ایران 2-2 نیوزیلند؛ یک رامین برای بردن کافی نبود!
به گزارش فوتبال ۳۶۰، در دومین دیدار گروه G جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی ایران و نیوزیلند در ورزشگاه لسآنجلس به مصاف یکدیگر رفتند؛ دیداری که برای «آل وایتز» با توجه به غیبت ۱۶ سالهشان در این رقابتها، رنگ و بویی متفاوت و تاریخی داشت.
در سوی مقابل، تیم ملی ایران پس از حضور متوالی در سه دوره اخیر جام جهانی، اینبار با هدفی روشن پا به میدان گذاشته و میخواهد با صعود از مرحله گروهی به جمع ۳۲ تیم برتر جهان برسد. هدفی که از نگاه بسیاری از کارشناسان، برای تحقق آن حتی یک برد در مرحله گروهی میتواند تعیینکننده باشد.
شاگردان امیر قلعهنویی در این مسابقه نسبت به دیدارهای دوستانه پیش از آغاز جام جهانی، با تغییراتی در ترکیب خود وارد زمین شدند. علی نعمتی و شجاع خلیلزاده زوج خط دفاعی ایران را تشکیل دادند. در دو سمت خط دفاع هم رامین رضاییان و میلاد محمدی نسبت به صالح حردانی و احسان حاجصفی در ترکیب اصلی قرار گرفتند.
در خط میانی، مطابق انتظار، سعید عزتاللهی و سامان قدوس مسئولیت کنترل مرکز زمین را بر عهده داشتند و آریا یوسفی و محمد محبی در نقش وینگرهای اصلی به میدان رفتند. در خط حمله نیز شهریار مغانلو در کنار مهدی طارمی زوج تهاجمی تیم ملی را تشکیل داد؛ ترکیبی که نسبت به علیپور و حسینزاده در خط جلو، انتخاب متفاوت کادرفنی بود.
در سمت مقابل، تیم نیوزیلند که پایینترین رنکینگ را میان ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی دارد، با هدایت دارن بیزلی، سرمربی انگلیسی خود، وارد میدان شد. او نسبت به ترکیب تیمش در دیدار تدارکاتی مقابل انگلیس که ۹ روز پیش در تامپا با شکست یک بر صفر همراه بود، یک تغییر اجباری اعمال کرده بود؛ جایی که مصدومیت لوک گاربت باعث شد او جام را از دست بدهد و مککوات در سمت چپ خط دفاعی جایگزین او شود.
تساوی دو تیم بلژیک و مصر پیش از این بازی، شرایط گروه را دگرگون کرد و این شانس را به برنده این بازی داد تا دور نخست گروهی را با صدرنشینی به پایان برسانند.
ترکیب ایران
علیرضا بیرانوند، شجاع خلیلزاده، علی نعمتی، میلاد محمدی، رامین رضاییان، سعید عزتاللهی، سامان قدوس (از دقیقه 64: احسان حاجصفی)، آریا یوسفی (از دقیقه ۴۶: مهدی قایدی)، محمد محبی، مهدی طارمی (از دقیقه 79: امیرحسین حسینزاده) و شهریار مغانلو (از دقیقه 53: علی علیپور)
سرمربی: امیر قلعهنویی

ترکیب نیوزیلند
مکس کروکومبه، مایکل باکسال، فین سورمن، تیم پین (از دقیقه 77: کالان الیوت)، لیبراتو کاکاسه (از دقیقه 68: بنجامین اولد)، جو بل، مارکو استامنیچ (از دقیقه 2+90: جسی راندال)، سارپریت سینگ (از دقیقه 2+90: تایلر بیندون)، الی جاست، کالوم مککاوات (از دقیقه 68: رایان توماس) و کریس وود
سرمربی: دارن بیزلی

بازی از ساعت ۰۴:۳۰ به وقت ایران در ورزشگاه لسآنجلس با قضاوت کلودیو راموس مکزیکی آغاز شد. نکته حائز اهمیت در خصوص ترکیب، میانگین سنی ۳۱ سال و ۳ ماه ملیپوشان ایران بود تا پیرترین ۱۱ نفر جام را داشته باشند. در جمع نفرات مدنظر قلعهنویی، آریا یوسفی با ۲۴ سال سن جوانترین چهره بود و شجاع خلیل زاده با ۳۷ سال سن مسنترین بازیکنی بود که پا به زمین گذاشت.
تیم ملی ایران بازی را بهتر شروع کرد. در دقیقه دوم، رامین رضاییان با نفوذ و ارسال توپ به تیر دو، شهریار را در موقعیت گلزنی قرار داد اما تیم پین مدافع نیوزیلند به خوبی او را مهار کرده بود.
