تاکتیک جدید و مورد علاقه مربیان نسل جدید؛ فقط عقب!
به گزارش فوتبال 360، پنجره نقل و انتقالات لیگ برتر دوره جدیدی را برای تاریخ انگلیس در فوتبال رقم زد. دیدیم تیمهای نامداری مانند آرسنال، چلسی، منچستریونایتد و تاتنهام همگی جایگزینی برای شماره یکهای خود داشتند و سنگر را به سنگربانانی جدید واگذار کردند. در شروع حس میکردیم این بازیکنان جدید قرار است اتفاقی خاص مانند آلیسون یا ادرسون را برای تیمهایشان رقم بزنند اما واقعیت با تفکرات ما کاملا در تضاد بود.
رگبار انتقادات از سنگربانان
غیر از دروازهبان تاتنهام، گوگلیمو ویکاریو که هنوز اشتباهاتش به باخت منجر نشده، تمام دروازهبانان با اشتباهاتشان کار دست تیمهایشان داده و این اشتباهات، رگباری از نقدها را به سمت آنها روانه کرده است. هدف اول رسانهها، آندره اونانا بود و از شلیک رسانهها غیر از چند بازی اخیر در امان نمانده. پس از او، سانچس به لیست اضافه شد و اشتباهات کوچک یا بزرگش، حسابی در زبانها و نوشتهها میچرخد. شاید همه ما فکر کنیم شرایط اونانا از همه سختتر بوده اما نگاهتان را به ورزشگاه امارات و خانه توپچیها بچرخانید. شاید اونانا امروز مورد انتقاد باشد اما هیچکس اشتباهات داوید دخیا را فراموش نکرده. در طرف مقابل داوید رایا را بنگرید. او کسی را در کنار خودش میبیند که محبوب تمام هواداران شمال لندن است. آرون رمسدیل بارها آرسنال را از گودالهای مرگ خارج کرده و مرد شماره یک و شاید ابدی تیم باشد. رایا در رقابتی وارد شده که عامل مقایسه را هر روز در کنارش تمرین میکند و بسیاری اعتقاد دارند عملکرد رمسدیل در مهار توپها به مراتب از رایا بهتر خواهد بود.
انتقادات از رایا و آرتتا در مورد انتخاب این دروازهبان به جای رمسدیل هر روز در گوش هواداران و اهالی فوتبال خوانده میشود اما میکل آرتتا از تصمیم خودش کوتاه نمیآید و هنوز اطمینانش به داوید رایا بیشتر از ارون رمسدیل است. در یونایتد هم تنهاخ همین برخورد را نسبت به داوید دخیا داشته. به راستی دلیل این میزان سماجت برای استفاده از سنگربانی که بازی با پای بهتر دارد، چیست؟
چرا تیمها از عقب زمین بازی میکنند؟
موضوع مشترک فکری میان مربیان در فصل جدید برای جذب دروازهبانان، تمایل به استفاده از شماره یکی است که بازی با پای قابل قبولی داشته باشند. بازی از عقب زمین مفهوم جدیدی در فوتبال نیست اما در 5 سال اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته. وقتی امروز فوتبال را نگاه میکنید فرقی ندارد بازی در لیگ برتر و مسابقه میان آرسنال و منچسترسیتی باشد یا لیگهای آماتور در دورترین نقطه جهان. چیزی که میان بسیاری از تیمها مشترک دیده میشود، بازیسازی از عقب زمین و رد و بدل کردن پاس میان سنگربان و مدافعان یا هافبکهاست.
شاید در سکوها و یا در صفحه تلویزیون این پاسها و این سبک خستهکننده و گیجکننده به نظر برسد اما مزایای این سنگربانان کاملا واضح است. آنها اولین کارشان این است که بازی را در کنترل خودشان بگیرند و بتوانند راحتتر دستورات مربی برای شروع به حمله را پایهریزی کنند. بازی با دروازهبان میتواند برتری عددی در موقعیتها ایجاد کند و در فازهای هجومی نفرات کمی در زمین خودی باقی بمانند. آنها همچنین میتوانند در زمانی که حریف پرس سنگین علیه تیم انجام میدهند، کنترل توپ را راحتتر در دست بگیرند و فشار را از روی تیمشان بردارند.
