مونولوگ احساسی محسن مسلمان؛ حرفهایی که شاید باور نکنید!
به گزارش فوتبال 360، چند روز قبل و در جریان برگزاری نشست رونمایی از کتاب «آخرین روزهای راجر فدرر و چند پايان ديگر» شاهد حضور چند بازیکن سابق فوتبال ایران از نسلهای مختلف بودیم. حمید علیدوستی، ستاره دهه ۶۰ فوتبال ایران که اخیراً و بعد از چند سال به فوتبال بازگشته و در باشگاه چادرملو فعالیت میکند، در این مراسم حضور پیدا کرد. او در این جلسه به دبیری نسرین کیایی، در مورد رسیدن بازیکنان و افراد بزرگ و مشهور به خط پایان صحبت کرد.
حمید علیدوستی در این نشست در مورد تجربیات شخصی خودش صحبت کرده و موارد جالبی را عنوان کرد. اما این محفل برای لحظاتی شاهد مونولوگ احساسی محسن مسلمان، ستاره سابق خط میانی پرسپولیس بود. بازیکنی که در دوران حضور برانکو به اوج فوتبال خود رسید و البته خیلی زود هم دچار افت محسوسی شد. بازیکنی که بسیاری معتقدند اگر قدر خودش را میدانست، میتوانست بازیهای ملی زیادی داشته باشد، اما این اتفاق رخ نداد و حواشی فراوانی گریبان محسن مسلمان را گرفت.
محسن مسلمان و جملاتی که انتظارش را نداشتید
محسن مسلمان در بخشی از این مراسم گفت: «خوشحالم که دیگر در فوتبال نیستم و شاید بهتر بود زودتر از فوتبال خداحافظی کنم. شاید اگر درس میخوانم یا کار دیگری میکردم، موفقتر بودم. آدمهایی که در فوتبال دیدم هیچ جا وجود نداشتند، اینجا اگر در جوب بیفتی همه لگد میزنند تا بیشتر فرو بروی و کسی نیست که تو را بلند کند. در ایران همه تنها تکیه بر استعداد خود پیشرفت میکنند و این روند به این شکل نیست که آموزشی به ما بدهند. من جوانترین بازیکن تاریخ لیگ برتر هستم و در ۱۵ سالگی در لیگ برتر حاضر شدم. هیچ کدام از آدمهایی که با آنها کار کردم، به من کمک نکردند و همه به دنبال منفعت خودشان بودند. من از ۳۰ سالگی به بعد دیگر در فوتبال نبودم و علت آن هم فوت پدرم بود.
من به خاطر خانوادهام فوتبال بازی میکردم و دوست داشتم از فوتبال درآمدی کسب کنم تا پدر مادرم زندگی بهتری کنند. خودم خیلی مهم نبودم و برای من ملاک فقط پدر و مادرم بودند. اما وقتی پدرم فوت کرد یک نفر را ندیدم، یک نفر از یک باشگاه زنگ نزد که آیا چیزی لازم داری؟ خیلی خوشحالم تا که از فوتبال خداحافظی کردم و همین که چند نفر مرا میشناسند، کافیست».
در ادامه مجتبی جباری به تایید صحبتهای محسن مسلمان پرداخته و در مورد کریم باقری صحبت کرد. مجتبی جباری گفت: «یک نفر در این فوتبال به دنبال بازگرداندن کریم باقری به تیم ملی نرفت و سالها تیم ملی ایران از نعمت حضور او محروم بود. اگر منتظر هستید یک نفر دست شما را بگیرد و تلاش شما را ببیند؛ چنین اتفاقی در کشور ما رخ نمیدهد.». او در ادامه خطاب به محسن مسلمان گفت که خوشحال است که او در فوتبال حسرتی ندارد و خودش هم اینگونه بوده و هر چقدر برایش مقدر بوده، در میدان حضور پیدا کرده است.
رویارویی با بازیکنان بزرگ، در فضایی متفاوت
ایجاد این فضای احساسی بین دو هافبک خلاق و سابق فوتبال ایران، حاضران در سالن را تحت تاثیر قرار داد. آرش افشین هم که یکی از استعدادهای سوخته فوتبال ایران است در مراسم سکوت کرد و ترجیح داد چیزی نگوید. هواداران فوتبال در ایران چنین بازیکنانی را همیشه در زمین سبز و با روحیه و رفتاری متفاوتی دیده بودند. اما به نظر میرسد اگر گاهی به بازیکنان نزدیک شوید، شاهد ادای جملاتی متفاوت و رفتاری دور از انتظار از آنها خواهید بود. آنهایی که در زمین فوتبال با تمام وجود مبارزه کرده و به دنبال بازپسگیری توپ، ارسالهای بهتر و ضربات نهایی باکیفیت هستند؛ اما بیرون از زمین هم مسائل و دغدغههای روحی خود را داشته و به خصوص بعد از خداحافظی از فوتبال، درگیر موانع فراوانی میشوند.
