ردهبندی ۴۸ تیم جام جهانی بر اساس قدرت ترکیب؛ ایران در رده ۳۵
به گزارش فوتبال ۳۶۰، چیزی به آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ باقی نمانده و ۴۸ تیم حاضر در این رقابتها خود را برای بزرگترین جشنواره جهان فوتبال آماده میکنند. رسانه ورزشی ESPN تیمهای حاضر در این رقابتها را بر اساس قدرت ترکیب رتبهبندی کرده و فرانسه بالاتر از بقیه، بالاترین رتبه را در اختیار دارد. ردهبندی بر اساس نتایج پیشین، عملکرد آماری بازیکنان و ارزش بازاری آنها انجام گرفته است.
۱. فرانسه
بازیکنان فرانسه اصلاً اهل پرس نیستند. از آغاز سال ۲۰۲۴ تاکنون، تنها اسکاتلند و سوئیس درصد پاس سالم بیشتری را نسبت به فرانسه به رقبای خود تقدیم کردهاند. با این حال، آنها به طرز شگفتآوری در هر بازی تنها فرصت شلیک ۸ شوت به حریفان میدهند. خودشان بیش از ۱۸ شوت به دروازه رقبا میزنند
داشتن مهرههایی چون عثمان دمبله، کیلیان امباپه و مایکل اولیسه به تنهایی کافی باشد تا حریفان از دیکته کردن بازی خود به فرانسه هراس داشته باشند. این البته ممکن است پاشنه آشیل فرانسه نام بگیرد. اگر تیمی با وجود توانایی ترسناک ضدحملات خروسها، فرانسه را پرس کند و توپ و میدان را در یکسوم دفاعی آنها در اختیار بگیرد، کار سخت میشود.
۲. اسپانیا
طبق شبیهسازیهای آماری، اسپانیا مدعی اصلی این تورنمنت با ۲۴ درصد شانس قهرمانی است. اسپانیا قهرمان یورو ۲۰۲۴ شد، فینال لیگ ملتها را در ضربات پنالتی واگذار کرد و در مرحله مقدماتی بدون شکست پیش رفت و تنها ۲ گل خورد.

آنها قویترین خط حمله و دومین خط دفاعی برتر تورنمنت را در اختیار دارند. ماتادورها از یک هسته قدرتمند و عمدتاً جوان از بازیکنان بهره میبرند و در راس آنها یامال و پدری قرار گرفته. بیشتر بازیکنان در باشگاههای برتر اروپایی توپ میزنند. علاوه بر این، لاروخا گروه آسانی دارد و به احتمال زیاد تا مرحله نیمهنهایی با تیمهای قدرتمند دیگر برخورد نخواهند کرد.
۳. انگلیس
انتخابهای توماس توخل برای ترکیب جام جهانی غافلگیری خاصی نداشت اما میزان بازیسازی و خلاقیتی که توخل ترجیح داد در خانه جا بگذارد، همچنان بحثبرانگیز است. در فهرست ۱۰ بازیکن انگلیسی با بیشترین مالکیت توپ را از طریق پاسهای ارسالی از خارج از یکسوم تدافعی در ۲ فصل اخیر، نامهای جالبی دیده میشود.
این فهرست بیشتر شامل مدافعان میانی است اما ۳ بازیکن برتری که مدافع میانی نبودند، دقیقاً همان ستارههای بزرگ جامانده هستند. در مسابقاتی، انگلیس برای باز کردن دفاعهای اتوبوسی و چندلایه به مشکل میخورد و چرا دستکم یک نفر از میان کول پالمر، آدام وارتون یا ترنت الکساندر آرنولد به کار تیم میآمد!
۴. پرتغال
فراتر از سوال درباره تکیه کامل به کریستیانو رونالدو برای گلزنی، بزرگترین مشکل این تیم خط دفاعی است. از نظر مهره تدافعی کمبودی ندارند، اما این موضوع در گذشته مانع دریافت گلهای زیاد و ارائه فضای بیمورد به رقبای تیم روبرتو مارتینس نشده.

