گتوسو: اگر صعود نکنیم، از ایتالیا میروم؛ باید بازیکنان تحسین شوند، نه من
به گزارش فوتبال ۳۶۰، جنارو گتوسو، سرمربی تیم ملی ایتالیا اعلام کرد اگر آتزوری برای سومین بار متوالی نتواند به جام جهانی صعود کند، ممکن است مجبور شود برای همیشه کشورش را ترک کند و در تبعید به زندگی ادامه دهد.
قهرمان جام جهانی 2006 در ژوئن هدایت ایتالیا را بر عهده گرفت و به احیای شانس این تیم برای رسیدن به تورنمنت سال آینده که در سراسر ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار خواهد شد، کمک کرده.
پیروزی 3 بر صفر روز سهشنبه مقابل رژیم صهیونیستی، چهارمین پیروزی متوالی ایتالیا تحت هدایت گتوزو به شمار میرفت و جایگاه این تیم را در پلیآف انتخابی جام جهانی 2026 تضمین کرد.
سرمربی 47 ساله گفت: «اگر بتوانم به هدف برسم، اعتبارش را میپذیرم. در غیر این صورت میروم و دور از ایتالیا زندگی خواهم کرد. در حال حاضر با اقامت در ماربیای اسپانیا کمی دور هستم اما حتی دورتر خواهم رفت. نتیجه شکست این است و من از آن آگاهم.»
ایتالیا 3 امتیاز از نروژ صدرنشین در جدول گروه نهم عقب است. آتزوری در 13 نوامبر در مولداوی بازی میکند و 3 روز بعد در آخرین بازی انتخابی گروه خود میزبان نروژ خواهد بود.
گتوسو با وجود فشارمربیگری روی نیمکت فاتح ۴ دوره جام جهانی بابت بودن در این جایگاه افتخار میکند.
گتوزو گفت: «قبلاً هم گفتهام. بودن در اینجا یک رؤیا است و این حقیقت دارد. افرادی با تجربه بیشتر از من، حضور داشتند و به همین دلیل این مسئولیت را با افتخار بزرگی پذیرفتم. باید از فدراسیون، رئیس آن گابریله گراوینا و جانلوئیجی بوفون، رئیس هیات اعزامی تیم ملی ایتالیا تشکر کنم. فکر نمیکردم تیم را به آمار 16 گل زده برسانم اما اعتبار آن به بازیکنان تعلق دارد.
ما باید در این مسیر به کار ادامه دهیم. بله، خیلی سخت کار میکنیم و خیلی کم میخوابیم اما این کار را انجام میدهیم زیرا پیروزیها حس بسیار خوبی دارند.»
تلاش ایتالیا برای بازگشت به صحنه جام جهانی در سال 2026، داستانی متشکل از آشفتگی، بازگشت و پیروزیهای درخشان بوده است. آتزوری در گروه نهم یوفا در کنار نروژ، رژیم صهیونیستی، استونی و مولداوی قرار گرفت و کار خود را در ژوئن 2025 پس از خروج از مرحله یکچهارم نهایی لیگ ملتها مقابل آلمان، آغاز کرد.
این کارزار با هدایت لوچانو اسپالتی به طور فاجعهباری آغاز شد. شکست تحقیرآمیز 3 بر صفر مقابل نروژ در اسلو در 6 ژوئن، ضعفهای دفاعی و عدم انسجام را آشکار کرد و بخت صعود مستقیم را تا به امروز از بین برده است. ایتالیا با پیروزی 2 بر صفر خانگی مقابل مولداوی در 9 ژوئن جبران کرد اما خسارت وارد شده بود و آنها در همان اوایل کار از اسکاندیناویها عقب افتادند. سپتامبر هرج و مرج جدیدی به همراه داشت. پیروزی 5 بر صفر مقتدرانه مقابل استونی در خانه، استعداد هجومی تیم را به نمایش گذاشت اما برتری هیجانانگیز و پرجنون ۵ بر ۴ در 8 سپتامبر مقابل رژیم صهیونیستی با گل پیروزیبخش دراماتیک ساندرو تونالی رقم خورد و از یک بحران جلوگیری کرد. در عین حال مشکلات دفاعی را برجسته ساخت.
دوران اسپالتی در میان افزایش فشارها به پایان رسید و راه را برای انتصاب جنارو گتوسو هموار کرد. هافبک سابق تیم ملی، صلابت تهاجمی را تزریق کرد و ۴ برد متوالی را با ۱۶ گل زده رقم زد. طراحی کرد. پیروزی 3 بر صفر اخیر حداقل یک جایگاه پلیآف را تضمین کرد. ماتئو رتگی به عنوان یک ستاره ظاهر شد و در هر ۲ مسابقه اخیر ۲ گل به ثمر رساند. او اولین بازیکن ایتالیایی از سال 2002 به بعد به شمار میرود که در چندین بازی انتخابی بیش از یک گل میزند. ۲ مسابقه محوری در راه است؛ میزبانی از نروژ در 16 نوامبر و بازی خارج از خانه با استونی در 13 نوامبر. با این حال، نروژ بدون نقص پیش میتازد و یاران ارلینگ هالند حتی در صورت شکست مقابل ایتالیا هم صدر را از دست نمیدهند.
مسابقات پلیآف در مارس 2026 در انتظار تیمهای دوم گروههاست. ثبات، سرنوشت را تعریف خواهد کرد. احیای آتزوری پس از غیبت در جامهای جهانی 2018 و 2022، ترکیبی از سرسختی و شکنندگی است. رستگاری احتمالاً در انتظار است اما هیچ چیز تضمین شده نیست.
