معرفی تیمهای جام جهانی 2026؛ بوسنی، رفیق مهدویکیا با ژکو و رفقا
به گزارش فوتبال 360، در نخستین روز مارس ۱۹۹۲، در حالی که بوسنی و هرزگوین در آستانه یکی از مهمترین تصمیمهای تاریخ خود قرار داشت، مراسم عروسی یک زوج جوان در سارایوو به تراژدی تبدیل شد. گلولهای که در آن روز شلیک شد، تنها یک نفر را نکشت؛ بسیاری آن را نخستین جرقه جنگی میدانند که طی سه سال، بالکان را به یکی از خونینترین صحنههای اروپا پس از جنگ جهانی دوم تبدیل کرد. جنگی که هزاران قربانی گرفت، شهرها را ویران کرد و نام بوسنی را برای همیشه در حافظه جهان ثبت کرد.
سه دهه بعد، کشوری که از دل آن ویرانیها متولد شد، بار دیگر نام خود را در بزرگترین صحنه فوتبال جهان میبیند. بوسنی و هرزگوین پس از نخستین حضور تاریخی در جام جهانی ۲۰۱۴ که با شکست مقابل آرژانتین و نیجریه و پیروزی خاطرهانگیز برابر ایران همراه بود، حالا دوباره به این رقابتها بازگشته است؛ بازگشتی که با حذف ایتالیا در پلیآف اروپا و تیتر یک شدن در رسانههای قاره سبز همراه شد.
البته تاریخ بوسنی بسیار قدیمیتر از استقلال این کشور در دهه ۱۹۹۰ است. سرزمینی که قرنها میان امپراتوریهای مختلف دست به دست شد؛ از رومیها و عثمانیها گرفته تا امپراتوری اتریش-مجارستان و در نهایت یوگسلاوی. همین پیشینه، بوسنی را به یکی از متنوعترین و پیچیدهترین کشورهای اروپا از نظر فرهنگی و تاریخی تبدیل کرده است.
نام این کشور نیز از دو بخش تشکیل شده است؛ «بوسنی» که از رودخانه بوسنا گرفته شده و «هرزگوین» که ریشه در عنوان اشرافی «دوک» دارد. نامی که امروز بیش از هر زمان دیگری با نسلی از فوتبالیستها گره خورده که تلاش میکنند خاطرات تلخ گذشته را کنار بزنند و فصل جدیدی در تاریخ این کشور بنویسند.
بوسنی چگونه به جام جهانی رسید؟
بوسنی در مرحله مقدماتی با اتریش، رومانی، قبرس و سنمارینو همگروه شد. اگرچه گروه در نگاه اول ساده به نظر میرسید اما اتریش و رومانی پس از نمایشهای خوب در یورو ۲۰۲۴ رقبایی خطرناک بودند. شاگردان باربارز تا هفتههای پایانی برای صعود مستقیم جنگیدند اما تساوی مقابل قبرس باعث شد از صدر جدول عقب بمانند و راهی پلیآف شوند.
در پلیآف، بوسنی ابتدا با ولز روبهرو شد و با گل دیرهنگام ادین ژکو بازی را به پنالتی کشاند و در نهایت ۴ بر ۲ پیروز شد. در فینال نیز مقابل ایتالیا قرار گرفت؛ تیمی که با گل مویزه کین پیش افتاد اما اخراج باستونی و گل دقیقه ۷۹ تاباکوویچ ورق را برگرداند. مسابقه در ضربات پنالتی به سود بوسنی تمام شد و آنها با پیروزی ۴ بر ۱ مقابل آتزوری، برای دومین بار در تاریخ خود راهی جام جهانی شدند.
بوسنی به روایت تاریخ جام جهانی
اولین حضور رسمی تیم ملی بوسنی و هرزگوین پس از استقلال در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ رقم خورد. جالب اینکه یکی از تیمهای صعودکننده از همان گروه، کرواسی بود؛ کشوری که مانند بوسنی از دل فروپاشی یوگسلاوی متولد شده بود. با این حال، بوسنی سالها در حسرت حضور در یک تورنمنت بزرگ باقی ماند تا اینکه سرانجام در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل برای نخستین بار روی بزرگترین صحنه فوتبال جهان قدم گذاشت.
