مرور قهرمانی‌های آلمان در جام‌جهانی؛ افتخار به گذشته، زیر سایه اتحاد

به گزارش فوتبال 360، قهرمان جام‌جهانی 2014 که با غلبه بر آرژانتین، برای چهارمین بار در تاریخش جام طلایی را بالای سر برد، بیش‌تر از هر تیم دیگری نایب قهرمانی و کسب عنوان سومی در جام‌جهانی را نیز تجربه کرده است.

ژرمن‌ها علاوه بر 4 قهرمانی، 4 مرتبه تیم مغلوب دیدارهای فینال بودند و 4 بار هم به عنوان سومی این مسابقات رضایت داده‌اند. در حالی که اولین قهرمانی آلمان در جام‌جهانی، سال 1954 به ثبت رسید این تیم در سال‌های 1974، 1990 و 2014 نیز جام قهرمانی را بالای سر برد و در سال‌های 1966، 1982، 1986 و 2002، به عنوان نایب قهرمانی بسنده کرد. آلمان‌ها بالاتر از برزیل به عنوان پرافتخارترین تیم جهان، بیش‌ترین حضور در فینال ادوار برگزاری جام‌جهانی را تجربه کرده‌اند و این درحالی است که با 13 مرتبه صعود به نیمه‌نهایی و قرار گرفتن در جمع 4 تیم برتر جهان هم بالاتر از برزیلی‌ها (11) رکورددار هستند.

ورود به جمع بزرگان

آلمان غربی برای اولین مرتبه در سال 1954، جام طلایی را بالای سر برد؛ تورنمنتی که میزبانی‌اش بر عهده سوئیس بود و در دیدار فینال، بهترین تیم جهان را از پیش رو برداشت. نسل طلایی فوتبال مجارستان که به عنوان بهترین تیم جهان پا به این مسابقات گذاشته بود در دور گروهی تیم‌های هم‌گروه چون آلمان را با 8 گل و کره‌جنوبی را با 9 گل قلع‌وقمع کرد و بسیاری انتظار داشتند در دیدار فینال هم نتیجه مشابهی رقم بخورد. مجارها با درخشش فرانس پوشکاش و شاندور کوچیش تا رسیدن به دیدار فینال در 31 دیدار از جمله مقابل برزیل نایب قهرمان جهان و اروگوئه مدافع عنوان قهرمانی، شکست‌ناپذیر باقی مانده بود و به‌ نظر هیچ تهدیدی علیه قهرمانی این تیم وجود نداشت. در عوض، هیچ کس تصور نمی‌کرد «معجزه برن»، دست یکی از بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال جهان را از رسیدن به جام قهرمانی کوتاه بگذارد. در دیدار فینال، آلمان که از سد تیم‌های یوگسلاوی و اتریش گذشته بود، در 10 دقیقه ابتدایی دیدار با 2 گل عقب افتاد اما ناگهان، بازی را به تساوی کشاند و در نهایت با گل دقایق پایانی هلموت ران، نتیجه را در کمال ناباوری 2-3 به سود خود کرد.

جای جام در خانه امن است

ژرمن‌ها در تورنمنت 1974، موفق به دریافت امتیاز میزبانی برای اولین بار شدند و در نهایت یکی از بهترین نسل‌های بازیکنانشان نیز اجازه ندادند جام از خاک آلمان خارج شود. آلمان غربی در این سال، تبدیل به چهارمین میزبان تاریخ مسابقات شد که جام را در خانه نگه می‌دارد. آلمان غربی در دور گروهی در کمال تعجب مغلوب آلمان شرقی شد تا عنوان «تنها تیمی که قهرمان جهان را در سال 1974 شکست داده»، سهم آلمان شرقی شود و مانشافت پایین‌تر از همسایه تحت اشغال کمونیسم، به عنوان تیم دوم گروه صعود کند. در دور دوم، عملکرد آلمان غربی بهبود پیدا کرد و از سد هر 3 تیم یوگسلاوی، سوئد و لهستان گذشت و در دیدار فینال، حریف هلند شد. در «الیمپیا اشتادیون» مونیخ، ابتدا لاله‌های نارنجی با گل ثانیه 86 یوهان نیسکنس که رکورد زودهنگام‌ترین گل تاریخ فینال‌ها را شکست، عقب افتادند اما پل برایتنر و گرد مولر تا پیش از پایان نیمه نخست، نتیجه را برگرداندند و در نیمه دوم هیچ توپی از خط دروازه‌ها عبور نکرد تا ژرمن‌ها اینگونه برای دومین بار در تاریخ جام قهرمانی جهان را بالای سر ببرند.

