به بهانه برخورد آلمان و اسپانیا؛ آوردگاه قهرمانی

به گزارش فوتبال 360، رفته رفته و بازی به بازی غبار از چهره همه تیم‌های یورو 2024 زدوده شد. فرانسه این بار برخلاف انتظار نفس برنده رقابت‌های قبلی را ندارد. فرانسه، تیمی که می‌شناختیم نیست. انگلیس هم در مایوس کردن هوادارانش سنگ تمام می‌گذارد. هلند در یک‌هشتم نهایی کمی خودنمایی کرد اما هنوز برای پذیرفتن لاله‌های نارنجی به عنوان یک مدعی اصلی قهرمانی به یک مسابقه بزرگ و موفق دیگر احتیاج داریم. پرتغال هم همه امیدهایش را در برابر اسلوونی جا گذاشت و  طرفدارانش را نگران کرد. از بین بزرگان باقی مانده در جام و تیم‌های صاحب نام، فقط مانده‌اند آلمان و اسپانیا. آنها به رقبا باج نمی‌دهد و در هر میدانی حریف را به شدت تحت فشار می‌گذارند. رفته رفته و بازی به بازی بیشتر فهمیدیم این جام ممکن است عرصه یک رقابت 2 قطبی باشد. رقابتی بین ماتادورهای دوباره متولد شده در جادوی دلافوئنته و آلمان میزبانی که می‌خواهد داغ میزبانی تلخ جام جهانی 2006 را برای هوادارانش جبران کند. شاید بهتر بود در مرحله‌ای دیگر، در نیمه‌نهایی یا فینال و در ایستگاهی متفاوت رو در روی هم بایستند اما بالاخره باید با هم چشم در چشم می‌شدند. آنها فینالی تمام عیار را برگزار خواهند کرد.

طلسم بزرگ 

آلمانی‌ها هیچ وقت کاملا نمی‌میرند! آنها پس از هر شکستی حتی در سطح خاکستر و دود شدن هم در گوشه‌ای متمرکز می‌شوند، برنامه‌ریزی می‌کنند و در کالبد جدیدی به زندگی ادامه می‌دهند. آنها شکست‌ها را در ذهن خودشان زنده نگه می‌دارند تا همیشه برای جبرانش انگیزه داشته باشند و ثابت کرده‌اند  بالاخره هر شکستی را جبران خواهند کرد. در پس هر عقب‌نشینی ژرمن‌ها می‌تواند نقشه راه یا شیوه‌نامه‌ای برای یک یورش بزرگ باشد. آنها انتقام جام جهانی 2002 را در خاک برزیل از این تیم گرفتند. این آلمان حتی اگر از عهده جبران ناکامی‌ها و شکست‌های بزرگی هم بیرون آمده باشد، یک کار ناتمام و یک ماموریت انجام نشده دارد. آخرین خاطره پیروزی آلمان مقابل اسپانیا در یک رقابت غیردوستانه و رسمی به دورانی باز می‌گردد که حتی بسیاری از بازیکنان کنونی تیم ناگلزمن متولد هم نشده بودند؛ سال 1988! آلمان در جام جهانی 1994 در مرحله گروهی مقابل این رقیب به تساوی رسید، در جام جهانی 2010 در نیمه نهایی با یک گل مغلوب ماتادورها شد و در جام جهانی 2022 هم در مرحله گروهی بازی 2 تیم به تساوی کشید و آلمان حتی از گروهش بالا نیامد. با این حال زخم‌ها و جراحات دیگری از 1988 به بعد بر پیکر عقاب آسمان فوتبال قاره سبز خودنمایی می‌کند. زیر این زخم‌ها، امضای ماتادورهاست. ژرمن‌ها به طور کلی آنقدر با برنامه و دقیقه هستند که حتی اگر بازنده یک میدان باشند، با حقارت از زمین بیرون نمی‌روند و شخصیت و جایگاه خودشان را حفظ می‌کنند. اگر آلمان در یک آوردگاه تحقیر شود، برای جبران شخصیت خاکستر شده خودش مثل برلین در جنگ جهانی، چیزی می‌سازد که سایر کشورها به آن وابسته باشند. این آلمان، زخم خورده باخت 6 بر صفر مقابل اسپانیا در لیگ ملت‌های اروپاست. چنین شکستی برای فوتبال این کشور یک افتضاح بزرگ به شمار می‌رود. آنها چنین شکست‌هایی را فراموش نخواهند کرد اما این هم تمام زخم‌های اسپانیایی ژرمن‌ها نیست. زخم بزرگ‌تر به روزی باز می‌گردد که فرناندو تورس در یکی از بهترین دوره‌های فوتبالش و در اوج آمادگی، فیلیپ لام را محو کرد و با یک گل فینال جام ملت‌های اروپا 2008 را به سود اسپانیا به اتمام رساند. آلمان تا یک قدمی فتح چهارمین جام ملت‌های اروپا هم رفت. اسپانیا مانع پایان خوش ژرمن‌ها شد. 