از آغاز سال ۲۰۲۴ تاکنون، تنها ۹ کشور حاضر در جام جهانی آمار شوتهای دریافتی بیشتری در هر بازی نسبت به پرتغال ثبت کردهاند.
۵. آلمان
سبک فوتبال و شکل بازی خاصشان، بسیار جذاب است. ترکیب سنی تیم فوقالعاده نشان میدهد؛ چند ستاره جوان، گروهی از بازیکنان تازه وارد شده به دوران اوج و چند مهره باتجربه. مشکل اصلی این تیم، فرم باشگاهی بازیکنان است. فلوریان ویرتز فوقالعاده بااستعداد نشان داده اما در نخستین فصل حضورش در لیگ برتر انگلیس با پیراهن لیورپول روزهای سختی را گذراند. جمال موسیالا شاید حتی از او هم بااستعدادتر باشد. تابستان گذشته مچ پایش شکست و از زمان بازگشت به ترکیب بایرن مونیخ در نیمفصل دوم، هنوز به روزهای اوج برنگشته. نیک ولتماده در اولین فصل حضورش در نیوکاسل تنها ۸ گل به ثمر رساند و در نیمفصل دوم مدام به ترکیب اصلی رفت و آمد داشت.
۶. برزیل
از زمان حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت برزیل، آنها تنها ۴ بازی رسمی انجام دادهاند و دادههای زیادی برای ارزیابی در دست نداریم. آنچلوتی به نوعی یک سرمربی ایدهآل برای برزیل به شمار میرود. هیچکس بهتر از او نمیتواند راهی برای جا دادن همه مهاجمان فوقالعاده بااستعداد اما ناهمگون در زمین بیابد. او اجازه میدهد خود بازیکنان سبک بازی تیم را اعمال کنند.
۷. آرژانتین
از آغاز سال ۲۰۲۴، تنها ۲ بازیکن آرژانتینی توانستهاند بر اساس آمار ارزش مالکیت مورد انتظار (Expected Possession Value)، موقعیتهایی معادل حداقل ۲ گل ایجاد کنند؛ لیونل مسی و رودریگو دیپائول. ۲ تن از کلیدیترین مهرههای مدافع عنوان قهرمانی جام جهانی در حال حاضر در لیگ MLS آمریکا و برای اینتر میامی بازی میکنند.
۸. هلند
در طول یک یا ۲ دوره اخیر جام جهانی، تغییر چندانی در این تیم ایجاد نشده؛ استعدادهای دفاعی فراوان، هافبکهای بسیار خوب و خط حملهای که احتمالاً توان کافی برای پیش رفتن تا انتهای مسیر را ندارد.
دونیل مالن با وجود دقایق بازی محدود فصل خوبی را در رم سپری کرد و کودی خاکپو آنقدر که هواداران لیورپول فکر میکردند، بد نبود اما وقتی به نامهای حاضر در خط حمله تیمهای رقیب (مانند نروژ) نگاه میکنید، وزن این خط حمله کمتر به نظر میرسد.
هلند گزینه مناسبی برای پیادهسازی رویکردی شبیه به آرسنال یعنی «کنترل توپ و استفاده از ضربات ایستگاهی» به نظر میرسد؛ بخصوص وقتی مهرهای مانند ویرجیل فن دایک را در اختیار دارند. با این حال، رونالد کومان، در کنفرانسهای خبری پیش از تورنمنت با بیمیلی و کمی تحقیر درباره این نوع تاکتیکها صحبت کرده.
۹. نروژ
ارلینگ هالند از آغاز سال ۲۰۲۴ تاکنون، ۲۳ گل در مسابقات رسمی برای نروژ به ثمر رسانده؛ ۸ گل بیشتر از هر بازیکن دیگری در دنیای فوتبال. نروژ در تابستان ۲۰۲۴ به دلیل عدم صعود به یورو، حتی یک بازی رسمی هم انجام نداد.

ترکیب آنها پر از استعدادهای شاغل در اروپاست و فوتبال ملی معمولاً به تاکتیکهای مستقیمتر و سادهتر پاداش میدهد. نروژ بهترین مهاجم نوک کلاسیک جهان یعنی هالند و همچنین یکی از بهترین هافبکهای هجومی سنتی دنیا یعنی مارتین اودگارد را در اختیار دارد. راهبرد آنها ساده شده؛ بدون توپ، منظم باشید، سپس توپ را به اودگارد برسانید تا او آن را برای هالند مهیا کند!
۱۰. ترکیه
۱۱. سنگال
۱۲. بلژیک
۱۳. اروگوئه
۱۴. مراکش
۱۵. اکوادور
۱۶. کرواسی
۱۷. ساحل عاج
۱۸. کلمبیا
۱۹. سوئیس
۲۰. سوئد
۲۱. ژاپن
۲۲. ایالات متحده
۲۳. اتریش
۲۴. مکزیک
۲۵. کانادا
۲۶. الجزایر
۲۷. پاراگوئه
۲۸. اسکاتلند
۲۹. چک
۳۰. کره جنوبی
۳۱. مصر
۳۲. استرالیا
۳۳. جمهوری دموکراتیک کنگو
۳۴. ازبکستان
۳۵. ایران
۳۶. غنا
۳۷. بوسنی و هرزگوین
۳۸. پاناما
۳۹. تونس
۴۰. اردن
۴۱. نیوزیلند
۴۲. عراق
۴۳. کیپورد
۴۴. عربستان سعودی
۴۵. هائیتی
۴۶. آفریقای جنوبی
۴۷. کوراسائو
۴۸. قطر

