کوبارسی: قهرمانی جام جهانی به معنای استادی در فوتبال نیست؛ باید از روانمان محافظت کنیم
به گزارش فوتبال ۳۶۰، پائو کوبارسی، مدافع اسپانیا در ۱۹ سالگی قهرمان جام جهانی شده اما میخواهد بازیکنان جوان بدانند موفقیت به معنای دستیابی به همه چیز نیست و درخواست کمک نباید هیچ شرمی به همراه داشته باشد.
بازیکن نوجوان بارسلونا به تازگی به عنوان بهترین بازیکن جوان جام جهانی انتخاب شده و اکنون شانس اول جایزه پسر طلایی. او در مصاحبه اخیر خود در مورد محافظت از سلامت روان خود و دیگر بازیکنان کمسنوسال صحبت کرده.
کوبارسی گفت یک روانشناس باشگاه به او یاری رساند تا اولین قدمها را به سوی تیم بزرگسالان بارسلونا بردارد. از دید او، سلامت روان بخش اساسی از پیشرفت یک بازیکن است و نه یک مساله در درجه دوم اهمیت.
کوبارسی در گفتوگو با رویترز گفت: «من میگویم مراقبت از روان مهمترین چیز است. کار کردن روی طرز تفکر و روی سلامت روان بیشترین اهمیت را دارد.»
او ادامه داد: معتقدم وقتی کسی احساس کند به دلیل روزهای سخت زندگی نیاز به صحبت دارد، نباید مورد قضاوت قرار بگیرد. احساس راحتی کنند و بگویند روزهای سختی را میگذرانم و این اشکالی ندارد.»

حمایت حرفهای هم میتواند پیش از بروز مشکلات ارزشمند باشد. حمایت به بازیکنان این امکان را میدهد افکار خود را بررسی و زمینههای لازم برای تمرین و کار را شناسایی کنند.
واکنش کوبارسی به فشار، بر پایه خودباوری است تا تمرکز بر اشتباهات. اشتباهات برای بارسلونا یا اسپانیا ممکن است پرهزینه باشد اما مرور مکرر احتمالا به یک وسواس ناسالم تبدیل شود.
او گفت: «فشار در واقع به ما کمک میکند هر روز پیشرفت کنیم، اما نباید روی اشتباهات وسواس پیدا کنید.»
این دیدگاه در طول دورانی شکل گرفته که به ندرت به او فرصت توقف داده. کوبارسی اولین بازی را برای بارسلونا در ۱۶ سالگی انجام داد و ۲ ماه بعد اولین بازی ملی را برای اسپانیا تجربه کرد.
او در ادامه در هر دقیقه از کارزار قهرمانی اسپانیا در جام جهانی فوتبال توپ زد. خط دفاع تحت رهبری او تنها یک گل خورد و آرژانتین لیونل مسی را در فینال به صفر شوت در چارچوب محدود ساخت.
با این حال، پیشرفت سریع او را متقاعد نکرده هر بازیکن جوانی باید از همان جدول زمانی بهره ببرد.
کوبارسی برای بازیکنان آکادمی پیام روشنی دارد؛ پیشرفت زودهنگام نباید به یک وسواس تبدیل شود.
او گفت: «اگر به عنوان مثال در ۱۶ سالگی به شما فرصت داده نمیشود، نباید عصبانی شوید یا در یک روند روزمرگی گیر بیفتید، بلکه به مبارزه ادامه دهید و به خودتان ایمان داشته باشید. در ۲۰ سالگی شما هنوز جوان محسوب میشوید. وقتی فرصت فرا میرسد، آماده باشید.»
جایزه کوبارسی در جام جهانی از دید خود او بیشتر نشاندهنده یک تشویق به شمار میرود تا اثباتی بر استاد شدنش در حرفه فوتبال.
او گفت: «مغرور نمیشوم. به صورت فردی هم میتوانید به چیزهای بزرگی دست پیدا کنید.»
کوبارسی از باشگاهها میخواهد تمایل خود برای ارتقای جوانان را با برنامههایی برای محافظت از پیشرفتشان هماهنگ کنند.
او با وجود برگزاری مسابقاتی هر ۳ روز یکبار، استراحت، رژیم غذایی، کار در سالن بدنسازی و گذراندن زمان با فیزیوتراپها را بخشی از کار میداند و نه موارد اضافی اختیاری.
او گفت: «هنوز در حال رشد هستیم. چنین برنامه فشرده مسابقات گاهی اوقات کمی آسیبرسان میشود اما شما باید به بدن خود گوش دهید و ادامه دهید. فوتبال شغل ماست؛ اگرچه کاملا لذت میبریم. وقتی تمرین یا در مسابقات بازی نمیکنید، موظفید حرفهای باشید.»
از او پرسیده شد دوست دارد چه چیزی را در مورد این سیستم و برنامه بیوقفه تغییر دهد. کوبارسی خواستار زمان بیشتر برای بازیابی آمادگی جسمانی و یک رویکرد ساختاریافته برای پرورش بازیکنان جوان شد: «پیش از هر چیز، استراحت کمی بیشتر بین مسابقات تأثیرگذار به نظر میرسد. فکر نمیکنم این یک بهانه باشد؛ هر باشگاه یک برنامه توسعه برای بازیکنان جوان داشته باشد تا با آنها به کار ادامه دهد و بالاتر از همه به استعدادها در پیشرفت کمک کند.»


