جنگ روانی مربی استرالیا علیه ملیپوشان ایران؛ آیا رایکوف برای کانگوروها جاسوسی میکرد؟
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی ایران در دیدار رفت برابر استرالیا با سه گل مغلوب شد و در دیدار برگشت با وجود برتری دو بر صفر، نتوانست نتیجه دلخواه را بهدست آورده و از ادامه رقابت برای صعود به جام جهانی 1974 بازماند. اما این ظاهر قضیه بود که تیم ایران در زمین بازی نتوانست بر حریف پیروز شود و شکست خورد، در حالیکه به نظر میرسید شکست ایران نه تنها در زمین بازی، بلکه بیرون از میدان رقم خورد که حاصل تحرکات و اقدامات برخی افراد بیرون از زمین بود.
ایران در شرایطی به مصاف استرالیا رفت که به وضوح دچار حاشیه و جنگهای روانی تیم حریف شده و بازیکنانش از تمرکز لازم برای برتری در این دیدار برخوردار نبودند. یکی از عوامل اصلی در این زمینه که ظاهراً استاد جنگ روانی بود و رفتارهایش همواره باعث میشد تا تمرکز حریف برهم بریزد؛ کاری که در دیدار با ایران در ظاهر حربه موفقی برای این مربی بود و پیروزی را برایش به ارمغان آورد.
رازیک استاد حیله و حاشیه
مربی صربتبار استرالیا در انجام اینگونه کارها بسیار ماهر بود. در فاصله چند روز به بازی برگشت برابر ایران، رازیک همواره به تقویت روحیه بازیکنانش و البته ایجاد حاشیه برای تیم ایران میپرداخت. او در پاسخ به سئوال خبرنگاران در خصوص آمادگی بازیکنانش گفته بود که بازیکنان استرالیا تنها به تقویت روحی و روانی نیاز دارند و هیچ مشکلی در این زمینه وجود ندارد. همچنین، رازیک در فاصله دو روز به بازی سرنوشتساز تیمش، همه بازیکنان را جهت تقویت روحی و معنوی به کلیسا برد و با این کار قصد داشت طوری وانمود کند که هیچ نگرانی بابت این بازی ندارد و تیمش در آرامش کامل به سر میبرد.
رازیک روز پنجشنبه قبل از بازی با ایران، همراه با بازیکنانش در زمین اصلی استادیوم آزادی به تمرین و مرور کارهای تاکتیکی پرداخت و در این جلسه تمرینی هم کمتر از مهرههای اصلی خود استفاده کرد. قرار بر این بود که پس از تمرین تیم استرالیا، تیم ملی ایران آخرین جلسه تمرینی خود را در همین زمین برگزار کند. او بازیکنانش را از همان محوطه استادیوم سوار بر ماشین کرد و طوری وانمود کردند که قصد ترک ورزشگاه را دارند اما ریل رازیک باز هم حیلهای به کار بست و بازیکنانش را به کنار زمین تمرین ایران بازگرداند تا بتوانند با دقت نظارهگر تمرین تیم ملی ایران باشند.
بازیکنان ایران دقایقی را به کارهای تمرینی معمول پرداختند و منتظر خروج کاروان تیم استرالیا بودند، اما حریف نشان داد که اصلاً قصد خروج ندارد. محمود بیاتی مربی ایران وقتی شرایط را اینگونه دید، بازیکنانش را به رختکن برد تا نشان دهد که تمرین تمام شده است اما رازیک که خود استاد اینگونه کارها بود، با لبخند به اطرافیانش میگوید مطمئن است که آنها چند دقیقه بعد برای تمرین برمیگردند. منوچهر نظری، داور سرشناس خارجی که وظیفه مهمانداری از تیم استرالیا را برعهده داشت، سعی کرد به مربیان تیم حریف تفهیم کند که بازیکنان ایران به سونا رفتهاند اما دکتر تیم استرالیا با زیرکی پاسخ میدهد روز قبل از مسابقه، هیچ دیوانهای به سونا نمیرود. سرانجام تیم ایران آنقدر در رختکن ماند تا اعضای تیم استرالیا ورزشگاه را ترک کردند و پس از آن، بازیکنان ایران تمرین خود را از سرگرفتند. مربی صربتبار استرالیا با این کار خود عملاً تمرکز بازیکنان ایران حتی در آخرین جلسه تمرینی را برهم ریخت و اجازه نداد تا آنها با تمرکز کامل به انجام کارهای تمرینی و تاکتیکی بپردازند.
رایکوف برای رازیک جاسوسی میکرد!؟
حتی پس از پایان بازی و برتری استرالیا در مجموع دو دیدار رفتوبرگشت برابر ایران، حاشیههای رازیک باز هم ادامه داشت و انگار این مربی قصد نداشت دست از کارهایش بردارد. چند روز پس از بازی برگشت برابر ایران، یکی از خبرنگاران سابق کیهان که در سیدنی مشغول کار خبرنگاری است، چند نسخه از روزنامههای استرالیایی را برای موسسه کیهان ورزشی ارسال میکند که حاوی نکات جالب و البته عجیبی است. در روزنامه دیسان هرالد چاپ سیدنی مصاحبهای از ریل رازیک به چاپ رسیده که طی آن گفته بود رایکوف با فرستادن چند بسته خبر و اطلاعات راجع به تیم ملی ایران، از نظر دانستنیها او را تغذیه کرده و این اطلاعات در پیروزی تیم استرالیا برابر ایران نقش عمدهای بازی کرده.
رازیک همچنین گفت که من یک مربی حرفهای هستم و هر عاملی که راه شکست تیم حریف را به روی من باز کند، به کار میگیرم. در این هفته دو بار در تهران برای رایکوف پیغام فرستادم تا بیاید مرا ببیند اما مقامات نظامی فدراسیون فوتبال ایران مانع این دیدار شدند تا روز بعد از مسابقه به او اجازه دادند که بیاید مرا ببیند. زدراکو رایکوف مربی یوگسلاو و هموطن رازیک طی چند سال حضورش در فوتبال ایران و مربیگری در تیم ملی و باشگاه تاج تهران، اطلاعات ارزشمندی از فوتبال ایران داشت و به ادعای رازیک، او با استفاده از همین اطلاعاتی که به دست آورده، توانسته بود بر تیم ملی ایران پیروز شده و به جام جهانی 1974 صعود کند.