آنها در آن مسابقات مقابل آرژانتین و نیجریه شکست خوردند اما با پیروزی برابر ایران، نخستین و تنها برد تاریخ خود در جام جهانی را به ثبت رساندند. بوسنی تاکنون هرگز به مسابقات قهرمانی اروپا نرسیده و به همین دلیل حذف ایتالیا و صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ را میتوان یکی از بزرگترین دستاوردهای تاریخ فوتبال این کشور دانست؛ موفقیتی که سرگئی باربارز را در قامت سرمربی به جایگاهی ویژه در تاریخ فوتبال بوسنی رساند.
سرمربی بوسنی کیست؟
سرگئی باربارز سالها یکی از منتقدان اصلی ساختار فوتبال بوسنی و هرزگوین بود و بارها از بیرون نسبت به تصمیمات فدراسیون واکنش نشان میداد. او نخستین بار در سال ۲۰۰۹ علاقه خود به هدایت تیم ملی را مطرح کرد اما این فرصت هرگز در اختیارش قرار نگرفت تا اینکه در سال ۲۰۲۴، در ۵۲ سالگی و بدون سابقه سرمربیگری در سطح حرفهای، هدایت تیم ملی کشورش را پذیرفت. کاپیتان سابق بوسنی با شعار بازگرداندن غرور، تعهد و هویت به تیم ملی وارد سارایوو شد و خیلی زود توانست ارتباطی عاطفی میان نسل جدید بازیکنان و پیراهن تیم ملی ایجاد کند؛ موضوعی که پس از صعود تاریخی به جام جهانی و حذف ایتالیا، جایگاه او را در میان محبوبترین چهرههای ورزشی کشورش تثبیت کرد.
باربارز برای فوتبالدوستان ایرانی نامی آشناست. او سالهای درخشانی را در بوندسلیگا پشت سر گذاشت، عنوان آقای گل آلمان را به دست آورد و در هامبورگ یکی از نزدیکترین همتیمیهای مهدی مهدویکیا بود. او در موستار متولد شد اما با آغاز فروپاشی یوگسلاوی و شعلهور شدن جنگ، در اوایل دهه ۹۰ به آلمان رفت و همان سفر سرنوشت زندگیاش را تغییر داد. قرار بود تنها چند هفته نزد عمویش در هانوفر بماند اما تشدید جنگ باعث شد در آلمان ماندگار شود؛ جایی که با هانوفر ۹۶ قرارداد بست و مسیر حرفهای خود را آغاز کرد. باربارز بعدها بارها درباره ریشههای چندقومیتی خانوادهاش و بیمعنا بودن جنگهای قومی صحبت کرده و همین نگاه، او را به یکی از چهرههای مورد احترام جامعه بوسنی تبدیل کرده است.
شروع دوران مربیگری او چندان امیدوارکننده نبود. بوسنی در ماههای ابتدایی حضور باربارز شکستهای سنگینی برابر انگلیس، آلمان و هلند تجربه کرد و بسیاری تصور میکردند دوران حضور او کوتاه خواهد بود. با این حال فدراسیون به پروژه خود وفادار ماند و از سال ۲۰۲۵ نتایج تیم به شکل محسوسی بهبود پیدا کرد. بوسنی به تدریج به تیمی رقابتی تبدیل شد، از مرحله مقدماتی عبور کرد و در پلیآف با حذف ولز و ایتالیا راهی جام جهانی شد. زلاتان بایراموویچ، هافبک سابق بوسنی و همبازی پیشین علیرضا منصوریان در سنت پائولی، یکی از مهمترین اعضای کادر فنی اوست و باربارز با کادری کاملاً بوسنیایی به جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد آمد.
