آنالیز فنی مدعیان یورو 2024؛ هلند، خونسرد و صبور به شکار!

به گزارش فوتبال 360، رونالدو کومان سرمربی یکی از جذاب‌ترین‌ تیم‌های این دوره مسابقات به حساب می‌آید و خود یکی از 2 سرمربی در این دوره است که سابقه فتح جام قهرمانی را به‌عنوان سرمربی داشته است. هلندِ 1988 به میزبانی آلمان، مارکو فان‌باستن، رود گولیت و فرانک رایکارد را با حمایت اعجوبه‌ای چون رونالدو کومان داشت و اکنون مرد هلندی تیمش را با رویای دومین قهرمانی تاریخ، بار دیگر در خاک آلمان هدایت می‌کند.
هلند در جام‌جهانی 2022 تحت هدایت لوئی فن‌خال، یکی از شایسته‌ترین تیم‌ها برای رسیدن به مرحله نیمه‌نهایی بود و آرژانتینِ قهرمان را تا یک قدمی مرگ هم پیش برد اما هلندِ رونالدو کومان به مراتب از هلند در تورنمنت پیشین، جذاب‌تر شده است. او در دومین مقطع سرمربی‌گری‌اش از همان ابتدا ترجیح داد آرایش تیم را به 4 دفاعه تغییر داده و امیدوار به باطل کردن طلسم عدم صعود به جمع 4 تیم برتر اروپا در 20 سال اخیر باشد.

4-3-3، آرایش محبوب

رونالد کومان چندان در پایبندی به آرایش 3-3-4، گنگ  عمل نکرده و در برخی لحظات دیدارها مشاهده شده تیم آرایش 3-4-3 و 1-2-4-3 را به خود می‌گیرد اما آرایش محبوب و مورد نظر رونالدو کومان برای به میدان فرستادن بازیکنان در یورو 2024 و مصاف حساس با فرانسه، همان آرایش 4 دفاعه خواهد بود.
جایی که بارت فربروخن درون دروازه خواهد ایستاد و ویرجیل فن‌دایک همزمان با رهبری تیم، گزینه‌های بسیاری از جمله استفان دی‌فرای، ماتیاس دلیخت و فن‌دفن را برای به میدان رفتن در کنارش در اردوگاه تیم می‌بیند. دنزل دومفرایز پست مدافع راست را از آن خود خواهد کرد و در سمت چپ، شاهد انجام وظیفه ناتان آکه خواهیم بود که تحت هدایت گواردیولا، تبدیل به یک مدافع بی‌نقص در تمامی فازهای بازی شده و می‌تواند در پست مدافع میانی هم به میدان برود.

کودی خاکپو، ممفیس دپای و ژاوی سیمونس، 3 گزینه رونالدو کومان برای هنرنمایی در خط حمله تیم خواهند بود و 3 هافبک تیم به فراخور شرایط دیدار و چگونگی مصدومیت بازیکنان در طول تورنمنت تغییر می‌کنند.

استراتژی تیم در فاز تهاجمی

هلندِ رونالدو کومان همزمان با در اختیار داشتن بازیکنان خلاق که قادر به برتری در نبردهای یک به یک هستند، تلاش بر شلیک شوت‌های در چارچوب پرشمار در جریان بازی دارد و نمود آن در تعداد گل‌های زده تیم در بازی‌های اخیر کاملاً مشخص شده. لاله‌های نارنجی تیم چندان مالکیت محوری نیستند و ترجیحشان بر ضربه زدن به حریفان به جز با در اختیار گرفتن تمام و کمال توپ و میدان است.
تیمِ کومان تنها در شرایطی مالکیت توپ را در اختیار خواهد گرفت که حریف بلوک دفاعی چند لایه مقابلش چیده و به شکل غیر قابل نفوذی، رو به استفاده از «بلاک سنگین» بیاورد. صدالبته با حضور تیم‌های اتریش، فرانسه و لهستان در گروه هلند، بعید است لاله‌های نارنجی دست به چنین تاکتیکی بزنند.

 ترجیح هلند بر در اختیار نگرفتن مالکیت توپ و میدان، به این معنا نیست که سبک بازی تیم در شروع بازیسازی به ارسال‌های بلند ختم شده و بازیکنان رو به بازی مستقیم می‌آورند. با حضور ووت وگهورست در لیست تیم، هلندِ لوئی فن‌خال در اکثر دقایق بازی تمایل به استفاده از بازی مستقیم و ارسال پاس به مقصد این مهاجم داشت اما تحت هدایت کومان، تیم بازی‌سازی از عمیق‌ترین فاز خط دفاعی را در دستور کار دارد.
حضور 4 بازیکن در خط دفاعی این تیم، اجازه عرض گرفتن را به مدافعان می‌دهد و هافبک‌ها هر لحظه آماده خواهند بود تا با دریافت توپ از مدافعان، به جریان بازی نبض مشخصی دهند. در نتیجه تیم به جای بازی مستقیم به بیرون کشیدن هافبک‌ها و مدافعان تیم حریف از جایگاه از پیش تعیین شده‌ می‌اندیشد.

