این «اتوبوس» هنوز کار میکند؛ «هم پلن داشتیم، هم اراده»
به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران، اتوبوسی که سه سال اخیر گم کرده و یا از آن پیاده شده بود، را پیدا کرد. این اتوبوس که روزگاری با فلسفه کارلوس کیروش به فوتبال ایران آمده بود، در لسآنجلس و در جدال مقابل بلژیک، دوباره جلوی خط حمله رقیب پارک شد؛ این بار در درست و به موقعترین زمان ممکن.
ایران در گروه «G» جام جهانی، در بازی نخست و در دیداری ساده مقابل نیوزیلند به تساوی 2-2 رسید تا بسیاری از کمرنگ شدن شانس صعود این تیم به مرحله حذفی سخن بگویند؛ به ویژه اینکه قرار بود ایران در دومین دیدار مقابل بلژیک پرمهره و نماینده سید یک فیفا به میدان برود. با این وجود، این بار برخلاف بازی نخست، خط دفاعی نمره درخوری گرفت، نمایش بینقصی داشت و ایران هم یک بار دیگر نشان داد بدون کارلوس کیروش هم هنر پارک کردن اتوبوس را هم دارد.
پلن داشتیم، اراده هم همینطور
تیم ملی در شرایطی مقابل بلژیک به تساوی بدون گل رسید و دو امتیازی شد که در این بازی، برخلاف بازی نخست، نمایش تاکتیکی قابل توجهی داشت؛ شاید تیم ملی تماشاگرپسند و چشمنواز نشان نداد اما در اجرای اصول تاکتیکی باهوش و با اراده نشان داد. نتیجه شد آنکه توپ را به رقیب سپرد و فضا را بست؛ درست همان حربهای که مدتها مقابل تیمهای بزرگ به کار میآمد. این بار اما آمادگی ذهنی بالای مدافعان و دروازهبان تیم ملی هم مزید بر علت شد تا هیچ توپی از خط دروازه ایران عبور نکند.
نکته مهم در این بازی، تغییر سیستم و تاکتیک تیم ملی بود؛ ایران در بازی نخست با یک سبک و سیاق به میدان رفت و در تقابل با بلژیک، نه تنها بازیکنان جدیدی وارد ترکیب شد، بلکه قلعهنویی توانست با تغییر سیستم، به هدفی که در سر داشت رسید. ایران با عریض کردن خط دفاعی و استفاده از 5 مدافع ثابت که در مقطعی به 6 بازیکن هم تغییر میکرد، روزنهها را بست و سپس نیمنگاهی به ضد حمله داشت. این همان برنامهای بود که پیش از این هم میشد متصور بود اما اجرا کردنش محل سوال بود که بازیکنان تیم ملی با اراده و انسجام خاصی، پلن تعریف شده سرمربی تیم ملی را در زمین مسابقه پیاده کردند.
شانس صعود دستنخورده باقی ماند
اینکه اتوبوس تیم ملی ایران به مذاق فوتبالدوستان خارجی خوش نیاید، در این مقطع اهمیت چندانی ندارد. ایران پس از تساوی مقابل نیوزیلند نیازمند کسب امتیاز مقابل بلژیک بود؛ این هدف در دسترس قرار گرفت هیچ، بلکه بعد از 10 نفره شدن رقیب، تیم ملی میتوانست حتی به گل برتری هم برسد. به این ترتیب و پس از انجام 2 بازی، ایران با 2 تساوی و کسب 2 امتیاز هنوز شانس صعود به مرحله حذفی را دارد.
ایران باید در سومین جدال به مصاف مصر برود و یک بازی حیثیتی را انجام دهد؛ شاید کسب یک مساوی از آن دیدار هم میتواند قلعهنویی و تیمش را مسافر مرحله بعدی کند اما کسب پیروزی در آن بازی، میتواند ایران را در حد شگفتیساز این جام بالا ببرد. البته که این ماجرا روی دیگری هم دارد و یک شکست بدموقع میتواند این برنامه را خدشهدار کند. آنچه که مشخص است اما اینکه فعلا این تیم نیاز به تمرکز دارد تا در جدال با مصر با آمادگی ذهنی و جسمی بالا به میدان برود.
