گابریل، یازدهمین بازنده تاریخ؛ فینالهایی که به دوئل رسیدند
به گزارش فوتبال ۳۶۰، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۶-۲۰۲۵ در ضربات پنالتی، خودش را نشان داد. اگرچه در جریان مسابقه به سختی میشد تیم برتر زمین را یافت اما در ضربات پنالتی اضطراب را به وضوح در ساق پای بازیکنان آرسنال به چشم میخورد.
با این حال، فینال بوداپست فقط به خاطر تعیین قهرمان در ضربات پنالتی خاص جلوه نکرد. این مسابقه پس از ۸ سال دوباره شاهد گلزنی هر 2 تیم در فینال لیگ قهرمانان اروپا بود و همچنین برای یازدهمین بار در فینال برنده در ضربات مرگبار پنالتی شکل گرفت.
اولین بار چنین اتفاقی در فینال سال ۱۹۸۴ رخ داد و حالا پس از فینال ۲۰۱۶ میلان، بار دیگر به تکرار رسید. اکنون قصد داریم نگاهی به تمام فینالهای خاص لیگ قهرمانان اروپا بیندازیم که قهرمان آنها از دل ضربات پنالتی بیرون آمده است.
لیورپول ۱ (۴)-(۲) ۱ رم
اولین بار در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا این اتفاق در سال ۱۹۸۴ و در ورزشگاه خانگی رم رخ داد. جالوروسی تصور میکردند میتوانند اولین قهرمانی تاریخ خود در اروپا را جشن بگیرند اما خیلی زود گل خوردند. البته رمیها پیش از پایان نیمه نخست گل خورده را جبران کردند تا مسابقه به تساوی کشیده شود. با این حال 2 تیم در ادامه موقعیتهای چندان جدی نداشتند و سرنوشت جام به ضربات پنالتی کشید. لیورپول حتی پنالتی اول خود را از دست داد اما رمیها از سر بیتجربگی ضربات خوبی نزدند و در نهایت بروس گروبلار با جنگهای روانی معروف خود و فریب فرانچسکو گراتزیانی، جام را برای لیورپول به ارمغان آورد. رقص پای گروبلار به گونهای بود که به «پاهای اسپاگتی گروبلار» معروف شد!
استوا بخارست ۰ (۲)-(۰) ۰ بارسلونا
یکی از عجیبترین نتایج تاریخ لیگ قهرمانان اروپا در فینال سال ۱۹۸۶ رقم خورد. مسابقه در ۱۲۰ دقیقه بدون گل به پایان رسید اما آنچه در ضربات پنالتی رخ داد حتی عجیبتر مینمود.2 تیم 2 پنالتی اول خود را از دست دادند و استوابخارست از این آشفتگی بهترین استفاده را برد. اولین گل ضربات پنالتی در سومین ضربه استوا به ثمر رسید و در حالی که بارساییها همچنان ناکام بودند، فشار ذهنی روی آنها بیشتر و بیشتر شد. با گل شدن پنالتی چهارم نماینده رومانی، کار بارسلونا عملاً پایان یافت. این فینال برای همیشه به نام داکادام به ثبت رسید چون تمام ضربات را مهار کرد.
این مسابقه هنوز هم تنها فینال تاریخ لیگ قهرمانان اروپا است که یکی از تیمها در ضربات پنالتی هم موفق به گلزنی نمیشود.
آیندهوون ۰ (۶)-(۵) ۰ بنفیکا
2 سال بعد این روند بار دیگر تکرار شد. فینال سال ۱۹۸۸ هم در ۱۲۰ دقیقه بدون گل خاتمه یافت اما برخلاف فینال 2 سال قبل، این بار شاهد دوئلی جذاب و نفسگیر در ضربات پنالتی بودیم. دو تیم ضربه به ضربه پیش رفتند تا اینکه در ششمین پنالتی، آنتونیو ولوسو، مدافع بنفیکا ضربه خود را از دست داد و آیندهوون به جام رسید.