هافبک‌ها و  بازیکنان کناری هلند ترجیح می‌دهند بازیکن تیم حریف به آنها نزدیک شده و فضا را برای ارسال پاس بین خطوط فراهم کند. همانگونه که مشخص است، هر 4 مدافع تیم هلند تله ایجاد فشار را برای مهاجمان تیم حریف می‌گذارند و با یک ارسال پاس، آنها را از جریان بازی خارج می‌کنند.
توانایی مدافعانی چون فن‌دایک و آکه در حفظ توپ، برگ برنده هلند در این تورنمنت خواهد بود؛ بخصوص مقابل حریفی چون اتریش تحت هدایت رالف رانگنیک با ایده افراطی پرسینگ! در هر صحنه، 2 هافبک تیم هلند آماده دریافت پاس از مدافع خواهند بود تا خود با آگاهی از چگونگی جاگیری مهاجمان، توپ را به سرعت از دفاع به حمله منتقل کرده و شانس گلزنی ایجاد کنند.
بهره‌مندی از حضور همزمان خاکپو، دپای و سیمونس، امتیازی بزرگ برای تیم‌های منتظر جلو کشیدن مدافعان حریف است. قابلیت‌های فنی خاکپو و سیمونس، هر خط دفاعی را از بابت تلاش برای خلع سلاح مهاجمان تیم، آشفته می‌کند.

استراتژی تیم در فاز تدافعی

در فاز تدافعی، تیمِ کومان ترجیح بر «مید بلاک» دارد اما در مسیر پیاده کردن این تاکتیک، به اندازه کافی بازیکنان تیم صبور خواهند بود. ترس از اهدای شانس موقعیت گلزنی به لطف ضربات کاشته، شانس پرسینگ خشن و ایجاد فشار بر فاز تدافعی در بالاترین حد ممکن را از لاله‌های نارنجی گرفته و 3 مهاجم تیم با خونسردی کامل نسبت به ایجاد فشار بر مدافعان تیم حریف تلاش می‌کنند.
فشردگی گاه تا 7 نفر در فاز تدافعی این تیم در میانه میدان، شانس بازی‌سازی را از حریف می‌گیرد و درحالی که چاره تیم حریف در چنین صحنه‌هایی استفاده از عمق خط دفاعی است، تسلط مدافعان بر آفساید گیری و خلع سلاح مهاجمان تیم حریف با همکاری هافبک‌ها، برگ برنده هلند است. صدالبته  غیبت فرنکی دی‌یونگ در طول تورنمنت، بدترین خبر برای رونالدو کومان و پسرانش است.

با حضور دی‌یونگ، تیم راحتی خاصی در تغییر آرایش به 3-4-3 احساس می‌کرد و نزدیک بازی کردن هافبک‌ها به خط دفاعی تیم در این میان، شانس هرگونه فضا سازی را از مهاجمان تیم حریف می‌گرفت. با هر آرایشی، تاکتیک تیمِ کومان در خلع سلاح تیم رقیب در مسیر بازیسازی یکسان است و سبک بازی تیم در فاز تدافعی به ایجاد برتری عددی خلاصه می‌شود.
بال‌های تیم در ایجاد فشار بر مدافعان، بازیکنان کناری تیم حریف را  نشانه‌گذاری کرده و تیم هر لحظه آماده بازپس گیری مالکیت توپ و ورود به فاز انتقال خواهد بود. بازیکنان تیم بدون عطش اعجاب‌انگیزی در ایجاد فشار بر مدافعان حریف به انتظار لحظه درست برای حمله‌ور شدن به بازیکن و گرفتن مالکیت توپ هستند.

وقنی 3 مهاجم تیم در یک‌سوم عقب نیمه زمین حریف مجبور به ایجاد فشار باشند با عرض بیشتری این کار را انجام می‌دهند اما هرچه به هافبک‌ها نزدیک‌تر شده و تیم حریف بالاتر بیاید، مهاجمان نزدیک‌تر به یکدیگر در دفاع شرکت می‌کنند. در این میان، مدافعان کناری به کمک خواهند آمد و هافبک‌ها یارگیری مهاجم تیم حریف و خلع سلاح او با نزدیک‌تر بازی کردن به مدافعان میانی در مرکز میدان یا مرکز نیمه زمین خودی را در دستور کار قرار می‌دهند.

استراتژی تیم در فاز انتقال

بدترین خبر برای حریفان هلند، دادن مالکیت توپ به خط هافبک این تیم خواهد بود. در چشم بر هم زدنی، 3 مهاجم از 3 ناحیه مختلف به سمت دروازه حمله‌ور شده و هنرنمایی در فاز انتقال برای تیم ملی هلند در همین مهم خلاصه می‌شود. نقش فول‌بک‌های تیمِ کومان در بازپس‌گیری مالکیت توپ و پیش‌روی از کناره‌ها برای ایجاد موقعیت، حیاتی است و لاله‌های نارنجی برخلاف بسیاری تیم‌ها در فاز انتقال از آرام کردن جریان بازی ابایی ندارند.

هلند تلاش بر صبوری در ایجاد فشار بر مدافعان حریف و همزمان، صبوری در فاز انتقال دارد و این مهم، شانس دیکته کردن سبک بازی مدنظر به فاز تدافعی تیم حریف را به لاله‌های نارنجی می‌دهد. در به میدان فرستادن بازیکنان و چگونگی جای دادن مهاجمان در مرکز یا کناره‌های خط هجوم، دست رونالدو کومان به لطف قابلیت‌های خاکپو از بابت بازی در میانه یا کناره خط حمله باز است و این سرمربی از گزینه‌های بسیاری برخوردار خواهد بود.
ووت وگهورست و ممفیس دپای، هرکدام سبک بازی منحصر به خودشان را دارند و بسته به آنکه ترجیح سرمربی برای ضربه زدن به تیم حریف باتوجه به سبک دفاع کردن آنها چه باشد، یکی را به میدان می‌فرستد. وگهورست بازیکن کارآمدی در خط حمله محسوب می‌شود و امکانات بسیاری به سرمربی می‌دهد؛ هر چند بسیاری هواداران منچستریونایتد تفکر سرمربی هلندی‌شان از بابت خرید این بازیکن در فصل گذشته را به سخره می‌گیرند.