دقایقی بعد، حملات ایران با محوریت جناح راست ادامه پیدا کرد و همکاری میان رضاییان، طارمی و یوسفی چند بار خط دفاعی حریف را به هم ریخت. در یکی از این صحنهها، یوسفی با یک پاس عمقی مغانلو را در موقعیت مناسبی قرار داد اما سورمان با دخالت بهموقع مانع رسیدن توپ به طارمی شد.
بهترین فرصت ایران در 6 دقیقه ابتدایی نیز روی تغییر بازی دقیق سامان قدوس شکل گرفت؛ جایی که یوسفی در فضای خالی صاحب توپ شد و پس از عبور از مدافع مستقیم خود، با شوتی زمینی از زاویه بسته دروازه نیوزیلند را تهدید کرد اما کروکومب با واکنشی مناسب توپ را مهار کرد تا بازی همچنان بدون گل دنبال شود.
برخلاف جریان بازی این نیوزیلند بود که به گل رسید. در دقیقه ۷، در شرایطی که ایران مالکیت توپ و ابتکار عمل را در اختیار داشت، مشکیپوشان از نخستین ضدحمله جدی خود نهایت استفاده را بردند. همه چیز از ضربه دروازه کروکومب آغاز شد؛ جایی که کریس وود در میانه زمین با کنترل سینهای دقیق، توپ را از دسترس سامان قدوس خارج کرد و بلافاصله با جاست، وارد یک همکاری سریع شد. توپ در ادامه به سینگ رسید و این بازیکن با حفظ آرامش، حمله را به سمت محوطه جریمه ایران هدایت کرد. وود که همچنان به حرکت خود ادامه داده بود، بار دیگر در قلب حمله حاضر شد و پس از دریافت توپ، با یک پاس حسابشده جاست را در موقعیت گلزنی قرار داد. مهاجم نیوزیلند نیز فرصت به دست آمده را غنیمت شمرد و با ضربهای محکم دروازه علیرضا بیرانوند را باز کرد تا نتیجه کار یک بر صفر باشد. این پس از سال ۱۹۷۸، زودترین گلی بود که تیم ملی ایران در جام جهانی دریافت کرده است!

در دقایق بعد نیز حملات نیوزیلند ادامه یافت. وود که به نقطه اتکای اصلی تیمش تبدیل شده بود، بارها با دریافت توپهای بلند و بازی پشت به دروازه، مدافعان ایران را به دردسر انداخت. در یکی از این حملات، او توپ را به سمت راست برای پین فرستاد و سانتر خطرناک این بازیکن از نزدیکی خط طولی با دخالت بهموقع میلاد محمدی دفع شد. هرچند توپ همچنان در منطقه خطر باقی ماند، اما نعمتی با ضربه سری مطمئن اجازه نداد تهدیدی جدیتر شکل بگیرد.
نقش وود تنها به نبردهای هوایی محدود نمیشد. مهاجم باتجربه نیوزیلند در پشت محوطه جریمه ایران نیز بارها در ساخت حملات مشارکت داشت. او پس از مهار یک ضربه سر کمجان از سوی مدافعان ایران، توپ را به سینگ رساند و این هافبک تکنیکی با حرکتی تماشایی از میان چند مدافع عبور کرد. شوت نهایی او اگرچه دقت لازم را نداشت، اما با فاصلهای اندک از کنار دروازه بیرانوند به بیرون رفت و زنگ خطر دیگری را برای تیم امیر قلعهنویی به صدا درآورد.
تقابل ایران و نیوزیلند در این دقایق بیش از هر چیز به نبرد دو مهاجم شماره ۹ شباهت داشت؛ مهدی طارمی و کریس وود. هر دو کاپیتان، هر دو متخصص بازی هوایی و هر دو نقطه شروع بسیاری از حملات تیمهایشان. ایران و نیوزیلند تلاش میکردند با ارسال توپهای مستقیم به مهاجمان هدف خود، بازی را در یکسوم هجومی سازمان بدهند و سپس با اضافه شدن بازیکنان کناری و هافبکها، موقعیتهای گلزنی خلق کنند؛ رویکردی که باعث شده بود نبردهای فیزیکی و دوئلهای هوایی بخش مهمی از جریان مسابقه را شکل دهد.