اکنون فهرست 26 نفره بوسنی برای جام جهانی ۲۰۲۶ به شرح ذیل است:
دروازهبانها: نیکولا واسیل (سنت پائولی آلمان)، مارتین زلومیسلیچ (ریکا کرواسی) و عثمان هادژیکیچ (اسلاون بلوپو کرواسی)
مدافعان: سئاد کولاشیناچ (آتالانتا)، آمار ددیچ (بنفیکا)، نهاد موجاکیچ (گازینتپ)، نیکولا کاتیچ (شالکه آلمان)، طارق محرموویچ (ساسولو)، استپان رادلیچ (ریکا کرواسی)، دنیس هادژیکادونیچ (سمپدوریا) و ندال چلیک (لانس)
هافبکها: امیر حاجیاحمدوویچ (هال سیتی)، ایوان شونیچ (پافوس قبرس)، ایوان باشیچ (آستانه قزاقستان)، ژنیس بورنیچ (کارلسروهه آلمان)، ارمین ماهمیچ (اسلوان لیبرک چک)، بنیامین طاهروویچ (بروندبی دانمارک)، آمار ممیچ (ویکتوریا پلژن)، آرمین گیگوویچ (یانگ بویز سوئیس)، کریم آلاجبگوویچ (سالزبورگ) و اسمیر بایراکتارویچ (آیندهوون)
مهاجمان: ارمدین دمیروویچ (اشتوتگارت آلمان)، یووو لوکیچ (کلوژ رومانی)، صمد باژدار (جاگیلونیا لهستان)، هریس تاباکوویچ (مونشن گلادباخ آلمان) و ادین ژکو (شالکه)
ترکیب احتمالی بوسنی
اگر صعود بوسنی و هرزگوین به جام جهانی را یکی از غافلگیریهای بزرگ چرخه انتخابی بدانیم، اغراق نکردهایم. تیمی که پیش از حضور سرگئی باربارز نتایج ناامیدکنندهای را پشت سر گذاشته بود، با تکیه بر نسلی تازه و تغییر فضای رختکن توانست مسیر خود را تغییر دهد. باربارز از همان ابتدا به جای تمرکز روی تاکتیکهای پیچیده، بازسازی ذهنیت تیم را در اولویت قرار داد و با دعوت از چهرههای جوانی که در آلمان، اتریش، سوئد و آمریکا رشد کرده بودند، هسته اصلی بوسنی جدید را شکل داد.
بوسنی زیر نظر باربارز فوتبال چشمنوازی ارائه نمیکند و بین سیستمهای ۴-۲-۳-۱ و ۴-۴-۲ در نوسان است، اما هویت مشخصی دارد؛ دفاع تهاجمی، انتقال سریع توپ و استفاده از انرژی بازیکنان جوان در کنار تجربه ادین ژکو. آنها احتمالاً در گروه B مالکیت توپ را به حریفان قدرتمندتر واگذار خواهند کرد اما با اتکا به فوتبال مستقیم و ضدحملات سریع میتوانند برای هر تیمی دردسرساز شوند. ترکیب احتمالی این تیم به این شکل پیشبینی میشود: نیکولا واسیل؛ نیکولا کاتیچ، طارق محرموویچ، سئاد کولاشیناچ؛ آمار ددیچ، ایوان شونیچ، بنیامین طاهیروویچ، آمار ممیچ، کریم آلاجبگوویچ؛ ادین ژکو و ارمدین دمیروویچ.
ستاره بوسنی در جام جهانی 2026 کیست؟
پاسخ این سؤال هیچ ابهامی ندارد؛ ادین ژکو همچنان مهمترین چهره فوتبال بوسنی و هرزگوین است. مهاجمی که با ۷۳ گل در ۱۴۸ بازی ملی، هم رکورددار تعداد بازی و هم بهترین گلزن تاریخ کشورش محسوب میشود. ستاره سابق منچسترسیتی، رم، اینتر و ولفسبورگ در آستانه ۴۰ سالگی همچنان رهبر فنی و روحی تیم ملی است و حضورش در زمین تأثیری فراتر از آمار و ارقام دارد.
ژکو فصل پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. او در مسیر صعود بوسنی به جام جهانی نقشی کلیدی ایفا کرد و در پلیآف نیز یکی از رهبران تیم بود. مصدومیت شدید شانه در دیدار مقابل ایتالیا نگرانیهایی درباره حضورش در جام جهانی ایجاد کرد اما بازگشت او در هفتههای پایانی فصل، خیال کادر فنی را راحت کرد. برای نسلی از بازیکنان جوان بوسنی، ژکو فقط کاپیتان نیست؛ نماد بزرگترین دوران فوتبال کشورشان است و احتمالاً آخرین جام جهانی دوران حرفهای خود را تجربه خواهد کرد.