ستاره سرخ ۰ (۵)-(۳) ۰ مارسی
3 سال بعد باز هم سرنوشت جام به پنالتیها گره خورد. مسابقه بدون خیلی زود با از دست رفتن پنالتی مانوئل آموروس به سود ستاره سرخ تغییر مسیر داد. بازیکنان نماینده یوگسلاوی با آرامش بیشتری ضربات خود را یکی پس از دیگری به گل تبدیل کردند و در نهایت جام را بالای سر بردند.
بایرن مونیخ ۱ (۵) - (۴) ۱ والنسیا
برای دیدن ضربات پنالتی اولین فینال شیوه جدید لیگ قهرمانان اروپا باید ۱۰ سال صبر میکردیم. فینال سال ۲۰۰۱ در میلان برگزار شد و بایرن مونیخ و والنسیا برای فتح اروپا به میدان رفتند.
هر 2 تیم مسیر دشواری تا فینال طی کردند اما بایرن مونیخ در مسیر خود منچستریونایتد و رئال مادرید را حذف کرد. پنالتی زودهنگام گایزکا مندیتا در دقیقه ۳ والنسیا را به جام نزدیک کرد اما ضربه قدرتمند اشتفان افنبرگ در دقیقه ۵۰ همه چیز را به تساوی کشاند.
با وجود موقعیتهای متعدد، درخشش سانتیاگو کانیزارس و الیور کان باعث شد یکی از بهترین نمایشهای تاریخ فینالهای لیگ قهرمانان اروپا از سوی 2 دروازهبان رقم بخورد. در ضربات پنالتی، پائولو سرجیو به شکلی ناامیدکننده ضربه خود را برای بایرن از دست داد و مندیتا مطابق جریان بازی کان را فریب دادو
در ضربه دوم، حسن صالح حمیدزیچ و جان کارو، هر 2 ضربات خود را تبدیل به گل کردند. سپس الکساندر زیکلر برای بایرن گل زد اما زلاتکو زاهوویچ نتوانست از سد الیور کان عبور کند.
در ادامه پاتریک اندرسون برای بایرن و آمِدئو کاربونی برای والنسیا پشت توپ قرار گرفتند. عظمت 2دروازهبان به وضوح روی ساق پای آنها تأثیر گذاشته بود. هر 2 پنالتی از دست رفت.
افنبرگ، لیزارازو و توماس لینکه 3 پنالتی بعدی بایرن را به گل تبدیل کردند. در سمت مقابل، روبن باراخا و کیلی گونسالس 2 بار دیگر برای والنسیا گلزنی کردند اما در آخرین ضربه، مائوریتسیو پلگرینو مقابل الیور کان افسانهای شانسی نداشت تا قهرمانی بایرن مونیخ قطعی شود.
میلان ۰ (۳)-(۲) ۰ یوونتوس
فینال سال ۲۰۰۳ در اولدترافورد، یکی از فنیترین و تاکتیکیترین فینالهای تاریخ لیگ قهرمانان اروپا بود. 2 تیم نمایشی شناور، باکیفیت و پر از جزئیات فنی ارائه کردند. با این حال نه در ۹۰ دقیقه و نه در وقتهای اضافه گلی به ثمر نرسید تا سرنوشت جام به ضربات پنالتی کشیده شود.
اولین پنالتی یوونتوس را دیوید ترزگه زد اما دیدا جهت ضربه را به درستی تشخیص داد. سرجینیو پنالتی نخست میلان را به گل تبدیل کرد و سپس بیریندلی برای یوونتوس کار را به تساوی کشاند.
در ادامه، کلارنس سیدورف پنالتی دوم میلانیها را از دست داد. زالایتا و کالادزه نتوانستند از فرصت خود استفاده کنند و همه چیز همچنان متعادل پیش رفت.
سپس نوبت به پائولو مونترو رسید. مدافع اروگوئهای یوونتوس ضربه نسبتاً خوبی زد اما دیدا با پاهایش توپ را دفع کرد.
اگرچه الساندرو دلپیرو آخرین پنالتی یوونتوس را به گل تبدیل کرد اما آندری شوچنکو با فریب دادن جانلوئیجی بوفون کار را تمام کرد تا کارلو آنچلوتی نخستین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان اروپا را جشن بگیرد.