بعد از گل نخست، نیوزیلند نشان داد که قصد ندارد تنها به دفاع از برتریاش بسنده کند. این تیم با تکیه بر بازی مستقیم و استفاده از قدرت بدنی مهاجمانش، چند بار دیگر خط دفاعی ایران را تحت فشار قرار داد. یکی از خطرناکترین صحنهها روی یک ضربه کرنر کوتاه شکل گرفت؛ جایی که کاکاچه فرصت ارسال از نزدیکی محوطه جریمه را پیدا کرد. هرچند مهدی طارمی نخستین سانتر را دفع کرد، اما توپ دوباره در اختیار نیوزیلندیها قرار گرفت و مککوات با یک ضربه آکروباتیک توپ را به مقابل دروازه فرستاد. کریس وود در ششقدم صاحب موقعیت شد و در حالی که دروازه ایران تقریباً خالی مانده بود، ضربه او با اختلافی اندک از چارچوب بیرون رفت تا شاگردان بیزلی فرصت طلایی دو برابر کردن اختلاف را از دست بدهند.
با گذشت دقایق، مسابقه بیش از پیش رنگ و بوی غیرمنتظرهای به خود میگرفت؛ دیداری که روی کاغذ قرار بود تحت کنترل ایران باشد، اما حالا نیوزیلند با استفاده از انتقالهای سریع، نبردهای فیزیکی و بهرهبرداری حداکثری از اشتباهات حریف، خود را در موقعیت یک شگفتی بزرگ در جام جهانی قرار داده بود.
در دقیقه ۱۸، روی ارسال هوایی قدوس به قلب محوطه جریمه، شهریار مغانلو و سورمن درگیر نبردی فیزیکی شدند و هر دو روی زمین افتادند. بازیکنان ایران با اعتراض از داور مکزیکی مسابقه درخواست اعلام خطای پنالتی داشتند، اما سزار آرتورو راموس بدون مکث دستور به ادامه بازی داد و اعتقادی به وجود خطا نداشت؛ تصمیمی که اعتراض نیمکت و بازیکنان ایران را نیز به همراه داشت.
فشار نیوزیلند روی دروازه ایران ادامه داشت و این تیم در میانه نیمه نخست بار دیگر تا آستانه فروپاشی کامل ساختار دفاعی شاگردان قلعهنویی پیش رفت. خطر ابتدا با یک پاس عمقی هوشمندانه از سورمن آغاز شد؛ هافبکی که با دید مناسب، سینگ را در فضای خالی پشت خط میانی ایران صاحب توپ کرد. این بازیکن پس از چرخشی سریع، ضربهای زمینی به سمت دروازه زد که بیرانوند در گام نخست موفق به مهار آن نشد ولی در ریباند توپ را به آغوش کشید.

در دقیقه ۲۳ یک موقعیت فوقالعاده برای ایران به دست آمد که مهدی طارمی با خودخواهی آن را خودش به تیرک زد. حرکتی که از بیرانوند شروع شد و مهدی طارمی با کنترل توپ از میانه میدان، متوجه آشفتگی مدافعان نیوزیلند شد.مهاجم بوشهری با وجود گزینههایی که در چپ و راست خودش پشت محوطه جریمه میدید، خودش به سمت دروازه رفت و با یک ضربه بغل پا، توپ را از دستان دراز شده کروکومب عبور داد اما شوت فنیاش به تیر دروازه برخورد کرد.
پس از دقایقی دشوار، ایران رفتهرفته نشانههای بازگشت به مسابقه را بروز داد و حملاتش شکل منسجمتری به خود گرفت. یکی از بهترین فرصتهای شاگردان قلعهنویی در دقیقه ۳۰ رقم خورد؛ جایی که ارسال دقیق رامین رضاییان از جناح راست به مهدی طارمی رسید. مهاجم ایران در حالی که زیر فشار مستقیم بوکسال قرار داشت و تعادل خود را از دست میداد، با هوشیاری توپ را برای سامان قدوس مهیا کرد. قدوس نیز بدون معطلی با یک ضربه نیمهوالی دروازه نیوزیلند را هدف گرفت، اما توپ با اختلافی اندک از کنار تیرک به بیرون رفت تا یکی از خطرناکترین موقعیتهای ایران بدون نتیجه باقی بماند.