انتقام از یاران مارادونا

آلمان غربی که پس از قهرمانی 1974، 2 بار دیگر نایب‌قهرمانی در تورنمنت را پشت سر گذاشته بود، تورنمنت ایتالیا 1990 را با تکیه بر درخشش لوتار ماتیوس با موفقیت به اتمام رساند و پس از ایتالیا و برزیل، به سومین تیم تاریخ جام‌جهانی تبدیل شد که برای سومین مرتبه بر بام فوتبال جهان می‌ایستد. شاگردان فرانتس بکن باوئر، پس از صعود به عنوان صدرنشین گروه یوگسلاوی، کلمبیا و امارات متحده عربی و گذشتن از سد هلند، چکسلواکی و انگلیس، به فینالی راه یافتند که یک طرفش آرژانتین ایستاده بود؛ تکراری از دیدار فینال دوره گذشته که با قهرمانی یاران دیگو آرماندو مارادونا در آن دوره همراه بود. این دیدار، برای اولین مرتبه در تاریخ، تکراری از فینال دوره گذشته را به ثبت رسانده بود و تنها فینال تکراری متوالی تاریخ بوده است. آرژانتین در این دیدار برخلاف دوره گذشته، موضع چندان قدرتمندی نداشت و درحالی که 2 بازیکنش با کارت قرمز مواجه شدند، نتیجه را با تک گل اندی برمه به ژرمن‌ها واگذار کرد. این، هم آخرین دیدار مانشافت زیر پرچم آلمان غربی در معتبرترین تورنمنت جهان بود و هم آخرین قهرمانی این تیم در تاریخ جام‌جهانی، بدون شرقی‌ها. آلمان پس از 40 سال دوباره متحد می‌شد.

طعم شیرین قهرمانی، زیر سایه اتحاد

قهرمانی چهارم آلمان در جام‌جهانی، اولین قهرمانی این تیم به عنوان آلمان متحد بود و در سال 2014، باز هم در دیدار مقابل آرژانتین به دست آمد؛ تورنمنتی که یکی از دیوانه‌وارترین ادوار برگزاری جام‌جهانی بود و شاگردان یواخیم لوو در راه رسیدن به جام طلایی، حتی برزیل میزبان را هم در آوردگاه بلوهوریزنته با 7 گل در هم کوبیدند. جایی که میروسلاو کلوزه رکورد رونالدو نازاریو به عنوان آقای گل تاریخ مسابقات را هم شکست و در نهایت در دیدار فینال پس از 120 دقیقه تلاش، گل ماریو گوتزه در وقت‌های اضافه قهرمانی چهارم را به آلمان متحد هدیه داد تا این تیم، تبدیل به اولین اروپایی تاریخ مسابقات شود که در خاک قاره آمریکا، جام طلایی را بالای سر می‌برد. پس از این قهرمانی اما بخت با آلمان‌ها یار نماند و سال 2018، آن‌ها با قبول شکست مقابل کره‌جنوبی، تبدیل به سومین مدافع عنوان قهرمانی تاریخ مسابقات شدند که برای سومین دوره متوالی در دور گروهی حذف می‌شود. در صورتی که شاگردان هانسی فلیک در قطر، برای پنجمین مرتبه جام را بالای سر ببرند با رسیدن به شمار مدال‌های برزیل از لحاظ بالاترین درجه کیفی، به تنهایی تبدیل به پرافتخارترین تیم جهان خواهند شد. هرچند راه بسیار سختی پیش روی آن‌ها خواهد بود و برای این کار، ابتدا باید از گروه مرگ عبور کنند و سپس برزیل را هم از سد راه کنار بزنند.