به هیچ وجه نمی‌توانیم باور کنیم میزبانی آلمان از یورو 2024 فقط در مسیر هدف‌های اقتصادی بوده است. آنها میزبان رقابت‌ها شدند تا حسرت طولانی خودشان را برای بردن چهارمین جام قهرمانی اروپا به پایان برسانند. حسرتی که می‌توانست در سال 2008 به پایان برسد اما اسپانیا نگذاشت. کدام تیم می‌تواند از آلمان در تعداد قهرمانی‌ها در پایان یورو 2024 سبقت بگیرد؟ باز هم اسپانیا! در برابر چه تیمی در یک‌چهارم نهایی قرار می‌گیرند؟ بله اسپانیا و باز هم اسپانیا می‌خواهد روبه‌روی رویای آلمانی میزبان بایستد. این بازی برای شاگردان ناگلزمن فقط یک برد و صعود به دور بعدی و حرکت در مسیر قهرمانی نیست. این مسابقه تاریخ فوتبال آلمان را نجات می‌دهد. این دیدار ژرمن‌ها را با همان هویت همیشگی نامیرا معرفی می‌کند. دیدار مقابل اسپانیا همه چیز ژرمن‌هاست و برای برنده شدن آن، عقاب آسمان فوتبال قاره سبز با پنجه‌هایی صیقل داده شده، چشم‌هایی ریزبین و دقیق، منقاری تیز و برنده و بال‌هایی گسترده به میدان خواهد رفت. این عقاب فقط در صورت بردن اسپانیا می‌تواند در سال‌های بعد در پهنه آسمان بال بزند و بزرگی و فخر بفروشد.

پدیده‌ای روی نیمکت

63 سالگی برای پدیده شدن سن مناسبی نیست اما برای حرفه‌ای‌ها، سن تعریفی جز یک عدد ندارد. او در 63 سالگی پدیده شده و  تیم از هم گسیخته، هویت باخته، شلوغ و مایوس اسپانیا را تحویل گرفت. دلافوئنته در اولین گام‌هایش باید با قدرت خونسردی و اطمینان خاطر به نبرد نشریات بی‌رحم کشورش هم می‌رفت و با آنها در افتاد. سرمربی ماتادورها از همان پیکره پر از عیب و نقص اسپانیا تندیسی ساخت که اکنون برای آلمان میزبان و مدعی رجز می‌خواند و تبدیل به کابوس هر تیم دیگری شده. این اسپانیا با هیچ حریفی شوخی ندارد؛ چون روی نیمکتش دلافوئنته را می‌بیند. پدیده 63 ساله نیمکت تیم ملی اسپانیا با پدیده‌ها هم میانه خوبی داشته است. ویلیامز را به سرعت تبدیل به گزینه خرید هر تیم بزرگی کرد و یامال را در حین انجام تکالیف مدرسه‌اش به عنوان تکنیکی‌ترین بازیکن یورو 2024 در معرض نمایش گذاشت. دیگر هیچ صدای مخالفی از نشریات بی‌رحم سابق و دوست و حامی امروز در اسپانیا شنیده نمی‌شود. آنها که در مقابلش می‌ایستادند، امروز پشتش پنهان می‌شوند. اسپانیا همان رقیب آلمان در یورو 2008 و شاید بهتر از آن، همان تیم با کیفیت زمان ظهور تیکی‌تاکا، می‌خواهد یک بار دیگر پس از قهرمانی یکی از غول‌های لیگ داخلی‌اش در اروپا، تیم ملی‌اش را به یک قله افتخار برساند. دلافوئنته تا اینجای رقابت‌ها ثابت کرده تیمش شخصیت رسیدن به هر موفقیتی را دارد. اسپانیا با نمایش‌هایش در این دوره از رقابت‌ها حتی برای جام جهانی بعد با حضور چنین مردی روی نیمکت، مدعی به شمار می‌رود. از چنین پدیده‌ای روی نیمکت برمی‌آید مامور رساندن تیم ملی اسپانیا به چهارمین قهرمانی جام ملت‌ها و تبدیل کردن این تیم به پر افتخارترین تیم تاریخ این مسابقات باشد. اسپانیا و سرمربی‌اش برای رسیدن به چنین دستاورد بزرگی با جدی‌ترین رقیب خودشان در تاریخ یورو چشم در چشم می‌شوند و این فرصت را دارند تا جلوی چشم آلمان و آلمانی‌ها از آنها در تعداد قهرمانی سبقت بگیرند.

سودای جوانی

یک سوی میدان را تیمی پر می‌کند که با درخشش زوج جوان در عین جوانی جا افتاده جمال موسیالا و فلورین ویترز به این مرحله رسیده است. آلمان با مربی جوانش به ستاره‌های جوانش میدان داده و آنها زمام امور را صد البته در کنار تجربه ستاره‌هایی مثل کروس به دست گرفته‌اند. ناگلزمن از آنها انتظار خلاقیت، تغییر جریان بازی و زدن ضربه نهایی را دارد؛ درست مثل آن سوی میدان! طرف مقابل هم تونی کروس خودش را در قد و قامت و تجربه و توانایی رودری می‌بیند اما کار و ماموریت خلاقیت، نفوذ، گلزنی، عبور از بین مدافعان حریف و نیم‌خیز کردن سکوها را نیکو ویلیامز و یامال بر عهده دارند. آنها ویرتز و موسیالای دلافونئته هستند؛ البته در نسخه‌ای دیگر و با ویژگی‌هایی متفاوت! رقابت آلمان و اسپانیا جدا از تقابل بزرگ تاریخی این 2 تیم، یک میدان برای رو در رو کردن ستاره‌های جوان و آینده‌دار است. بازی این 2 تیم شاید اولین نبرد مستقیم یامال و ویلیامز در ترکیب اسپانیا در برابر ویرتز و موسیالا در پیراهن آلمان باشد اما احتمالا آخرین آنها نیست و این یک نقطه شروع برای این رویارویی جذاب در تاریخ فوتبال ملی جهان خواهد بود. آنها قرار است دورنمای تیم‌های ملی خودشان را پیش روی هم قرار دهند.