تقلای تیمها برای قراردادهای اسپانسری؛ بازاری شبیه دنیای نقلوانتقالات
به گزارش فوتبال ۳۶۰، در نگاه اول چنین به نظر میرسد که پرونده هیاهوهای اقتصادی فصل جاری فوتبال اروپا با پایان یافتن پنجره نقل و انتقالاتی زمستان بسته شده اما واقعیت این است که باشگاهها در پشت پرده برای کسب درآمدهای بیشتر از طریق روشهای گوناگون سخت در تلاش هستند. قوانین بازی جوانمردانه مالی تیمها را ملزم میکند برای هزینههای کلان، درآمدهای خاصی از محل پخش یا حمایتهای مالی لباس و ورزشگاه به حساب خود اضافه کرده باشند؛ مقرراتی که گرچه سفت و سخت اجرا نمیشود و در فرایند اجرا، معافیتهای زیادی نصیب باشگاهها میشود اما باز هم شکلدهنده آوردهها و هزینههای هر باشگاه در تجارتهای میلیاردی فوتبال است. هزینههای سنگین اگر منجر به ایجاد موفقیت نشود، ناگهان تیم را در سرسره افول میاندازد و این سرنوشتی است که چندین تیم بزرگ بلافاصله بعد از خرجهای سنگین در زمین نقل و انتقالات تجربه کردهاند. به هر حال برای ایجاد تعادل در زمینه مقررات بازی جوانمردانه مالی، مبالغ دریافتی از شرکتهای تجاری که لباس باشگاه را برای تبلیغ خود استفاده میکنند، نقش عمدهای دارد. حتی باشگاه بارسلونا که سالیان سال به جای اسپانسر، نشان یونیسف را روی پیراهن خود درج میکرد در آستانه ورود به بحرانهای اقتصادی به حمایت مالی شرکتهای تجاری روی آورد. تنها چند ماه تا پایان فصل باقی مانده و تا این جای فصل هنوز ۱۰ باشگاه لیگ برتری حامی مالی و تجاری اصلی خود برای فصل بعد را تعیین نکردهاند و گفتوگوها همچنان ادامه دارد.
ادامه کوششها
چلسی، به عنوان صدرنشین جدولِ بیشترین هزینه در ۲ بازار نقل و انتقالاتی اخیر و البته تیم نهم جدول لیگ برتر، هنوز برای آستین و جلوی پیراهن بازیکنان در فصل آینده شریک تجاری پیدا نکرده و این اتفاق اگر پابرجا بماند، منجر به از دست رفتن ۷۳ میلیون دلار از درآمدهای باشگاه خواهد شد. قرارداد پشتیبانی مالی منچستریونایتد با یک شرکت نرمافزاری آلمانی ادامه دارد و اواخر پائیز اعلام شد ۲ طرف برای ادامه قرارداد سالانه ۴۷ میلیون یورویی به توافق رسیدهاند؛ هرچند اگر مشتری دست به نقد جدیدی پیدا شود، شیاطین سرخ هم مانند چلسی پا به بازار خواهند گذاشت. اوضاع در طرف آبی شهر منچستر هم مشابه است. شرکت هواپیمایی اتحاد واقع در امارات متحده عربی همچنان قرارداد خود را ادامه میدهد و با توجه به مدیریت و مالکیت شیخنشینهای عربی در باشگاه، تغییر اسپانسر اصلی دور از ذهن به نظر میرسد هرچند پیشنهاد خاص سنگینتری هم به دست سیتیزنها نرسیده. نقش این اسپانسر در تخلفات مالی باشگاه که اخیراً منتشر شده، انکار ناپذیر است. نیوکاسل هم هنوز اسپانسر فصل بعدی خود را معرفی نکرده و با توجه به ورود شاهزادههای سعودی تحت عنوان صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان، احتمالاً یک شرکت مرتبط با حاکمیت سعودی به عنوان اسپانسر اصلی نیوکاسل، راه سرمایههای جدید را به سن جیمزز پارک باز خواهد کرد. قراردادهای حمایت مالی برنتفورد، فولام و ولورهمپتون هم تا آخر فصل به اتمام خواهد رسید. ناتینگام فارست تنها باشگاه انگلیسی است که هیچیک از پیشنهادات تجاری مطرحشده در ابتدای فصل مورد رضایت سران آن قرار نگرفت و بازیکنان با لباس بدون اسپانسر به میدان میروند. هرچند مدتی است که نام و نشان یک نهاد خیریه فعال در حمایت از پناهجویان، روی پیراهن سرخ این تیم حک شده.
