چشم‌انداز آرسنال در فصل 26-2025؛ ساعت صفرِ قرمزها با آرتتا

به گزارش فوتبال 360، میکل آرتتا برای باطل کردن طلسم از دست دادن قهرمانی در فصل‌های اخیر، این فصل هیچ بهانه‌ای نخواهد داشت. او در ششمین فصل حضورش روی نیمکت آرسنال از ابتدا، چاره‌ای جز قهرمانی در لیگ برتر انگلیس نمی‌بیند. سرمربی اسپانیایی در 3 فصل اخیر، 3 بار در کورس قهرمانی حاضر بوده و هر 3 بار جام قهرمانی را از دست داده.
آرتتا تیمش را به شکل جالب‌توجهی به ثبات رسانده و کمتر تیمی است که برای شکست دادن آرسنال، رنج نکشد. به رنج انداختن رقبا برای کسب پیروزی اما تا  وقتی به کسب امتیازهای حساس و پیوند کورس قهرمانی به فتح جام قهرمانی مختوم نشود، ارزش خاصی نخواهد داشت. 
این مهم را میکل آرتتا به خوبی می‌داند و پس از سپری کردن یک تابستان پر بار با جذب بازیکنان موردنظر در خط هافبک و خط حمله، آماده است به جدی‌ترین حالت ممکن از ابتدا برای در دست گرفتن صدر جدول رده‌بندی مسابقات تلاش کند. به نظر، جذب ویکتور یوکرش آخرین تکه برای پازل قهرمانی آرسنال در لیگ برتر به‌دنبال 3 نایب قهرمانی متوالی  است.

یوکرش آخرین تکه از پازل قهرمانی است؟

آرسنال در 3 فصل اخیر در شرایطی به نایب قهرمانی بسنده کرده که مهاجم شماره 9 در اختیار نداشته و بار گلزنی تیم را بوکایو ساکا، مدافعان و هافبک‌ها بر دوش کشیده بودند. فقدان یک مهاجم تمام کننده،  این فصل با جذب یوکرش برطرف شده و مهاجم سوئدی باید بتواند انتظارهای سرمربی و هواداران را برآورده کند. یوکرش لوکوموتیو پیشرفت آرسنال به سمت قهرمانی لیگ برتر را تا واپسین ثانیه از واپسین دیدار فصل، روی ریل نگه می‌دارد..
آرتتا تابستان گذشته نسبت به جذب مهاجم شماره 9 جدیت به خرج نداد و ثمره این تصمیم را در میانه فصل دید؛ وقتی توپچی‌ها خیلی زود کورس قهرمانی را به لیورپول واگذار کردند و این فصل از همان ابتدای تابستان بر جذب بهترین مهاجم فصل گذشته فوتبال اروپا  اصرار داشتند. در نهایت ویکتور یوکرش با 97 گل در 102 بازی به «امارات» رسید.

یوکرش در 2 فصل گذشته لیگ پرتغال در 66 بازی موفق شد 68 گل زده و 17 پاس گل ارسال کند. او به مدت 5719 دقیقه حضور در میدان، روی 85 گل اسپورتینگ تاثیر مستقیم داشت و نشان داده راه رسیدن به دروازه حریفان را بلد است. مهاجم 27 ساله قادر خواهد بود از ابتدای فصل در جمع «توپچی‌ها» بدرخشد و با تیم هماهنگ شود یا نه؟
مهاجم جدید آرسنال تابه‌حال هرگز سابقه بازی در لیگ‌های معتبر باشگاهی اروپا را نداشته اما فصل گذشته در لیگ قهرمانان اروپا، 6 گل در 8 بازی به ثمر رساند؛ از جمله هت‌تریک مقابل منچسترسیتی. حضور یوکرش در ترکیب آرسنال  به‌معنای خروج یک بازیکن فصل گذشته از ترکیب تیم آرتتاست و قرعه به نام کای هاورتس خواهد افتاد. مهاجم آلمانی فصل گذشته اگرچه گل‌های متعددی به ثمر نرساند اما سبک بازی تیم را به دلخواه آرتتا بهبود بخشید.