لیورپول ۳ (۳)-(۲) ۳ میلان
بدون تردید یکی از 3 فینال برتر تاریخ لیگ قهرمانان اروپا؛ مسابقهای که در استانبول ۲۰۰۵ برگزار شد و هنوز هم بعد از 2 دهه درباره آن صحبت میشود.
جریان مسابقه نیازی به تعریف ندارد چون بسیاری از هواداران فوتبال هنوز لحظه به لحظه آن را به خاطر دارند. حتی اگر سن شما به تماشای آن مسابقه قد ندهد، شاید بهتر باشد همین حالا این مطلب را کنار بگذارید، فینال استانبول را ببینید و سپس برگردید.
با این حال به رسم روایت باید گفت میلان با گل زودهنگام پائولو مالدینی و 2 گل هرنان کرسپو، نیمه اول را با برتری ۳ بر صفر به پایان رساند و با اطمینان راهی رختکن شد.
اما تنها ۱۵ دقیقه از آغاز نیمه دوم کافی بود تا نتیجه غیرقابل باور به نظر برسد. استیون جرارد در دقیقه ۵۴، ولادیمیر اسمیچر در دقیقه ۵۶ و ژابی آلونسو در دقیقه ۶۰ گلزنی کردند.
فینال استانبول را نمیتوان خلاصهوار روایت کرد و از موقعیت عجیب آندری شوچنکو در وقت اضافه نگفت؛ همان صحنه مهاجم اوکراینی در فاصلهای کمتر از شش قدمی دروازه، مقابل دودک ناکام ماند و یکی از باورنکردنیترین دفع توپهای تاریخ فینالهای اروپا ثبت شد.
در ضربات پنالتی، اوضاع اصلاً مطابق میل میلان پیش نرفت. سرجینیو و آندرهآ پیرلو پنالتیهای خود را از دست دادند و در سمت مقابل، دیتمار هامان و جبرئیل سیسه بدون کوچکترین تردیدی ضربات خود را به گل تبدیل کردند.
اگرچه گلهایتوماسون و کاکا باعث شد روسونری به بازگشت امیدوار شود اما در نهایت شوچنکو بدترین شب ممکن را برای عذاب دادن هواداران میلان انتخاب و پنالتی سرنوشتساز خود را تقدیم دودک کرد تا معجزه استانبول کامل شود.
منچستریونایتد ۱ (۶)-(۵) ۱ چلسی
این بار همه چیز در مسکو رقم خورد. کریستیانو رونالدو در همان نیم ساعت ابتدایی منچستریونایتد را پیش انداخت و تنها فرانک لمپارد توانست در نخستین فینال تاریخ چلسی در لیگ قهرمانان اروپا بدرخشد و با گل خود آبیهای لندن را به بازی برگرداند.
با این حال هوای سرد مسکو انگار روی ریتم مسابقه سایه انداخت. اتفاق خاصی در ادامه رخ نداد و 2 تیم کمکم خودشان را برای ضربات پنالتی آماده کردند.
در پنالتیها داستان کاملاً تغییر کرد. تا ضربه چهارم، همه چیز مطابق انتظار پیش میرفت اما کریستیانو رونالدو پنالتی خود را از دست داد تا چلسی در آستانه فتح نخستین لیگ قهرمانان تاریخش قرار بگیرد. در سمت مقابل، میشائل بالاک، ژولیانو بلتی، فرانک لمپارد و اشلی کول هر 4 ضربه خود را به گل تبدیل کرده بودند.
پنالتی پنجم را جان تری، کاپیتان و بهترین بازیکن آن فصل چلسی، از دست داد. او تنها چند قدم با بالا بردن جام فاصله داشت اما هنگام ضربه سر خورد و توپش از کنار دروازه عبور کرد.
در ادامه، نانی، اندرسون و رایان گیگز 3 پنالتی بعدی یونایتد را به گل تبدیل کردند. امروز به سختی میتوان تصور کرد روزی در چنین لحظهای پشت توپ ایستاده و ضربات سرنوشتساز زده باشند.