فشار ایران اما سرانجام دو دقیقه بعد به ثمر نشست. حمله از سمت راست آغاز شد؛ جایی که همکاری سریع میان بازیکنان هجومی ایران، ساختار دفاعی نیوزیلند را به هم ریخت. توپ پس از یک حرکت ترکیبی به سامان قدوس رسید و او با یک پاس یکـدو هوشمندانه، مسیر نفوذ را باز کرد. در ادامه مغانلو در قلب محوطه جریمه توپ را دریافت کرد و در نبردی فیزیکی با بوکسال تلاش کرد خود را در موقعیت ضربه قرار دهد. هرچند مدافع نیوزیلند نخستین ضربه را دفع کرد، اما توپ درست مقابل رامین رضاییان فرود آمد؛ بازیکنی که از عقب زمین به حمله اضافه شده بود و با ادامه حرکت خود، در بهترین نقطه ممکن قرار گرفت. رضاییان بدون تردید ضربه نهایی را روانه دروازه کرد و توپ را از میان مدافعان عبور داد تا ایران گل خورده را پاسخ بدهد و آماده برای گل بعدی باشد.

بعد از گل ایران، بازی برای دقایقی متعادلتر دنبال شد اما نیوزیلند همچنان از سمت راست خطرساز بود. سینگ بارها با حرکات انفجاری خود محمدی را تحت فشار قرار داد و چند بار تا آستانه خلق موقعیت پیش رفت. در دقیقه ۳۴ او پس از نفوذ از جناح راست، سانتری خطرناک به مقابل دروازه فرستاد که با واکنش بهموقع نعمتی قطع شد.
دو دقیقه بعد، سینگ بار دیگر از مدافع مستقیم خود عبور کرد و فضای ارسال پیدا کرد، اما سانتر او نیز سرانجامی نداشت و نعمتی بدون دردسر توپ را دور کرد. حملات نیوزیلند در دقیقه ۳۸ ادامه یافت؛ جایی که سینگ توپی را به دهانه دروازه فرستاد تا وود و کاکاچه از آن استفاده کنند، اما ارسال او بیش از حد بلند بود و مستقیماً از زمین خارج شد.
در این بین، مسابقه برای لحظاتی متوقف شد. در دقیقه ۴۰ سعید عزتاللهی در یک نبرد هوایی به چانهاش ضربه محکمی وارد شد. کادر پزشکی ایران وارد زمین شدند و پس از چند دقیقه مداوا، توانست به بازی ادامه دهد.
دقایق پایانی نیمه نخست نیز با برتری نسبی نیوزیلند همراه بود. در دقیقه ۴۳، خلیلزاده با خطا روی کاکاچه در نزدیکی محوطه جریمه، یک ضربه ایستگاهی خطرناک را در اختیار حریف قرار داد. وود پشت توپ ایستاد و ضربهاش را از کنار دیوار دفاعی عبور داد، اما بیرانوند بدون مشکل توپ را مهار کرد.
نیوزیلندیها در آخرین حمله جدی نیمه نخست نیز به دروازه ایران نزدیک شدند. وود با یک تغییر جهت هوشمندانه، مککوات را در سمت راست صاحب توپ کرد. او پس از عبور از محمدی به سمت محوطه جریمه حرکت کرد و از زاویهای مناسب شانس خود را امتحان کرد، اما ضربهاش دقت لازم را نداشت و بیرانوند را به زحمت نینداخت.
شاگردان قلعهنویی دوباره خطر آفریدند. یوسفی از سمت راست توپ را به محوطه جریمه فرستاد و مقانلو در نبرد هوایی با باکسال موفق شد توپ را لمس کند. نعمتی که از راه رسیده بود، با ضربه سری پشتسر دروازه کروکومب را تهدید کرد، اما توپ با اختلافی اندک از کنار تیرک به بیرون رفت تا ایران با حسرتی دیگر راهی رختکن شود.
ایران در وقتهای تلفشده نیمه نخست تا آستانه رسیدن به گل تساوی پیش رفت. ارسال بلند رضاییان از میانه میدان در کانال چپ با ضربه سر نعمتی همراه شد و توپ را وارد دروازه نیوزیلند کرد، اما کمکداور پرچم خود را بالا برد. مدافع پیشتاخته ایران لحظهای زودتر از خط دفاع حریف حرکت کرده بود و گل به دلیل آفساید مردود اعلام شد.
با این حال، آمار جالبی تا پایان نیمه اول ثبت شد؛ ایران و نیوزیلند در مجموع ۲۴ مسابقه قبلی خود در جام جهانی روی همرفته تنها چهار کلینشیت داشتند و با گلهایی که در نیم ساعت نخست این مسابقه رد و بدل شد، مشخص شد این عدد امشب افزایش پیدا نخواهد کرد.

با شروع نیمه دوم مهدی قایدی برای تیم ملی ایران به جای آریا یوسفی به میدان آمد تا کمی در کارهای تهاجمی سمت چپ تیم ملی فعالتر باشد و البته در دقیقه ۵۳ علی علیپور را هم به جای شهریار مغانلو روانه میدان کرد.
