جای خالی ایران در شیلی و قطر برای جام جهانی؛ کسی اینجا به فکر جوانان نیست

به گزارش فوتبال 360، روند تیم‌های ملی پایه ایران همیشه یکی از مسائل پربحثی بوده که هر ساله با حواشی بسیاری همراه بوده است. کهنه دردی که درمانی برایش پیدا نشده و همیشه یکی از راه‌های انتقاد و خرده گرفتن به فدراسیون فوتبال عنوان شده است. نرسیدن به المپیک و عدم موفقیت تیم‌های جوانان و نوجوانان در رقابت با تیم‌های متوسط فوتبال آسیا نتیجه اصلی اشتباهات پی در پی در رده‌های سنی مختلف بوده که روندی مایوس‌کننده را ترسیم کرده و سبب ناامیدی همه از تیم امید شده است.

این روزها، جام جهانی زیر 20 سال و زیر 17 سال در حال برگزاری است و البته غیبت ملی‌پوشان ایرانی موردی است که تبدیل به یک عادت شده است. شرایط تیم جوانان ایران به جایی رسیده که کارشناسان از حضور در رقابت‌های جهانی شگفت‌زده می‌شوند. تمام این در شرایطی است که به نظر می‌رسید در اواخر دهه 2010، این سیر ناکامی به پایان خود نزدیک شده بود.

آه و افسوس از این نسل!

در روزهای پاییزی سال 1402 بود که درخشش تیم زیر 17 سال ایران در گروه مرگ جام جهانی 2023 اندونزی باعث تعجب همه شد. تیم حسین عبدی در گروهی که با انگلیس، برزیل و نیوکالدونیا رقابت داشت، 6 امتیاز کسب کرد و با شکست دادن برزیل و نمایش نزدیک مقابل انگلیس توانایی فنی خود را به خوبی نشان داد.

نفراتی مانند کسری طاهری، رضا غندی‌پور، آرشا شکوری، یعقوب براجعه، محمد عسکری و امیر محمد رزاقی‌نیا اصلی‌ترین خروجی‌های این تیم برای فوتبال ایران بود و البته بسیاری از آن‌ها این روزها در تیم‌های مطرح فوتبال ایران بازی می‌کنند و حتی توانستند تا لژیونر شوند. 

ملی‌پوشان زیر 17 سال ایران در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل مراکش پس از نمایشی دور از انتظار در ضربات پنالتی شکست خوردند و از دور مسابقات کنار رفتند. 

در طرف مقابل رقبای تیم ایران از جمله ویتور ریس (مدافع منچسترسیتی که به ژیرونا قرض داده شده)، استوائو (وینگر فعلی چلسی)، جاش آچمپونگ (مدافع میانی چلسی)، لویس اسکلی (مدافع کناری آرسنال)، اتان انوانری (وینگر آرسنال) و بسیاری از چهره‌های دیگر انگلیس و برزیل موفق شدند در تیم‌های اروپایی مشغول به کار شده باشند.

اصلی‌ترین انتظار از نسلی که حسین عبدی پرورش داد، رسیدن به جام جهانی زیر 20 سال شیلی 2025 بود که حالا یکی از غایب‌های اصلی این تورنمنت به شمار می‌روند. جالب است که مراکش با حفظ شاکله تیم زیر 17 سال خود برای این تورنمنت، اکنون در جام جهانی غول‌کشی کرده و با شکست دادن اسپانیا و برزیل، با خیالی آسوده از مرحله گروهی گذر کرده است!

 ثبات و امید در اینجا ممنوع

به نظر می‌رسد، روند رشد نسل جدید زیر 17 ساله‌های فوتبال ایران قرار است هر ساله با یک وقفه بزرگ همراه باشد. در زمانی که جام جهانی زیر 17 سال قرار است برگزار شود، فاجعه تیم تحت هدایت عباس چمنیان در گروه با تاجیکستان، کره‌شمالی و عمان باعث شد تا به مانند روندی که از سال 2009 آغاز شده، یکی در میان شانس حضور در جام جهانی زیر 17 سال را از دست بدهیم.

البته که ناکامی عباس چمنیان و تیمش زمانی آشکار می‌شود که بدانیم با توجه به 48 تیمی شدن جام جهانی زیر 17 سال قطر 2025، صرف صعود از مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا، تیم ایران به این دوره از مسابقات هم راه پیدا می‌کرد. 

تا جام ملت‌های بعدی صبر کنید، المپیک در راه است!

این روزها شاگردان روانخواه پس از اینکه در مقدماتی جام ملت‌های زیر 23 سال آسیا سربلند به کشور برگشتند، برای مسابقات اصلی آماده می‌شوند. کادرفنی تیم امید با نفراتی ترکیب از چهره‌های اصلی زیر 23 سال و بازیکنان درخشان تیم زیر 17 سال در جام جهانی 2023 اندونزی، در مسیر بالا بردن میزان آمادگی تیم خودش است.

در جام ملت‌های زیر 23 سال آسیایِ پیش‌‎رو آن چه واضح است شاید آخرین فرصت برای چهره‌های بالای 21 سال تیم باشد. این تورنمنت در تاریخ 16 دی ماه آغاز می‌شود و تیم امید ایران قرار است با ازبکستان، کره جنوبی و لبنان رودررو شود که گروه سختی برای جوانان ایرانی ارزیابی می‌شود. البته با توجه به اینکه مقدماتی المپیک 2028 در دوره بعدی جام ملت‌های آسیا برگزار می‌شود، این فرصتی است تا چهره‌های جوان تیم بتوانند هماهنگی خودشان را برای سالیان پیشرو بیشتر کنند.

حسرت نیم‌قرن حضور در المپیک، حسرتی است که باید دید آیا با حضور امید روانخواه بالاخره روند ناکامی‌ها تغییر می‌‎کند یا خیر. البته که در این دوره از مسابقات المپیک شاهد 12 تیمی شدن فوتبال مردان هستیم و این شرایط صعود را سخت‌تر خواهد کرد اما این آخرین فرصت خواهد بود تا اجازه ندهیم که حسرت المپیک به 60 سال برسد.