کدام بازیکن بوسنی را در جام جهانی دنبال کنیم؟
طارق محرموویچ یکی از متفاوتترین مدافعانی است که فوتبال بوسنی در سالهای اخیر معرفی کرده است. مدافع چپپایی که در اسلوونی متولد شد، در اتریش رشد کرد و سپس راهی فوتبال ایتالیا شد تا در ساختار باشگاههایی مانند یوونتوس و ساسولو پیشرفت کند. او برخلاف بسیاری از مدافعان سنتی فوتبال بالکان، بیشتر از قدرت فیزیکی و درگیریهای مداوم، روی آرامش، جایگیری و بازیسازی از عقب زمین تکیه دارد. محرموویچ طی یک سال اخیر به یکی از مهرههای مورد اعتماد سرگئی باربارز تبدیل شده است. او شاید پر سر و صداترین بازیکن این تیم نباشد اما توانایی حمل توپ، خروج از فشار حریف و حفظ خونسردی در لحظات حساس، ویژگیهایی است که بوسنی سالها در خط دفاع خود کمبود آن را احساس میکرد.
پدیده بوسنی در جام جهانی 2026 چه کسی است؟
کریم آلایبگوویچ در ۱۸ سالگی به عنوان یکی از بزرگترین استعدادهای نسل جدید فوتبال بوسنی شناخته میشود. هافبک تهاجمی سالزبورگ از همان نخستین بازیهای ملی نشان داد که از شخصیت لازم برای حضور در سطح بالا برخوردار است. باربارز در حساسترین مسابقات پلیآف اروپا مسئولیت زدن ضربات پنالتی را به او سپرد و این بازیکن جوان نیز با آرامش کامل پاسخ اعتماد سرمربی را داد. توانایی بازی بین خطوط، تکنیک بالا، جسارت در مالکیت توپ و اعتماد به نفس کمنظیر باعث شده بسیاری او را مهمترین استعداد فوتبال بوسنی از زمان ظهور میرالم پیانیچ بدانند. اگر بوسنی در جام جهانی پدیدهای برای معرفی به جهان داشته باشد، نگاهها بیش از هر بازیکن دیگری به آلایبگوویچ دوخته خواهد شد.
غایبان بوسنی را بشناسید
بزرگترین غایب فهرست بوسنی، آدرین لئون باریسیچ است. مدافع مرکزی براگا از ماههای پایانی فصل با مصدومیت کشاله ران دست و پنجه نرم میکرد و در نهایت مجبور به انجام عمل جراحی شد. باربارز نیز پیش از اعلام فهرست نهایی تأیید کرد که امکان استفاده از این مدافع را در جام جهانی نخواهد داشت؛ غیبتی که عمق خط دفاعی بوسنی را تحت تأثیر قرار میدهد.
آنل احمدهودزیچ نیز همچنان دور از تیم ملی قرار دارد. مدافع فاینورد پس از اختلافات طولانی با فدراسیون، فشارهای رسانهای و حواشی مربوط به خانوادهاش، تصمیم به کنارهگیری از بازیهای ملی گرفت و بازگشت او در آینده نزدیک نیز بعید به نظر میرسد. در کنار او، راده کرونیچ نیز جایی در فهرست نهایی ندارد؛ هافبکی باتجربه که با وجود سابقه طولانی در تیم ملی، قربانی تغییر نسل و اعتماد باربارز به هافبکهای جوانتر شده است.
کمد لباس: بوسنی
بوسنی و هرزگوین برای جام جهانی ۲۰۲۶ سراغ همان هویت رنگی همیشگی خود رفته است. پیراهن اول این تیم با زمینه آبی سلطنتی طراحی شده و راهراههای عمودی آبی تیره در کنار خطوط زرد ظریف، جلوهای مدرن به آن بخشیدهاند. جزئیات آبی، سفید و زرد روی سرآستینها نیز رنگهای ملی کشور را به نمایش میگذارند. در پشت یقه نام «بوسنی و هرزگوین» دیده میشود و در بخش داخلی لباس نیز شعار «رویای بزرگ داشته باش، بوسنی و هرزگوین» نقش بسته؛ شعاری که محور اصلی کمپین لباس این تیم برای جام جهانی محسوب میشود.