شروع نیمه دوم برای ایران کابوسوار بود. تنها 8 دقیقه از آغاز بازی گذشته بود که یک اشتباه در مالکیت توپ، فرصت ضدحمله را در اختیار نیوزیلند قرار داد. کاکاچه با حرکت انفجاری خود از سمت چپ پیش رفت و پس از یک همکاری سریع با سینگ، توپ را به کریس وود رساند. کاپیتان آلوایتز بار دیگر نقش محوری خود را ایفا کرد؛ توپ را حفظ کرد و در زمان مناسب به جاست سپرد.
وینگر نیوزیلند که پیشتر گل اول تیمش را بهثمر رسانده بود، اینبار نیز بیرحمانه ضربه زد. جاست از زاویهای بسته و با اولین لمس خود توپ را روانه دروازه کرد؛ ضربهای که از میان نعمتی و بیرانوند عبور کرد و به تور نشست تا نتیجه ۲ بر یک شود. وود برای دومینبار در این مسابقه سازنده گل جاست بود و زوج خطرناک نیوزیلند بار دیگر خط دفاعی ایران را مجازات کردند.

این برتری باز هم متزلزل بود. ایران ۱۰ دقیقه بعد به بازی برگشت و باز هم نام رامین رضاییان روی صحنه درخشید. مدافع باتجربهای که پیشتر گل اول تیمش را زده بود، این بار در نقش سازنده ظاهر شد. او پس از تغییر جهت هوشمندانه حمله از سوی قدوس، با یک کنترل عالی توپ را مهار کرد و بلافاصله سانتری دقیق به قلب محوطه جریمه فرستاد.
در میان غفلت مدافعان نیوزیلند، محبی بدون مزاحمت خود را به توپ رساند و با ضربه سری دقیق، کروکومب را مغلوب کرد. توپ از مقابل دستان دروازهبان عبور کرد و درون دروازه جای گرفت تا اختلاف دوباره به حداقل برسد. این گل نه تنها امید را به اردوی ایران بازگرداند، بلکه دومین تأثیر مستقیم رضاییان روی گلهای تیمش در این مسابقه بود؛ شبی که او یکی از فعالترین و مؤثرترین بازیکنان زمین به شمار میرفت.
در دقیقه ۶۵، احسان حاجصفی به جای سامان قدوس وارد زمین شد تا دهمین بازی ملی خودش را در جام جهانی انجام بدهد.

در دقیقه ۸۲، بازیکنان تیم ملی به شدت به تصمیم داور اعتراض داشتند. صحنه برخورد وود با خلیلزاده در میانه میدان از دید بازیکنان ایران خطای واضح بود؛ جایی که برخورد شانه مهاجم با صورت مدافع رخ داد و اعتراضها را بالا برد. با این حال، بررسی VAR نشان داد که نیازی به تغییر تصمیم نیست و بازی ادامه پیدا کرد.
لحظاتی بعد توپ پس از یک درگیری در لبه محوطه به عزتاللهی میرسد. شلوغی در باکس باعث میشود، او بدون مزاحم صاحب موقعیت شود، اما شوت اولش دقت کافی ندارد و در نهایت در اختیار کروکومب قرار میگیرد.
در دقیقه 88 خطای احسان حاجصفی بر روی جاست باعث شد ضدحمله بازیکنان نیوزیلند متوقف شد و کاپیتان تیم ملی یک کارت زرد را به جان بخرد.
تیم ملی ایران در دقیقه 4+90، یک موقعیت بسیار حساس دیگر هم داشت که باز هم خبری از گل نبود. کرنر مهدی قایدی از سمت راست دروازه، در تیر دوم قطع شد و اگر چه بازیکنان تلاش داشتند از این توپ استفاده کنند اما بازیکنان نیوزیلند در سریعترین فرصت توپ را از باکسشان دور کردند تا خطر رفع شود.
بدین ترتیب یک روز دیگر از جام جهانی 2026 به پایان رسید و پس از سه تساوی، دیدار ایران و نیوزیلند هم برنده نداشت تا سهم هر دو تیم از نخستین تقابلشان در این تورنمنت یک امتیاز باشد. حالا بازی بعدی ملیپوشان ایران قرار است روز 31 خرداد ماه ساعت 22:30 مقابل بلژیک باشد. با نتایج امروز، در شرایط کنونی هر 4 تیم ایران، نیوزیلند، مصر و بلژیک یک امتیازی شدند و حالا نگاهشان باید به دور دوم مرحله گروهی باید باشد تا بتوانند شرایط صعود از گروه را فراهم کنند.