تمام توضیحات بالا و بسیاری دیگر از مزیتها برای شماره یکی که بتواند این کارها را انجام دهد، فوقالعاده است اما نکاتی، باعث شده تیمها به این سطح از تزلزل برسند! مطمئنا بازیکنانی مانند رایا و اونانا نمیتوانند نقش آلیسون و ادرسون را ایفا کنند و ضعفهای آنها به اشتباهاتی عجیب ختم میشود. سنگربانی مانند برزیلیهای نام برده شده بسیار در فوتبال کم هستند و این مشکل کاملا در تیمها دیده میشود.
آرتتا و حقی که به آن جفا شد!
شاید بسیاری از هواداران منچستریونایتد از سبک جدایی و غریبی دخیا، هنگام خداحافظی با منچستریونایتد از این باشگاه ناراحت شدند که بسیار احساس به جایی است اما همه میدانستند دوران او در باشگاه تمام شده و تنها نیاز بود یک دیدار و یا برنامهای خاص برای تشکر از 12 سال حضور در اوج او داشته باشند اما چنین اتفاقی هرگز تا این لحظه رخ نداده. حالا به داستان رمسدیل نگاه کنید.
ارون رمسدیل پس از پیوستن از شفیلد به آرسنال در سال 2021، بسیار بیشتر از حد انتظار خوب بازی کرد و کار با توپ قابل قبولی در حد و اندازه خودش داشت. درست است در قیاس با برزیلیهای نام برده شده اختلاف زیادی بین آنها وجود دارد اما سنگربان انگلیسی بستهای کامل از قابلیتها را در اختیار مربی اسپانیایی قرار میداد.
توپچیها مدتها بود رایا را تحسین میکردند و جایی برای تعجب نبود که عدم تمدید رایا با برنتفورد او را به شمال لندن میآورد اما داستان دخیا با رمسدیل قابل مقایسه نیست و حضور رایا در نبود رمسدیل شکل نگرفته. او هر روز در تمرینات است و قابلیتهای زیادی را در اختیار تیم قرار میدهد اما هربار به دلیلی از حضورش خبری نیست. ارون رمسدیل حق داشت فرصت بیشتری برای نمایش خودش از سمت آرتتا دریافت کند اما کنار گذاشته شد.
پس از این اتفاقات، رگبارها حتی از سمت همکاران به سمت آرتتا گرفته شد. پیتر اشمایکل اولین نفری بود که انتقاد را آغاز کرد. او گفت: «داشتن 2 دروازهبان شماره یک باعث میشود تا هردوی آنها سعی در اثبات خود برای حضور در تیم داشته باشند و این موضوع تمرکزشان را کاملا از بین میبرد. هر 2 دروازهبان اشتباه میکنند و اشتباهات، تیم را دچار مشکلات زیاد میکند.» حتی مائوریسیو پوچتینو هم لب به سخن گشود و از تجربه خودش گفت: «این تصمیمی بسیار خطرناک است. من قبلا چنین موقعیتی را تجربه کردهام. در پاریس مجبور بودم جانلوئیجی دوناروما و کیلور ناواس را راضی نگه دارم و وضعیت اصلا خوب پیش نمیرفت.»
تصمیم آرتتا بد بود اما درست!
هواداران ممکن است از دیدگاههای اخلاقی یا عاطفی به موضوع نگاه کنند اما مربیان به اتفاقات حرفهای و عملکرد بازیکنان توجه میکنند. داوید رایا در گرفتن شوت که یکی از نقاط قوت رمسدیل هم محسوب میشود، بهتر عمل کرده بود. رایا در فصل گذشته و در مجموع از 5 موقعیت مورد انتظار گل جلوگیری کرد؛ در حالی که همتیمی امروز دروازهبان اسپانیایی در فصل قبل 2 موقعیت مورد انتظار گل را گرفت. رایا در درون محوطه، ارسال موفق پاسهای بلند یا کوتاه و بسیاری نکات دیگر از رمسدیل جلوتر و بهتر به نظر میرسید و دیدگاه حرفهای میگوید باید شماره یک شود.
به آمادگی رسیدن در تیم جدید
این موضوع برای بسیاری از بازیکنان رخ میدهد و نمود رسیدن به آمادگی در تیم جدید در سنگربانان، بسیار بیشتر از بازیکنان در پستهای دیگر است. تزلزل در رسیدن به مرز آمادگی کاملا امری طبیعی محسوب میشود و میبینیم داوید رایا، آندره اونانا و رابرت سانچس این مشکل را احساس میکنند.