ترمیم فاز تهاجمی به هدف قهرمانی

قرمزهای لندن به‌دنبال از دست دادن کورس قهرمانی در فصل 23-2022 در 2 فصل گذشته به خودباوری قابل قبولی رسیده‌اند و این مهم در رقابتشان با تیم‌های لیگ قهرمانان اروپا مشخص بود. میکل آرتتا به‌خوبی فاز تدافعی تیمش را سازماندهی کرده و با حوصله در فاز تهاجمی مشغول آزمون‌وخطا شده. 
این جمله سر الکس فرگوسن مبنی بر «مهاجم خوب، برای شما پیروزی در بازی‌ها را به ارمغان می‌آورد و حاصل در اختیار داشتن مدافع مستحکم، کسب جام قهرمانی است!» مدت‌ها فرمول رقابت در لیگ برتر انگلیس بود اما اکنون مشخص شده آرسنال بیش از آن که به استحکام در خط دفاعی تکیه کند، باید در بازی‌های حساس از کم‌ترین موقعیت به دست آمده، بیش‌ترین گل را به ثمر رسانده و به از دست دادن 2 امتیاز در دیدارهای حساس به حکم «از دست رفتن شانس قهرمانی» نگاه کند.
لیورپول فصل گذشته 14 گل بیش‌تر از هر تیم دیگری به ثمر رساند و قهرمان شد. منچسترسیتی فصل پیشین با 96 گل زده جام قهرمانی را بالای سر برد و تنها استثنا در سال‌های اخیر، فصل 20-2019 به ثبت رسیده، وقتی بهترین تیم مسابقات از نظر بیش‌ترین گل زده در نهایت جام قهرمانی را بالای سر نبرد و قرعه آن فصل به نام منچسترسیتی برای از دست دادن قهرمانی افتاد.

تساوی ممنوع!

آرسنال فصل گذشته بیش از 69 گل به ثمر نرساند و این آمار تهاجمی، تنها 5 گل بهتر از تاتنهام در رتبه هفدهم جدول رده‌بندی بود. این تیم بهترین خط دفاعی مسابقات با تنها 34 گل خورده را در اختیار داشت اما تساوی در 14 دیدار، جام قهرمانی را به مرسی‌ساید فرستاد. در فصل گذشته، تنها اورتون بیش‌تر از آرسنال متحمل تساوی شد (15) و به عبارت دیگر از دست دادن 28 امتیاز بدون متحمل شدن شکست در طول فصل، جام قهرمانی را از «توپچی‌ها» دریغ کرد.
تکیه بیش از اندازه آرسنال در فصل گذشته به ضربات ایستگاهی، به قیمت از دست رفتن شانس قهرمانی انجامید و آرسنال 15 گل به لطف ضربات کاشته به ثمر رساند. عملکرد شاگردان آرتتا در ضربات ایستگاهی، امیدگل این تیم را به میزان 27.4 درصد افزایش داد و آرسنال را ششمین تیم برتر از این نظر تبدیل کرد.
نکته جالب توجه اینجاست لیورپول از هر تیم دیگری کم‌تر به ضربات ایستگاهی وابستگی نشان داد و درحالی که سهم امید گل تیم از روی ضربات ایستگاهی 12.2 درصد بود، قرمزهای آنفیلد ضعیف‌ترین تیم مسابقات از این نظر نام داشتند؛ ضعیف‌ترین تیمی که در نهایت با اقتدار جام قهرمانی را بالای سر برد.

