البته تیمهای ایتالیایی از سال 2010 به بعد موفق به کسب عنوان قهرمانی در لیگ اروپا و لیگ کنفرانس اروپا شدهاند.
ایتالیا پس از اسپانیا با 31 فینالیست بیشترین تعداد فینالیست را در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا دارد و با 12 قهرمانی، پس از اسپانیا و انگلیس، پرافتخارترین کشور در این مسابقات به شمار میرود.
