پاسخ به یک سوال فنی؛ چرا پالمر خط خورد؟
به گزارش فوتبال ۳۶۰، حذف کول پالمر از فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۲۰۲۶، بدون شک یکی از بحثبرانگیزترین تصمیمهای توماس توخل بود؛ تصمیمی که نه فقط هواداران چلسی، بلکه بخش بزرگی از فوتبال انگلیس را غافلگیر کرد. پالمر در ماههای گذشته بارها به عنوان یکی از آیندهدارترین ستارههای نسل جدید فوتبال انگلیس شناخته میشد و خیلیها تصور میکردند جام جهانی پیش رو، خودش را در سطح جهانی تثبیت کند. اما توخل در نهایت تصمیم گرفت نامش را از فهرست ۲۶ نفره کنار بگذارد؛ تصمیم، یکی از سختترین تماسهای تلفنی دوران مربیگریاش بوده.
سرمربی آلمانى انگلیس درباره این تصمیم توضیح داد: «فکر میکنم او از افت فرم فردیاش در باشگاه ضربه خورد. در طول فصل، مثل فصلهای قبل تعیینکننده و تاثیرگذار نبود. از طرفی، عملکردش در اردوهای تیم ملی هم اجازه نداد تحت هر شرایطی در فهرست باشد. چند بار مصدوم شد و وقتی هم کنار ما بود، آن تاثیر لازم نگذاشت.» توخل تاکید کرد تصمیمش صرفاً براساس واقعیتهای فعلی فوتبال گرفته شده و نه استعداد یا آینده پالمر.
کول پالمر در ۲ سال اخیر مسیر فوقالعادهای را طی کرده. او بعد از جدایی از منچسترسیتی و پیوستن به چلسی، خیلی سریع خودش را به عنوان یکی از خلاقترین مهاجمان فوتبال انگلیس مطرح ساخت. فصل اولش در لندن با ۲۵ گل، جایزه بهترین بازیکن جوان لیگ برتر و گلزنی در فینال یورو ۲۰۲۴ همراه شد. بسیاری او را ستاره آینده تیم ملی دانستند. حتی فصل گذشته هم با وجود شرایط پرنوسان چلسی، ۱۸ گل و ۱۴ پاس گل ثبت کرد و نقش مهمی در قهرمانی تیمش در لیگ کنفرانس و جام جهانی باشگاهها داشت.
با این حال، افت محسوس او در ماههای اخیر، نگاهها نسبت به عملکردش را تغییر داد. پالمر در بخشی از فصل، دیگر آن بازیکن تعیینکننده همیشگی نبود؛ نفوذش کمتر به نظر رسید، تاثیرش در جریان بازی افت کرد و آن حس «همیشگی بودن» رنگ باخت. در ۱۷ مسابقه تنها یک گل زد و همین افت آماری، درست در سال جام جهانی، ضربه بزرگی به شانس حضورش در ترکیب انگلیس وارد کرد. شرایط آشفته چلسی، تغییرات تاکتیکی و استفاده مداوم از او در پستهای مختلف هم بیتاثیر نبود اما فوتبال ملی معمولاً چندان صبر و حوصلهای برای توضیح شرایط ندارد.
در همین بازه، رقبای مستقیم پالمر عملکرد بهتری رقم زدند. مورگان راجرز با فرم فوقالعاده وارد رقابت شد و ابرچی اِزه هم با نمایشهای تهاجمی و موثرش توجه توخل را جلب کرد. سرمربی انگلیس در نهایت به این نتیجه رسید در مقطع فعلی، گزینههای آمادهتری نسبت به پالمر در اختیار دارد. شاید این تصمیم برای بسیاری بیرحمانه به نظر برسد اما براساس فرم اخیر بازیکنان، توخل نمیتواند صرفاً روی استعداد خام یا درخشش گذشته حساب باز کند.
نگرانی بزرگتر اما فقط حذف از جام جهانی نیست. مساله، نوسان عملکرد پالمر است. او هنوز با ثبات کامل ندرخشیده. درخششهایش گاهی خیرهکننده و غیرقابل مهار بوده، اما بعد از آن افتهای طولانی هم داشته. فصل گذشته بین دسامبر و ژانویه در ۹ بازی ۷ گل زد اما بعد از آن در ۲۳ مسابقه تنها یک بار موفق به گلزنی شد. برخی معتقدند هنوز فاصلهای با تبدیل شدن به یک فوقستاره دائمی دارد.
با این وجود، حذف از جام جهانی الزاماً به معنی پایان مسیر نیست. پالمر هنوز فقط ۲۴ سال دارد و زمان کاملاً به سود اوست. بسیاری معتقدند این اتفاق به نقطهای مهم در روند حرفهایاش تبدیل میشود؛ لحظهای برای بازسازی، بلوغ و پیدا کردن ثبات بیشتر. حالا نقش ژابی آلونسو در چلسی اهمیت ویژهای پیدا کرده. او باید کمک کند پالمر دوباره اعتمادبهنفس، آزادی عمل و ریتم طبیعی فوتبالش را پیدا کند. فوتبال بارها نشان داده میتواند بیرحم باشد اما برای بازیکنان بااستعداد، همیشه فرصت بازگشت وجود دارد. کول پالمر هنوز یکی از بااستعدادترین فوتبالیستهای نسل خودش محسوب میشود.
