سوارس: در بارسا مجبور به یادگیری شدم؛ شاید به دنیای مربیان بپیوندم

به گزارش فوتبال 360، لوئیس سوارس، مهاجم برجسته اوروگوئه‌ای و هم‌تیمی کنونی لیونل مسی در اینتر میامی در گفت‌وگویی با نشریه اسپورت اسپانیا، به بررسی دوران حرفه‌ای خود در باشگاه‌های لیورپول و بارسلونا پرداخته. این مصاحبه شامل تأملاتی عمیق بر دردسرهای سازگاری، فشارهای هواداران، و دوستی پایدار با مسی می‌شود. 

هیجان پایدار فوتبال

فوتبال برای من همچنان مانند روز نخست، منبع هیجان و انگیزه است؛ هرچند اکنون با تجربه‌ای بیش‌تر از آن لذت می‌برم. همکاری مجدد با لیونل مسی در اینتر میامی، یادآور دوران بارسلوناست؛ پر از لحظات جادویی و گل‌های مؤثر.

دردسرهای ورود به بارسلونا

رسیدن به بارسلونا آسان نیست اما ماندن در آنجا برای سال‌ها، سخت‌تر است. من از لیورپول به این باشگاه پیوستم. کنترل کامل بر گلزنی داشتم اما بارسلونا دنیایی متفاوت بود. فشار رسانه‌ها، انتظارات هواداران و سبک بازی شبیه بر فلسفه پپ گواردیولا، همه چیز را پیچیده می‌کرد. گاهی می‌گفتند تنها یک فصل خوب داشت. درتمام سال‌های حضورم در بارسلونا موفق  نشان دادم. از فصل نخست با ۲۵ گل تا قهرمانی در لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا. این دستاوردها نتیجه تلاش مداوم و یادگیری بود.

لیونل مسی مانند برادری برای من است. او به من آموخت موفقیت در بارسلونا چیزی فراتر از گلزنی فردی است؛ پاس‌کاری سریع و خلق موقعیت برای تیم، اصل اساسی نام دارد.

تفاوت سبک بازی

سوارس در لیورپول یک هیولا بود. در آن‌جا، تمرکز بر قدرت بدنی، دریبل‌های انفرادی و گل‌های شخصی قرار داشت. در فصل 2014-2013  با ۳۱ گل، همه را شگفت‌زده و مانند یک جنگجو عمل می‌کردم اما در بارسلونا، ناچار به یادگیری بازی تک‌ضرب و تیمی شدم. نمی‌توانستم توپ را طولانی نگه دارم؛ باید سریع پاس می‌دادم و فضا می‌ساختم. این تغییر، مرا به بازیکنی بهتر تبدیل کرد. اکنون در میامی، ترکیبی از هر 2 سبک را به کار می‌گیرم؛ قدرت لیورپول با هوش بارسلونا.

در آنفیلد، هواداران با فریاد سوارس! سوارس!مرا پادشاه می‌دانستند اما در نوکمپ، عدم گلزنی حتی برای یک بازی، می‌توانست همه چیز را تغییر دهد. این فشار، مرا قوی‌تر  کرد.

دوستی با مسی، فراتر از زمین چمن

من و مسی از سال‌های پایانی حرفه‌مان لذت می‌بریم؛ دقیقاً مانند دوران بارسلونا. درآن‌جا، سه‌گانه کسب کردیم اما بیش از جام‌ها، خاطرات، خنده‌ها و پاس‌های دقیق ماندگار شد. اکنون در میامی، بدون فشار بارسلونا، تنها لذت خالص را تجربه می‌کنیم. مسی همچنان جادوگر است و تلاش می‌کنم همگام با او باشم. در بازی اخیر مقابل نیویورک، پاس او به گل منجر شد و احساس بازگشت به سال ۲۰۱۵ را داشتم. همیشه با یکدیگر  شوخی می‌کنیم. مسی می‌گوید: تو هنوز مانند دوران لیورپول می‌دوی! و من پاسخ می‌دهم و تو هنوز مانند دوران بارسلونا پاس‌های نرم می‌دهی! این دوستی، راز پایداری ماست.

فشار هواداران بارسلونا 

گاهی هواداران بارسلونا سریع فراموش می‌کنند. یک هت‌تریک می‌کنی و نمره‌ات ۱۰ از ۱۰ است. سپس با 2 بازی بدون گل، زیر سؤال می‌روی. در لیورپول، حمایت هواداران حتی در شکست‌ها پایدار بود اما بارسلونا مانند تئاتری است که  با هر نمایش، قضاوت می‌شوی. ۱۹۵ گل زدم و رکورددار پاس گل هستم اما همچنان می‌پرسند: چرا بیش‌تر گل نزدی؟"این فشار  گاهی خسته‌کننده می‌شد. به عنوان مثال پس از هت‌تریک مقابل سلتاویگو، همه مرا بهترین مهاجم جهان می‌دانستند. هفته بعد بدون گل سپری شد و تیترها به «سوارس گم‌شده» تغییر کرد. این بخشی از بازی بود و نیازمند پوست کلفتی است.

نگاهی به آینده

در اینتر میامی، هدف قهرمانی در ام‌ال‌اس است. با حضور مسی، آلبا و بوسکتس، تیم خوبی داریم. با این حال، دلتنگ اروگوئه هستم و جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند آخرین فرصت من باشد با این حال قصد دارم با کوپا آمریکا خداحافظی کنم و شاید به مربیگری روی آورم.