هواداران چلسی انتظار داشتند نیکولا آنلکا وظیفهاش را انجام دهد اما مهاجم فرانسوی نتوانست ادوین فندرسار را شکست دهد و مهمترین پنالتی دوران حرفهای خود را از دست داد.
البته آنلکا از یک جهت خوششانس بود چون در حافظه عمومی فوتبال، تقریباً تمام کاسه و کوزههای آن شکست تاریخی بر سر جان تری خراب شد.
چلسی ۱(۴)-(۳)۱ بایرن مونیخ
این بار خداوندگار فوتبال چلسی را بیشتر از میزبان دوست داشت. بایرن در خانه خودش پذیرای لندنیها بود و چلسی انگار از همان ابتدا روی قهرمانی در ضربات پنالتی حساب باز کرده بود. با این حال گل دقیقه ۸۳ توماس مولر همه معادلات را به هم زد و چلسی را تا آستانه شکست برد.
در چنین لحظاتی فوتبالدوستان میدانند باید منتظر چه کسی باشند. اگر دعاها قرار باشد اجابت شوند، فرشتهای هم میان ۱۱ بازیکن پیدا میشود و آن شب منجی چلسی کسی نبود جز دیدیه دروگبا. ضربه سر تاریخی او در دقیقه ۸۸ از میان مدافعان بایرن گذشت و دور از دستان مانوئل نویر به تور نشست. آبیهای لندن به مسابقه برگشتند و حالا مطمئنتر از قبل برای ۱۲۰ دقیقه میجنگیدند. بایرن در طول مسابقه ۳۵ شوت زد و ۲۰ ضربه کرنر به دست آورد. این در برابر تنها ۹ شوت و یک کرنر چلسی تقریباً باورنکردنی به نظر میرسد. با این حال فوتبال همیشه درباره آمار نیست. چلسی زنده ماند.
بایرن حتی به یک ضربه پنالتی در وقت اضافه رسید اما پیتر چک آن شب نقش دستان خدا را بازی میکرد و اجازه نداد روبن کار را تمام کند. در ضربات پنالتی با وجود اینکه خوان ماتا اولین ضربه چلسی را از دست داد، بازیکنان دیمتئو یکی پس از دیگری موفق شدند پنالتیهای خود را گل کنند. در سوی مقابل، ایویکا اولیچ پنالتیاش را هدر داد و سپس باستین شوایناشتایگر ضربه را به باد داد تا دیدیه دروگبا آخرین ضربه را تبدیل به گل کند و برای نخستین بار یک تیم از لندن قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود.
این را هم بدون قصد و نیت و صرفاً برای اطلاعات بیشتر مینویسم جان تری دیدار فینال را به علت محرومیت از دست داد!
رئال مادرید ۱(۵)-(۳)۱ اتلتیکومادرید
دوباره به میلان برمیگردیم.رئال مادرید به دنبال یازدهمین جام اروپایی خود بود و اتلتیکومادرید میخواست برای نخستین بار روی بام اروپا بایستد.
سرخیو راموس این بار مثل فینال لیسبون کسی را تا دقیقه ۹۳ معطل نکرد و در دقیقه ۱۵ دروازه اتلتیکو را لرزاند. با وجود نمایش خوب لوسبلانکوس، تیم سیمئونه تسلیم نشد و یانیک کاراسکو در دقیقه ۷۹ گل تساوی را به ثمر رساند.
اتلتیکو از فینال 2 سال قبل درس گرفت و تمام توانش را به کار گرفت تا مسابقه را به ضربات پنالتی بکشاند. آنها موفق شدند از طوفان حملات رئال جان سالم به در ببرند و بعد از ۱۲۰ دقیقه سرنوشت جام را به نقطه پنالتی بسپارند.
نتیجه کار؟ 2 تیم تا ضربه چهارم تمام پنالتیهای خود را گل کردند. سپس نوبت به خوان فران رسید. توپش به تیر دروازه خورد تا همه چیز به سود رئال تغییر کند. بعد از آن سرخیو راموس پنالتی خودش را گل کرد و در نهایت کریستیانو رونالدو با ضربه آخر، جام یازدهم را به رئال مادرید داد.
