مقایسه جایگاه نوراللهی در دوران قلعهنویی با کیروش و اسکوچیچ؛ از شاگرد اول به پسرِ بد!
به گزارش فوتبال360؛ پس از برد 4 گله ایران مقابل هنگکنگ، همه اتفاقات برای کادرفنی تیم ملی شیرین پیش رفت به جز یک ماجرا؛ اعتراض احمد نوراللهی به حضور نیافتن در لیست 23 نفره بازی. تصمیمی که خشم کادرفنی را هم به همراه داشت و به این بازیکن دستور ترک اردو داده شد. نوراللهی در سالهای اخیر همیشه مهره تاثیرگذاری برای تیم ملی بوده است. توانایی او در اضافه شدن به کنار زمین برای ایجاد برتری عددی، مهارت در شوتزنی و ارسال پاسهایی که گره دفاعی حریف را باز کند و تعهد قابل قبول دفاعی احمد، موجب شد که در سالهای اخیر همیشه پست هافبک دفاعی تیم ملی برای او کنار گذاشته شود. از دوران کوتاه ویلموتس که اتفاقا 2 تا از 3 گل ملی نوراللهی در همان زمان زده شد هم بگذریم، نوراللهی در زمان هدایت باقی مربیان هم نقش پررنگی در ترکیب ایران داشت و پای ثابت اردوها بود.
اعتماد بزرگ کیروش؛ حضور در ترکیب اصلی هر 3 بازی جام جهانی
کارلوس کیروش به سبک بازی نوراللهی علاقه زیادی داشت و برای اولینبار در آبان ماهِ 5 سال قبل، او را به تیم ملی دعوت کرده بود. نوراللهی در فهرست نهایی ایران در جام ملتهای 2019 هم قرار داشت. با بازگشت کیروش به تیم ملی هم، همچنان نوراللهی پای ثابت اردوهای ایران بود. امید ابراهیمی چند روز مانده به جامجهانی 2023، مصدوم شده بود و فرصت حضور در ترکیب اصلی ایران در هر 3 بازی جامجهانی به احمد نوراللهی رسید. نوراللهی در هر کدام از 3 بازی جامجهانی بیش از 70 دقیقه در زمین حضور داشت و در مجموع 15 عملکرد دفاعی و 5 شوت هم ثبت کرد.
شاگرد اول اسکوچیچ!
احمد در زمان دراگان در 17 تا از 18 مسابقه برای ایران بازی کرده بود. فقط قلیزاده در تمامی 18 مسابقه حاضر بود، با این تفاوت که قلیزاده معمولا تعویض میشد و دقایق حضور نوراللهی در دوران اسکوچیچ از قلیزاده هم بیشتر بود. احمد بعد از دوران کوتاه ویلموتس، فقط یک گل ملی دارد که آن را هم در بازی مقابل لبنان زد تا شانس صعود ایران به جام جهانی با اسکوچیچ از کم نشود. احمد نوراللهی در دوران اسکوچیچ بعد از دو دفاع وسط تیم، بیشترین عملکرد دفاعی را داشت. او در 1379 دقیقهای که بازی کرده بود، 16 موقعیت هم برای تیم ملی ساخته بود تا تنها پاسگلش هم در هم زمان ثبت شود. نمایشی که قبل و بعد از اسکوچیچ هیچگاه تکرار نشد تا بهترین دوران حضور نوراللهی در تیم ملی، در زمان دراگان اسکوچیچ رقم بخورد. نوراللهی 9 مرتبه عنوان هافبک دفاعی، 7 مرتبه هافبک میانی و یک مرتبه هم تعویضی برای دراگان بازی کرده بود و بازیکن بدون جانشین او بود.
خاموشی ستاره در زمان قلعهنویی
نوراللهی در زمان امیر قلعهنویی، جایگاه قبل را در تیم ملی نداشت. در 10 مسابقهای که قلعهنویی روی نیمکت ایران نشسته، همیشه سعید عزتاللهی گزینه اولش برای پست هافبک دفاعی بوده است. زوج سعید اما در هر مسابقه تغییر کرده تا مشخص شود یکی از پستهایی که سرمربی تیم ملی برای آن هنوز به جمعبندی نهایی نرسیده، انتخاب بازیکنی در کنار سعید عزتاللهی است. امید نورافکن، روزبه چشمی، علی کریمی، سامان قدوس و خود احمد نوراللهی بازیکنانی هستند که در دروان قلعهنویی در این پست بازی کردند، اما هیچکدام موفق به تثبیت جایگاهشان نشدند.
امیر قلعهنویی هم با اینکه مثل دو سرمربی قبلی به نوراللهی در پست هافبک دفاعی بازی داده، اما نوراللهی در دوران قلعهنویی درخشش قبل را تکرار نکرده است. نوراللهی از زمان حضور قلعهنویی فقط در 2 بازی حاضر بوده. او در این دو بازی هیچ شوتی نزد، هیچ موقعیتی نساخت و پاسکلیدی نداد تا در هر دو بازی هم کمتر از یک ساعت بازی کند و تعویض شود. نمایشی که باعث شد قلعهنویی در بازی این هفته مقابل هنگکنگ هم به او اعتماد نکند. این تصمیم، حواشی زیادی را بهوجود آورد. نوراللهی که در لیست 23 نفره حضور نیافت، حاضر به نشستن روی سکوها نشد و خشم کادرفنی تیم ملی را به همراه داشت تا در آستانه شروع جام ملتهای آسیا، شاید نوراللهی دیگر جایگاه قبل را در تیم ملی نداشته باشد.
