اولین مصاحبه حاجیعیدی پس از یک تجربه تلخ دیگر؛ «گاهی به خداحافظی از فوتبال فکر میکردم اما ...»
به گزارش فوتبال 360، عارف حاجیعیدی که اولین فصل حضورش در سپاهان را پشت سر میگذاشت، به واسطه نمایشهایی که زیر نظر محرم نویدکیا ارائه کرد، یکی از نفرات منتخب لیگ برتر در فهرست 31 بازیکن مورد نظر امیر قلعهنویی بود. حاجیعیدی در این مسیر موفق شده بود در سپاهان امید نورافکن را که حالا یکی از نفرات حاضر در لیست تیم ملی در اردوی ترکیه به شمار میرود، نیمکتنشین کند اما جایی در فهرست بازیکنان مورد نظر کادر فنی برای حضور در اردوی ترکیه و جام جهانی آمریکا نداشت. این هافبک 27 ساله حالا از تمرینات گروهی دور افتاده و در خانه تمرینات فردی را به امید شروع دوباره مسابقات دنبال میکند.
با هافبک جامانده سپاهان از لیست امیر قلعهنویی که کمی هم این اتفاق درباره آینده ناامیدش کرده، گفتوگویی داشتهایم که در ادامه میخوانید.
*از اردوی فشرده و 4 مرحلهای تیم ملی در کمپ تیمهای ملی شروع کنیم. این اردو برای تو چه حس و حالی داشت؟
من برای دومین مرتبه بود که به اردوی تیم ملی دعوت میشدم. اردوی خوبی بود و بیشتر روی شرایط بدنی بازیکنان تمرکز داشت. 3 بازی درون تیمی هم داشتیم. به نسبت اردوی خوبی بود اما درنهایت من در لیست نبودم و برای تیم ملی کشورم آرزوی موفقیت میکنم.
*شرایط رقابت چطور بود. تو هم همپستی جوان داشتی مثل امیرمحمد رزاقینیا و هم همپستی باتجربه مثل روزبه چشمی و امید نورافکن. در اردوی ترکیه هم محمد قربانی و سامان قدوس به این 2 بازیکن اضافه میشوند. به نظر تو رقابت منصفانه بود؟
درباره همپستیهایم صحبت نمیکنم. من تمام تلاشم را کردم تا به تیم ملی کشورم خدمت کنم ولی نشد. حالا در آینده تلاشم را بیشتر خواهم کرد تا بتوانم پیراهن تیم ملی را بپوشم.
*در چند سال اخیر پیشرفت فوقالعادهای را تجربه کردی. تو با سایپا کارت را شروع کردی ولی در دوران امید روانخواه فرصت بازی پیدا نکردی و به بابل رفتی. در ادامه با مجتبی حسینی در آلومینیوم نامت بر سر زبانها افتاد و درنهایت با سپاهان به تیم ملی رسیدی. البته میرفت این مسیر به یک اتفاق رویایی و حضور در جام جهانی منجر شود که این اتفاق رخ نداد.
من از نوجوانان و جوانان سایپا تست دادم و قبول شدم. به تیم بزرگسالان رسیدم و حتی در لیگ برتر در 19 سالگی کردم اما چون قرارداد بلندمدت داشتم، وقتی تیم سقوط کرد، نتوانستم جدا بشوم. حالا آن سال آقای روانخوه آمد. قبلش شاگرد آقای سعید اخباری بودم. در زمان آقای اخباری بازی میکردم ولی در زمان آقای روانخواه فرصت بازی به من نرسید و خودم دوست داشتم جدا بشوم و به بابل رفتم. اول باید از آقای پیروز قربانی تشکر کنم که در لیگ یک آقای قربانی بود که فوتبال من را احیا کرد. واقعا اگر ایشان نبود، شاید حتی به لیگ دو و لیگ سه میرسیدم. باور کنید حتی به خداحافظی فکر میکردم و میخواستم فوتبال را کنار بگذارم چون در سایپا خیلی به من بیمهری شد. از آن طرف این را هم بگویم که من زمان آقای ابراهیم صادقی در لیگ برتر بازی کردم و ایشان من را از امیدها به تیم بزرگسالان آورد و باید از ایشان تشکر کنم. بعد دوباره در زمان آقای محمود فکری به سایپا برگشتم و در آن فصل در تمام بازیها حضور داشتم و حتی بهترین گلزن تیممان هم شدم. تیم ما سوم شد و صعود نکردیم ولی آقای حسینی پول رضایتنامه زیادی پرداخت کرد و من را به اراک برد. فکر نمیکنم تا حالا مبلغ 6 میلیارد تومان برای پرداخت یک بازیکن لیگ یکی پرداخت شده باشد. دو سال تجربه خیلی خوبی در اراک داشتم. بیشک آقای حسینی جزو بهترین مربیان فنی لیگ برتر است. در همان سال اول از سپاهان پیشنهاد داشتم که آقای حسینی موافقت نکردند و بعد از سال دوم به عنوان بازیکن آزاد شاگرد آقای نویدکیا شدم. آقای نویدکیا از نظر شخصیتی بینظیر هستند. تجربه خیلی خوبی برایم بوده و از ایشان و آقای عقیلی، چه از نظر فنی و چه از نظر شخصیتی، چیزهای زیادی یاد گرفتم. یک فصل دیگر با سپاهان قرارداد دارم و باید ببینیم چه پیش میآید. 
*درباره آینده هم صحبت کن. چقدر امیدواری جزوی از تیم ملی در جام ملتهای پیشرو و جام جهانی بعدی باشی؟
خب ببینید من یک درد دلی هم بکنم. متاسفانه فوتبال ما به سمتی پیش رفته که برخی بازیکنان نادیده گرفته میشوند و آنهایی که پارتی و آشنا دارند، شرایط بهتری دارند. امیدوارم این شرایط تغییر کند. من اما سعی میکنم در همین وضعیت هم تمام سعیام را داشته باشم تا از این مشکلات عبور کنم. من خیلی تلاش کردم تا پیراهن تیم ملی کشورم را بپوشم ولی مربیگری سلیقهای است و قسمت نشد. همینجا اما قول میدهم که در جام ملتهای آسیا و جام جهانی بعدی یکی از مهرههای اصلی تیم ملی باشم.