وضعیت اقتصادی
حضور یک باشگاه در لیگ برتر به خودی خود میتواند اصلیترین منبع درآمد آن باشد. درآمد حاصل از حق پخش امسال برای قعرنشین لیگ ۱۰۶ میلیون یورو تعیین شد اما چنان چه گفته شد درآمدهای تجاری از نظر رسیدن به ترازهای مطلوب از نظر مقررات بازی جوانمردانه مالی، حیاتی است. میانگین درآمد تجاری برای ۲۰ باشگاه ثروتمند فوتبال اروپا در فصل گذشته ۱۷۰ میلیون پوند بوده؛ درآمدی که برای پاریسن ژرمن به ۳۴۱ میلیون یورو و برای منچستر سیتی به ۳۳۳ میلیون پوند هم میرسد. البته وضعیت باشگاههای تحت مالکیت ثروتمندان حاشیه خلیج فارس این اعداد و ارقام را به نفع آنها تغییر میدهد اما مطابق آمارهای منتشر شده مجموعاً ۳۵ درصد از درآمد متوسط یک باشگاه حاضر در فوتبال اروپا از طریق قراردادهای تجاری تأمین میشود. این جا برخلاف بازار نقل و انتقالات که گاهی اوقات باشگاهها برای تأمین مهرههای مورد نیاز خود به اضطرار میافتند و ناچار به پرداخت مبالغ سنگین میشوند، فشاری روی باشگاهها نیست و معمولاً فرصت خوبی برای امضای قرارداد بهتر و طولانیمدتتر با طرفهای تجاری وجود دارد. اوضاع چلسی از نظر تعادل مالی چندان جذاب نیست. تغییر مالکیت باشگاه در سال گذشته باعث شد سران تیم به دنبال جایگزینی برای «3»، شرکت ارتباطات انگلیسی باشند. ضمن اینکه قرارداد اسپانسر آستین لباس تیم، یک شرکت رمزارز مشهور، هم طبق اعلام رسانهها به زودی پایان مییابد و با توجه به هزینه ۲۹۰ میلیون پوندی آبیها در پنجره زمستانی، کار آنها برای رساندن درآمدها به موارد ذکرشده در مقررات بازی جوانمردانه مالی دشوار میشود. چنانچه فعالان اقتصادی این بازار میگویند نیاز به فروش همزمان قراردادهای حمایت مالی آستین، لباس و لباس تمرینی اصلاً خبر خوبی نیست و معمولاً کار تیمها را به دردسر میاندازد. چلسی به دلیل افزایش هزینهها و مسئله تورم دوست دارد درآمدها طی سالهای آینده از ۶۰ میلیون یوروی فعلی بالاتر رود. تجربه نشان داده رقابت عرضه و تقاضا در بازار به امضای قرارداد بهتر کمک نمیکند. بین باشگاههای انگلیسی، درآمد منچستر سیتی از این طریق بیشترین است؛ در حالی که ۶۷.۵ میلیون پوند دریافتی سیتیزنها از شرکت هواپیمایی اتحاد، شامل حق نامگذاری ورزشگاه و زمین تمرین هم میشود. نیوکاسل به محض روبهرو شدن با تحول مدیریتی از قرارداد ناچیز اسپانسری با شرکت شرط بندی چینی که سالانه تنها ۷ میلیون پوند نصیب تیم میکرد، خارج شد. پیتر سیلوراستون، مدیر ارشد تجاری نیوکاسل که پیشتر در آرسنال مسئولیت مشابهی داشت، این روزها برای پیدا کردن یک شریک تجاری مناسب در تلاش است. باشگاهها از هم الگو میگیرند و یک قرارداد سنگین، انتظارات رقبا را بالا میبرد. البته اوضاع در سراسر جدول یکسان نیست. قرارداد اسپانسری لیورپول ۵۰ میلیون پوند برآورد میشود و این رقم برای هیچ یک از ۶ تیم بزرگ از ۴۰ میلیون پوند پایینتر نمیآید؛ در حالی که برای یک باشگاه معمولی لیگ برتری باید تنها انتظار ۱۲ تا ۱۶ میلیون پوند برای اسپانسر لباس داشته باشیم. این تیمها معمولاً به دنبال قراردادهای کوتاهمدت 2 یا 3 ساله هستند و مبالغ پرداختی توسط حامی مالی لباس، چیزی حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد کل درآمد تجاری را شامل میشود. با این حال اوضاع در انگلیس به نسبت لالیگا که سالانه چندین باشگاه از داشتن حامی مالی مناسب عاجز میمانند، به مراتب بهتر است.
