آشنایی با ورزشگاههای جام جهانی 2026؛ جهنمی که میزبان شد!
به گزارش فوتبال 360، در نگاه اول، ورزشگاه گوادالاخارا بیشتر شبیه یک آتشفشان خاموش است تا یک استادیوم فوتبال. سازهای که در حاشیه غربی دومین شهر بزرگ مکزیک از دل زمین بیرون آمده و با دیوارهای شیبدار پوشیده از چمن و سقف منحنیاش، یکی از متفاوتترین ورزشگاههای جام جهانی ۲۰۲۶ به حساب میآید. البته خبری از گدازه و آتش نیست، اما این ورزشگاه در طول جام جهانی میزبان یکی از مهمترین بازیهای مرحله گروهی یعنی تقابل اسپانیا و اروگوئه خواهد بود؛ مسابقهای که میتواند سرنوشت صدرنشین گروه را مشخص کند.
ورزشگاهی که امروز با نام آکرون شناخته میشود، در طول عمر کوتاه خود چند بار تغییر نام داده است. این ورزشگاه ابتدا با نام اومنیلایف افتتاح شد، مدتی نام چیواس را بر خود دید و در سالهای اخیر به آکرون تغییر نام داد. با این حال، مطابق قوانین فیفا، در جریان جام جهانی با نام «استادیو گوادالاخارا» شناخته خواهد شد.
این استادیوم خانه باشگاه سیدی گوادالاخارا یا همان چیواس است؛ تیمی که با ۱۲ قهرمانی لیگ مکزیک یکی از پرافتخارترین باشگاههای کشور محسوب میشود و طبق نظرسنجیهای مختلف، همچنان محبوبترین تیم فوتبال مکزیک به شمار میرود.
ساخت این ورزشگاه در سال ۲۰۰۷ آغاز شد و حدود سه سال بعد با هزینهای نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار به بهرهبرداری رسید. یکی از اولین مسابقات مهم آن، دیدار دوستانه گوادالاخارا و منچستریونایتد در تابستان ۲۰۱۰ بود؛ مسابقهای که به مناسبت انتقال خاویر «چیچاریتو» هرناندز به یونایتد برگزار شد. چیچاریتو نخستین گل تاریخ ورزشگاه را با پیراهن گوادالاخارا به ثمر رساند و سپس در نیمه دوم با لباس منچستریونایتد به میدان رفت.
مهمترین شبهای فوتبالی این ورزشگاه به قهرمانی چیواس در لیگ مکزیک در سال ۲۰۱۷ و فتح لیگ قهرمانان کونکاکاف در سال ۲۰۱۸ بازمیگردد. البته این ورزشگاه فقط به فوتبال محدود نبوده و در سال ۲۰۲۳ نیز کانلو آلوارز، ستاره بزرگ بوکس مکزیک، در همین ورزشگاه از کمربند قهرمانی خود دفاع کرد.
ورزشگاه گوادالاخارا در حالت عادی نزدیک به ۵۰ هزار تماشاگر را در خود جای میدهد، اما ظرفیت آن برای جام جهانی به حدود ۴۸ هزار نفر کاهش پیدا خواهد کرد. رکورد حضور تماشاگران نیز به فینال لیگ مکزیک در سال ۲۰۱۷ مربوط میشود؛ جایی که بیش از ۴۵ هزار نفر شاهد قهرمانی چیواس بودند.
نکته جالب درباره زمین ورزشگاه این است که در ابتدا با چمن مصنوعی افتتاح شد، اما اعتراض بازیکنان و نگرانیها درباره مصدومیتها باعث شد تنها دو سال بعد با چمن طبیعی جایگزین شود. فرایندی که زیر نظر یوهان کرایف، اسطوره فقید فوتبال هلند، انجام شد.
اگر قرار باشد هواداران از چیزی در گوادالاخارا گلایه کنند، احتمالاً ترافیک در صدر فهرست قرار میگیرد. مسیرهای منتهی به ورزشگاه در روزهای مسابقه به شدت شلوغ میشوند و به همین دلیل فیفا برای جام جهانی سرویسهای حملونقل ویژهای در نظر گرفته است.
در عوض، اطراف ورزشگاه تجربهای کاملاً مکزیکی در انتظار هواداران خواهد بود؛ از ساندویچ معروف «تورتاس آهوگاداس» گرفته تا خوراک سنتی «بیریا». موسیقی ماریاچی، که خاستگاهش ایالت خالیسکو است، نیز بخش جداییناپذیر فضای اطراف ورزشگاه خواهد بود. طراحی خاص کاسه ورزشگاه هم باعث شده آکوستیک فوقالعادهای داشته باشد و در بازیهای تیم ملی مکزیک، صدای هواداران چند برابر به گوش برسد.
با وجود ظاهر مدرن و آیندهنگر ورزشگاه، منطقه اطراف آن یادآور یکی از تلخترین بحرانهای سالهای اخیر مکزیک است. ایالت خالیسکو یکی از کانونهای اصلی فعالیت کارتلهای مواد مخدر بوده و در سالهای گذشته صدها مورد مفقودی و کشف گورهای دستهجمعی در اطراف شهر ثبت شده است.
در فاصله کوتاهی از ورزشگاه، بقایای دهها قربانی خشونتهای مرتبط با مواد مخدر کشف شده و همین موضوع باعث شده برخی خانوادههای قربانیان از هزینههای سنگین برگزاری جام جهانی انتقاد کنند. بنابراین ورزشگاه گوادالاخارا در حالی آماده میزبانی از بزرگترین رویداد فوتبال جهان میشود که در کنار چهره مدرن و جذابش، بخشی از زخمهای عمیق جامعه مکزیک را نیز با خود حمل میکند.