پیراهن دوم طراحی متفاوتی دارد و با زمینه سفید و آستینهای آبی رگلان عرضه شده است. نوارهای عمودی آبی و زرد در مرکز لباس، ظاهری کلاسیک و در عین حال چشمنواز ایجاد کردهاند و یقه زردرنگ نیز هماهنگی کاملی با لباس خانگی دارد. روی هر دو پیراهن نشان فدراسیون فوتبال بوسنی و هرزگوین قرار گرفته؛ نشانی که نقشه کشور را در ترکیب رنگهای آبی و زرد نمایش میدهد و با نوشتههای لاتین و سیریلیک، هویت چندفرهنگی این کشور را بازتاب میدهد.
قصههای ایران و بوسنی
بوسنی و هرزگوین یکی از محبوبترین حریفان تاریخ تیم ملی ایران بوده است. دو تیم تاکنون هفت بار به مصاف هم رفتهاند که حاصل آن پنج پیروزی برای ایران، یک تساوی و تنها یک برد برای بوسنی بوده است؛ آماری که باعث میشود فقط اسپانیا شکستهای بیشتری مقابل ایران نسبت به بوسنی داشته باشد. البته آن تنها پیروزی بوسنی، تلخترین تقابل دو تیم نیز محسوب میشود؛ دیدار جام جهانی ۲۰۱۴ که با برتری ۳ بر یک اروپاییها همراه شد. آخرین مصاف دو کشور به دوران هدایت دراگان اسکوچیچ برمیگردد؛ جایی که ایران با گلهای کاوه رضایی و مهدی قایدی به پیروزی رسید. جالب اینکه از ترکیب آن مسابقه هنوز هشت بازیکن در فهرست فعلی تیم ملی حضور دارند.
فوتبال بوسنی فقط در عرصه ملی با ایران گره نخورده و ردپای آن را میتوان در لیگ برتر نیز دید. در میان کشورهای اروپایی، پس از ارمنستان، صربستان و کرواسی، بوسنی با ۲۱ بازیکن چهارمین کشور پرنماینده تاریخ لیگ برتر ایران محسوب میشود. با این حال بهترین خاطرات از بازیکنان بوسنیایی بیشتر به صبا باتری و ملوان تعلق دارد. آلن آودیچ، مارینکو ماکیچ و آلمیر تولیا در صبا از موفقترین خارجیهای دهه هشتاد بودند و هنوز بسیاری از هواداران فوتبال، عملکرد مطمئن تولیا درون دروازه را به یاد دارند. در انزلی نیز تومیسلاو استانیچ و آلن باشیچ از چهرههای محبوب ملوان شدند. تعداد بازیکنان بوسنیایی در دهه ۱۳۹۰ کاهش پیدا کرد اما در سالهای اخیر دوباره پای آنها به فوتبال ایران باز شده است. مهانوویچ و کوردیچ در مس رفسنجان و زایموویچ در ذوبآهن از تازهترین نمونهها هستند. البته حضور بوسنیاییها همیشه هم خاطره خوش به جا نگذاشته است. استقلالیها هنوز پرونده جنجالی و پرهزینه جذب ودران کیوسفسکی و آلمدین زیلیکیچ را فراموش نکردهاند؛ انتقالی که بدون نظر سرمربی انجام شد و در نهایت به یکی از نمادهای سوءمدیریت در سالهای اخیر این باشگاه تبدیل شد.
آمار و نکات بوسنی پیش از جام جهانی 2026
*بوسنی و هرزگوین با میانگین سنی ۲۶ سال و ۴ ماه، چهارمین تیم جوان جام جهانی ۲۰۲۶ و جوانترین نماینده اروپا در این رقابتهاست.
*تنها یک بازیکن از لیگ داخلی بوسنی در فهرست نهایی حضور دارد؛ دروازهبان ۱۸ ساله بوراک بانیا لوکا که پس از مصدومیت عثمان هادژیکیچ به اردو دعوت شد.
*در تاریخ جام جهانی تنها سه کشور کوبا، جامائیکا و بوسنی و هرزگوین هستند که با حضور در سه مسابقه یا کمتر، حداقل یک پیروزی در کارنامه دارند.