رفع وابستگی به ضربات کاشته

به طور مشخص این کلیشه در فوتبال جهان وجود دارد؛ «مهم اینجاست توپ به تور دروازه حریف بچسبد؛ مهم نیست از چه روشی!» اما تکیه بیش از اندازه به ضربات ایستگاهی این فصل باید از میان برداشته شود. آرسنال برای قهرمانی نیاز به گلزنی‌های متعدد در جریان بازی دارد؛ حتی اگر همزمان با ایستادن بازیکنان برای استفاده از ضربه کرنر، امید شگفت‌انگیزی در «امارات» برای به تور چسبیدن توپ ایجاد شود. 
با بررسی آمار تیم‌ها در فاکتور فنی «امیدگل در جریان بازی»، به این نتیجه می‌رسیم آرسنال فصل گذشته در رتبه هفتم برترین تیم‌ها از این نظر بود و آمارش (43.1) در میان تیم‌های مدعی تنها از منچستریونایتد بهتر بود. باید توجه داشت امیدگل لیورپول در سکانس‌های تهاجمی از جریان بازی عدد 66.2 را نشان می‌داد.
توپچی‌ها در 38 بازی لیگ برتری فصل گذشته در جریان بازی، 391 شوت زدند، امیدگل 43.1 به ثبت رسید و ثمره این شوت‌ها 50 گل در جریان دیدار بود. به عبارت دقیق‌تر، امیدگل آرسنال به‌ازای هر شوت در جریان دیدارها، بیش‌تر از 0.11 نبود. فصل گذشته تنها 4 تیم بیش‌تر از آرسنال به «بلاک سنگین» در فاز تدافعی تکیه داشتند؛ برنتفورد، ساوتهمپتون، ایپسویچ تاون و وستهام. همچنین عملکرد تیم‌های منچسترسیتی، لیورپول، چلسی و برایتون از آرسنال در سازماندهی دفاع از مسیر «بلاک سنگین» بهتر بوده است.

یکی از اصلی‌ترین دلایل این مهم، دریافت کارت‌های قرمز بیش از اندازه در اردوگاه تیم بود.آمار فصل گذشته توپچی‌ها در بلاک سنگین چشمگیر شد چون با دریافت در مجموع 6 کارت قرمز، مجبور بودند با یک یار کم‌تر، 10 نفره از برتری‌شان در جریان بازی‌ها دفاع کنند. صدالبته در بیش‌تر دیدارها  ناموفق نشان دادند. آرسنال در 9 از 14 تساوی فصل، برتری‌اش در جریان دیدارها را از دست داد و در این میان، تنها 2 دیدار بدون گل به پایان رسیدو

پایان باج دادن به تیم‌های میان‌رده جدول

دغدغه اصلی آرسنال در این فصل، بدون شک کسب بهترین نتیجه مقابل تیم‌های پرانگیزه میانه جدولی خواهد بود. فصل گذشته عملکرد شاگردان آرتتا مقابل میانه‌جدولی‌ها بسیار ناامیدکننده جلوه کرد. مقابل تیم‌هایی که در نهایت فصل را بین رتبه‌های هفتم تا پانزدهم به پایان رساندند، آرسنال تنها 6 پیروزی از 18 دیدار داشت و نکته جالب توجه، عدم موفقیت نسبت به برتری در دیدارهای رفت و برگشت مقابل حداقل یکی از این تیم‌ها بود. 
به عبارت دقیق‌تر آرسنال یا در دیدارهای رفت یا برگشت مقابل جملگی تیم‌های میان‌رده ناکام ماند. شاگردان آرتتا تنها در 33.3 درصد دیدارهایشان با تیم‌های میان‌رده پیروز شدند و مقابل دیگر حریفان پایین یا بالارده، نرخ پیروزی 70 درصد به ثبت رساندند. همچنین آمار آرسنال مقابل تیم‌های مدعی در این فصل برای تثبیت قهرمانی نباید از فصل گذشته بدتر شود. 
«توپچی‌ها» فصل گذشته در 10 دیدار مقابل تیم‌های مدعی در 6 رتبه برتر جدول رده‌بندی، 4 پیروزی کسب کرده و تنها یک بار شکست را متحمل شدند. با این حال آمار تساوی‌ها (5) مقابل رقبای مستقیم در کورس قهرمانی چندان راضی‌کننده نبود. هرچند تنها لیورپول آماری بهتر از آرسنال در رقابت با مدعیان بالانشین جدول داشت اما این فصل، آرسنال باید در استادیوم خانگی، نه‌تنها شکست ناپذیر بماند بلکه 15 پیروزی از 19 دیدار در «امارات» به هوادارانش پیشکش کند.