کنارهگیری تاکتیکی «قلعهنویی» از تیم ملی؛ قاعده بازی
به گزارش فوتبال 360، نامه کنارهگیری امیر قلعهنویی از هدایت تیم ملی، پرونده انتخاب سرمربی بعدی ایران را پیچیده کرده است. در ماههای گذشته، قلعهنویی کاندیداهای اصلی نیمکت ایران در جام ملتهای آسیا بود و نام او، در صدر فهرست گزینههای داخلی فدراسیون قرار داشت. انتشار لیست مربیان مورد نظر فدراسیون برای تیم ملی اما، با واکنش سریع و کنارهگیری قلعهنویی روبرو شد. حالا دست فدراسیون، برای انتخاب جانشین کارلوس کیروش از همیشه بستهتر است.
دو قطبی داخلی و خارجی
وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال، اختلاف نظر جدی بر سر انتخاب قلعهنویی داشتهاند. قلعهنویی از طرف هر دوی آنها، بهترین گزینه ایرانی محسوب میشد. به خصوص که در ماههای اخیر، او حضوری کمرنگ در شبکههای اجتماعی داشته است. یک طرف ماجرا اما، ترجیح میداد سرمربی خارجی تیم ملی را در جام ملتهای آسیا هدایت کند. همین اختلاف نظر هم، باعث شد قلعهنویی پیشدستی کند و قبل از اینکه قربانی این دعوا شود، از مربیگری تیم ملی کنار بکشد. شانس او برای نشستن روی نیمکت تیم ملی، هنوز از بین نرفته و شاید این عقب نشینی تاکتیکی، بتواند در نهایت به نفع او تمام شود.
خشم امیر
یکی از موضوعاتی که قلعهنویی را ناراحت کرد، انتشار لیستی از سرمربیانی بود که فدراسیون از آنها برای هدایت تیم ملی برنامه گرفت. لیستی که بعضی از نامهای آن، دور از انتظار بودند. قلعهنویی چنین برنامهای را، تلاش برای پایین آوردن شان خودش میدانست و حاضر نشد وارد این پروسه شود. او قبل از همه گزینهها، نامه کنارهگیری خود را منتشر و البته، همزمان اعلام کرد برنامه کاملی برای هدایت ایران داشته است. متن بیانیه قلعهنویی، نشان میداد او آماده سرمربیگری در تیم ملی بوده اما تصمیم گرفته واکنشی متفاوت، به خبر برنامه گرفتن فدراسیون از 5 تا 7 مربی ایرانی نشان بدهد و بازی را به نفع خودش برگرداند.
موقعیت تکراری
قلعهنویی سال 1398، فاصله چندانی با نیمکت ایران نداشت. فدراسیون پس از ماجراهای مارک ویلموتس، مجبور بود گزینهای داخلی و با قیمت نسبتا پایین برای تیم ملی انتخاب کند و همه، انتخاب قلعهنویی را تمام شده میدانستند. سپاهانیها اما، اصرار داشتند قلعهنویی حداقل تا پایان فصل در این تیم باقی بماند و کار ناتمامش یعنی قهرمان کردن این تیم را به پایان برساند. قلعهنویی هم برای ماندن در اصفهان، به فدراسیون فشار آورد. همین هم باعث شد فدراسیون در تغییری ناگهانی، دراگان اسکوچیچ را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کند. مربی که حتی نامش، بین گزینههای اولیه قرار نداشت. استراتژی قلعهنویی برای رسیدن به نیمکت ایران و حفظ جایگاهش در سپاهان، باعث شد هم شانس هدایت تیم ملی را از دست بدهد و هم در ادامه فصل با نتایجی ضعیف، حتی در کسب سهمیه آسیایی ناکام بماند. مشخص نیست این بار، تصمیمات قلعهنویی او را به نیمکت تیم ملی میرساند یا یک بار دیگر، در چند قدمی رسیدن به رویایش، آن را از دست میدهد.