*آسمیر بگوویچ، ادین ژکو، محمد بشیچ، وداد ایبیشویچ، میرالم پیانیچ و امیر اسپاهیچ با سه بازی، رکوردداران تعداد حضور بوسنی در جام جهانی هستند.
*ادین ژکو، وداد ایبیشویچ، میرالم پیانیچ و آودیجا ورشایویچ با یک گل، بهترین گلزنان تاریخ بوسنی در جام جهانی محسوب میشوند.
*ادین ژکو و سئاد کولاشیناچ تنها بازیکنان حاضر در فهرست کنونی هستند که پس از ۱۲ سال دوباره حضور در جام جهانی را تجربه میکنند.
*کولاشیناچ در جام جهانی ۲۰۱۴ تنها دو بازی انجام داد اما نامش با ثبت گل به خودی مقابل آرژانتین در دقیقه سوم تاریخساز شد؛ سریعترین گل به خودی تاریخ جامهای جهانی.
*از ۲۶ بازیکن فهرست بوسنی، ۲۵ نفر لژیونر هستند. بوندسلیگا و بوندسلیگای دو با سه نماینده بیشترین سهم را دارند و پس از آن سریآ ایتالیا، لیگ کرواسی و لیگ جمهوری چک هر کدام دو بازیکن در اختیار تیم ملی گذاشتهاند.
*ادین ژکو با ۱۴۸ بازی ملی و ۷۳ گل، رکورددار تعداد بازی و گل ملی در تاریخ بوسنی است. پس از او سئاد کولاشیناچ با ۶۵ بازی ملی قرار دارد؛ اختلافی که شکستن رکورد ژکو را تقریباً غیرممکن نشان میدهد.
*در بین بازیکنان حاضر در جام جهانی، نزدیکترین تعقیبکننده ژکو در جدول گلزنان ملی هاریس تاباکوویچ است که با وجود ۳۱ سال سن تنها چهار گل ملی به ثمر رسانده است.
*۱۴ بازیکن از فهرست ۲۶ نفره بوسنی خارج از مرزهای این کشور متولد شدهاند و آلمان با چهار بازیکن بیشترین سهم را در این زمینه دارد.
*آرمین ماهمیچ جدیدترین بازیکنی است که تابعیت ورزشی خود را از اتریش به بوسنی تغییر داده و به جمع ملیپوشان این کشور اضافه شده است.
*آسمیر بگوویچ در جام جهانی ۲۰۱۴ موفق به ثبت کلینشیت نشد و حالا نیکولا واسیل امیدوار است مقابل قطر نخستین کلینشیت تاریخ بوسنی در جام جهانی را ثبت کند.
*بوسنی در تنها تقابل تاریخ خود برابر سوئیس به پیروزی رسیده است. این تیم مقابل قطر یک تساوی و یک شکست دارد و تاکنون هرگز برابر کانادا قرار نگرفته است.
*بوسنی و هرزگوین تنها تیم تاریخ جام جهانی است که بدون حتی یک حضور در مسابقات قهرمانی اروپا، موفق به صعود به جام جهانی شده است.
*سرگئی باربارز که حالا هدایت بوسنی را برعهده گرفته، یک پوکرباز قهار محسوب میشود و دو مرتبه به فینال جهانی این بازی رسیده است!
آن چه باید درباره بوسنی بدانیم
چرا بوسنی و هرزگوین به وجود آمد؟
بوسنی و هرزگوین یکی از کشورهایی است که پس از فروپاشی یوگسلاوی متولد شد. بعد از مرگ یوسیپ بروز تیتو در سال ۱۹۸۰، بحرانهای اقتصادی، رشد ملیگرایی و اختلافات قومی به تدریج پایههای دولت فدرال یوگسلاوی را متزلزل کرد. در آغاز دهه ۹۰ میلادی، اسلوونی و کرواسی اعلام استقلال کردند و کمی بعد بوسنی و هرزگوین نیز در یک همهپرسی به جدایی از یوگسلاوی رأی داد.
اعلام استقلال بوسنی در سال ۱۹۹۲ آغازگر جنگی سه ساله و خونین شد که یکی از تلخترین درگیریهای اروپا پس از جنگ جهانی دوم به شمار میرود. در نهایت توافق دیتون در سال ۱۹۹۵ به جنگ پایان داد و بوسنی و هرزگوین به عنوان کشوری مستقل با ساختار سیاسی ویژهای به رسمیت شناخته شد.