نشانههای رسیدن به آمادگی را اکنون میتوانیم در بخشی از بازیهای اونانا ببینیم و مطمئنا اگر اطمینان به سنگربانان جدید وجود داشته باشد، بقیه هم میتوانند به عملکرد واقعی خود برسند.
2 پادشاه در یک اقلیم نمیگنجند
شاید شما بتوانید 2 مهاجم مرکزی را در یک بازی به میدان بیاورید اما قطعا آرتتا نمیتواند از هر 2 شماره یک استفاده کند. مطمئنا این 2 پادشاه نمیتوانند در این اقلیم حضوری دائمی در سطح اول داشته باشند و یکی باید قربانی پیشرفت تیم شود.
با توجه به قابلیتهای رایا، رمسدیل باید به در خروج نزدیک شوداما فرصتها برای او محدود هستند. لیگ برتر و هر تیمی میتواند خانهای مناسب برایش باشد اما شاید این پادشاه زخمی نتواند در زمان مناسب به اقلیم جدید وارد شود. یورو 2024 جایی است که رمسدیل میخواهد در آن نقش آفرینی کند اما این میزان بازی کم در کنار 2 سنگربان آماده و همیشه خوب در تیم ملی، او را از ترکیب دور میکند. نیک پوپ در تمام بازیهای نیوکاسل نقشی اساسی دارد و عملکردش در کل خوب ارزیابی میشود. جوردن پیکفورد همیشه با روحیه بوده و تیم را از عقب زمین رهبری میکند. برای او مهم نیست تیمش آخر جدول باشد یا در صدر. شما تغییری در رفتارش نمیبینید.
کنار گذاشته شدن، اتفاقی طبیعی
به درهای خروج نزدیک شدن، بارها اتفاق افتاده و رمسدیل اولین شماره یکی نیست که نادیده گرفته میشود. در سال گذشته و با آمدن دزربی به برایتون دیدیم همین رابرت سانچز امروز چلسی، بازیکن مورد رضایت مربی نبود و بازیهای کمتری نسبت به گذشته داشت. این اتفاق در فصل جاری برایتون دوباره تکرار شده و میبینیم جانشین سانچز خودش با جانشینی دیگر روبهروست! این مورد برای دخیا هم اتفاق افتاد و سرمربی یونایتد بدون هیچ شکی مرد اسپانیایی را کنار گذاشت.
داستان رایا و رمسدیل هم همین خواهد بود و او باید باور کند سبکش، آورده خاصی برای آرتتا نخواهد داشت. رایا جایگزین رمسدیل شده و آرون باید به فکر خانهای جدید برای خودش باشد. البته بعید به نظر میرسد این اتفاق در ژانویه رخ دهد چون رمسدیل اکنون نسخه پشتیبان سفارشی آرتتا برای ترکیب است.
انتظار تغییر نداشته باشید
آرتتا، تنهاخ و یا پوچتینو ندارد! تمام مربیان کاملا روند را میشناسند و از چیزی که این سنگربانان بعدا میتوانند به آنها اضافه کنند، اطمینان دارند. آنها به خوبی میدانند داشتن چنین شماره یکی چه مشکلاتی را خواهد داشت اما آینده برایشان بسیار روشن خواهد بود.
ریو فردیناند در زمان رسمی شدن قرارداد اونانا هشدار داد: «به هواداران یونایتد میگویم زیاد خوشحال نباشید. اونانا سبک خاصی از بازی را دارد که او را برای مدتی متزلزل خواهد کرد. آماده اشتباهات فراوان باشید و بدانید زمان، میتواند مشکلات را حل کند. البته بعد از گذشت زمان، مشکلات کم خواهد شد اما همیشه وجود دارد و اشتباهات بدی را در آینده میبینید!»
پوچتینو بعد از بازی مقابل آرسنال در مورد اشتباه سانچز گفت: «من فکر میکنم این اتفاق همیشه میتواند رخ دهد و شما باید چنین شرایطی را بپذیرید. امروز ما در دورانی از فوتبال هستیم که بازی از عقب زمین شروع میشود و اشتباه همیشه وجود دارد.»
همانطور که فردیناند، پوچتینو و بسیاری از کارشناسان میگویند، این اتفاق قرار نیست از فوتبال جدا شود و اشتباهات، دیگر رخ ندهند. مطمئنا با حضور ادامهدار این دروازهبانان، مشکلات کمتر خواهد شد اما همیشه اشتباهات بد و پاسهای اشتباه برای تیمهایی که از عقب زمین بازی را آغاز میکنند، وجود دارد.
