نسخهای جذاب از بارسا؛ آبیواناریِ بریتانیایی
به گزارش فوتبال ۳۶۰، بارسلونا در طول تاریخش ستارههای زیادی از سراسر دنیا جذب کرده اما تعداد بازیکنان بریتانیایی به طرز عجیبی کم بوده . حالا با حضور مارکوس راشفورد و احتمال انتقال آنتونی گوردون، دوباره بحث بازیکنان بریتانیایی در بارسا داغ شده. موضوع فقط چند نام محدود را در تاریخ باشگاه شامل میشود.
اولین چهره مهم بریتانیایی در بارسلونا، استیو آرچیبالد بود؛ مهاجم اسکاتلندی سال ۱۹۸۴ از تاتنهام به بارسا پیوست. او در همان فصل اول به قهرمانی لالیگا رسید و همراه تیم تا فینال جام باشگاههای اروپا ۱۹۸۶ هم پیش رفت. با این حال شکست مقابل استوا بخارست و محدودیت استفاده از بازیکنان خارجی او را کمکم از ترکیب بیرون راند. آرچیبالد بعدها اعتراف کرد باخت در آن فینال هنوز هم یکی از تلخترین خاطرات زندگیاش است.
بعد از او نوبت به گری لینکر رسید. ستاره تیم ملی انگلیس پس از درخشش در جام جهانی ۱۹۸۶ با مبلغی رکوردشکن راهی نوکمپ شد. لینکر شروع فوقالعادهای داشت و حتی مقابل رئال مادرید در برنابئو هتتریک کرد اما با آمدن یوهان کرایف شرایط تغییر کرد. کرایف او را در پست بال بازی میداد و عملاً از سیستم مورد علاقهاش دور کرده بود. لینکر بعدها گفت کرایف هرگز واقعاً او را نمیخواست و خیلی زود تصمیم به بازگشت به انگلیس گرفت.
مارک هیوز، مهاجم ولزی منچستریونایتد، دیگر بریتانیایی معروف، تقریباً همزمان با لینکر به بارسا رفت. اما برخلاف انتظارها، دوران حضورش در اسپانیا کاملاً ناامیدکننده بود. او فقط 5 گل در ۳۶ بازی زد و خودش بعدها اعتراف کرد اصلاً علاقهای به ترک یونایتد نداشته و انتقالش بیشتر نتیجه شرایط مالی و فشار بیرونی بوده است. هیوز بعد از فقط یک فصل از بارسا رفت.
حالا مارکوس راشفورد تبدیل به جدیدترین بازیکن بریتانیایی بارسلونا شده. انتقال قرضی او از منچستریونایتد در فصل ۲۶-۲۰۲۵ در ابتدا ریسکی به نظر میرسید اما از نظر آماری عملکرد فوقالعادهای داشت؛ ۱۴ گل و ۱۴ پاس گل در ۴۹ بازی. با این حال هنوز تردیدهایی درباره آیندهاش وجود دارد. گفته میشود هانسی فلیک از نظر تاکتیکی کاملاً به او اعتماد ندارد و دستمزد بالای راشفورد هم مانع دائمی شدن قراردادش میشود.
در این بین، احتمال پیوستن آنتونی گوردون هم مطرح شده. اگر انتقالش نهایی شود، به یکی از معدود بریتانیاییهای تاریخ بارسلونا تبدیل خواهد شد. باشگاهی همیشه نگاه جهانی داشته اما در چند سال اخیر به شکلی عجیب کمتر سراغ فوتبالیستهای بریتانیایی رفته است.