میرالم پیانیچ کجاست؟
میرالم پیانیچ یکی از بزرگترین فوتبالیستهای تاریخ بوسنی محسوب میشود اما در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور ندارد. هافبک سابق متز، لیون، رم، یوونتوس و بارسلونا در پایان سال ۲۰۲۵ و در ۳۵ سالگی از فوتبال حرفهای خداحافظی کرد. پیانیچ با ۱۱۵ بازی ملی و ۱۸ گل، یکی از مهمترین چهرههای نسل طلایی فوتبال بوسنی بود و نقش پررنگی در نخستین صعود این کشور به جام جهانی ۲۰۱۴ داشت.
آیا بوسنی مسلمانترین کشور اروپا است؟
خیر. بوسنی و هرزگوین یکی از کشورهای دارای بیشترین جمعیت مسلمان در اروپا به شمار میرود اما بالاترین نسبت مسلمانان را ندارد. اکثریت جمعیت این کشور را بوسنیاکهای مسلمان تشکیل میدهند و اسلام بخش مهمی از هویت تاریخی و فرهنگی کشور است، اما کشورهایی مانند آلبانی و کوزوو درصد بالاتری از جمعیت مسلمان را در اختیار دارند.
پرچم بوسنی چه معنایی دارد؟
پرچم کنونی بوسنی و هرزگوین از سال ۱۹۹۸ مورد استفاده قرار گرفته است. رنگ آبی و ستارههای سفید به هویت اروپایی کشور اشاره دارند. مثلث زردرنگ وسط پرچم هم از یک سو یادآور شکل جغرافیایی بوسنی و هرزگوین است و از سوی دیگر سه ضلع آن نمادی از سه قوم اصلی کشور؛ بوسنیاکها، صربها و کرواتها محسوب میشود. طراحی این پرچم به شکلی انجام شده که بیش از آنکه به یک قوم خاص تعلق داشته باشد، نماد وحدت ملی باشد.
نقطه قوت بوسنی چیست؟
بوسنی بدون فشار و انتظارات سنگین وارد جام جهانی میشود و همین موضوع میتواند به بزرگترین سرمایه این تیم تبدیل شود. تیم سرگئی باربارز ساختاری فیزیکی، منسجم و مبتنی بر ضدحمله دارد و در استفاده از ضربات ایستگاهی و ارسالها بسیار خطرناک است. حضور بازیکنان جوانی مانند کریم آلایبگوویچ، امیر ددیچ و اسمیر بایراکتاروویچ در کنار تجربه ادین ژکو و سئاد کولاشیناچ، ترکیب متعادلی از انرژی و تجربه را در اختیار این تیم قرار داده است.
نقطه ضعف تیم چیست؟
بزرگترین نگرانی بوسنی به ثبات دفاعی و کمبود تجربه در تورنمنتهای بزرگ برمیگردد. این تیم پس از دوران میرالم پیانیچ هنوز در میانه میدان به دنبال رهبر خلاق خود میگردد و در برخی مسابقات برای کنترل جریان بازی با مشکل مواجه میشود. علاوه بر این، بخش مهمی از بار هجومی تیم همچنان روی دوش ادین ژکو قرار دارد و مهار او میتواند برنامههای تهاجمی بوسنی را محدود کند.
برنامه بازیهای گروه B جام جهانی 2026
جمعه، ۲۲ خرداد ۱۴۰۵
کانادا - بوسنی و هرزگوین (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه بیاماو فیلد - تورنتو
شنبه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
قطر - سوئیس (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه لیوایز - سانتاکلارا کالیفرنیا
پنجشنبه، ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
سوئیس - بوسنی و هرزگوین (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه سوفای - لسآنجلس
جمعه، ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
کانادا - قطر (گروه B) - ساعت ۰۱:۳۰ - ورزشگاه بیسی پِلیس - ونکوور
چهارشنبه، ۳ تیر ۱۴۰۵
سوئیس - کانادا (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه بیسی پِلیس - ونکوور
بوسنی و هرزگوین - قطر (گروه B) - ساعت ۲۲:۳۰ - ورزشگاه لومن فیلد - سیاتل
