سبک بازی کومو در حد برترین‌ها؛ جوانان شایسته فابرگاس

به گزارش فوتبال 360، صعود کومو به سری آ، بخش اول موفقیت این باشگاه ایتالیایی بود.  تیم اکنون برای تداوم حضور در لیگ قهرمانان اروپا هدف‌گذاری کرده و نمی‌خواهد موفقیتش در فوتبال ایتالیا، یک پروژه کوتاه‌مدت نافرجام باشد.
 باشگاه تحت مالکیت یک شرکت وابسته به صنایع دخانی فعالیت می‌کند اما چهره‌های نام‌آشنایی را برای موفقیت پروژه ورزشی‌اش به خدمت گرفته. 
دنیس وایز، کاپیتان سابق چلسی در نخستین سال‌های مالکیت گروه داروم نقشی مهم داشت. او کارش را به‌عنوان مشاور آغاز کرد، سپس به مدیرعاملی رسید و در نهایت ریاست باشگاه را بر عهده گرفت.

اعتماد به استعداد فابرگاس

سسک فابرگاس پیش از آغاز فصل 23-2022، به‌عنوان بازیکن به کومو پیوست و هم‌زمان به یکی از سهامداران اقلیت باشگاه تبدیل شد. تیری آنری، هم‌تیمی سابق فابرگاس در آرسنال اندکی بعد در این باشگاه سرمایه‌گذاری کرد.
فابرگاس تنها یک فصل برای کومو بازی کرد و در پایان فصل 23-2022 از فوتبال خداحافظی کرد؛ با این حال در باشگاه ماند و ابتدا برای چند ماه هدایت تیم‌های پایه و ذخیره را بر عهده گرفت. سپس پیش از پایان همان سال به‌ سرعت و به‌صورت موقت به سمت سرمربی تیم اصلی رسید.

مربیگری بدون مدرک حرفه‌ای

نداشتن مدرک مربیگری حرفه‌ای یوفا، باعث شد فابرگاس فقط با دریافت مجوزی استثنایی به مدت یک ماه سرمربی باشد. پس از پایان اعتبار این مجوز به‌ عنوان دستیار اوسیان رابرتس معرفی شد؛ هرچند در عمل همچنان هدایت تیم را بر عهده داشت.
تابستان 2024، پس از آنکه فدراسیون فوتبال ایتالیا پذیرش فابرگاس را در دوره مربیگری حرفه‌ای یوفا تایید کرد، او رسماً به‌عنوان سرمربی کومو منصوب شد.
تا آن زمان او و رابرتس با کسب رتبه دوم در سری بی، صعود باشگاه به سری آ را قطعی کردند. این اتفاق به 21 سال دوری کومو از سطح اول فوتبال ایتالیا پایان داد و تصمیم باشگاه برای ریسک کردن و سپردن هدایت تیم به فابرگاس را توجیه کرد.

سرمایه‌گذاری سنگین

این تیم در نخستین فصل بازگشت به سری آ رتبه دهم را به دست آورد و بدون آنکه خطر جدی سقوط را ببیند، جایگاه خود را در سطح اول تثبیت کرد؛ نتیجه‌ای که بستری مناسب برای پیشرفت‌های بعدی فراهم آورد.
هزینه نقل‌وانتقالات باشگاه در تابستان 2024‌با احتساب مبلغ 60 میلیون یورویی برای خرید نیکو پاز از 160 میلیون یورو فراتر رفت.
در مقابل، پارما و ونتزیا در همان مقطع به سری آ صعود کردند و در مجموع 78 میلیون یورو هزینه کردند؛ کم‌تر از نصف مخارج کومو.

حضور در لیگ قهرمانان؛ اتفاق یا شایستگی؟

تزریق منابع مالی بیش‌تر در سال 2025 به این باشگاه کمک کرد فاصله خود را با تیم‌های حاضر در منطقه سهمیه لیگ قهرمانان اروپا کاهش دهد. کومو در پایان فصل گذشته با یک امتیاز اختلاف نسبت به میلان، رتبه چهارم را به دست آورد و سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد.
این تیم با دریافت تنها 29 گل، بهترین خط دفاعی لیگ را در اختیار داشت. کومو همچنین 65 گل به ثمر رساند. تنها اینتر، قهرمان رقابت‌ها با 89 گل، روند بهتری داشت.

سبک بازی در حد برترین‌های اروپا

فابرگاس سیستمی را در کومو پیاده کرد که حاصلش بالاترین میانگین مالکیت توپ در سری آ با 61.6 درصد و شدیدترین پرس در میان تیم‌های این لیگ بود.
بازیکنان کومو به‌طور میانگین اجازه می‌دادند حریف تنها 9 پاس ارسال کند تا یک اقدام دفاعی از سوی آن‌ها صورت بگیرد. شاخص هرچه کمتر باشد، نشان‌دهنده شدت بیش‌تر پرس است.
در همین راستا، کومو یکی از تنها ۸ تیم در ۵ لیگ برتر اروپا بود که تعداد گل‌هایش پس از توپ‌گیری در مناطق تهاجمی زمین را به عدد دورقمی رساند. تیم 10 گل از چنین موقعیت‌هایی به ثمر رساند و در کنار باشگاه‌های بزرگی همچون پاری‌سن‌ژرمن با 15 گل، بایرن مونیخ با 12 گل، رئال مادرید با 11 گل و لیورپول و بارسلونا با 10 گل قرار گرفت.

نیکو پاز؛ چهره شاخص پروژه کومو

نیکو پاز چهره شاخص این پروژه به شمار می‌رود. هافبک تیم ملی آرژانتین بازیکنی تاثیرگذار و قدرتمند در میانه میدان است که به دلیل تصمیم‌گیری‌های موثر در حمله، توانایی فنی بالا در کار با توپ و دوندگی بی‌وقفه، تحسین بسیاری را برانگیخته.
در فصل گذشته، تنها کنعان ییلدیز با 158 تلاش برای دریبل، آماری بهتر از 136 تلاش پاز در سری آ ثبت کرد. پاز همچنین با 26 بار بازپس‌گیری توپ در یک‌سوم هجومی زمین، سومین بازیکن برتر لیگ در این شاخص بود.
آمار برجسته‌تر اما به مشارکت مستقیمش در گل‌ها مربوط می‌شود. پاز در مجموع 18 بار در گل‌های تیمش نقش مستقیم داشت؛ 4 بار بیش‌تر از هر بازیکن دیگری در رقابت‌ها.